Category: KURIOZITETE

Që para 20,000 vjetësh, njerëzit në epokën e Paleolitit piqnin bukë të thjeshtë të bëra nga tërshëra e egër dhe elbi.

Zeja e furrës ka vazhduar të zhvillohet që atëherë, dhe sot ka lloje të panumërta të ndryshme dhe të shijshme buke. Gjermania në veçanti është e njohur për shumëllojshmërinë e bukës.

Sipas Shoqatës Qendrore të Tregtisë Gjermane të Furrave të Bukës , 97.7 përqind e të gjitha familjeve në Gjermani blenë të paktën një copë bukë vetëm në vitin 2022.

Sa e shëndetshme është buka varet kryesisht nga lloji. Dhe fillimisht duhet të bëni dallimin midis bukës integrale dhe miellit të bardhë.

Pavarësisht nëse bëhet fjalë për thekër, apo grurë, drithërat e plota janë gjithmonë opsioni më i shëndetshëm në krahasim me miellin e bardhë.

Mielli i grurit është bërë nga drithërat e plota, duke përfshirë embrionin, endospermën dhe lëvozhgën. Ushqimet e bëra nga drithërat janë veçanërisht të pasura me fibra dhe lëndë ushqyese . Ato ju mbajnë të ngopur për një kohë të gjatë, nxisin tretjen dhe rrjedhimisht shëndetin e zorrëve.

Një bukë integrale duhet të përmbajë të paktën 90 për qind miell ose miell integral.
Produktet e plota të grurit kanë një ndikim pozitiv në nivelin e sheqerit në gjak dhe për këtë arsye gjithashtu parandalojnë diabetin e tipit 2.

Ato mund të ndihmojnë në uljen e rrezikut të çrregullimeve të metabolizmit të lipideve, kancerit të zorrës së trashë dhe sëmundjeve kardiovaskulare. Sipas DGE, çdo person duhet të konsumojë të paktën 30 gram fibra çdo ditë . Produktet me drithëra integrale, së bashku me perimet, bishtajoret dhe frutat, përmenden si burime të përshtatshme.
Mielli i bardhë është i ulët në fibra dhe lëndë ushqyese

Në të kundërt, me miellin e bardhë, si mikrobi ashtu edhe lëvozhga hiqen gjatë procesit të prodhimit .

Si rezultat, fibrat dhe lëndët ushqyese humbasin në një masë të madhe. Buka e bardhë gjithashtu përmban shumë karbohidrate me zinxhir të shkurtër . Këto me të vërtetë e nxisin trupin tonë, por vetëm për një kohë të shkurtër. Karbohidratet me zinxhir të shkurtër digjen shpejt dhe bëjnë që nivelet e sheqerit në gjak të rriten në qiell.

Trupi reagon ndaj kësaj duke lëshuar më shumë insulinë , e cila siguron që sheqeri të transportohet nga gjaku në qelizat e trupit. Niveli i sheqerit në gjak më pas bie po aq shpejt sa u rrit. Prandaj, rritja e energjisë është vetëm afatshkurtër, shpejtë do të ndiheni përsëri të uritur .

Kjo është arsyeja pse buka e bardhë shpesh quhet “kalori boshe” . Sepse përveç kalorive, produktet e miellit të bardhë nuk kanë shumë për t’i ofruar trupit për shkak të përmbajtjes së tyre të ulët të lëndëve ushqyese dhe fibrave në vend të kësaj, sheqeri ruhet. Nëse dëshironi të humbni peshë, duhet të shmangni sa më shumë produktet e miellit të bardhë .

Në të kundërt, buka me drithëra të plota përmban shumë karbohidrate me zinxhir të gjatë .

Trupit tonë i duhet më shumë kohë për të zbërthyer këto karbohidrate me zinxhir të gjatë, kështu që nivelet e sheqerit në gjak nuk rriten aq shpejt.

Kjo është arsyeja pse buka me drithëra integrale ju mban të ngopur për më gjatë dhe ju mbush stomakun me relativisht më pak kalori.

Në kombinim me përmbajtjen dukshëm më të lartë të lëndëve ushqyese dhe fibrave, drithërat e plota janë gjithmonë zgjedhja më e shëndetshme në krahasim me bukën e bardhë.

Gluteni është një lloj proteine që gjendet kryesisht tek gruri dhe drithërat e tjerë si elbi, bullguri dhe thekra.

Megjithatë, shumë njerëz nuk e tolerojnë glutenin veçanërisht mirë dhe nuk mund ta shpërbëjnë proteinën në zorrën e hollë. Kjo bën që zorra e hollë të inflamohet, gjë që mund të çojë në fryrje, dhimbje barku dhe diarre.

Për fat të mirë, ka gjithnjë e më shumë alternativa ushqyese pa gluten, duke përfshirë bukën me drithëra të plota.
Buka përmban shumë kalori dhe gluten.

Ka receta të shumta për bukë me pak karbohidrate pa gluten, të cilat mund t’i pjekni lehtësisht në shtëpi dhe t’ju ndihmojnë të humbni peshë dhe të mbani një dietë të shëndetshme.

Në varësi të dietës suaj të preferuar, këto bukë mund të jenë edhe vegane. Buka e farave të lirit , e cila përmban acide yndyrore omega-3, konsiderohet veçanërisht e shëndetshme .
Nëse preferoni diçka më të përshtatshme, mund të blini bukë të freskët me pak karbohidrate në supermarket ose dyqan ushqimesh shëndetësore./atvlive.tv/

Për më shumë ndiqni videon e mëposhtme:

1. Vonesa aleate në mbrojtjen e Skandinavisë
Tashmë nuk kishte më çfarë të bëhej. Trupat aleate më 18 qershor 1940 ua rihipën anijeve me ngut dhe lanë prapa krahëve Norvegjinë, preja e radhës e nazistëve. Dy muaj më parë ushtarët e Londrës dhe Parisit kishin nxituar drejt vendit skandinav për ta mbrojtur nga Hitleri, por kishin dështuar në detyrën e tyre. Aty, në fillim të Luftës së Dytë Botërore, ishte luajtur një lëvizje e rëndësishme strategjike dhe loja u vendos nga qëndrimet e kundërta që e mbajtën Berlinin nga njëra anë dhe Londrën e Parisin nga ana tjetër ndaj vendeve skandinave, teorikisht neutrale. Duke respektuar rregullat e diplomacisë ndërkombëtare, Londra dhe Parisi u mundën në elementin kohë nga nazistët, që nuk ndjeheshin të detyruar prej këtyre rregullave. Norvegjia ishte shumë e rëndësishme, pasi ofronte dy avantazhe domethënëse:

– nga njëra anë, tranzitin e hekurit suedez drejt industrive luftarake gjermane, nëpërmjet Portit të Narvik kur Deti Balltik ishte i mbuluar nga akujt,

– nga ana tjetër, prania e porteve që shikonin nga Britania e Madhe nga veriu dhe mundësonin një rrugëdalje më pak të kontrollueshme të La Manshit drejt Oqeanit Atlantik dhe rrugëve tregtare të tij.

Për muaj me radhë gjermanë dhe anglo – francezë kërkuan që ta tërhiqnin Oslon nga ana e tyre ose të paktën të garantonin një neutralitet të saj. Por shpejt qe e qartë për të gjithë se Norvegjia nuk ishte në gjendje ta ruante neutralitetin me forcat e sah. Për këto motive anglezët dhe francezët menduan që të dërgonin trupa për ta “mbrojtur” dhe rrethuar vendin. Prej kohësh Churchill ishte një mbështetës i ndërhyrjes së armatosur, por u dëgjua shumë vonë. Nga ana e tij, Gjenerali gjerman Nikolaus von Folkenhorst realizoi operacionin e parë të kominuar të historisë ushtarake moderne, me përdorimin e njëkohshëm dhe masiv të forcabe detare, ajrore dhe tokësore për ta marrë Norvegjinë. Sulmi arriti që ta paraprijë për një qime projektin e zbarkimit britanik. Më 9 prill, skuadrat detare gjermane nisën operacionet e pushtimit. Vetëm më 15 prill anglofrancezët zbarkuan nga ana e tyre për t’ju bashkangjitur forcave norvegjeze që mezi po rezistonin. Por planifikimi aleat, përveçse pak i vrullshëm, ishte edhe i keqorganizuar dhe ushtarëve u mungonin deri pajimet e nevojshme për të luftuar dhe vepruar në zona me një klimë që mund të ishte shumë e ashpër. Kurse nazistët e patën kapur me shpejtësi kontrollin e hekurudhave dhe superioritetin ajror. Sidomos ky i fundit rezultoi vendimtar duke mundësuar që të mitraloheshin trupat armike dhe të mbaheshin larg anijet angleze. Më 21 prill në Lillehammer u verifikua përplasja e parë midis trupave gjermane dhe atyre britanike të Luftës së Dytë Botërore: një betejë shumë e ashpër, e zgjatur 24 orë, pas të cilës ushtarët britanikë dhe norvegjezë, tashmë të mundur, nisën të tërhiqeshin nga qyteti. Në ditët në vazhdim gjermanët morën një e nga një pozicionet në duart e armiqve në pjesën e mbetur të Norvegjisë, duke mbetur padronë të vendit që u braktis nga anglo – francezët në qershor. Ndërhyrja e tyre shumë e vonuar kishte rezultuar e kotë.

Çfarë do të kishte ndodhur sikur… Pa pushtimin e Norvegjisë, Hitleri do të kishte humbur furnizimet e çmuara me mineralet e hekurit nga Suedia, duke i parë kështu të rritura vështirësitë gjermane në furnizimin me lëndë të para. Kjo patjetër që do të influenconte zgjedhjet strategjike dhe ecurinë e luftës së Hitlerit, që më pas gjithsesi u desh të përballej me mangësitë e këtyre lëndëve. Veç kësaj, Norvegjia luajti një rol të rëndësishëm në Betejën e Atlantikut, në të cilën nëndetëset gjermane vunë në provë të vështirë rrugët e furnizimit drejt Britanisë së Madhe dhe Bashkimit Sovjetik. Sikur të kontrollonte Norvegjinë të kishte qenë Londra në vend të Berlinit, atëhere i gjithë ekuilibri në dete do kishte ndryshuar në disavantazh të Gjermanisë.

2. Urdhri i Hitlerit për të mos i asgjësuar anglezët në Dunkerk

Premtimet e kreut të Luftwaffe Hermann Wilhelm Göring, iluzioni i Hitlerit për t’i lënë një derë hapur Britanisë së Madhe, preokupimet e komandantit të Frontit Perëndimor Marshallit Gerd von Rundstedt: qenë këta elementë që bënë të mundur “mrekullinë e Dunkerkut”. E dielë, 26 maj 1940 – kur ushtria franceze ishte në rrugë në frontin verior të pushtimit nazist – nisi Operacioni “Dinamo”, domethënë tentativa britanike për të shpëtuar sa më shumë ushtarë që të ishte e mundur duke i imbarkuar me shpejtësi drejt Anglisë. Trupat anglo – franceze në tërheqje u grumbulluan në plazhin e Dunkerque, që shpejt u rrethua nga divizionet gjermane. Të cilat u ndalën vetëm pak kilometra larg bregdetit. Motivi mbetet mister. Vendimi kontradiktor u mor nga Adolf Hitleri personalisht, por nuk janë kuptuar asnjëherë arsyet e vërteta e atij ngurrimi për t’u dhënë goditjen vdekjeprurëse armikut në tërheqje. Ndoshta Marshalli von Rundstedt e bindi se ndoshta ishte më mirë që t’u jepej pushim trupave dhe të çlodheshin panzerët që qenë cfilitur në garën e çfrenuar e nisur dy javë më parë. Sigurisht që Hermann Göring e siguroi Fyhrerin për faktin se vetëm aviacioni do të mjaftonte për t’i asgjësuar armiqtë. Hitleri kishte edhe një qëllim tjetër: synonte që të bindëte Londrën që të arrinte një marrëveshje me të dhe, ka mundësi edhe për këtë, preferoi që të mos ndërhynte ndaj ushtarëve anglezë. Ato ditë pushimi i mundësuan kështu Britanisë së Madhe që të krijonin një flotë të improvizuar me çdo mjet lundures në dispozicion. Kështu, kundër çdo parashikimi të vetë strategëve britanikë, më 2 qershor u evakuua i fundit i 338000 ushtarëve. Midis tyre edhe 120000 francezëve që do të përbënin bërthamën e Francës së Lirë të drejtuar nga Gjenerali Charles De Gaule. Mund të thuhet me siguri se gabimi i Dunkerkut vendosi fatet e luftës.

Çfarë do të kishte ndodhur sikur… Asgjësimi i trupave anglo – franceze në Dunkerk do të kishte vendosur një hipotekë serioze mbi luftën. Duke vepruar kështu, Hitleri do të kishte nxjerrë nga konflikti qindramijëra ushtarë armiq ekspertë dhe të stërvitur mirë, që në vijim u përdorën me sukses në betejë nga aleatët. Të njëjtit francezë formuan bërthamën e ringjalljes së mëpasme të Francës. Por sidomos asgjësimi i Trupës Ekspedicionare Britanike do të përfaqësonte një goditje psikologjike të rëndësishme në kuadër të luftës së nervave që Hitleri bënte me Britaninë për ta shtyrë që të kërkonte paqen.

3. Urdhri i Mussolinit për të sulmuar Greqinë në dimër

Qe Adolf Hitleri ai që theksoi se sulmi jo i koordinuar italian ndaj Greqisë kishte influencuar negativisht ndaj Operacionit “Barbarossa” (pushtimit të Bashkimit Sovjetik) duke e vouar aq shumë sa duhej për t’i penguar gjermanët për të pushtuar Moskën. Për hir të së vërtetës, historianët kanë shumë dyshime lidhur me një interpretim të tillë, por ky ishte mendimi i Fyhrerit. Ajo që është e sigurtë është se agresioni ndaj Greqisë qe një ndërthurje gabimesh të bujshme që e ndryshoi përfundimisht rolin e Italisë në luftë dhe në botë. Sulmi u dëshirua personalisht nga Mussolini, edhe për të kryer një luftë paralele ndaj asaj të Gjermanisë, duke u hakmarrë kështu ndaj Hitlerit për shpërfilljen e treguar në marrjen e iniciativave luftarake pa u këshilluar me aleatin. Italianët i nisën operacionet ushtarake më 26 tetor, në vigjilje të sezonit të ftohtë, që do ta bënte të vështirë luftimin në malet e Epirit, ku u përqëndruan duke lëvizur nga Shqipëria. Veç kësaj, u rreshtuan më pak ushtarë nga sa u konsideruan të nevojshëm (nja 10 divizione respektivisht 20 të parashikuarve) dhe me një logjistikë katastrofike: portet shqiptare qenë të mbingarkuar dhe në konfuzion të plotë, rrugët e pakalueshme, mjetet e transportit të papërshtatshme. Aviacioni italian nuk arriti kurrë që të ketë peshë për shkak të kohës së keqe dimërore. Ministri i Jashtëm Galeazzo Ciano theksoi se grekët qenë të korruptuar dhe se do t’i cedonin goditjes, por faktet e nxorrën gabim. Bullgaria dhe Turqia nuk ndërhynë në mbështetje të Italisë. Duke i dhënë ultimatumin qeverisë së Kryeministrit grek Ioannsi Metaxas dhe, për pasojë, sulmin e bërë, Italia ka shpejt që t’i zhdukej iluzioni se “do t’ia thyenin brinjët Greqisë”. Përkundrazi, pësoi një kundërsulm shkatërrimtar që i çoi grekët deri brenda Shqipërisë. Në valën e dështimit italian, në Jugosllavi pati një grusht shteti antiBosht. Në këtë pikë gjermanët i detyruan që të ndërhyjnë në Ballkan. I nënshtruan me shpejtësi, por vonuan me disa javë sulmin ndaj Bashkimit Sovjetik. Kështu që patën më pak kohë në dispozicion për pushtimin përpara se të ngecnin në dimrin rus. Ndërkohë, çdo besueshmëri e mbetur e Italisë ishte zhdukur.

Çfarë do të kishte ndodhur sikur… Fushata e Greqisë do të mund të fitohej. Mjaftonte të planifikohej më mirë dhe të mos bëheshin të gjitha gabimet që u bënë, duke filluar nga çmobilizimi i divizioneve rezervë që në mënyrë të pashpjegueshme u bë në verë. Sikur Italia ta kishte kontrolluar Greqinë, do të kishte pasur një impakt më të madh ndaj Mesdheut, me reperkusione edhe ndaj luftës në Afrikën Veriore. Veç kësaj, ndoshta do ta kishte sjellë Turqinë nga ana e Boshtit dhe, në këtë pikë, do të ishte hapur një rrugë tjetër drejt Lindjes së Mesme dhe Kaukazin, me rezervat e tyre të naftës. Së fundi, duke fituar në Greqi, Italia nuk do të ishte bërë vasale e Hitlerit, siç edhe ndodhi në fakt. Pastaj, për sa i përket Gjermanisë, sikur të mos kishte qenë e detyruar të ndërhynte në Ballkan, ajo do të kishte mundur të përqëndrohej më parë dhe më shumë me fushatën e Rusisë. Disa mendojnë se do ta kishte marrë Moskën dhe kjo do të kishte qenë një goditje vdekjeprurëse për Stalinin. Por, gjithsesi, ndoshta Bashkimi Sovjetik nuk do të ishte dorëzuar.

4. Vendimi i Japonisë për të përfshirë në luftë Shtetet e Bashkuara

Berlini, Roma dhe Tokio qenë bindur se herët a vonë do të shpërthente lufta kundër Shteteve të Bashkuara. Në një farë mënyre, Amerika e kishte bërë tashmë zgjedhjen e saj me furnizimet masive për Britaninë e Madhe dhe Bashkimin Sovjetik, por njëkohësisht në Shtetet e Bashkuara në vitin 1941 partia neutraliste ishte e fortë dhe Karta Atlantike e gushtit të atij viti nuk përmendte asnjë ndërhyrje të drejtëpërdrejtë ushtarake të amerikanëve në teatrat e luftës. Kështu, për Gjermaninë, Japoninë dhe Italinë nuk ishte patjetër e domosdoshme ta zgjeronin përplasjen tek Shtetet e Bashkuara. Hitleri kishte menduar gjithmonë se shtyrja sa më shumë të ishte e mundur hyrjes në luftë e kolosit amerikan do të ishte një avantazh. Lideri nazist e kishte ekspozuar shumë herë idenë e tij lidhur me nevojën për t’i eliminuar një e nga një kundërshtarët europianë përpara se të hynin në luftë Shtetet e Bashkuara. Veç kësaj, për të ekzistonte një mundësi e largët marrëveshjeje me amerikanët për t’i ndarë kontinentet në dëm të fuqive të vjetra koloniale europiane. Vetë Pakti Tripalësh, duke ndarë sferat e influencës botërore midis Gjermanisë, Italisë dhe Japonisë, i linte zbuluar Amerikat. Nga ana e saj, Japonia ishte e impenjuar tashmë në luftën e saj në Kinë dhe ndoshta do t’i kushtohej pushtimit të posedimeve koloniale angleze, franceze e hollandeze në Azi pa marrë iniciativën e përfshirjes së Shteteve të Bashkuara. Por Japonia dyshonte se në rastin e sulmit ndaj domeneve anglo – hollandeze, amerikanët nuk do të qëndronin duarkryq dhe e dinte se Shtetet e Bashkuara kishin nisur një politikë riarmatimi qysh nga viti 1940. Qe kështu që më 7 dhjetor 1941 vendosi që t’i godasë befasisht Pearl Harbor. Por edhe në këtë pikë Gjermania dhe Italia nuk qenë të detyruara ta sfidonin Uashingtonin: Pakti Tripalësh me Japoninë nuk parashikonte një shpallje lufte automatike. Për ta demonstruar është fakti se Tokio nuk e sulmoi kurrë Bashkimin Sovjetik për të mbështetur aleatët europianë. Pavarësisht kësaj, më 11 dhjetor 1941 edhe Gjermania dhe Italia u shpallën luftë Shteteve të Bashkuara. Pse e bënë mbetet ende sot një enigmë.

Çfarë do të kishte ndodhur sikur… Beteja e Pearl Harbor hapi premisat e humbjes së forcave të Paktit Romë – Berlin – Tokio. Pearl Harbor përcaktoi hyrjen në konflikt të asaj fuqie që më pas do t’i shënonte ushtarakisht rezultatin. Në Shtetet e Bashkuara ekzistonte akoma një shpirt i fortë izolacionist dhe pas ulmin japonez hyrja në luftë e Uashingtonit do të vonohej. Në këtë pikë ndoshta japonezët do të kishin pasur dorë të lirë në Azi, ndërsa në Afrikë e në Europë italo – gjermanët nuk do të duhej të preokupoheshin për ndërhyrjen amerikane. Për shembull, nuk do të kishte ndodhur Operacioni “Torch”, me të cilin në fundin e 1942 forcat aleate zbarkuan në Marok dhe shkaktuan humbjen përfundimtare të Boshtit në Afrikë. Dhe nga aty të njëjtat trupa nuk do ta pushtonin Siçilinë në korrikun e 1943, duke shkaktuar më 25 të këtij muaji rënien e regjimit fashist.

5. Urdhri i Hitlerit për Armatën e VI që të mos tërhiqej nga Stalingradi

3 milion ushtarë i përfshinë në betejën e Stalingradit, ndoshta më e madhe e të gjithë historisë. 2 milion prej këtyre përfunduan të vdekur, të plagosur, të zhdukur apo robër lufte. Me këtë përleshje fatet e Luftës së Dytë Botërore ndryshuan dhe iniciativa kaloi nga gjermanët tek rusët. Beteja u zhvillua midis fundit të gushtit të 1942 dhe shkurtit të 1943: Hitleri vendosi pushtimin e Stalingradit, qendër industriale mbi Vollgë që mbante emrin e diktatorit sovjetik, kishte një domethënie themelore. Për këtë, përdori Armatën e VI e Gjeneralit Friderich Paulis, e mbuluar nga krahët prej rumunëve, italianëve (mbi 220000), hungarezëve dhe aleatëve të tjerë. Për motive të kundërta, Stalini e mendonte në të njëjtën mënyrë: edhe për të Stalingradi nuk duhej të binte, edhe me koston e transferimit në një ferr. Përleshja zgjati për muaj me radhë, shtëpi më shtëpi, me humbje të mëdha nga të dyja palët. Kur rusët i çanë frontet në të dyja krahët e qytetit duke e rrethuar, një lak u mbyll rreth Armatës së VI të Paulus, me mbi 250000 ushtarakë të zënë në kurth. Ishte momenti i tërheqjes. Edhe pse qytetit i afroheshin trupat e Gjeneralit Erich von Manstein, për të provuar të lidheshin divizionet gjermane dhe shpëtuar të shpëtueshmen. Do të kishte qenë e mundur që të mbijetonte një pjesë e njerëzve, por ndërsa tentativa e von Manstein për ta çarë rrethimin nuk ia arriti, forcat e Paulus mbetën të gozhduara në Stalingrado prej vullnetit eksplicit të Hitlerit, i cili dha urdhër që të rezistohej deri në njeriun e fundit. Bile, kur tashmë gjithçka ishte humbur, Fyhreri e gradoi Paulus Feldmarshall. Në fakt, kishte frikë se mos kapej i i gjallë dhe, duke e graduar, shpresonte që nderi i tij do t’i pengonte dorëzimin, duke qenë se ky fakt nuk kishte prekur deri në atë moment asnjë oficer gjerman me gradë kaq të lartë. Për të Hitleri uronte një vetëvrajse për ta luajtur të paktën në planin e propagandës. Por Paulus, deri më atëhere gjithmonë i bindur ndaj urdhërave, zgjodhi që të shpëtojë dhe më 2 shkurt ju dorëzua sovjetikëve. Nga njerëzit e tij, 100000 kishin vdekur dhe po aq qenë kapur si robër lufte. Pjesa më e madhe e tyre nuk u kthye kurrë më në Gjermani.

Çfarë do të kishte ndodhur sikur… Sikur Hitleri do të kishte lejuar që të shpëtoheshin ushtarët e Armatës së VI ndoshta nuk do të ndryshonte krejtësisht rezultati i luftës në Rusi, por sigurisht që do të kishte pasur pasoja. Më e rëndësishmja ajo e natyrës psikologjike. Stalingradi që humbja e parë e madhe gjermane dhe fitorj e parë e madhe sovjetike. Një rezultat më pak i pastër i asgjësimit të një armate të tërë do të ishte menaxhuar ndryshe nga të dyja palët. Edhe pse rusët nuk ia dolën në planin e tyre të madh për ta rrethuar të gjithë frontin jugor dhe gjermanët demonstruan se qenë në gjendje t’u përgjigjeshin sovjetikëve akoma në 1943. Sikur asaj që ndodhi t’i ishte shtuar dusponueshmëria e Armatës së VI dhe një gjendje psikologjike jo e rënduar nga një ndjesi disfate (të cilës pala sovjetike i kundërvinte mitin e Luftës së Madhe Patriotike të ngritur pikërisht në Stalingrad) rezistenca gjermane në frontin lindor do të kishte mundur të zgjatej më shumë./ bota.al

Pajisjet e vogla elektronike janë të ndjeshme ndaj temperaturës. Në veçanti, bateria mund të dëmtohet në të ftohtë.

Për këtë arsye, duhet të mbroni telefonin në dimër nga të ftohtit, lagështia dhe luhatjet e forta të temperaturës.

Bateritë me jone të litiumit funksionojnë më mirë në temperaturën e dhomës. Nëse temperatura është shumë e ulët, performanca e baterisë dobësohet.

Tonet e litiumit lëvizin nga poli negativ në atë pozitiv përmes një lëngu ose kristali më elektrolite. Në temperatura të ulëta, ky lëng ose këo kristale kanë më pak mundësi përçuese dhe jonet lëvizin dukshëm më ngadalë .

Rritja e rezistencës brenda baterisë shkurton jetëgjatësinë e baterisë. Në rast emergjence, furnizimi me energji elektrike ndalet plotësisht. Celulari fiket. Nëse kjo nuk ndodh shumë shpesh, telefoni juaj do të rigjenerohet në vapë. Nëse i ftohti shkakton një të ashtuquajtur shkarkim të thellë , bateria juaj do të pësojë dëme të pariparueshme. Në rast urgjence, është më mirë të fikni celularin.

Ngarkimi gjithashtu funksionon dukshëm më ngadalë në temperatura shumë të ulëta . Në temperatura nën zero është edhe e dëmshme !

I ftohti prek edhe ekranet LCD. Në të ka kristale të lëngëta që mund të ngrijnë edhe në temperatura nën zero. Ekrani reagon gjithnjë e më ngadalë ndaj shkrimit tuaj.
Për të parandaluar dëmtimin e celularit në të ftohtë, duhet ta mbani të ngrohtë . Kjo funksionon më së miri me nxehtësinë e trupit tuaj.

Pra, mos e vendosni celularin në çantën e dorës ose në xhepin e jashtëm – më i ngrohti është në xhepin e brendshëm të xhaketës.
Duhet të jetë sa më afër trupit tuaj.

Një gjë në veçanti ju ndihmon që të mos keni nevojë ta hiqni celularin nga xhepi i brendshëm i ngrohtë: një kufje e mirë ose kufje Bluetooth .
Sa i përket baterisë, mënyra më e mirë është të aktivizoni modalitetin e kursimit të energjisë.
Gjithashtu mbyllni aplikacionet që nuk jeni duke i përdorur dhe çaktivizoni si WiFi , Bluetooth dhe GPS .

Telefonat nuk janë vetëm të ndjeshëm ndaj të ftohtit, por gjithashtu nuk e pëlqejnë lagështinë. Kjo është arsyeja pse ju duhet t’i mbroni mirë nga bora dhe shiu.

Asnjëherë mos e lini telefonin tuaj në makinë në të ftohtë për një kohë të gjatë.

Temperaturat e ulëta mund të shkaktojnë dëme të pariparueshme në bateri./atvlive.tv/

 

Nëse gjithë viti i kaluar ju ka shkuar ters për shkak të punës, ka shumë gjasë që këtë fillmvit ta keni nisur duke menduar për një punë të re. Sipas një ankete të dhjetorit të CNBC|SurveyMonkey për fuqinë punëtore thekson se 7776 punëtorëve amerikanë, 36% e të anketuarve kanë menduar seriozisht të lënë punën e tyre në tre muajt e fundit.

Të anketuarit në sondazh thonë se faktorët më të rëndësishëm për lumturinë e tyre në punë janë puna kualitative (33%), paga e mirë (23%) dhe kontrolli se si e bëjnë punën e tyre (16%).

Ekspertët thonë se tremujori i parë i vitit është një kohë e mirë për të kërkuar një pozicion të ri që mund të përmbushë disa nga këto dëshira. Bizneset zakonisht e nisin vitin me buxhete të rifreskuara që i lejojnë ata të zgjerojnë ekipet, të nisin iniciativa të reja dhe të punësojnë anëtarë të ri në kompani.

Por me kaq shumë njerëz që vlerësojnë vendimet e tyre të Vitit të Ri dhe mendojnë për një pozitë të re ose ndryshim karriere, ju duhet të ndërmerrni hapat e duhur për ta arritur punën e re.

Nëse po përshpejtoni kërkimin tuaj të punës këtë muaj, këtu janë disa mënyra për të filluar:

Rifreskoni CV-në tuaj dhe mos kini frikë të përdorni ndihmësit e IA

Nëse keni qenë në të njëjtin pozicion për disa vite, ekziston mundësia që rezymeja juaj të mos jetë përditësuar që kur keni marrë rolin pozitën tuaj aktuale. Rekrutuesit dhe menaxherët e punësimit mund të shpenzojnë vetëm disa sekonda për të analizuar CV-në tuaj, por kjo e bën edhe më të rëndësishme që të keni një të tillë që lexohet lehtë dhe tregon se i përmbushni kualifikimet e tyre me një shikim.

Ju mund të përdorni mjetet e AI për t’ju ndihmuar. Shumë ekspertë rekomandojnë përdorimin e ChatGPT si mjetin ideal për t’ju ndihmuar. Ai mund t’ju ndihmojë me formatin, pikat dhe madje edhe me përfshirjen e fjalëve dhe frazave nga një listë e caktuar pune në seksionin tuaj të përvojës. Vetëm kini kujdes – mjetet e inteligjencës artificiale dihet se “halucinojnë” informacionin, tha ekspertja e karrierës së TopResume Amanda Augustine për CNBC Make It në shtator, kështu që sigurohuni që të jeni një korrektues i kujdesshëm.

Përditësoni LinkedIn-in tuaj, duke theksuar aftësitë dhe promovimet

Shumica dërrmuese e rekrutuesve përdorin LinkedIn si një mjet shtesë verifikimi për kandidatët për punë. Pra, të kesh një profil të përditësuar mund të rrisë shanset për të gjetur një punë të re që ju përshtatet juve dhe dëshirave tuaja. Sigurohuni që seksioni juaj i aftësive të jetë i plotësuar – me të paktën pesë aftësi – dhe mos harroni të përfshini çdo promovim që keni arritur në punë.

Përditësimi i rregullt i profilit tuaj në LinkedIn madje mund të jetë një ide e mirë nëse nuk po aplikoni në mënyrë aktive për punë të reja, por jeni në fazat e hershme të shqyrtimit të ndërrimit të vendit të punës. Mbajtja aktuale e informacionit tuaj mund të ndihmojë rekrutuesit që po kërkojnë kandidatë të rinj t’ju gjejnë juve.

Thjesht mos përdorni shenjën “i hapur për të punuar” në profilin tuaj, tha ish-rekrutimi i Google Nolan Church, tani CEO i tregut të talenteve Continuum. Duket pak dëshpëruese.

Mos humbisni kohë në një letër motivuese nëse nuk kërkohet

Sipas ish-rekrutuesit të Disney dhe ekzekutivit të burimeve njerëzore, Simon Taylor, letrat motivuese janë “krejtësisht opsionale për pozitat që zakonisht kërkojnë diploma universiteti dhe bëhen më pak të rëndësishme për ata që kanë arritur në karrierën e tyre”. Shumica e punëdhënësve thjesht nuk po kërkojnë të lexojnë 600 fjalë të tjera se pse e dëshironi punën.

Thënë kështu, nëse një aplikim kërkon një letër motivuese dhe ju vendosni ta dërgoni një të tillë, ia vlen koha juaj dhe e tyre. “Letrat e motivimit janë të vlefshme vetëm nëse janë të personalizuara”, thotë Taylor. Pra, sigurohuni që të përfshini jo vetëm pozitën për të cilin po aplikoni, por edhe atë që ju bën ju dhe përvojën tuaj një person që përshtatet shumë me pozitën.

Lini pak kohë për kërkime

Sigurohuni që të shqyrtoni përgjigjet tuaja për pyetjet e zakonshme – si “Më trego për veten” – dhe mbani shënim disa për t’i shtuar listës suaj të pyetjeve që mund t’i bëni çdo punëdhënësi të mundshëm.

Është gjithashtu një kohë e mirë për të kontrolluar dollapin tuaj. Me rritjen e punës në distancë dhe orareve hibride, shumë njerëz nuk i kushtojnë shumë rëndësi veshjes Për intervista, ju ende duhet të visheni në mënyrë të përshtatshme. Nëse jeni ende në dyshim, pyesni një rekrutues se çfarë do të presë punëdhënësi juaj i ardhshëm./AkademiPune

Një studim ka zbuluar nëse çiftet janë më të lumtur kur postojnë foto së bashku në rrjete sociale.

Ka foto të panumërta të çifteve në rrjetet sociale, shumica e të cilave kanë mbishkrime të ndryshme.

Çiftet fotografojnë njëri-tjetrin duke bërë gjëra emocionuese, duke udhëtuar së bashku ose thjesht duke u përqafuar – gjë që natyrisht na bën të krahasojmë. Gjithçka është shumë romantike dhe krejtësisht e mrekullueshme: por a mund të jenë këto paraqitje edhe mashtruese?

Janë anketuar rreth 2000 çifte nga mosha 18 deri në 50 vjeç.

Sipas studimit, çiftet që ndajnë tre ose më shumë foto çift të tyre në rrjetet sociale çdo javë thuhet se janë më pak të lumtur se ata që e mbajnë lidhjen e tyre private.

Vetëm 10 përqind e çifteve që ndajnë rregullisht foto të tyre e konsiderojnë veten shumë të lumtur në marrëdhënien e tyre. Gjërat duken krejtësisht ndryshe për çiftet që zbulojnë më pak për veten e tyre. Këtu, 46 për qind e konsiderojnë veten vërtet të lumtur.

Arsyet pse disa çifte vendosin të tregojnë më pak përfshijnë mbrojtjen e privatësisë së tyre dhe mbrojtjen e privatësisë së partnerit të tyre.

Ne nuk duhet t’i marrim shumë seriozisht mediat sociale, si për shëndetin tonë mendor ashtu edhe për marrëdhëniet tona. Instagram Facebooku, na japin frymëzim dhe mundësi për të shkëmbyer ide me të tjerët në të gjithë botën.

Në këtë mënyrë, ne mund të japim një pasqyrë të jetës sonë dhe, të paktën sipërfaqësisht, të zhytemi në jetën e të tjerëve. Por, e rëndësishmja është të fokusohemi që të kemi një marrëdhënië të lumtur në jetën reale dhe jo online.

Nëse përjetoni diçka të bukur së bashku, nuk ka asgjë të keqe ta ndani atë me të tjerët.

Megjithatë, jo gjithmonë duhet të jetë kështu. Krahasimi është padyshim një nga zakonet që na bën të ndjehemi të pakënaqur . Shkakton pritshmëri të rreme dhe të parealizueshme dhe, në rastin më të keq, mund të rëndojë dashurinë.

Sipas studiuesve , njerëzit që qëndrojnë me një lidhje jo fort të sigurtë, kërkojnë gjithnjë e më shumë vëmendje dhe vërtetim nga të tjerët dhe kanë një dëshirë më të madhe për tu parë nga të tjerët.

Në një studim të kryer nga studiuesit, 108 çifte studentë duhej të mbanin ditarë për marrëdhëniet e tyre për një periudhë prej dy javësh. Rezultati doli që më së shpeshti njerëzit që ndjehen më të pasigurtë në një lidhje, aq më shumë ai ose ajo kërkon të jetë publik përmes fotografive në rrjete sociale./ATVLIVE.TV/

Për më shumë ndiqni videon e mëposhtme:

Televizioni gjerman Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) ka ndarë një kuriozitet interesant për gjelin, i cili këndon për 70 sekonda pa asnjë ndërprerje, duke i dhënë atij një avantazh evolucionar.

Gjeli me qafë të gjatë në Kosovë është një racë pulash me një talent të veçantë.

Emisioni u transmetua dje, më 04.01.2024, me titull “Gjelat rekord nga Kosova”.

Shikoni videon duke klikuar KËTU.

Kërkesa e lexuesve kosovarë për librin vazhdon të jetë e fokusuar në trendin botëror, qoftë te letërsia apo edhe librat tjerë siç janë motivuesit, librat rreth avancimit personal.

Në libraritë e kryeqytetit, si “Dukagjini”, “Buzuku”, por edhe nga Biblioteka “Hivzi Sulejmani” tregojnë se për cilat libra kishte më së shumti interesim për lexim gjatë vitit 2023, ndërkohë që shitësit e librit ankohen për mungesë të interesimit për lexim të librave dhe se një gjë e tillë po reflekton edhe në testin PISA.

Dorontina Drenovci, përfaqësuese e librarisë “Dukagjini”, për KosovaPress thotë se gjatë 2023-së ka pasur prurje të mëdha të titujve të rinj të veprave të ndryshme, teksa po rriten kërkesat edhe rreth literaturës për fëmijë.

“Truri i fëmijës” (autor Daniel J. Siegel), për vitin e dytë radhazi është libri më i shitur te libraria “Dukagjini”. Mandej kemi “Make Time” (Gjej kohë) (Jake Knapp and John Zeratsky), përkthyer në gjuhën shqipe, “Komploti” (Ben Blushi), “Mali je ti” (Brianna Wiest)”, etj… Vlen për t’u cekur se ka shumë kërkesa edhe për setin e klasikëve, siç janë “Princi i vogël”, (Antoine de Saint-Exupéry), “Princi” (Niccolo Machiavelli), “Ferma e kafshëve” (George Orwell), ku kjo seri do të ketë edhe libra të tjerë klasikë dhe letërsi moderne… Asaj që i gëzohemi jashtëzakonisht shumë është se shohim trendin e madh edhe te fëmijët, kështu që ne na gëzon (fakti)… Fëmijët vijnë vazhdimisht dhe prindërit e kanë kuptuar rëndësinë e librit”, tha Drenovci.

Antigona Alija, përfaqësuese e sektorit të librave për fëmijë në bibliotekën “Hivzi Sulejmani”, tregon librat dhe autorët më të lexuar në këtë bibliotekë.

“Librat për këtë vit për të cilat janë më të lexuarat, kemi libra edhe nga autorët shqiptarë dhe autorëve të huaj. Mund t’i veçoj disa. Janë librat e Viktor Canosinajt, Rifat Kukajt, Arif Demollit, dhe shumë libra të tjerë. Nga librat të autorëve të huaj kemi librat e David Williams, koleksionin, pastaj “Harry Potter” (J. K. Rowling), dhe Tome Gates e shumë tituj të tjerë të rinj… Bibliotekën e vizitojnë (nxënës) nga klasa e parë deri në klasën e nëntë”, tha ajo.

Ushtruesja e detyrës së drejtoreshës në këtë bibliotekë, Fatime Mehmetaj tregon për KosovaPress, se cilat libra janë lexuar më së shumti për të rritur gjatë 2023.

“Librat më të lexuar kryesisht janë nga letërsia shqipe, veprat e Ibrahim Rugovës, Ismail Kadare, Sabri Hamiti, Petro Marko, ndërsa nga letërsia e huaj janë veprat e (Haruki) Murakamit që është në trend kohën e fundit, “Katedralja e Parisit” (Victor Hugo), mandej (Fyodor) Dostoevsky, d.m.th, klasikët lexohen ende me vëmendje, sepse janë libra që ia vlejnë gjithmonë për t’i lexuar si “Krimi dhe dënimi”. Gjithashtu, kemi edhe nga letërsia turke (autorin) Orhan Pamuk që lexohet shumë kohëve të fundit, Danielle Steel që lexohet gjithmonë dhe ndoshta është ndër më të lexuarit, por sa i përket vlerave ne mendojmë që ka libra që ia vlen më shumë për të lexuar. Kemi (novelistja turko-britanike) Elif Shafak nga viti i kaluar. Kemi marrë të gjithë titujt dhe lexohen jashtëzakonisht shumë në bibliotekë”, tha ajo.

Ndërsa nga libraria “Buzuku” thonë se nga viti në vit, fatmirësisht trendi i botimeve, por edhe shitjes e leximit ka qenë në rritje.

“Kërkesa e lexuesve vazhdon të jetë kryesisht e fokusuar në trendin botëror, qoftë te letërsia apo edhe librat tjerë siç janë motivuesit, librat rreth avancimit personal etj. Në libraritë “Buzuku” kërkesa më e madhe ka qenë: “48 ligjet e pushtetit”, “Ikigai”, “Rrethuar nga idiote”, “Shprehi atomike”, “Princi i vogël”, “Ligjet e natyrës njerëzore”, “Muzeu i pafajësisë”, “Kafsha që jep shpirt”, “Asgjësim””, thuhet në një përgjigje me shkrim për KosovaPress nga kjo shtëpi botuese.

Për dallim nga libraritë dhe bibliotekat, interesimi i qytetarëve për leximin e librit duket të mos jetë i madh.

Mirsad Krasniqi, librashitës në Prishtinë, tregon se shitja e librave ka rënë në krahasim me vitin 2022 dhe se mos interesimi për lexim është shpërfaqur edhe në rezultatet e testit PISA 2022, ku Kosova u rendit ndër më të dobëtat.

“Nuk mund të mburremi shumë këtë vit me shitjen e librit. Nëse e bëjmë një krahasim me vitin e kaluar, këtë vit shitja e librit ka qenë më e dobët… (Më së shumti lexojnë) Mosha më e shtyrë ose mosha mesatare… Sigurisht edhe rrjetet sociale ndikojnë, por këtu është problemi edhe më i thellë. Vetë fakti që rezultatet e PISA-s treguan se ku jemi, kjo tregon se dija nuk bëhet pa lexim, andaj mos të çuditen me rezultatet e PISA,” tha Krasniqi.

Ndërsa ka ardhur sezoni i festave, nuk ka kohë më të mirë sesa për të parë një listë të filmave bashkë me partnerin/en apo familjen.

Dhe duke qenë se komeditë janë shumë të preferuara këtë sezon, ju tregojmë se ato edhe ju bëjnë mirë për shëndetin.

Ja përfitimet që merrni duke parë komedi:

Lehtëson stresin

Shumë njerëz përjetojnë stres të përditshëm, qoftë nga puna, jeta në shtëpi ose të dyja. Marrja e kohës për të parë një film qesharak jo vetëm që u jep njerëzve kohë për veten e tyre, por gjithashtu i bën ata të qeshin. Si koha vetëm për relaksim ashtu edhe për të qeshur janë dy metoda të zakonshme për lehtësimin e stresit dhe lehtësimin e ndjenjave të ankthit ose depresionit.

Djeg kalori

Megjithëse mund të mos jetë një sasi e konsiderueshme, akti i të qeshurit djeg kalori. Ata që janë në një udhëtim për humbje peshe mund të shohin të paktën disa kilogramë shtesë të humbur në vit thjesht duke qeshur më shumë çdo ditë. Vetëm 10-15 minuta në ditë mund t’i ndihmojnë njerëzit të arrijnë këtë qëllim. Të shikosh një komedi dy-orëshe dhe të shfaqësh shumicën e skenave do ta tejkalojë këtë shumë, duke çuar në një shpërblim edhe më të madh për humbje peshe.

Përmirëson humorin

Meqenëse e qeshura është një mënyrë për të lehtësuar stresin dhe për të lehtësuar ankthin, njerëzit që e shohin komedi kanë më shumë gjasa të përjetojnë një humor më të mirë. Ata mund ta ndiejnë veten shumë më mirë dhe më të lumtur pasi të përfundojë filmi se sa para fillimit të tij.

Një fjalëkalim i sigurt është jashtëzakonisht i rëndësishëm për të mbrojtur të dhënat tuaja në internet.

Instituti gjerman “Hasso Plattner” ka analizuar dhjetë fjalëkalimet më të zbuluara në vitin 2023 dhe në top treshe ishin fjalëkalimet 123456789, 12345678 dhe hello.
Shumë njerëz përdorin vetëm një fjalëkalim për të gjitha llogaritë. Kjo është e përshtatshme për memorien e kujtdo, por nuk preferohet aspak.

Fjalëkalimi juaj jo vetëm që duhet të jetë i sigurt, por gjithashtu duhet ta ndryshoni rregullisht.

Peshkimi për fjalëkalime – kjo qëndron prapa të ashtuquajturës metodës ‘phishing’ e përdorur nga mashtruesit.

Hakerët mund të përdorin truket e tyre përmes postës elektronike, SMS ose platformave të mediave sociale për të marrë të dhënat tuaja dhe rrjedhimisht paratë tuaja.

Shumicën e kohës ju dëshironi të klikoni në një lidhje ku ju kërkohet të vendosni të dhënat tuaja me ndonjë pretekst.

Sipas Zyrës Federale për Sigurinë e Informacionit, ju duhet të zgjidhni midis fjalëkalimeve të shkurtra dhe komplekse ose fjalëkalimeve të gjata dhe më pak komplekse që do të thotë; të paktën tetë deri në dymbëdhjetë karaktere , të përbërë nga katër lloje të ndryshme karakteresh (shkronja të mëdha dhe të vogla, numra, karaktere speciale) në rend arbitrar.

Të gjata dhe më pak komplekse do të thotë të paktën 25 karaktere të gjata, të përbërë nga dy lloje karakteresh.

E rëndësishme është të keni vetëm një fjalëkalim individual për llogari.
Gjithashtu mos përdorni emrat e familjes, datat e lindjes, numrat e telefonit ose modelet e tastierës.

Nuk ndihmon shumë të vendosësh karaktere dhe numra të veçantë përpara ose pas një fjalëkalimi të thjeshtë.

Nuk preferohet fare t’i bashkëngjitni fjalëkalime kompjuterit tuaj në një shënim ngjitës, t’i shkruani ato në telefonin tuaj ose t’i ruani ato në një në kompjuterin tuaj./atvlive.tv/

Për më shumë ndiqni videon e mëposhtme:

https://youtu.be/1wFWl0wfHkc?t=3244

Në botë shumica e vendeve janë republika, po megjithatë ka akoma disa vende që janë Monarki, e tillë është edhe Mbretëria e Bashkuar.

Në vendet të cilat udhëhiqen nga mbreti dhe mbretëresha janë thjesht figura koke pa asnjë pushtet politik. Në të tjerët, mbretërit ende kanë një fuqi të madhe, ndonjëherë edhe fuqi absolute.

Një nga familjet mbretërore më me ndikim në jetën politike dhe shoqërorë është ajo e Mbretërisë së Bashkuar por jashta asaj që ne shohim kjo familje dhe stafi i tyre ndjekin disa rregulla mjaft strikte dhe te çuditshme në të njëjtën kohë.

Kjo familje tashmë udhëhiqet nga Mbreti Charles III dhe të afërmit e tij të ngushtë në Shtëpinë e Windsor. Të qenit pjesë e familjes mbretërore pas privilegjeve vjen nje vargj rregullash strikte që duhen respektuar.

Ndër gjërat e para të ndaluara është luajtja e lojës “Monopoly” në tavolinë mes familjes. Duke e ditur se kjo lojë mund të bëhet intensive familja mbretërore është e përjashtuar nga ky fenomen, Princi Andrew rrëfeu se ata “nuk lejohen” ta luajnë atë, as në kohën e Krishtlindjes.

Me sa duket, lojërat e Monopoly bëhen shumë “shumë ambicioze” midis mbretërve, duke çuar në debate të këqija familjare. Nëse mbreti çohet në këmbë, dhe të gjithë të tjerët duhet të zgjohen në këmbë. Sepse në këtë listë kanë të bëjnë të gjitha rregullat me nderimin dhe respekt ndaj këtij pozicioni të shenjtë, i cili ka ekzistuar për më shumë se një mijë vjet. Për shembull, kur Mbreti Charles III qëndron në këmbë, të gjithë të tjerët qëndrojnë, dhe askush nuk ulet derisa ai të ulet.

Një pjestarë i familjes mbretërore nuk lejohet të jap autografe dhe arsyeja e kësaj është rreziku që dikush të falsifikojë një nënshkrim mbretëror

Princi William, Kate Middleton, Mbreti Charles dhe anëtarë të tjerë të familjes mbretërore shpesh kanë një mori dashamirësish në çdo ngjarje që marrin pjesë. Në vitin 2023, Princesha Kate refuzoi një kërkesë për autografin e saj. Ajo tha se arsyeja ishte: “Vetëm një nga ato rregulla”.

Në udhëtimet e shpeshta të familjes një tjetër rregull i rëndësishëm është që dy trashëgimtarë nuk mund të fluturojnë së bashku, duke u siguruar kështu që të qëndrojnë të sigurt për linjën e trashigimisë. Me përjashtim të fëmijëve të vegjël pasi atyre ju duhet përkujdesi prindëror.

Pa marrë parasysh admirimit tuaj ndaj familjarëve të një familje mbretërore ju nuk mund të prekni një mbret apo dukeshë pasi që ju duhet të keni respekt ndaj statustit të tyre.

Mbretëresha e ndjerë Elizabeth II dhe burri i saj, Princi Philip, krijuan këtë rregull. Nëse një mbretëror ofron një përqafim ose shtrëngim duarsh, ju mund të angazhoheni, por është më mirë të prisni dhe të shihni, në vend që ta filloni vetë kontaktin.

Çiftet mbretërore po ashtu nuk lejohen shfaqje afeksioni në publik, rregull ky I krijuar nga Mbretëresha Elizabeth dhe Princi Philip, i cili inkurajon njerëzit të mos tregojnë shfaqje afeksioni në publik. Jo vetëm që inkurajohet që civilët të mos prekin familjen mbretërore, por edhe familja mbretërore nuk mund ta prekë familjen mbretërore. Ndonjëherë, ata mund të mbajnë duart ose të përkëdhelin lehtë njëri-tjetrin në shpinë, por nuk ka puthje dhe ekzagjerime në publik.

Peshimi para dhe pas darkës së Krishtlindjes kjo për t’u siguruar që të ftuarit të kenë mjaftueshëm për të ngrënë. Familja mbretërore peshon njerëzit para dhe pas darkës së Krishtlindjes, një traditë që ka ndodhur që nga fillimi i viteve 1900. Tradita është të shihet se sa peshë kanë shtuar të gjithë pas vaktit të madh, në mënyrë që të sigurohet që çdo mysafir të ketë mjaftueshëm për të ngrënë.

Ata duhet t’i pranojnë të gjitha dhuratat me dashamirësi, kjo është pjesë e protokollit mbretëror të mirësjelljes.

Ata duhet të pranojnë gjithmonë dhurata nga organizatat dhe udhëheqësit e vendeve me dashamirësi, pavarësisht nga dhurata apo kush i jep. Mbreti Charles III jep fjalën e fundit se kush mund të mbajë çfarë, dhe shumë dhurata gjenden aktualisht në Koleksionin Mbretëror, një muze i thesareve të familjes mbretërore që ekziston që nga viti 1660.

Një rregull tjetër që ishte I ndaluar deri në vitin 2011 ishte martesa me një katolik romak

Në 1701, u miratua një dekret që ndalonte anëtarët e familjes mbretërore të martoheshin me katolikët romakë. Megjithëse Anglia ishte një vend katolik gjatë viteve 1500, reforma e shekullit të gjashtëmbëdhjetë dhe luftërat civile të shekullit të shtatëmbëdhjetë e kthyen atë në fuqinë kryesore protestante të Evropës deri në vitin 1750.

Franca dhe Spanja Katolike ishin armiqtë kryesorë të Anglisë gjatë shekullit të tetëmbëdhjetë. Është interesante se ky dekret qëndroi në fuqi deri në vitin 2011, kur familja mbretërore hoqi njëherë e përgjithmonë ndalimin.

Princit Philip iu desh të ecte pas mbretëreshës kështu duke respektuar rregullat.

Kur shikoni fotot e Mbretëreshës Elizabeth II dhe Princit Philip, mund të keni vënë re se, në pjesën më të madhe, se ai ishte gjithmonë disa hapa pas saj. Kjo për shkak se Princi Philip nuk ishte një mbret. Për shkak të ‘Urdhrit të Përparësisë’, grada e tij ndaj Mbretëreshës ishte më e ulët, kështu që ai duhej të tregonte respekt ndaj Urdhrit duke u larguar pas saj kur ata ishin jashtë së bashku.

Po ashtu Monarku nuk lejohet të ulet në një fron të huaj. Kjo është një traditë e vjetër, e lashtë dhe jo një ligj. Tradita urdhëron që monarkët britanikë të ulen vetëm në fronet britanike, asnjëherë të huaj. Sipas ‘Stack Exchange’ dhe botimeve të tjera, ky ligj është një “shenjë e vjetër respekti”. Mbretëresha Elizabeth e mori këtë rregull shumë seriozisht. Kur ajo u ftua në setin e ‘Game of Thrones’, ajo madje refuzoi me mirësjellje të ulej në Fronin e Hekurt.

Gjithnjë duhet respektuar rregulli i aprovimit përpara një propozimi. Në 1772, u miratua Akti i Martesave Mbretërore që përcaktoi rregullat bazë për fejesat mbretërore, dasmat dhe më shumë. Një rregull kryesor, i cili ndiqet ende sot, thotë se pasardhësit mbretërorë duhet të kërkojnë miratimin e një monarku përpara se të propozojnë. Të dy Princi William dhe Harry duhej të kërkonin lejen e Mbretëreshës Elizabeth II përpara se të propozonin, dhe dasmat e ardhshme mbretërore do të duhet të kalojnë përmes mbretit Charles.

Po ashtu Familja mbretërore nuk lejohet të votojë pasi që ata duhet të jenë “mbi” çështjet politike dhe të mos shfaqin opinionet e tyre politike.

Tek zonjat manikyri i thonjve me ngjyra është një ‘jo’ e madhe, kjo Duket të jetë një preferencë mbretërore , mirëpo kjo është paksa e diskutueshme, pasi disa thonë se nuk është e vërtetë, ndërsa të tjerë betohen se është. Është e drejtë të thuhet se familja mbretërore ka rregulla strikte për stilin dhe shumë gra mbretërore kanë zgjedhur të veshin tone neutrale në shumë raste zyrtare.

Një buqetë dasme mbretërore duhet të përmbajë lulen Myrtle, sepse ajo përfaqëson fatin, besnikërinë dhe dashurinë

Akti i martesës vjen me një mbiemër të ri, kjo është pjesë e protokollit mbretëror , Siç ka dëshmuar deri më tani kjo listë, ka mjaft rregulla strikte që duhet të ndjekë familja mbretërore, veçanërisht kur bëhet fjalë për martesën. Për shembull, nuk mund të mbani mbiemrin tuaj të vajzërisë kur martoheni si një grua mbretërore. Gratë që martohen me burra mbretërorë në linjën e trashëgimisë duhet të marrin titujt e burrave të tyre.

Në familjet mbretërore, vetëm gratë e martuara vendosin kurorë, dhe vendosja e një kurore është një shenjë e “maturisë” dhe po ashtu vetëm gratë e martuara lejohen të vendosin këto aksesorë miliona dollarësh, prandaj nuk e keni parë kurrë Kate Middleton deri sa u martua me Princin William. Në cdo dasmë mbretërore duhet të përfshijë një grup fëmijësh kjo konsiderohet një traditë britanike.

Absolutisht jo “Selfie Mbretërore” nuk duan që njerëzit t’u kthejnë shpinën ose t’u afrohen atyre.

Formulimi i bisedave të darkës, kështu duke ruajtur etiketën e ngjarjes. Mbreti Charles, për shembull, flet me personin në të djathtën e tij gjatë pjatës së parë. Gjatë pjatës së dytë, ai më pas kthehet nga personi në të majtë për të bërë një bisedë. Diku tjetër në tryezë, njerëzit pritet të kenë një bisedë të qetë me personin e ulur pranë tyre nuk do të ketë bërtitje nëpër tavolinë.

Gjithashtu familja mbretërore nuk mund të hajë fruta deti, pasi që rreziku i helmimit nga ushqimi është shumë i lartë me përjashtim të Mbretit Charles III ndonjëherë nuk mund të rezistojë. Ata largohen nga tryeza në mënyrë diskrete, Ndërprerja e darkës është një ‘jo’ e madhe vetëm në raste emergjente përndryshe të pranishmit duhet paralajmëruar ngritjen.

Askush nuk mund të hajë pasi mbreti të ketë mbaruar vaktin e tij, edhe kjo konsiderohet pjesë e etiketës së ngrënies për të treguar respekt

Nuk lejohet veshja e materialit gëzof, ky akti u miratua në 1337 gjatë mbretërimit të mbretit Eduard III. I miratuar për arsye të dallimeve klasore, ai ndaloi njerëzit që nuk ishin baronë, kontë, kalorës ose prelatë të Kishës së Anglisë të mbanin gëzof. Përjashtimet e vetme ishin ata civilë të pasur që shpenzojnë më shumë se 124 dollarë në vit.

Duke jetuar në një mënyre strikte të rrethuar me rregulla, disa prej tyre ndonjëherë edhe thehet por që përgjithësisht janë rregulla të barabarta për të gjithë familjarët./atvlive.tv/

Për më shumë ndiqni videon e mëposhtme:

https://youtu.be/1wFWl0wfHkc?t=1933