Category: KURIOZITETE

Arabia Saudite përgatitet për pelegrinazhin e fundit veror përpara kalimit në stinët më të freskëta, shkruajnë mediat e huaja, përcjell Insajderi.

Qendra Kombëtare Meteorologjike e Arabisë Saudite ka konfirmuar se Haxhi i vitit 2025 do të jetë hera e fundit që ky pelegrinazh i rëndësishëm zhvillohet gjatë sezonit të nxehtë veror—të paktën për 16 vitet e ardhshme.

Ky ndryshim vjen si rezultat i kalendarit hënor islam, i cili zhvendoset rreth 10 ditë më herët çdo vit.

Si pasojë, duke nisur nga viti 2026, Haxhi do të zhvendoset gradualisht në stinën e pranverës dhe do të vazhdojë të bie në dimër deri në vitin 2041. Kushtet e nxehta të verës nuk do të rikthehen deri në vitin 2042, kur cikli kalendarik do të përsëritet.

Ky lajm sjell lehtësim pas shumë viteve me temperatura ekstreme gjatë Haxhit.

Në vitin 2024, në Mekë u regjistruan temperatura deri në 51°C, duke shkaktuar mbi 2,700 raste të goditjeve nga dielli brenda një dite të vetme, si dhe disa viktima.

Nga viti 2026 deri më 2033, Haxhi do të zhvillohet gjatë pranverës, ndërsa nga 2034 deri më 2041 në dimër—duke ofruar kushte më të buta për miliona pelegrinë që udhëtojnë drejt vendit të shenjtë.

Duke qenë të vetëdijshëm për rreziqet që sjell nxehtësia, autoritetet saudite kanë shtuar përpjekjet për të mbrojtur pelegrinët. Këto masa përfshijnë ndërtimin e zonave të hijëzuara, stacione ujitjeje, njësi ftohëse mobile, si dhe fushata ndërgjegjësimi për sigurinë nga nxehtësia.

Vetëm në vitin 2024, u hapën 33 stacione të reja meteorologjike dhe u përdorën radarë mobil për të monitoruar në kohë reale kushtet atmosferike në vendgrumbullimet e pelegrinëve.

Rreth 1.8 milionë pelegrinë pritet të marrin pjesë në Haxhin e vitit 2025.

Autoritetet saudite janë në gatishmëri të lartë për ta menaxhuar këtë sezon të fundit të nxehtë, me shpresën se Haxhet e ardhshme do të jenë më të rehatshme, më të sigurta dhe më të qëndrueshme për të gjithë.

Një strukturë misterioze nënujore pranë ishujve Ryukyu të Japonisë po sfidon njohuritë tona për historinë e qytetërimeve të lashta. E njohur si Monumenti Yonaguni, kjo masë e madhe shkëmbore e vendosur vetëm 25 metra nën sipërfaqe u zbulua në vitin 1986 dhe ka tronditur studiuesit me formën e saj të ngjashme me një piramidë me shkallë.

Me një lartësi prej rreth 27 metrash dhe e ndërtuar tërësisht prej guri, Yonaguni ngjan si një strukturë e ndërtuar me dorë nga një qytetërim i lashtë. Testet mbi shkëmbin sugjerojnë një moshë prej mbi 10,000 vjetësh – që do të thotë se nëse është ndërtuar nga njerëzit, ajo ekzistonte para se deti të mbulonte zonën, mbi 12,000 vite më parë.

Kjo do ta bënte më të vjetër se çdo piramidë egjiptiane apo edhe se Stonehenge, duke hapur derën për teorinë e ekzistencës së një qytetërimi të humbur, ndoshta të ngjashëm me mitin e Atlantidës.

Autori Graham Hancock, i njohur për teoritë mbi qytetërimet e humbura, dhe arkeologu Flint Dibble debatuan kohët e fundit në podcast-in e Joe Rogan mbi origjinën e Yonagunit. Dibble mbrojti idenë se formacioni është natyror, ndërsa Hancock kundërshtoi me fotografi që, sipas tij, tregojnë qartë struktura të krijuara nga dora e njeriut: shkallë, tarraca, harqe dhe një fytyrë e gdhendur në gur.

Pavarësisht skepticizmit të disa studiuesve si Dr. Robert Schoch, i cili thekson se karakteristikat gjeologjike të rajonit mund të shpjegojnë formën e Yonagunit, teoria e një ndërtese të lashtë të ndërtuar nga njerëzit nuk është përjashtuar. Ai pranoi se pamjet fotografike mund të krijojnë përshtypjen e një ndërtese për shkak të simetrisë dhe këndeve të mprehta.

Nëse vërtetohet se Yonaguni është ndërtohet nga njeriu, ajo do t’i bashkohej strukturave të tjera misterioze si Göbekli Tepe në Turqi (daton rreth vitit 9500 p.e.s.) dhe Gunung Padang në Indonezi, e cila mund të jetë më e vjetër se 16,000 vjet.

Deri më tani, Monumenti Yonaguni mbetet një mister i pazgjidhur. Por një gjë është e sigurt: nëse është vërtet një piramidë e ndërtuar nga një qytetërim i harruar, historia njerëzore mund të ketë nisur shumë më herët – dhe në mënyrë shumë më të sofistikuar – sesa kemi besuar deri më sot.

‘Amerigo Vespucci’, anija më e bukur në botë pritet të mbërrijë në Durrës dhe do të promovojë ‘Giro D’Italia 2025’.

Ndalesa shqiptare do të jetë e para nga dy të planifikuara jashtë vendit në turin e Mesdheut, së bashku me atë në Valetta të Maltës të planifikuar nga data 25 deri më 29 prill.

Në Durrës pritet edhe prania e ministrit të Mbrojtjes, Guido Crosetto, i cili do të takojë homologun e tij shqiptar në bordin e Vespuccit më 8 prill. Në të njëjtën ditë janë planifikuar një sërë aktivitetesh institucionale ku do të ketë edhe prezencën e kryeministrit shqiptar Edi Rama.

Më 9 prill është planifikuar konferenca për shtyp për prezantimin e Giro d’Italia 2025, e cila këtë vit do të nisë nga Shqipëria.

Shenjat e gishtave janë karakteristika unike të çdo individi, të formuara gjatë zhvillimit fetal. Këto gjurmë specifike krijohen rreth javës së 10të të shtatzënisë, duke u finalizuar plotësisht deri në javën e 17-të.

Ky proces zhvillohet në mitër, para lindjes së fëmijës, dhe ato janë të përhershme gjatë gjithë jetës, duke mbetur të pandryshueshme. Funksioni i shenjave të gishtave tejkalon vetëm identifikimin personal, ato luajnë një rol kyç në shqisën tonë prekëse. Hulumtimet kanë treguar se majat e gishtave rrisin ndjeshmërinë tonë ndaj stimujve të jashtëm.

Sipas një studimi të botuar në “Journal of Neuroscience”, gjurmët e gishtave kanë fusha receptive të akorduara mirë që ndihmojnë në shpjegimin e ndjeshmërisë dhe prekjes njerëzore, duke e bërë këtë sistem shumë të zhvilluar dhe të ndjeshëm ndaj detajeve të vogla.

Një aspekt interesant është se disa individë lindin pa gjurmë gishtash, një gjendje e njohur si adermatoglifia. Ky çrregullim gjenetik është jashtëzakonisht i rrallë dhe shkakton dështimin e formacioneve të shenjave të gishtave para lindjes.

Megjithatë, edhe këta individë janë të aftë të funksionojnë normalisht në jetën e përditshme, megjithëse i mungon ky tipar unikal që përdoret për identifikim.

Përveç kësaj, gjurmët e gishtave kanë ngjashmëri të theksuara me ato të disa kafshëve. Majmunët dhe koalat kanë gjurmë gishtash që funksionojnë njësoj si tek njerëzit dhe shkenca ka vërtetuar me fakte se këto kafshë kanë ngjashmëri të forta me njeriun. Për shembull, studimet kanë treguar se majmunët si chimpanzetë dhe gorillat kanë gjurmë gishtash të formuara në mënyra që mund të krahasohen me ato të njerëzve, duke treguar një zhvillim të përbashkët evolutiv dhe një rol të ngjashëm të këtyre strukturave biologjike.

Nëpërmjet këtyre karakteristikave, shenjat e gishtave janë përdorur që nga lashtësia për të identifikuar individët dhe për të ndihmuar në proceset e hetimit dhe të sigurimit të rendit.

Gjurmët e gishtave janë gjithashtu të rëndësishme në identifikimin e veprimeve kriminale, pasi ato përdoren për të ndihmuar në zbardhjen e rasteve dhe identifikimin e personave të përfshirë në aktivitete të paligjshme. Teknologjitë moderne si skanimi dhe analizimi i shenjave të gishtave janë të fuqishme dhe mund të identifikojnë individët me një saktësi shumë të lartë. Sistemet e avancuara të identifikimit biometrik, për shembull, përdorin këtë metodë për të siguruar një nivel më të lartë sigurie dhe për të parandaluar falsifikimin e identiteteve.

Gjithashtu, këto gjurmë janë përdorur edhe në disa aspekte të tjerë të jetës, siç është aplikimi i teknologjisë në sporte dhe ushtrime, ku shenja e gishtave mund të përdoret për të ndihmuar në analizën e performancave të sportistëve. Ky përdorim i shenjave të gishtave ka shkaktuar gjithashtu zhvillime të reja në fushat e biologjisë dhe teknikës për të kuptuar më mirë zhvillimin e trupit dhe proceset gjenetike që ndikojnë në këto struktura.

Shenjat e gishtave përfaqësojnë një pjesë të thellë dhe të rëndësishme të identitetit njerëzor, dhe vazhdojnë të mbeten një fushë studimi e pasur dhe e rëndësishme për shkencën dhe teknologjinë.

Data 1 prill njihet në shumë vende si Dita e Gënjeshtrave.

1 Prilli, ose Dita e Gënjeshtrave, është një ditë që shënohet çdo vit më 1 prill dhe është një ditë ku njerëzit bëjnë shaka dhe gënjeshtra të pafajshme, shpesh për t’i bërë të tjerët të besojnë në diçka që nuk është e vërtetë.

Kjo ditë është e njohur në shumë kultura dhe shtete, dhe tradita e saj është shumë e popullarizuar, sidomos në media dhe në rrjetet sociale, ku shpesh publikohen lajme të gënjeshtra për të parë reagimet e njerëzve.

Një teori thotë se Dita e Gënjeshtrave ka lindur nga ndryshimi i kalendarit. Në vitin 1582, Papa Gregory XIII kaloi shumicën e vendeve nga kalendari Julian në kalendarin Gregorian, që shkaktoi një ndryshim në datat. Ata që vazhduan të festonin vitin e ri sipas kalendarit të vjetër (rreth datës 1 prill) konsideroheshin si “budallenj” dhe ishin shënjestra për shaka dhe gënjeshtra. Ky ishte një mënyrë për të ironizuar ata që nuk e kishin pranuar ndryshimin.

Një tjetër mundësi është lidhja me festat romake të pranverës, të tilla si Hilaria, që kremtohej më 25 mars dhe ishte një festë e karakterizuar nga gënjeshtrat, maskat dhe humoristike. Kjo mund të ketë ndikuar në zhvillimin e traditës së 1 prillit. Ka edhe teori që lidhen me festat dhe ritualet e lashta të natyrës, ku njerëzit organizonin festa pranverore me qëllim që të qeshnin dhe të bënin shaka, si një mënyrë për të pritur sezonin e ri dhe për të “çliruar” shpirtin nga dimri i ashpër.

Sipas shpjegimit të profesor Joseph Boskin, kjo ditë e kishte prejardhjen gjatë periudhës së sundimit të Kostantinit, kur një shakaxhi i quajtur Kugel i tha perandorit se ai mund ta drejtonte më mirë perandorinë. Kostantini e mori me të qeshur këtë gjë dhe e lejoi Kugel-in të bëhej perandor për një ditë, në datën 1 prill, të cilën Kugeli e shpalli ditën e gënjeshtrave. Ky shpjegim u publikua në vitin 1983 nga Associated Press, por kishte një problem, Boskin e kishte trilluar këtë gjë për të bërë një shaka për 1 prillin. Associated Press iu desh disa kohë që ta kuptonte që kjo ishte gënjeshtër dhe t`i kërkonte falje lexuesve.

Sot 1 prilli festohet në Europë si Dita e Gënjeshtrave dhe njerëzit bëjnë rrengje dhe shaka me njëri-tjetrin.

Cilat është gënjeshtra më e famshme e 1 Prillit?
BBC njihet për një nga këto. Në 1957, mijëra shikues besuan një raport të publikuar në gjigantin e informimit, sipas të cilit, shkencëtarët kishin zbuluar në Zvicër, pemë që prodhonin makarona. Në 2012 Louis Tomlinson i grupit muzikor One Direction, gënjeu fansat, duke u thënë se do të bëhej baba.

Shakaja më e çmendur konsiderohet ajo e një gruaje amerikane që u arrestua nga policia, pasi deklaroi se kishte vrarë burrin e saj.

Gënjeshtarët janë ata që thonë gënjeshtra, pra ata që japin informacione të rreme ose të pavërteta me qëllim të mashtrimit, shpesh për të arritur një qëllim të caktuar, si përfitim personal, për të manipuluar të tjerët, ose për të krijuar një ndikim të caktuar. Gënjeshtrat mund të jenë të vogla (si për shembull një shaka e pafajshme) ose mund të jenë më serioze dhe të dëmshme.

Një gënjeshtër mund të jetë një pretendim që nuk është i vërtetë, një deklaratë që është thënë për të krijuar një përshtypje të gabuar, ose një mashtrim që synon të fshehë të vërtetën.

Kur flitet për piramida, shumica mendon menjëherë për Egjiptin dhe Meksikën, vende të njohura për monumentet e tyre mbresëlënëse. Megjithatë, pak njerëz e dinë se një tjetër vend afrikan, Sudani, ka një numër shumë më të madh piramidash se vetë Egjipti, duke ruajtur një histori po aq të pasur dhe misterioze.

Në verilindje të Afrikës, mbretëria e Kushit lulëzoi midis vitit 2600 p.e.s dhe 300 e.s, duke ndërtuar një civilizim me ndikim të madh në rajon. Kushitët, të cilët sunduan nga territori që sot njihet si Sudani, ndërtuan më shumë se 200 piramida, të shpërndara në vende arkeologjike si Meroe dhe Napatam.

Ndryshe nga piramidat egjiptiane, ato sudaneze janë më të vogla dhe kanë një formë më të pjerrët, por ruajnë një bukuri dhe histori unike. Ato shërbenin si varre për mbretërit dhe fisnikët kushitë, duke treguar madhështinë e kësaj perandorie të harruar.

Pavarësisht rëndësisë historike, piramidat e Sudanit nuk janë aq të vizituara sa ato të Egjiptit. Megjithatë, ato mbeten një dëshmi e fuqishme e një qytetërimi të zhvilluar që dikur rivalizonte me Egjiptin e lashtë.

Sot, arkeologët vazhdojnë të zbulojnë sekrete të reja mbi mbretërinë e Kushit, duke nxjerrë në dritë historinë e pasur të Sudanit si një nga vendet me trashëgiminë më të jashtëzakonshme të piramidave në botë.

Shitsui Hakoishi , 108 vjeç, është kurorëzuar zyrtarisht si parukierja më e vjetër praktikuese në botë nga Guinness World Records dhe LongeviQuest . Nga Tokio e mbijetuar nga lufta te prerja e flokëve me gërshërë shekullore, historia e saj ndërthur elasticitetin e qetë me një përkushtim të pakrahasueshëm për zanatin e saj – një që ajo e praktikon ende gati njëqind vjet pasi filloi.

E lindur më 10 nëntor 1916 , në Japoninë rurale në një familje fermere, Shitsui zbuloi pasionin e saj për parukierinë në moshën 14 vjeç , kur nëna e një shoqeje i ofroi asaj një mundësi praktike. Me një zemër të guximshme dhe një valixhe të vetme, ajo u nis për në Tokio , e vetme.

Në moshën 18 vjeç , ajo kishte kaluar provimin zyrtar të berberit në vitin 1934. Aftësitë e saj e bënë shpejt të famshme në mesin e klientëve dhe ajo fitoi respekt në një industri që kërkonte aftësi teknike dhe artistike.

Në moshën 24 vjeç , ajo u martua me Jiro Hakoishi dhe çifti hapi sallonin e tyre në Tokio. Nuk ishte thjesht një vend pune – ishte shtëpia e tyre dhe zemra e familjes së tyre të re, e cila së shpejti përfshinte dy fëmijë. Ata lulëzuan në skenën e gjallë të bukurisë së qytetit, duke zhvilluar një reputacion të fortë për përsosmëri profesionale.

Pastaj erdhi tragjedia. Jiro u rekrutua gjatë Luftës së Dytë Sino-Japoneze . Jo shumë kohë më vonë, bombardimet amerikane në Tokio shkatërruan shtëpinë dhe sallonin e tyre.

Por Shitsui kishte marrë një vendim shpëtimtar: ajo dhe fëmijët e saj ishin evakuuar tashmë në qytetin e saj të lindjes në prefekturën Tochigi . Ndonëse bota e saj ishte bërë hi, ajo kishte mbijetuar—dhe nuk kishte mbaruar.

Në vitin 1953 , ajo hapi Sallonin Rihatsu Hakoishi në Nakagawa-machi , një qytet i vogël tre orë larg Tokios, i vendosur në male. Ajo e ndërtoi biznesin e saj të ri nga themeli, duke përdorur disa nga të njëjtat mjete që kishte mbajtur me vete që nga epoka e paraluftës — duke përfshirë një palë gërshërë që ende qëndrojnë në dyqanin e saj sot.

Salloni, kompakt dhe tradicional, u bë një element kryesor lokal. Dhe me kalimin e kohës, ajo bëri të njëjtën gjë.

Filozofia e Shitsuit është e thjeshtë dhe e rrënjosur në mençurinë e transmetuar nga nëna e saj. Në një intervistë të vitit 2024, ajo tha: “Kurrë mos mbani mëri, mos jini kurrë xheloze dhe mos u zini kurrë me të tjerët. Nëse lëndoni të tjerët, do të kthehet për t’ju lënduar.”

Më 6 mars 2025 , Rekordet Botërore Guinness konfirmuan titullin e saj të ri: berberja më e vjetër femër në botë ende në praktikë . Njohja u festua në sallonin e saj, së bashku me fëmijët e saj, tani 81 dhe 85 vjeç .

Mirënjohja nuk ishte vetëm simbolike. Ajo përmbushi një nga qëllimet e saj përfundimtare gjatë gjithë jetës. “Unë jam në këtë moshë tani,” tha ajo me një buzëqeshje, “kështu që nuk e di se sa mund të qëndroj. Por do të vazhdoj sa të mundem.”

Ndonëse tani jeton në një shtëpi kujdesi , Shitsui kujdeset për veten, vazhdon të pranojë takime me klientët dhe mban një rutinë që mahnit kujdestarët dhe mjekët. Klientët e saj të vjetër ende bëjnë thirrje për prerje flokësh , një besnikëri e ndërtuar gjatë dekadave me vëmendje të kujdesshme dhe shërbim të ngrohtë.

Ajo planifikon të tërhiqet në moshën 110 vjeç , gjë që do të shënonte një karrierë mahnitëse 96-vjeçare në industri.

Karriera e Shitsuit ka shtrirë çdo tendencë të madhe të flokëve në Japoni: nga prerjet tradicionale të paraluftës , tek ndikimet perëndimore të pasluftës , tek stilet moderne . Aftësia e saj për t’u përshtatur nuk është thjesht e rrallë – është pothuajse e padëgjuar.

Mjetet e saj, disiplina dhe pasioni i saj kanë mbetur konstante. Në një epokë kur të famshmit luftojnë me plakjen dhe industritë ndjekin tendencat, Shitsui përfaqëson një lloj tjetër qëndrueshmërie – atë të rrënjosur në qëllim, jo ​​në popullaritet .

Shitsui Hakoishi nuk është vetëm parukierja më e vjetër në botë. Ajo është një simbol i qëndrueshmërisë, përulësisë dhe zotërimit të përjetshëm . Historia e saj kundërshton supozimet rreth plakjes, daljes në pension dhe kufijve të arritjeve personale.

Nga një nxënëse adoleshente në Tokio në një ikonë globale në moshën 108 vjeç , ajo nuk ka qenë vetëm dëshmitare e historisë – ajo e ka stiluar atë, një prerje flokësh në të njëjtën kohë.

Një makinë e zhytur në ujë për 42 vjet është gjetur në lumin Fox në shtetin amerikan llinois – dhe brenda saj ka mbetje njerëzore skeletore.

Është makina e Karen Schepers, një gruaje të re që u zhduk në vitin 1983 dhe çështja e saj ishte plotësisht e pazbardhur prej vitesh.

Një makinë Toyota Celica e vitit 1980, ngjyrë e verdhë, u nxor nga lumi pasditen e së martës dhe punonjësit e shpëtimit konfirmuan se një skelet u gjet brenda.

Automjeti u zbulua nga një ekip vullnetarësh nga organizata Chaos Divers duke përdorur teknologjinë e hidrolokatorit, pranë bankës së anijes në qytetin Elgin, transmeto KosovaPress.

Policia konfirmoi se targat përputheshin me një automjet që i përkiste Karen Schepers, një grua në atë kohë 23-vjeçare, e cila u pa për herë të fundit më 16 prill 1983, pasi po festonte me kolegët në një lokal aty pranë. Pas asaj date, si Karen ashtu edhe makina e saj u zhdukën fjalë për fjalë.

“Dukej sikur po goditnim një mur gjatë gjithë këtyre viteve dhe tani diçka më në fund ka filluar të lëvizë”, tha Gary Schepers, vëllai i Karen, i cili me pjesën tjetër të familjes ka kërkuar përgjigje për dekada.

Edhe pse konfirmimi i identitetit nuk është ende zyrtar, familja beson se mbetjet e gjetura në makinën e Karen. Analiza e ADN-së dhe e të dhënave dentare është duke u zhvilluar, e cila mund të zgjasë disa javë.

Është interesante se çështja u rihap në fillim të këtij viti falë podcastit të policisë “Dikush di diçka”, në të cilin anëtarët e familjes ndanë kujtimet dhe zhgënjimet e tyre për mungesën e drejtuesve.

“Për vite me radhë shikoja kudo – në dyqane, aeroporte – duke menduar nëse mund ta shihja diku,” tha motra e Karen, Susan. “Dhe në fakt ishte këtu, në lumë, gjatë gjithë kohës.”

Policia e Elgin tha se hetimi do të vazhdojë dhe se nuk po përjashton asnjë teori për atë që ka ndodhur me Karen.

Ankthi është një ndjenjë e shqetësimit, frikës, apo tensionit që mund të shfaqet si pasojë e stresit, ngarkesës emocionale, ose frikës nga diçka që mund të ndodhë. Ai mund të jetë i natyrshëm dhe të shfaqet në situata të ndryshme të jetës, si p.sh. kur kalojmë përmes një periudhe të vështirë apo përballemi me sfida të reja. Por kur ankthi është i tepruar dhe ndikon negativisht në jetën e përditshme, ai mund të konsiderohet si një çrregullim, i njohur si çrregullimi i ankthit. Ky lloj ankthi mund të shkaktojë simptoma fizike si djersitje, rrahje të shpejta të zemrës, dhe vështirësi në frymëmarrje.

Nëse vuani nga ankthi, lajmi i mirë është se mund të jetë një shenjë se inteligjenca juaj është mbi mesataren. Në këtë përfundim kanë arritur studiuesit kanadezë nga Universiteti i Ontarios, pas një studimi që ata kryen mbi 100 studentë.

Pjesëmarrësve iu kërkua të zgjidhnin deklarata që shpreheshin, të tilla si: “Unë jam vazhdimisht i shqetësuar për diçka.” Siç vunë re shkencëtarët, ata që kishin zgjedhur më shumë fraza që shprehnin ankthin dolën më mirë në testet e inteligjencës verbale.

Kur psikologët në institucionin arsimor izraelit Qendra Ndërdisiplinore Herzliya iu nënshtruan 80 studentëve në teste të ndryshme, ata zbuluan se më të shqetësuarit ishin edhe më të aftët për të zgjidhur problemet teknike me të cilat përballeshin.

Në të njëjtën kohë, një psikiatër, Jeremy Coplan , vërejti se ata që vuajnë nga çrregullimi i ankthit të përgjithësuar kanë një IQ më të lartë se ata që përjetojnë ankth të lehtë.

Disa shpjegime të dhëna nga ekspertët? Që aftësia e një personi inteligjent për të shqyrtuar një situatë nga këndvështrime të ndryshme shoqërohet me nivele më të larta shqetësimi dhe ankthi. Ose, nga ana tjetër, vetë stresi mund të na shtyjë të përpiqemi më shumë në fushat që na interesojnë, duke kultivuar kështu inteligjencën tonë. Kjo do të thotë, duket se është një marrëdhënie e dyanshme .

Ka, sigurisht, përjashtime: një studim tregoi se stresi mund të ndikojë negativisht në IQ sepse thjesht, sipas psikologut Robert Epstein, “kur dikush vuan nga stresi, ai nuk mund të mendojë shumë qartë”.

disa studime sugjerojnë që individët me ankth mund të kenë një kapacitet më të madh për të menduar dhe analizuar skenarë të ndryshëm, pasi ankthi shpesh i bën ata të mendojnë shumë për mundësitë dhe pasojat e ndryshme të një situate. Ky lloj mendimi mund t’i bëjë ata më të kujdesshëm dhe të shqetësuar për detajet që të tjerët mund të mos i vënë re.

Megjithatë, ankthi nuk është gjithmonë një tregues i zgjuarsisë. Ai mund të shkaktojë gjithashtu vështirësi në përqendrimin dhe marrjen e vendimeve të qarta, duke ndikuar në produktivitetin dhe mirëqenien psikologjike të individëve. Pra, edhe pse ankthi mund të shoqërohet me disa aspekte të mendimit analitik, ai nuk është një tregues i drejtpërdrejtë i inteligjencës.