Category: KURIOZITETE

Një zjarr i madh shpërtheu të enjten vonë në Roswell Air Center, pak kilometra nga legjendarja Hangar 84, vend i lidhur prej dekadash me famën e rrëzimit misterioz të UFO-së në vitin 1947.

Zjarrfikësit u përgjigjën shpejt pas raportimeve për flakët rreth orës 19:55 sipas kohës lokale në East Earl Cummings Loop.

Autoritetet fillimisht frikësuan se zjarri mund të shkaktonte shpërthim për shkak të materialeve të rrezikshme dhe bombolave me oksigjen që ruheshin afër, duke zgjeruar perimetrin e sigurisë dhe duke evakuuar ndërtesat pranë.

Zjarrfikësit e Roswell-it punuan shpejt për të përmbajtur flakët, duke shpallur se zjarri ishte nën kontroll rreth orës 21:45 të enjten. Shkaku i zjarrit ende nuk dihet.

Aktualisht nuk raportohet për të lënduar, dhe autoritetet nuk kanë konfirmuar nëse ndonjë objekt me rëndësi historike u prek nga zjarri.

Incidenti ka ndezur menjëherë spekulime mes entuziastëve të UFO-ve, të cilët prej vitesh lidhin Hangar 84 me misteret e 1947-s në Roswell.

Ndërkohë që hetuesit kontrollojnë vendin për përgjigje, zjarri ngre pyetje të reja mbi sekretet që mund të fshihen në zemër të këtij vendi legjendar.

Si u përhap lajmi, rrjeti shpërtheu me teori rreth ngjarjes së mistershme. Në Reddit, një përdorues shkroi: “Po shkatërrojnë provat.” Ndërsa një tjetër komentoi: “Ka mundësi që ata ruanin trupa alienësh në këtë hangar për mbi 80 vjet, por kur doli një dokumentar, thanë ‘tani e dinë të gjithë. Koha për ta djegur dhe ikur.’”

Një përdorues tjetër në X shkroi: “Shumë interesante dhe një ‘rastësi’ e çuditshme… pikërisht kur publiku po bëhet kurioz për të kaluarën tonë… ndodh një zjarr misterioz pranë Hangar 84.”

Pak histori: Incidenti i Roswell 1947

Rrëzimi i Roswell-it tërhoqi vëmendjen e botës kur Forcat Ajrore të SHBA lëshuan një deklaratë se kishin gjetur rrënoja nga një “disk fluturues”.

Korrik 1947: një fermer raportoi copa rrënojash të shpërndara në tokën e tij.

Autoritetet vizituan vendin dhe më pas thanë se rrënojat ishin nga një “tanjë fluturuese”.

Major Jesse Marcel, që mori pjesë në marrjen e rrënojave, përshkroi vendin si “një sipërfaqe e madhe e mbushur me rrënoja metalike nga një pikë goditjeje e vetme që shënoi tokën.”

Por më pak se 24 orë më vonë, zyrtarët ushtarakë ndryshuan versionin: rrënojat ishin thjesht pjesë të një baloni meteorologjik, duke ndezur prej asaj kohe interesin amerikan për UFO-t dhe teori konspirative qeveritare.

Baloni ishte pjesë e Projektit Mogul, një program sekret ushtarak që përdorte balona me mikrofonë për të kapur valë tingulli nga provat bërthamore sovjetike.

Hetimi ushtarak i vitit 1994 përfundoi se rrënojat në Roswell kishin të ngjarë të ishin copa baloni të lartë nga Projekti Mogul dhe jo një anije jashtëtokësore.

Një rrjedhje uji në fund të nëntorit dëmtoi disa qindra vepra në departamentin egjiptian të Luvrit.

Lajmin e njoftoi muzeu i Parisit të dielën, disa javë pas vjedhjes së bizhuterive e cila ngriti shqetësime mbi infrastrukturën dhe sigurinë e Luvrit.

Zëvendës administratori i muzeut, Francis Steinbock tha se rrjedhja e ujit u zbulua më 26 nëntor dhe janë dëmtuar deri në 400 vepra. Mes tyre ka edhe revista egjiptologjike dhe dokumentacion shkencor të cilat janë përdorur nga studiuesit.

Steinbock theksoi se sendet e dëmtuara datojnë nga fundi i shekullit të 19-të dhe fillimi i shekullit të 20-të dhe janë jashtëzakonisht të dobishme, por ai un justifikua duke shtuar se ato nuk janë aspak unike.

“Asnjë objekt i trashëgimisë nuk është prekur nga ky dëmtim. Në këtë fazë, nuk kemi humbje të pariparueshme dhe përfundimtare në këto koleksione”, tha ai.

Incidenti vjen pas një vjedhjeje në tetor, ku një bandë me katër persona bastisi muzeun e artit më të vizituar në botë në mes të ditës, duke vjedhur bizhuteri me vlerë rreth 102 milionë dollarë në vetëm shtatë minuta para se të arratiseshin. Kjo çoi në një debat mbi infrastrukturën e vjetër të muzeut.

Kryetarja e Amsterdamit, Femke Halsema, ka propozuar zhvendosjen e punonjëseve të seksit nga lagjja e dritave të kuqe, e cila tërheq miliona turistë çdo vit. Plani parashikon krijimin e një mega-qendre erotike në jug të qytetit, rreth 15 minuta me metro nga qendra.

Banorët vendas janë kundër këtij projekti, duke e cilësuar si një “Disneyland seksi” dhe duke argumentuar se kjo do të dëmtojë komunitetin dhe sigurinë në zonë. Nga ana tjetër, disa qytetarë e shohin këtë aktivitet si pjesë të historisë dhe identitetit të lagjes.

Ekspertët e sigurisë dhe vetë punonjëset e seksit paralajmërojnë se zhvendosja në periferi nuk do të përmirësojë sigurinë dhe se dritaret aktuale janë mjediset më të sigurta për punonjëset.

Këshilli Bashkiak pritet të vendosë për këtë çështje vitin e ardhshëm, por mbështetja politike po dobësohet për shkak të kundërshtimit publik.

Wikipedia ka publikuar listën e saj të 11-të vjetore të artikujve më të lexuar të vitit. Në vitin 2025, njerëzit shpenzuan rreth 2.4 miliardë orë duke lexuar artikuj të Wikipedia-s në anglisht. Hyrja më e njohur? Faqja e Charlie Kirk.

Fondacioni Wikimedia, organizata jofitimprurëse që operon Wikipedia-n, ka publikuar listën e artikujve më të lexuar të vitit, dhe artikulli mbi Charlie Kirk kryesoi listën e 20 faqeve më të lexuara në gjuhën angleze të enciklopedisë online për vitin 2025.

Artikulli mbi aktivistin konservator u shikua gati 45 milionë herë. Vdekja e tij dominoi titujt e gazetave dhe ndau opinionet , dhe shikimet në faqen e tij u rritën pasi ai u qëllua në një kampus universitar më 10 shtator.

Një ditë pas vrasjes së tij, faqja e Kirkut në Wikipedia u shikua 15 milionë herë – një mesatare prej mbi 170 herësh në sekondë. Mbi 40 përqind e shikimeve për artikullin erdhën nga jashtë SHBA-së, treguan të dhënat nga Fondacioni Wikimedia.

E dyta më e lexuar është një veçori e rregullt në listën vjetore të Wikipedia-s: ‘Vdekjet në vitin 2025’ – vdekjet e rëndësishme të vitit, me 42.5 milionë shikime. Lista e vitit 2024 e humbjeve të rëndësishme ishte më e lexuara vitin e kaluar.

Faqja e vrasësit serial Ed Gein ishte e treta, me shikime të rritura nga Monster, seriali antologjik i krimit të vërtetë i Netflix, sezoni i tretë i të cilit përqendrohet te vrasësi amerikan i njohur si Kasapi i Plainfield.

Artikulli i Donald Trump në Wikipedia siguroi vendin e katërt me 25.1 milionë shikime – paraqitja e tij e tetë në listën vjetore – ndërsa artikulli mbi Papa Leo XIV, Papa i parë që ka lindur në SHBA, plotësoi 5 vendet e para.

Shfletoni poshtë për listën e plotë të 20 artikujve më të lexuar të Wikipedia-s për vitin 2025.

Hyrje të tjera të rëndësishme në dhjetëshen më të mirë përfshijnë kryetarin e zgjedhur të bashkisë së Nju Jorkut, Zohran Mamdani, Ozzy Osbourne, i cili vdiq më parë këtë vit, dhe disa faqe që lidhen me filmat, si artikujt mbi filmin horror me vampirët e Ryan Coogler, Sinners , dhe filmin Superman të James Gunn .

Kur shikon 20 më të mirët e këtij viti, bëhet e qartë se politika amerikane ishte një motivues kryesor i zakoneve të leximit, duke përbërë një të katërtën e listës.

Ja faqet më të lexuara të Wikipedia-s në vitin 2025:

Charlie Kirk – 44.9 milionë shikime faqesh

Vdekjet në vitin 2025 – 42.5 milionë

Ed Gein – 31.2 milionë

Donald Trump – 25.1 milionë

Papa Leo XIV – 22.1 milionë

Elon Musk – 20.2 milionë

Zohran Mamdani – 20.1 milionë

Mëkatarët (film i vitit 2025) – 18.2 milionë

Ozzy Osbourne – 17.8 milionë

Supermeni (film i vitit 2025) – 17 milionë

Papa Françesku – 15.3 milionë

Severance (serial televiziv) – 13.9 milionë

Shtetet e Bashkuara – 13 milionë

Thunderbolts* (film 2025) – 12,9 m

Armët (film i vitit 2025) – 11.8 milionë

JD Vance – 11.6 milionë

Adoleshenca (serial televiziv) – 11.6 milion

Z. Beast – 11.5 milion

Kristiano Ronaldo – 10.8 milionë

Fantastikët Katër: Hapat e Parë (film i vitit 2025) – 10.8 milionë

Wikipedia feston ditëlindjen e saj të 25-të më 15 janar 2026.

Ndërsa i afrohemi vitit të ri, gjërat mund të mos jenë aq të lehta sa do të shpresonim, nëse mbështetemi te parashikimet e Baba Vangës.

Parashikuesja e ndjerë bullgare, e cila ndërroi jetë në vitin 1996, thuhet se ka lënë pas një mori profecish për brezat e ardhshëm, që shtrihen deri në vitin 5079.

Vangelia Pandeva Gushterova, së cilës i njihet merita për parashikimin e saktë të përmbytjeve të vitit 2022, vdekjes së Princeshës Diana dhe sulmeve të 11 shtatorit në New York, besohet gjithashtu se ka parashikuar fillimin e apokalipsit dhe ka lëshuar paralajmërime për të para vdekjes së saj.

Kohët e fundit, emri i saj ka bërë xhiro në internet, veçanërisht ndërsa tensionet globale përshkallëzohen dhe ngjarjet ekstreme të motit bëhen më të shpeshta, duke shkaktuar debate të reja për vizionet e saj.

Mbështetësit argumentojnë se profecitë e saj kanë tendencë të rishfaqen sa herë që bota përballet me pasiguri, ndërsa kritikët pohojnë se shumë nga parashikimet e saj janë mjaft të paqarta për t’u zbatuar praktikisht për çdo ngjarje të rëndësishme.

Sipas interpretimeve nga forumet online dhe entuziastët, një nga profecitë e Baba Vangës për vitin 2026 sugjeron që më në fund do të kemi kontakt të drejtpërdrejtë nga një qytetërim i paidentifikuar që do të mbërrijë në Tokë me një anije të madhe gjatë një eventi të madh sportiv.

Ajo gjithashtu la të kuptohej për eksplorimin e mundshëm të planetëve të tjerë, përfshirë Venerën.

Megjithatë, parashikimi i saj më shqetësues për atë vit sugjeron se po shkojmë drejt një periudhe konflikti global.

Sipas vizioneve të saj, ky është viti kur njerëzimi do ta pranojë se e ka shtyrë progresin teknologjik “tepër larg”, duke na detyruar të përballemi me një pikë kthese kritike.

Ekspertët gjithashtu besojnë se ajo aludoi për mundësinë e një lufte të tretë botërore, megjithëse, në mënyrë të dukshme, ajo nuk bëri asnjë referencë për armët bërthamore apo shkatërrimin në masë.

Ndër parashikimet e saj më të pabesueshme, Baba Vanga parashikoi se njerëzit do të fillonin të arrinin komunikim telepatik.

Ajo gjithashtu, disi optimiste, sugjeroi që shkenca mjekësore do të përparojë në fazën ku organet njerëzore mund të kultivohen në laboratorë, duke e çuar potencialisht jetëgjatësinë globale deri në afërsisht 120 vjet.

Pas dy dekadash, Policia e Sussex ka njoftuar se ka identifikuar burrin që besohet të jetë përgjegjës për vrasjen e 35-vjeçares Jennifer Keeley, e cila u gjet e vdekur në një strehë bregdetare në Eastbourne më 22 janar 2005.

Gruaja ishte goditur me thikë disa herë, kishte një plagë me armë zjarri në pjesën e pasme të kokës dhe trupi i saj ishte djegur.

Së bashku me provat nga vendi i ngjarjes, oficerët gjetën edhe një bisht cigareje me një profil të plotë gjenetik të një burri i cili u identifikua nga ADN-ja në trup dhe në gjakun e Jennifer, por nuk kishte përputhje në bazën e të dhënave, sipas Independent. Dy të dyshuar u arrestuan në vitin 2005, por u liruan për shkak të mungesës së provave.

Emri i të dyshuarit u zbulua dy dekada më vonë.

Hetimi është rinisur vitet e fundit, pasi policia identifikoi njerëzit që ndanin ADN-në me profilin e panjohur. Në verën e vitit 2024, një mostër nga një burrë në Anglinë veriore dha “pjesën e fundit të enigmës”, tha kreu i hetimit, DCI Simon Dunn.

I dyshuari u identifikua si Keith Doubekin, i njohur edhe si Keith Black ose Keith Broadbent, i cili ishte me origjinë nga Anglia Veriperëndimore dhe kishte vdekur në vitin 2014 në moshën 60 vjeç. Sipas policisë, ai kishte lidhje me njerëz në komunitetin e të pastrehëve në Eastbourne, ashtu si edhe Jennifer, gjë që forcoi rastin se ai ishte autori pas vrasjes.

Arrestime të mëparshme për përdhunim dhe mundësi identifikimi të humbura

Para vrasjes së Jennifer, Doubekin ishte arrestuar nga Policia e Norfolkut në dy raste të ndara përdhunimi në vitin 2003 dhe 2004. Megjithatë, siç shpjegon DCI Dunn, në atë kohë ADN-ja u mor vetëm nga të akuzuarit, jo nga ata që thjesht u arrestuan, gjë që pengoi bërjen e një përputhjeje me bazën e të dhënave.

Përveç kësaj, Doubekin kishte dhënë ADN-në si dëshmitar në një rast tjetër vrasjeje, por për shkak se nuk ishte i dyshuar, mostra nuk u shtua në bazën e të dhënave.

Në vitin 2018, Policia e Sussex përdori një strategji afiniteti të ADN-së, një metodë që nuk ekzistonte në vitin 2005 dhe përmes anëtarëve të familjes së burrit arriti ta identifikonte atë.

Raporti dhe njoftimi publik

Policia ka vendosur të publikojë emrin e të dyshuarit për shkak të “interesit të madh publik”, seriozitetit të krimit dhe kontributit të tij të mundshëm në zgjidhjen e rasteve të tjera. Asnjë person tjetër nuk është duke u kërkuar në lidhje me vrasjen.

Familja e Jennifer shprehu mirënjohjen e tyre për zgjidhjen e çështjes pas 20 vitesh.

“Nëna jonë ishte e sjellshme, qesharake, krijuese, e donte muzikën dhe kujdesej shumë për të tjerët”, thanë ata në një deklaratë.

“Shpresoj që historia e saj të inkurajojë më shumë mirëkuptim për ata që përjetojnë mungesën e strehimit dhe stigmën që rrethon shëndetin mendor”, theksuan familja e saj.

Edhe pse shumica e indonezianëve kanë flokë të zinj, lëkurë në ngjyrë ulliri dhe sy kafe të errët, ekziston një nën-grup i vogël në ishullin Buton që ka këta sy blu të ndritshëm; disa prej tyre kanë vetëm një sy blu dhe tjetrin kafe!
Kjo ndodh si rezultat i një çrregullimi gjenetik të quajtur Sindroma Waardenburg – që prek rreth 1 në çdo 42,000 njerëz në botë – i cili zakonisht shoqërohet me humbje të dëgjimit dhe ndryshime të veçanta në pigmentimin e syve, lëkurës dhe flokëve.

Përveç hyrjeve të zakonshme, çdo aeroplan është i pajisur me derë ose dyer emergjente, të dizajnuara për evakuim të shpejtë dhe të sigurt të pasagjerëve në raste rreziku. Këto dyer aktivizohen në situata si zjarr në kabinë, aksidente gjatë uljes apo ngritjes, humbje kontrolli gjatë fluturimit, apo incidente të tjera të papritura.

Dera emergjente funksionon përmes një mekanizmi të veçantë, i cili nuk duhet të aktivizohet asnjëherë pa urdhër të ekuipazhit. Në rast uljeje emergjente, bordi jep komandën “evakuohuni”, dhe vetëm atëherë hapet dera për të nisur procesin e shpëtimit.

Zakonisht pranë derës emergjente ulet një person i përzgjedhur nga stafi – fizikisht dhe mendërisht i aftë, i cili në rast rreziku udhëzon pasagjerët drejt daljes së sigurt.

Evakuimi kryhet gjithmonë sipas udhëzimeve të ekuipazhit. Dera emergjente nuk shërben që pasagjerët të hidhen nga lartësia, por për t’i drejtuar ata në rrëshqitëset speciale të evakuimit. I gjithë procesi parashihet të përfundojë brenda 90 sekondave.

Një gjykatë apelimi në Turqi ka vendosur se pëlqimi i fotove të grave të tjera në rrjetet sociale mund të konsiderohet sjellje që dëmton stabilitetin martesor. Rasti filloi në Kayseri, pasi një grua paditi bashkëshortin për pëlqime të vazhdueshme në foto të grave të panjohura, duke argumentuar se kjo sjellje i shkaktoi poshtërim dhe humbje të besimit.

Burri mohoi akuzat, duke e cilësuar bashkëshorten tepër xheloze dhe duke thënë se pëlqimet nuk janë tradhti. Por gjykata e parë e shpalli atë “fajtor në mënyrë të rëndë”, duke theksuar se veprimet digjitale mund të krijojnë dëm psikologjik dhe të thyejnë besimin brenda një martese.

Edhe Gjykata e Apelit e konfirmoi vendimin, duke theksuar se “pëlqimi nuk është tradhti, por mund të minojë besimin martesor”. Vendimi ndezi debat në Turqi, ku një pjesë e opinionit e mbështeti si hap drejt rregullimit të sjelljes online, ndërsa të tjerë paralajmëruan për rrezikun e keqpërdorimit dhe xhelozisë së tepruar.

Sipas ekspertëve, vendimi pritet të ndikojë çështjet e ardhshme të divorcit, pasi aktiviteti digjital do të merret gjithnjë e më shumë si provë ligjore në vlerësimin e besnikërisë dhe marrëdhënieve brenda çiftit.

Në mbarë botën, njerëzit mblidhen për të parë shfaqje vezulluese fishekzjarresh në raste të veçanta, si në orën 12:00 pas mesnate kur bëhet ndërrimi i mot-moteve, e me 4 korrik për pavarësinë e SHBA-së, kur qielli duket plot ngjyra.

Por e keni pyetur ndonjëherë veten çfarë fshihet pas shpërthimeve të fuqishme dhe ngjyrave të mrekullueshme që ndriçojnë qiellin? Pse disa shkëlqejnë, disa kërcasin e disa të tjera krijojnë edhe figura në qiell?

Alkimistët kinezë krijuan barutin midis viteve 600 dhe 900 pas Krishtit, duke hapur rrugën për fishekzjarret shumëngjyrëshe. Ekspertët besojnë se forma më e hershme e fishekzjarreve daton rreth vitit 200 para Krishtit, në Kinën e lashtë, transmeton KOHA.net.

Me kalimin e kohës, megjithatë, fishekzjarret u zhvilluan dhe u kthyen në një formë të njohur argëtimi. Si rezultat, ato u përfshinë në festivale dhe ceremoni, shkruan The Fact Site.

Një vit pas nënshkrimit të Deklaratës së Pavarësisë së SHBA-së, Philadelphia organizoi festimet e para të Ditës së Pavarësisë me fishekzjarre, më 4 korrik 1777.

Çfarë u jep fishekzjarreve ngjyrat e tyre spektakolare?

Në fillim, fishekzjarret kishin kryesisht vetëm ngjyrën portokalli. Me kalimin e viteve, alkimistët zbuluan mënyra për të shtuar ngjyra të tjera. Kur i ekspozon në temperatura të larta, shumë metale prodhojnë flakë me ngjyra. Kështu që piroteknikët thjesht duhej të shtonin metalet e duhura në përzierjen me barut për të marrë efektin e dëshiruar.

Ngjyra klasike e argjendtë ose e bardhë vjen zakonisht nga titani, magnezi dhe zirkoni. Stronciumi i jep fishekzjarreve ngjyrë të kuqe të ndezur, natriumi ngjyrë të verdhë, dhe bakri ngjyrë blu.

Por këtu bëhet më interesante. Përzierja e fishekzjarreve me ngjyra është pak a shumë është si të përziesh bojërat për të marrë ngjyrën perfekte.

Por, si krijohen format specifike në qiell?

Fishekzjarret që krijojnë forma si zemra, yje apo fytyra në qiell janë shumë mbresëlënëse. Por magjia qëndron te mënyra se si ndërtohen. Sekreti është te struktura e fishekzjarrit. Këto fishekzjarre të veçanta përmbajnë disa grimca të vogla me material shpërthyes, të vendosura në një formë të caktuar brenda predhës.

Shpesh përdoren edhe pjesë kartoni për t’i mbajtur yjet në vend. Kur fishekzjarri lëshohet dhe shpërthen në qiell, yjet shpërndahen në të njëjtën formë në të cilën ishin vendosur.

Që të sigurohen që të gjithë ta shohin formën, piroteknikët zakonisht i lëshojnë fishekzjarret nga kënde të ndryshme.

Ka edhe një mënyrë të dytë, më komplekse, për të krijuar figura me fishekzjarre. Ato ndërtohen në tokë me shumë fishekzjarre të vogla të vendosura në një model të caktuar. Kur vjen momenti i shfaqjes, të gjitha ndezen njëkohësisht dhe krijojnë një figurë të madhe.

Kjo teknikë, megjithëse më e lodhshme, preferohet për modele komplekse, sikurse krijimi i një figure gjigante të flamurit amerikan.

A mund të shpërthejnë fishekzjarret vetvetiu?

Fatmirësisht, jo. Fishekzjarret janë të dizajnuar që të kërkojnë një burim të jashtëm ndezjeje, si flakë apo një pajisje që aktivizon fitilin.

Për sa kohë që i ruani larg shkëndijave, nxehtësisë apo çdo burimi të mundshëm ndezjeje ose materiali të djegshëm, ato janë të sigurta.

Fishekzjarret na kanë mahnitur për shekuj, falë një kombinimi të zgjuar të kimisë, mjeshtërisë dhe traditës. Kur ndizen, përbërjet metalike prodhojnë ngjyra ndërsa vendosja e grimcave shpërthyese krijojnë forma.

Herën tjetër që shihni një shfaqje madhështore fishekzjarresh, mund t’i impresiononi miqtë duke u shpjeguar se si funksionon.