Category: KURIOZITETE

Alpinisti 102-vjeçar Akuzawa Kokichi në Japoni ka hyrë në Librin e Rekordeve Botërore “Guinness” si personi më i vjetër që është ngjitur në malin Fuji, i cili është 3.776 metra.

Akuzawa dhe ekipi i tij qëndruan në kamp për dy netë para se të arrinin në malin më të lartë të Japonisë në 3.776 metra.

Ai përfundoi ngjitjen sfiduese me vajzën e tij 70-vjeçare, nipin dhe një ekip alpinizmi prej katër personash, ndërsa arriti të hyjë në Librin “Guinness” si personi më i vjetër që është ngjitur në malin Fuji.

Në moshën 96-vjeçare, Akuzawa u regjistrua si personi më i vjetër që është ngjitur në malin Fuji dhe gjatë gjashtë viteve të fundit, ai ka vuajtur nga një sërë problemesh shëndetësore, përfshirë sëmundjet e zemrës.

Akuzawa tha se ishte gati të hiqte dorë në gjysmë të ngjitjes së tij, por me mbështetjen e familjes së tij, ai arriti në majë.

Ai shpjegoi se u stërvit për tre muaj para se të ngjitej në malin Fuji, duke u zgjuar në orën 05:00 të mëngjesit çdo mëngjes për të bërë ushtrime ecjeje dhe ngjitjeje.

Pasi vuri në dukje se mali Fuji nuk ishte një mal i vështirë, por këtë herë ishte më i vështirë se sa kishte qenë gjashtë vjet më parë, Akuzawa tha: “Nuk jam ndjerë kurrë kaq i dobët. Nuk kisha dhimbje, por vazhdoja të pyesja veten pse isha kaq i ngadaltë dhe nuk kisha aspak rezistencë. Tashmë i kisha tejkaluar kufijtë e mi fizikë dhe e arrita këtë vetëm falë forcës së të gjithëve të tjerëve”.

Ai thekson se ka filluar të tregojë interes për alpinizëm për herë të parë në moshën 14-vjeçare ndërsa motivimin e tij e shpjegoi me fjalët: “Më pëlqen ngjitja. Është e lehtë të krijosh miqësi në mal”.

Një nga simbolet kombëtare të vendit, mali Fuji me lartësi prej 3.776 metrash dhe një Vend i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, ndodhet midis prefekturave Yamanashi dhe Shizuoka. /AA/

Një grua nga Zelanda e Re tregoi forcën e shputave të këmbëve të saj kur vrapoi zbathur mbi 100 metra mbi tulla Lego në 24.75 sekonda.

Gabrielle Wall theu rekordin botëror Guinness për 100 metrat më të shpejtë këmbëzbathur mbi tulla Lego.

Pista ishte e mbuluar me tulla të dhuruara nga Imagination Station, një organizatë jofitimprurëse e Zelandës së Re që përdor Lego për edukimin e robotikës dhe mekanikës.

“Jam krenare që e kam shtyrë veten drejt kufijve të rinj”, tha Wall për Guinness World Records

Biologët në kufirin mes Kalifornisë dhe Oregonit po përdorin drone për të trembur ujqërit larg bagëtive.

Në vend të metodave tradicionale, ata kanë ngarkuar dronet me muzikë si “Thunderstruck” nga AC/DC, skena filmash dhe zëra njerëzorë që shpërndahen me altoparlantë.

Eksperimenti ka treguar se ujqërit ndalen në gjueti kur dëgjojnë këto tinguj, duke mbrojtur kështu lopët dhe delet.

Sipas USDA, teknika e re mund të ulë ndjeshëm “konfliktet” mes blegtorëve dhe grabitqarëve.

Deri tani, dronet kanë pasur sukses në ndërprerjen e sulmeve, por mbetet e paqartë nëse ujqërit do të mësohen me to me kalimin e kohës.

Ekspertët shpresojnë se kjo zgjidhje kreative do të lehtësojë “bashkëjetesën midis njerëzve dhe ujqërve”. /Telegrafi/

Ismail Azizi thotë se ka vdekur dhe është ringjallur gjashtë herë.

Një burrë që pretendon se ka vdekur gjashtë herë dhe është “kthyer” çdo herë, ka treguar se si kjo përvojë e pazakontë i ka ndikuar rëndë në jetë.

Sipas një dokumentari, Ismail Azizi nga Tanzania e Afrikës ka sfiduar shkencën mjekësore duke u kthyer gjallë gjashtë herë pas shpalljes së vdekjes.

Historia e çuditshme filloi kur Azizi u lëndua rëndë në një aksident pune, dhe mjekët shpallën vdekjen e tij pak më vonë. Trupi i tij u dërgua në morg dhe filluan përgatitjet e varrimit, por ai i befasoi të gjithë kur rifitoi vetëdijen dhe doli duke ecur.

Ata që e panë sërish gjallë u tmerruan, duke menduar se kishin përballë një fantazmë.

Në “vdekjen” e dytë, mjekët besuan se Azizi kishte humbur jetën nga malaria – por teksa qëndronte në arkivol, ai papritur “u zgjua dhe kuptoi se ishte gjallë”, duke tronditur familjen e tij.

Një vit më pas, e kafshoi një gjarpër helmues dhe u shpall i vdekur, ndërsa qëndroi tri ditë në morg “i pajetë”. Por edhe atëherë u zgjua përsëri – vetëm për t’i mbijetuar një rënie tjetër fatale në një gropë.

Pas rastit të pestë, banorët filluan të dyshonin se ai ishte shpirt i rrezikshëm apo magjistar.

“Vdekja” e gjashtë ndodhi kur fshatarët tentuan ta digjnin të gjallë në shtëpinë e tij. Ai u mbyt nga flakët, por sërish u ringjall në morg. Lëkura e tij mbetet e shënuar nga djegiet.

Sot, ky “mrekulli mjekësore” ka treguar pasojat e përvojës së tij dhe ndikimin që i kanë sjellë “gjashtë jetët” e tij. 40-vjeçari tha:
“Njerëzit më konsiderojnë si magjistarin më të fuqishëm në zonën tonë. Jeta vazhdoi, por ndieja gjithmonë diçka të çuditshme. Çdo herë që vdisja dhe kthehesha, trupi im ndihej krejt ndryshe.”

Në dokumentar, edhe banorët pranuan se “të gjithë kanë frikë prej tij”.

“Përjetimet e tij janë aq të frikshme sa që edhe unë vetë kam frikë prej tij,” tha një i njohur i Azizit. “E kam parë me sytë e mi.”

“Është e tmerrshme të shohësh dikë që e di se ka vdekur, të kthehet në jetë. Çdo herë që e shohim, ikim, sepse nuk besojmë se është njeri.”

Azizi kujtoi gjithashtu momentin kur u ngrit nga morgu:
“Nuk ndjeva asgjë para se të ‘vdisja’, por u zgjova duke ndjerë shumë ftohtë. Fatmirësisht morgu nuk ishte i mbyllur, ishte një hapësirë ku vendoseshin trupat, jo kuti e mbyllur. Kur u ngrita dhe fillova të eci, nuk isha plotësisht i vetëdijshëm, por pashë të gjithë duke më shikuar të habitur.”

Pas ringjalljes së parë, ai tha se njerëzit filluan të iknin kur e shihnin dhe e trajtonin si fantazmë.
“Pas kësaj, jeta vazhdoi, por njerëzit nuk besonin më se isha person i vërtetë. Mendonin se isha shpirt apo magjistar, disa madje më kishin frikë për shkak të asaj që kisha përjetuar.”

Me trishtim ai shtoi se jeton vetëm, i izoluar nga fqinjët, pa grua dhe fëmijë, pasi nuk ka mundur të integrohet në një komunitet që e sheh me frikë.

Një studim tronditës paralajmëron se një gërvishtje e vetme në një tigan me shtresë jo-ngjitëse mund të lëshojë mbi 9,000 grimca toksike mikroplastike në ushqim. Këto grimca, të përbëra nga Tefloni dhe përbërës të tjerë të shtresave jo-ngjitëse, mund të grumbullohen në trup dhe lidhen me rreziqe shëndetësore si çrregullime hormonale, dëmtime të organeve dhe madje edhe kancer.

Studiuesit paralajmërojnë se enët e vjetra ose të dëmtuara me shtresë jo-ngjitëse mund të jenë një burim i fshehtë i ekspozimit të përditshëm ndaj mikroplastikave. Kalimi tek alternativa si çeliku inoks, gizeja ose enët qeramike mund të ndihmojë në uljen e rrezikut. Ky zbulim ngre shqetësime të reja mbi sasinë e plastikës së padukshme që ne e konsumojmë pa e ditur në shtëpi.

Një artikull i fundit ngre sërish në qendër të debatit barazinë gjinore në punët e shtëpisë, duke theksuar se burrat duhet të marrin pjesë në mënyrë të barabartë në punët e shtëpisë, jo sepse e thotë shkenca, por thjesht sepse është e drejta dhe logjikja.

Studimi i Alyssa Croft, nga Universiteti i British Columbia, tregon se vajzat që rriten në familje ku detyrat e shtëpisë ndahen në mënyrë të barabartë ndërmjet prindërve, kanë më shumë gjasa të kenë ambicie të gjera profesionale. “Mënyra si prindërit trajtojnë punët shtëpiake duket se ka një rol të veçantë në formësimin e vizionit të vajzave për jetën e tyre”, thekson Croft, shkruan theguardian.

Për autoren e artikullit, kjo u bë edhe më domethënëse kur vajza e saj e vogël i tha se do të donte të ishte “babi” kur të rritej, sepse “mamatë shkojnë gjithmonë në pazar dhe çojnë fëmijët te mjeku”. Ky koment i sinqertë e bëri çiftin të kuptonte se duhej të jepnin një shembull edhe më të balancuar.

Por përtej ndikimit te fëmijët, arsyeja pse burrat duhet të bëjnë pjesën e tyre është e thjeshtë: sepse është e drejtë. Statistikat nga Byroja e Statistikave të Punës në SHBA tregojnë se 82% e grave bëjnë punë shtëpie çdo ditë, kundrejt vetëm 65% të burrave, ndërsa për pastrim dhe lavanderi kjo shifër bie në 20% për burrat.

Autoria thekson se nuk ka nevojë për justifikime të sofistikuara: burrat duhet të lajnë enët, të fshijnë dhe të pastrojnë, jo për të marrë mirënjohje apo për të ndikuar në ambiciet e vajzave të tyre, por sepse ata gjithashtu hanë në ato pjata dhe jetojnë në atë shtëpi. “Mjaft me justifikime, thjesht bëjeni,” përfundon ajo.

Kur arrin një moshë të caktuar, fillon të kuptosh rëndësinë e parave. Ndërsa është e vërtetë që “paratë nuk mund të blejnë lumturinë”, ato të paktën ofrojnë njëfarë sigurie.

Shumë njerëz që bëhen jashtëzakonisht të pasur shpesh rriten në familje të varfra, gjë që forcon vendosmërinë e tyre për të mos e përjetuar më kurrë atë përvojë. Nuk ka asgjë të keqe të kesh para, në vetvete. Shumë njerëz të pasur kanë punuar me zell për të arritur suksesin e nevojshëm për të grumbulluar pasuri. Në këtë ndjekje të pandërprerë, shumë njerëz e kuptojnë se paratë nuk janë dhe nuk do të jenë kurrë përgjigja për atë që e bën një person të lumtur. Paratë nuk mund të blejnë lumturinë por çfarë tjetër nuk mund të blejnë paratë?

Paratë nuk e kanë bërë kurrë njeriun të lumtur, as nuk do ta bëjnë; nuk ka asgjë në natyrën e tyre për të prodhuar lumturi. Sa më shumë të ketë dikush, aq më shumë dëshiron. – Benjamin Franklin

Ja dhjetë gjëra që paratë nuk mund t’i blejnë:

1. Dashuria
Paratë mund të blejnë epsh, tërheqje dhe pushtet… por nuk mund të blejnë dashuri. Kjo ndodh sepse dashuria është diçka intime, diçka e sinqertë, diçka misterioze. Paratë nuk janë asnjë nga këto gjëra. Paratë janë thjesht një metodë shkëmbimi, as më shumë dhe as më pak. Përdoren për të paguar një produkt ose një shërbim, komoditeti, rehatia dhe luksi i tyre. Shumë prej nesh e mësojnë këtë në mënyrën e vështirë. Ne grumbullojmë më shumë, vetëm për t’u ndjerë më të zbrazët. Kjo ndodh sepse jemi rritur në një kulturë që e lavdëron pasurinë e cila, çon në keqkuptime dhe besime të rreme.

2. E vërteta
Paratë mund të jenë në gjendje të blejnë ndikim, por të vërtetat janë më me ndikim nga të gjitha. Shpesh paratë shpenzohen për të krijuar kërkime të anshme për të mbështetur një opinion. Dhe shpesh, paratë fitojnë… në afat të shkurtër. Në fund, pavarësisht se sa para shpenzohen për të mbytur ose shtrembëruar të vërtetën, ajo gjithmonë do të zbulohet.

3. Koha
Çdo minutë që kalon është kohë që nuk do ta ktheni kurrë më. Kjo është menduar të jetë pak depresive, por e vërtetë. Jeta jonë fillon të venitet që nga momenti që lindim. Pavarësisht të gjitha përparimeve shkencore dhe mjekësore, nuk ekziston asnjë mënyrë praktike për ta zgjatur jetën në mënyrë të konsiderueshme. Njerëzit jashtëzakonisht të pasur kanë shpenzuar shuma të panumërta parash në përpjekje të kota për të zgjatur jetën e tyre, vetëm për të zbuluar se vdesin rreth të njëjtës moshë si të gjithë të tjerët. Asnjë sasi parash nuk do të jetë në gjendje ta kthejë kohën prapa. Ne duhet ta përjetojmë jetën, çast pas çasti, duke e përjetuar atë në maksimum.

4. Paqja
Kultivimi i mendimeve tuaja është e vetmja gjë që do t’ju sjellë ndonjëherë paqe të vërtetë. Një aspekt i kësaj është pranimi kur ndodhin gjëra të këqija dhe shndërrimi i tyre në një përvojë pozitive. Shikoni shumat e panumërta të parave që qeveritë dhe individët kanë shpenzuar në emër të “paqes”. Këto shuma të mëdha nuk kanë qenë kurrë në gjendje t’i afrohen asaj që ne do ta përkufizonim si “paqësore”. Më e rëndësishmja, paqja juaj e brendshme nuk varet nga seksioni i “bilancit” të deklaratës suaj bankare. Është mënyra se si e stërvitni mendjen tuaj, vendosni pritjet dhe përcaktoni se çfarë do të thotë vërtet paqja e brendshme për ju.

5. Talenti
Talentet dhe aftësitë që zotëroni në mendjen dhe trupin tuaj janë të paçmuara. Ndërsa paratë me siguri mund të ndihmojnë në zhvillimin e një talenti, ato kurrë nuk do të jenë në gjendje të blejnë një talent ose aftësi. Përveç talentit të lindur, ekziston aftësia për të mësuar një aftësi ose talent, kjo nuk do të jetë kurrë në gjendje të blihet me asnjë shumë parash. Proceset mendore dhe shkathtësia e mendjes dhe trupit nuk do të jenë kurrë të blera… ato janë të paçmueshme.

6. Shëndeti
Padyshim që është e vërtetë që paratë mund të blejnë kujdes shëndetësor dhe ilaçe, ato nuk mund ta zëvendësojnë shëndetin e plotë të organizmit tonë më saktë mirëqënien. Në të njëjtën kohë, aktivitete si ushtrimet, mjekësia parandaluese dhe kujdesi për veten kushtojnë pak ose aspak. Është pothuajse dëshpëruese të shohësh të famshëm që shpenzojnë shuma marramendëse parash në përpjekjen e kotë për të ruajtur “bukurinë e tyre natyrale”. Së pari, plakja është bukuri natyrale, rrudhat dhe flokët e thinjur janë gjithashtu bukuri natyrale për këdo.

7. Sjellja
Njerëz të pasjellshëm ekzistojnë në jetën tonë na nd0dh të rastisemi apo të përballemi me ta. Mënyra se si ta trajtosh dikë me respekt padyshim nuk vjen nga paratë. Paraja mund t’ju vendosë në një “klasë më të lartë”, por sigurisht nuk ju bën klas.

8. Miqtë e vërtetë
Zotërimi i parave sigurisht që mund të tërheqë njerëz që duan të jenë miq, por nuk garanton miqësi të vërtetë. Shumica e miqve të vërtetë e duan njëri-tjetrin… dhe çfarë diskutuam për paratë dhe dashurinë? I njëjti koncept vlen edhe këtu. Miqtë e vërtetë dhe të qëndrueshëm janë aty gjatë ‘bumit’ dhe janë ende aty gjatë ‘rënies’. Paratë dhe pasuritë nuk kanë rëndësi për miqtë e vërtetë… personi juaj ka rëndësi.

9. Dituria
Informacioni që grumbulloni, elementët e intelektit tuaj dhe mënyrat se si shfaqni mençurinë nuk mund të blihen kurrë. A keni menduar ndonjëherë pse disa nga njerëzit më të pasur duket se veprojnë në mënyrat më të çuditëshme? Kjo ndodh sepse paratë ose diçka tjetër ka ndikuar në proceset e tyre të të menduarit. Disa njerëz të pasur kanë deklaruar se si paratë i bëjnë të ndihen ‘të pamposhtur’ dhe si rezultat, kanë marrë disa vendime vërtet të këqija. Pra, nuk është vetëm përvetësimi i kësaj dijeje që e bën atë të paçmuar, është zbatimi praktik i kësaj dijeje… asnjërën prej të cilave nuk mund ta blejë paraja.

10. Prania dhe pranimi
Ndoshta më e rëndësishmja është prania dhe pranimi, aftësia për të qenë i pranishëm me vetëdije dhe për të pranuar, pa gjykim çdo situatë. Kjo dhuratë e jashtëzakonshme që ndryshon jetën nuk është e disponueshme për blerje, vetëm për ata që kërkojnë të kuptojnë dhe zbatojnë konceptet. Aftësia për të qenë i pranishëm dhe për të pranuar çdo moment teksa e jetojmë jetën është një dhuratë e vlefshme… më e vlefshme se çdo shumë parash. Në fund të fundit, nëse praktikojmë praninë dhe pranimin gjatë gjithë jetës sonë, çfarë nevoje kanë paratë?/TAR

Vera në Kosovë nuk është thjesht një stinë – është ndjenjë, ritëm, kthim, e mbi të gjitha përjetim. Çdo qershor, korrik e gusht, rrugët e qyteteve mbushen me zëra, muzikë dhe gjallëri. Mijëra mërgimtarë kthehen në vendlindje për të gjetur jo vetëm familjen, por edhe vetë Kosovën. Por “çfarë i ofron Kosova diasporës gjatë verës?” është një nga pyetjet më të shpeshta.

Pikërisht kjo çështje u diskutua edhe në emisionin “Libero” në ATV, ku të ftuar ishin Medina Bunjaku, drejtoreshë për diasporën në Vushtrri, dhe Adem Morina, drejtor i Kulturës në Prizren.

Sa i përket pyetjes “Çfarë i ofron Kosova diasporës këtë verë?”, Medina Bunjaku foli për aktivitetet që organizohen në Vushtrri për mërgimtarët.

“Ne si drejtori kemi në fokus aktivitete të ndryshme që zhvillohen gjatë muajve të verës, mirëpo edhe gjatë muajve të dimrit kur frekuentohet Vushtrria më shumë nga diaspora. Vlen të theksohet që ne vetëm i kemi që tre vite radhazi, në mënyrë koherente, ‘Ditët e Diasporës’, të cilat shoqërohen me koncerte, festivale të ndryshme, si edhe konferenca shoqërore e të tjera gjatë muajit korrik dhe gusht,” tha Bunjaku.

Gjithashtu, edhe drejtori i Kulturës, Adem Morina, tregoi se çfarë i ofron Prizreni diasporës, duke theksuar se ata nuk mendojnë vetëm për verën kur bëhet fjalë për mërgimtarët, por nga muaji maj e deri në dhjetor kanë koncerte dhe aktivitete të ndryshme.

“Prizreni nuk e ka vetëm këtë pjesën e verës… Që nga muaji maj e deri në dhjetor, Prizreni ka diku rreth 25 festivale të njohura ndërkombëtarisht, e të vogla ka akoma më tepër…‘Prizren Fest’ është festivali ndërkombëtar i teatrove që fillon më datë 21 dhe përfundon më datë 28 korrik…Në këtë festival marrin pjesë rreth 25 shtete nga Evropa dhe më gjerë. Ajo që e bën të veçantë këtë festival është fakti se të gjitha shfaqjet mbahen në vende të ndryshme të qytetit të Prizrenit,” tha Morina.

Vlen të theksohet se e gjithë kjo ndodh brenda një sipërfaqeje të vogël, por me zemër të madhe. Në Kosovë, çdo qytet, çdo fshat, ka diçka për të ofruar – një përqafim, një këngë, një shëtitje në natyrë, një mbrëmje të paharrueshme. Kosova gjatë verës është vendi ku kultura tradicionale takohet me rininë moderne. Është vendi ku diaspora rikthehet jo vetëm për të pushuar, por për të qenë pjesë aktive e një vere që nuk harrohet lehtë.

Për të ndjekur emisionin e plotë klikoni në linkun e mëposhtëm: