Category: KURIOZITETE

Marrëdhënia midis prindërve dhe fëmijëve bazohet në dashuri dhe besim, por ka veprime që lënë një gjurmë të thellë dhe janë të vështira për t’u harruar nga fëmijët.

Përvoja të tilla formësojnë emocionet e tyre dhe shpesh i shoqërojnë ato ndërsa rriten, dhe shpesh në moshë madhore. Kjo është arsyeja pse është e rëndësishme të njihen se cilat situata mund të jenë më të vështira për t’u falur.

Mungesa e vëmendjes

Fëmijët e kanë të vështirë të falin kur ndihen të lënë pas dore. Nëse prindërit nuk gjejnë kohë për të folur, për të luajtur ose thjesht për t’u afruar, të vegjlit e përjetojnë këtë si një refuzim që mbetet me ta.

Kritika dhe nënçmimi

Këshilltarët dhe terapistët edukativë theksojnë se fjalët janë të fuqishme dhe se fëmijët i mbajnë mend kritikat shumë më gjatë sesa mendojnë prindërit. Kur ata ndihen vazhdimisht më pak të denjë, kjo ua shkatërron vetëbesimin dhe ua vështirëson lidhjen me të tjerët më vonë.

Premtime të jo realizuara

Kur prindërit japin një premtim dhe nuk e mbajnë, fëmijët e përjetojnë atë si tradhti. Edhe gjërat e vogla, si një udhëtim i premtuar në park, mbeten thellë të ngulitura në mendjet e tyre dhe janë të vështira për t’u harruar.

Krahasimi i vetes me të tjerët

Sipas terapistëve të ndryshëm, krahasimet me vëllezërit e motrat ose bashkëmoshatarët u dërgojnë fëmijëve mesazhin se nuk janë mjaftueshëm të mirë. Përvoja të tilla krijojnë një ndjenjë padrejtësie dhe pasoja afatgjata.

Rreptësia e tepërt

Fëmijët ndonjëherë e kanë të vështirë të falin kur ndiejnë se janë ndëshkuar padrejtësisht ose shumë ashpër. Në vend që të mësojnë nga gabimet e tyre, ata ndiejnë vetëm frikë, turp dhe zemërim ndaj prindërve të tyre.

Mungesa e mbështetjes

Ekspertët theksojnë se mbështetja prindërore është thelbësore për zhvillimin e sigurisë dhe vetëbesimit. Kur një fëmijë nuk ka kujt t’i drejtohet për ngushëllim ose ndihmë, e tëra që mbetet është një ndjenjë boshllëku.

Refuzimi i emocioneve

Fëmijët ndonjëherë e kanë të vështirë të përballojnë kur emocionet e tyre nuk pranohen. Nëse u thuhet se po e ekzagjerojnë, se janë tepër të ndjeshëm ose se nuk kanë arsye të jenë të trishtuar, ata ndihen të keqkuptuar dhe të vetmuar.

Edhe pse prindërimi është plot sfida, është e rëndësishme të mbani mend se fëmijët i mbajnë mend veprimet po aq sa fjalët. Respekti, vëmendja dhe mbështetja janë themeli i marrëdhënieve që zgjasin një jetë.

Çdo vit, në fund të vjeshtës, mijëra njerëz dynden në Bangye–ri, një fshat në Korenë e Jugut, për të dëshmuar bukurinë e një peme madhështore 860-vjeçare Ginkgo biloba. Pema e Ginkgo biloba është një monument kombëtar i Koresë së Jugut i famshëm për kurorën mbresëlënëse e cila aktualisht mbulon një perimetër prej rreth 17 metrash. Me një lartësi prej rreth 32 metrash, nuk është as pema më e lartë e Ginkgo biloba në vendin aziatik, por mënyra se si janë përhapur degët e saj e bën atë një nga pemët më mbresëlënëse vizualisht në Tokë. Në Korenë e Jugut, Pema e Ginkgo biloba shpesh quhet pema më e bukur në botë.

Kur gjethet e saj të mëdha dhe me ngjyrë të artë bien duke formuar një qilim të ndritshëm në tokë, skena shndërrohet në një spektakël natyror që magjeps çdo vizitor. Pamja e saj është bërë ikonike. Është interesante se pema më e bukur e Koresë së Jugut arriti kulmin e popullaritetit të saj gjatë pandemisë Covid-19, si pjesë e asaj që disa ekspertë e quajtën “trendi i udhëtimit të epokës Covid”. Familjet filluan të udhëtonin duke vizituar më shumë atraksione në natyrë me makinat e tyre për të minimizuar kontaktin me personat e huaj.

“Ky fshat dikur ishte i qetë para pandemisë Covid-19, por vizitorët u trefishuan vitin e kaluar dhe më pas u katërfishuan këtë vit”, tha Chae Beom-sik, kreu i fshatit Bangye-ri, në vitin 2021.

“Mesatarisht 4,000 njerëz e vizitojnë atë në ditë, qoftë gjatë javës apo në fundjavë. Nuk ka restorante përreth dhe dyqani më i afërt është 1.5 kilometra larg, por njerëzit vërshojnë vetëm për bukurinë e kësaj peme.”
Pandemia Covid-19 mund të jetë shumë pas nesh tani, por popullariteti i Pemës Ginkgo biloba mbetet i lartë. Këto ditë, ndërsa pema lëshon gjethet e saj të verdha, duke krijuar një qilim natyror dhjetëra metra përreth saj, mijëra njerëz dynden në Bangye-ri për të dëshmuar magjinë nga afër. Pemët e Ginkgo biloba-s janë atraksione turistike shumë të njohura edhe jashtë Koresë së Jugut.

Dhjetë vjet më parë, 7-vjeçari Daniel Reyes u zhduk pa lënë asnjë gjurmë. Pas vitesh kërkimesh, ai u shpall i zhdukur dhe i supozuar i vdekur.

Por këtë javë, kamerat në shtigje pranë shtëpisë së tij të fëmijërisë kapën diçka që tronditi fqinjët dhe shkencëtarët njësoj: Daniel, tashmë 17 vjeç, duke ecur krah për krah me një tufë ujqish.

Duke përdorur programe të inteligjencës artificiale për plakjen e fytyrës, hetuesit e krahasuan pamjen me atë që do të dukej Daniel sot. Ngjashmëria ishte befasuese. Dhe ajo që është edhe më e jashtëzakonshme, siç theksojnë shkencëtarët, është sjellja e ujqve. Ata nuk dukeshin sikur po e gjuanin, përkundrazi, dukeshin sikur e pranonin si pjesë të tyre.

Në këtë pikë, ekspertët besojnë se Daniel është përshtatur plotësisht me jetën në të egër. Ata paralajmërojnë se me gjasë ai ka humbur aftësinë për të folur anglisht, komunikimin e tij tashmë e kanë zëvendësuar instinktet dhe sjelljet e ujqve përreth tij.

Edhe pse lidhjet njeri–ujk janë të rralla, historia ka regjistruar raste të njerëzve që kanë jetuar mes ujqve. Për momentin, gjithçka mund të varet nga vetë Danieli nëse një ditë vendos të gjendet.

Ka momente sfiduese në çdo marrëdhënie, por çiftet që janë të lumtura në planin afatgjatë shpesh kanë një gjë të përbashkët: zakonet e përditshme që ushqejnë lidhjen e tyre.

Ka mënyra të thjeshta dhe praktike për të kultivuar afërsinë, mirënjohjen dhe mirëkuptimin e ndërsjellë. Më poshtë janë tre rituale që çiftet në marrëdhënie të suksesshme i praktikojnë rregullisht për të ruajtur harmoninë dhe ngrohtësinë në marrëdhëniet e tyre.

Mund ta bësh çdo takim me partnerin tënd të veçantë me një gjest të thjeshtë por kuptimplotë, një përshëndetje të ngrohtë dhe të sinqertë. Kjo rutinë e vogël rikthen një ndjenjë pritjeje dhe lidhjeje. Nëse mungojnë përshëndetjet, ai emocion i veçantë i momentit të përbashkët zhduket.

Harrojeni bisedat sipërfaqësore ndërsa shfletoni telefonin ose shikoni televizor gjatë një pushimi. Vetëm dy minuta bisedë plotësisht e fokusuar do të thotë më shumë se një javë e tërë kohe “së bashku” e kaluar pa qenë realisht të pranishëm me njëri-tjetrin. Mundohuni ta filloni ditën duke u zgjuar më herët dhe duke ndarë një moment për të folur për ditën që ju pret gjatë mëngjesit. Kështu ndërtoni afërsi dhe një ndjenjë të të qenit një ekip.

Është e lehtë të humbasësh nga sytë të gjitha gjërat e mira që partneri yt bën për ty me kalimin e kohës. Në vend që të kritikosh, mëso të vëresh gjeste të vogla dhe të mëdha dhe të falënderosh. Kur i themi partnerit tonë se e vlerësojmë atë që bën, edhe nëse janë thjesht gjëra të përditshme, ne i njohim përpjekjet e tij dhe forcojmë respektin tonë të ndërsjellë. Me kalimin e kohës, do të bëhesh më tolerant, i vetëdijshëm për sa gjëra të mira bën për njëri-tjetrin.

Ka njerëz që kanë një intuitë të mprehtë dhe një sy të mprehtë për detaje.

Ata e vënë re shpejt kur diçka nuk shkon, veçanërisht kur dikush po përpiqet të fshehë të vërtetën.

Astrologjia zbulon katër shenja që është e vështirë të mashtrohen sepse pothuajse asgjë nuk u shpëton.

Akrepi

Akrepët kanë një aftësi të lindur për të lexuar midis rreshtave. Intuita dhe shikimi i tyre depërtues zbulojnë shpejt gënjeshtrat dhe qëllimet e fshehura. Ata rrallë i besojnë fjalës së dikujt dhe gjithmonë kërkojnë prova, gjë që i bën pothuajse të pamundur për t’u mashtruar.

Virgjëresha

Virgjëreshat i kushtojnë vëmendje çdo detaji. Mendja e tyre analitike dhe aftësia për të lidhur pikat i lejon ata të dallojnë menjëherë mospërputhjet. Nëse përpiqeni të fshihni diçka, Virgjëresha ndoshta do të jetë e para që do ta vërë re.

Bricjapi

Bricjapët janë të kujdesshëm dhe praktikë, dhe mosbesimi i tyre shpesh i mbron nga manipulimi. Ata vëzhgojnë veprimet, jo vetëm fjalët, dhe nuk e lënë veten të mashtrohen nga fjalët e bukura. Ata jetojnë sipas rregullit se besimi duhet të fitohet.

Ujori

Ujorët mendojnë ndryshe dhe gjithmonë kërkojnë pamjen e përgjithshme. Aftësia e tyre për të parë gjërat nga këndvështrime të shumta i ndihmon të dallojnë kur diçka nuk shkon. Ata nuk bien pre e trukeve sipërfaqësore sepse shohin përtej të dukshmes.

Në Osnabrück të Gjermanisë, një burrë rreth të 70-ave kishte kaluar katër ditë i mbyllur në ashensorin e shtëpisë së tij.

Për shkak të një prishje, ashensori mbeti jashtë funksioni dhe as butoni i thirrjes së urgjencës nuk punoi.

Gjatë gjithë kësaj kohe, i moshuari qëndroi pa ushqim, ujë dhe pa asnjë mjet komunikimi.

Dhe vetëm pas katër ditësh, i biri u alarmua dhe së bashku me policinë dhe ekipin e shpëtimit arritën ta nxjerrin nga aty.

Forcat e emergjencës u detyruan të hapin me forcë ashensorin për ta liruar burrin e lodhur.

Autoritetet thanë se shëndeti i tij është tashmë i stabilizuar. Ngjarja ndodhi në fund të qershorit, por u bë e ditur vetëm tani.

Policia e konsideron këtë “një rast fatkeqësie me fund të lumtur”, që për fat nuk pati pasoja më të rënda. /Telegrafi/

Një video dramatike që tregon anën e egër të natyrës është bërë virale në rrjetet sociale, ku një leopard shihet duke ikur nga një kafshë tjetër.

Klipi tregon pamjen e rrallë ku leopardi, një nga grabitqarët më të frikshëm në botë, mund të shihet duke ikur për të shmangur përballjen me një derr të egër.

“Ky leopard sapo harroi se çfarë është!! I ndjekur nga një derr i egër. Nuk e di kurrë se çfarë mund të shohësh në natyrë”, thotë mbishkrimi.

Ndryshe, derrat e egër janë vendas në Azi, pjesë të Afrikës së Veriut dhe pjesën më të madhe të Evropës. /Telegrafi/

This leopard just forgot what he is !! Chased away by a wild boar.

You never know what you may witness in wild. pic.twitter.com/J08vnAZkF3

— Parveen Kaswan, IFS (@ParveenKaswan) September 6, 2025

Në shumë familje shqiptare, edhe sot e kësaj dite, një fëmijë i porsalindur merr emrin e gjyshit ose të gjyshes.

Është një zakon i vjetër, që vjen nga kohë kur familja shihej si një trung i pandarë dhe çdo brez ishte një degë e re që duhej të mbante me vete kujtimin e të kaluarës. Emri ishte një formë nderimi, një shenjë respekti për ata që e kishin mbajtur familjen gjallë. T’i vendosje një fëmije emrin e gjyshit ishte si të lije një pjesë të përjetshme të tij të vazhdonte të jetonte.

Ky zakon ka një bukuri të veçantë. Emri i gjyshit apo gjyshes i jep fëmijës një histori para se ai vetë të ketë shkruar të vetën. Është si një fill i padukshëm që lidh brezat, një kujtesë e heshtur që askush nuk jeton më kot. Shpesh këta emra janë të ngarkuar me kuptime të forta: lidhen me ngjarje historike, me besime popullore, me virtyte që familja i vlerëson. Kur dikush rritet me një emër të tillë, mund të ndjejë krenari, sepse mban mbi vete kujtimin e një njeriu që ka qenë i dashur, i respektuar, ndoshta edhe një figurë që la gjurmë.

Megjithatë, kjo traditë ka edhe anën e saj më të vështirë. Në shoqërinë e sotme, ku prindërit e rinj kërkojnë origjinalitet, dëshirojnë që fëmija i tyre të ketë një emër modern, unik, që lidhet me shijet dhe ëndrrat e tyre, shpesh emri i gjyshërve shihet si kufizim. Ka raste ku emrat e vjetër, të rëndë në tingull apo të huaj për kohën, u ngjajnë fëmijëve si barrë.

A duhet ruajtur kjo traditë, apo duhet lënë të shuhet me kohën?
Ndoshta përgjigjja nuk është bardhë e zi. Ka prindër që zgjedhin të vendosin emrin e gjyshit sepse duan të mbajnë të gjallë kujtimin e tij dhe kjo është një zgjedhje me dashuri. Ka të tjerë që zgjedhin emra krejt të rinj, sepse duan t’i japin fëmijës një identitet të pavarur, të lidhur me botën ku ai do të rritet. Ka edhe raste kur prindërit bëjnë kompromis: përdorin emrin e gjyshit si emër të dytë, duke e mbajtur në dokumente, ndërsa përditë përdorin një emër tjetër më të thjeshtë ose më modern. Zbukurimet gjithashtu nuk janë një ide për t’u neglizhuar.

E rëndësishme është që emri të mos bëhet kurrë peshë. Një emër duhet të jetë dhuratë, jo barrë. Ai duhet t’i japë fëmijës ndjesinë e përkatësisë, por jo të ndalë fluturimin e tij. Në fund të fundit, emri është gjëja e parë që mbajmë nga lindja dhe e fundit që mbetet kur largohemi. Ta zgjedhësh me kujdes është një akt dashurie, qoftë duke respektuar gjyshërit, qoftë duke u bërë kreativ me një emër të ri.

Traditat nuk janë pengesë kur i ruajmë me zemër të hapur, por ato kthehen në barrë kur ndihen si detyrim i verbër. Ndoshta thelbi nuk është tek emri vetë, por tek arsyeja pse e vendosim atë. A e bëjmë për dashuri, apo vetëm për të mos thyer një zakon? Sepse, në fund, fëmijët nuk janë trashëgimi emrash, ata janë histori të reja që presin të shkruhen!

Flokët nuk janë thjesht një pjesë e pamjes së jashtme, ato janë një reflektim i personalitetit, i humorit dhe i fazave të jetës. Një studim i kryer në Britani tregon se gratë ndryshojnë modelin e flokëve rreth 150 herë gjatë jetës së tyre, duke përfshirë ndryshime në ngjyrë, gjatësi dhe stilet më të guximshme.

Nga prerjet klasike te ngjyrat ekstravagante, shumë gra e shohin transformimin e flokëve si një mënyrë për të shprehur veten dhe për të eksperimentuar me identitetin e tyre. Shpesh, këto ndryshime shoqërohen me ndjenja të ndryshme, nga qeshja dhe kënaqësia tek pak pendimi për stilin që sapo është provuar.

Ekspertët shpjegojnë se ndryshimi i flokëve mund të jetë gjithashtu një mënyrë për të përballuar stresin ose për të shënuar një moment të rëndësishëm në jetë. Flokët mund të tregojnë një “mini-shkëputje” nga rutina, duke ofruar një ndjesi rinovimi dhe kontrolli mbi pamjen personale.

Ky studim nxjerr në pah gjithashtu rëndësinë e lirisë për të eksperimentuar me pamjen. Ndërsa disa gra mund të ndihen të kufizuara nga pritshmëritë sociale, të tjera e shohin këtë si një mundësi për t’u shprehur.

Ndryshimi i flokëve nuk është thjesht një çështje estetike, por pasqyron rritjen dhe transformimin personal. Flokët janë më shumë se thjesht pamje, janë pasqyra e fazave të jetës.