ATV

Category: KURIOZITETE

  • Gruas më të fortë në botë i hiqet titulli pasi u zbulua se ishte biologjikisht mashkull

    Gruas më të fortë në botë i hiqet titulli pasi u zbulua se ishte biologjikisht mashkull

    Atletes transgjinore Jamie Booker nga Shtetet e Bashkuara i është hequr zyrtarisht titulli i Gruas më të Fortë në Botë, pasi u zbulua se ajo është biologjikisht mashkull.

    Skandali tronditi edicionin e fundit të konkursit “Gruaja më e fortë në botë”, i cili u mbajt në Arlington të Teksasit më 23 nëntor.

    Gara u fitua nga atletja transgjinore Jamie Booker, së cilës më pas iu hoq titulli për shkak se nuk e zbuloi faktin se është biologjikisht mashkull. Në vend të saj, fituese u shpall britanikja Andrea Thompson.

    Booker fillimisht fitoi një pikë përpara Thompson, dhe britaniku zbriti nga podiumi në shenjë proteste ndërsa amerikani festoi.

    Thompson i tha BBC Sport se gara ishte “në hije të dikujt që nuk duhej të kishte qenë atje”.

    “Isha shumë e frustruar dhe e zemëruar për atë që bëri ajo. Ajo gënjeu dhe ishte shumë e pandershme, dhe u mori shumë gjëra shumë grave”, tha gruaja britanike.

    Organizatorët, Official Strongman, thanë se “garuesit mund të garojnë vetëm në kategorinë e seksit të tyre biologjik të regjistruar në lindje” dhe se ata e skualifikuan atletin në fjalë “i cili është biologjikisht mashkull”.

    “Official Strongman është gjithëpërfshirës dhe krenar që organizon ngjarje që nuk diskriminojnë atletët bazuar në karakteristikat personale. Çdo atlet është i mirëpritur. Por është përgjegjësia jonë të sigurojmë drejtësi dhe t’i caktojmë atletët në kategoritë mashkullore ose femërore bazuar në faktin nëse janë regjistruar si meshkuj apo femra në lindje”, tha ajo.

    View this post on Instagram
    A post shared by QUESTIMES (@questimesofficial)

    Ish-fituesja tre herë e këtij çmimi, Rebecca Roberts, komentoi të gjithë situatën në rrjetet sociale.

    “Nuk i urrej personat transgjinorë. Të gjithë meritojnë dinjitet, respekt dhe lirinë për të jetuar të vërtetën e tyre. Por nuk mund të hesht për diçka që kërcënon drejtësinë dhe të ardhmen e sporteve të forcës së grave. Gratë transgjinore, njerëzit e lindur si burra, nuk duhet të garojnë në divizionin e grave. Kjo nuk ka të bëjë me identitetin. Kjo nuk ka të bëjë me politikën. Kjo ka të bëjë me dallimet fizike të pamohueshme që ekzistojnë në sportet e bazuara në forcë. Divizionet e grave u krijuan për një arsye, dhe nëse e humbasim atë, humbasim themelin e sportit tonë”, tha ajo.

    Interesante është që Booker fitoi Rainier Classic të këtij viti në qershor dhe përfundoi e dyta në konkursin “North America’s Strongest Woman” në korrik.

  • Pse është vështirë të jetohet me një grua të mençur

    Pse është vështirë të jetohet me një grua të mençur

    Koeficienti i lartë i inteligjencës në shumë situata jetësore është përparësi, mirëpo ai përfundimisht nuk është çelës për jetë të thjeshtë dhe të lumtur.

    Inteligjenca shumë njerëzve nuk u është bekim, por mallkim.

    Pse ndodh kjo?- përgjigjen psikologët.

    Çdo person me aftësi të jashtëzakonshme mendore ka pesë karakteristika specifike, me të cilat vetes dhe atyre që jetojnë rreth tij ua vështirësojnë jetën, por që nuk mund të heqin dorë.

    1. Shpesh mendojnë së tepërmi, në vend që të ndiejnë

    Njerëzit me inteligjencë mesatare dhe të ulët janë mjaft llafazanë, që është gjë e shkëlqyeshme për psiken e tyre – presionin emocional e nxjerrin jashtë nëpërmjet bisedës, vallëzimit, qarjes etj.

    Nga ana tjetër, të mençurit, kryesisht çdo gjë e mbajnë për vete, andaj shpesh duken të ftohtë dhe të pandjenja, ndërkaq brenda vetes bëjnë beteja të ashpra.

    2. Shpesh janë të vetmuara dhe të pasigurta

    Nga femrat shumë të mençura sot pritet shumë më tepër se nga të tjerët.

    Përpiqen t’i plotësojnë pritjet mirëpo me përpjekje të fuqishme që t’ua dëshmojnë të gjithëve, i largojnë nga vetja njerëzit e afërm dhe shpesh përfundojnë plotësisht të vetmuara.

    3. Shumica synojnë të kuptojnë vlerën e punës së rëndë

    Femrat e mençura drejtojnë kohën, më shpejt dhe me pak mund i përfundojnë detyrat, mirëpo fakti që të gjitha i përfundojnë dhe fitojnë me përpjekje minimale, sipas tyre, ndonjëherë nuk është aspak mirë.

    Inteligjenca e lartë mund të jetë problem për njerëzit të cilët nga fëmijëria konstatojnë që nuk janë të detyruar të angazhohen si edhe njerëzit e tjerë, ndërkaq mund të jenë në të njëjtin nivel.

    Prandaj shumica e femrave të mençura kurrë nuk mësojnë t’i shfrytëzojnë maksimalisht kapacitetet e veta.

    4. Shpesh i shikojnë si të bezdisshme

    Femrat e mençura kryesisht mund të lavdërohen me njohurinë e gjerë nga fushat më të ndryshme. Prandaj mund të marrin pjesë në çdo bisedim, ndërsa janë të prira edhe t’i përmirësojnë të tjerët në bisedë, me fakte etj.

    Kështu, shumica i shohin si femra të bezdisshme të cilat duan të përzihen në çdo gjë. Për këtë shkak shpesh njerëzit u shmangen.

    5. Analizojnë së tepërmi

    Për shkak të mendimeve dhe analizave të tepërta të çdo situate, femrave të mençura u mbetet shumë pak kohë që të merren me diç tjetër, nuk kanë kohë as për veten e vet.

    Femra që mendojnë shumë shpesh, vuajnë nga ankthi, bëhen të pavendosura dhe nuk mund të vendosin cilës rrugë të ecin.

    A e njihni ndonjë femër që i shkon përshtati këtyre kritereve?

    A mund ta gjeni ju vetën brenda këtyre fakteve?

  • Magjia e serialeve turke: Pse nuk mund t’i ndalojmë dot?

    Magjia e serialeve turke: Pse nuk mund t’i ndalojmë dot?

    Serialet turke kanë pushtuar ekranet shqiptare dhe rajonin për më shumë se një dekadë. Çdo vit, shikuesit e rinj dhe të vjetër gjejnë vetën duke ndjekur histori të thella, intriga të paparashikueshme dhe marrëdhënie komplekse. Por pse ky fenomen nuk ndalet dhe pse shqiptarët, po ashtu si shumë shtete të tjera, i përcjellin kaq besnikërisht?

    Në thelb, serialet turke dinë të kombinojnë elementet universale të dramës me realitetin emocional të njerëzve të zakonshëm. Temat si dashuria, tradita, tradhtia dhe sakrifica nuk janë të huaja për askënd. Shumë prej nesh mund të identifikohen me protagonistët dhe situatat e tyre: përpjekjet për të mbajtur familjen bashkë, dilemat morale, rivalitetet në vendin e punës ose dashuritë e ndaluara. Kjo krijon një ndjesi të fortë përkatësie dhe lidhjeje, që e bën të vështirë të ndalosh ndjekjen.

    Një tjetër arsye është produksioni i nivelit të lartë. Serialet turke janë të njohura për kinematografinë e bukur, skenat dramatike, kostumet dhe vendet piktoreske. Secili episod duket si një mini film, ku çdo detaj; nga muzika tek ndriçimi, është menduar për të tërhequr shikuesin dhe për të krijuar emocione të forta.

    Ritmi i tregimit gjithashtu luan rol. Historia zhvillohet gradualisht, me kthesa të papritura, sekrete që zbulohet një nga një dhe momente kulmore që e mbajnë audiencën të ngjitur tek ekrani. Ky stil ndihmon në krijimin e “varësisë emocionale”: shikuesi dëshiron të dijë se çfarë do të ndodhë më pas dhe kthehet episod pas episodi.

    Por nuk është vetëm përmbajtja ajo që i bën kaq të tërheqshme. Serialet turke krijojnë një ambient social të përbashkët. Shikuesit diskutojnë episodet me miqtë, familjen dhe kolegët, duke ndjerë se janë pjesë e një fenomeni të madh kulturor. Ky efekt i përbashkët e shtyn publikun të ndjekë historinë, ndonëse shumë herë e di që do të përfundojë në mënyrë dramatike ose të parashikueshme.

    Në fund të ditës, ndikimi i serialeve turke nuk është vetëm çështje argëtimi. Ato janë një pasqyrë e emocioneve, marrëdhënieve dhe kulturave që rezonojnë me audiencën. Janë histori që flasin për dashurinë, humbjen, betejat familjare dhe shpresën, tema universale që nuk dalin kurrë nga moda. Për këtë arsye, çdo vit, miliona shikues kthehen tek ekranet e tyre për të parë çfarë do të ndodhë në episodin tjetër, duke e bërë këtë fenomen të qëndrueshëm dhe të pashuar.

  • Koha, armiku i padukshëm: A po jetojmë më shpejt se ç’duhet?

    Koha, armiku i padukshëm: A po jetojmë më shpejt se ç’duhet?

    Ka një ndjesi të përbashkët që po na kap të gjithëve: koha nuk është më ajo që ishte. Ditët duken më të shkurtra, vitet ikin pa u ndier dhe ritmi i jetës na shtyn para sikur jemi në një garë që askush nuk e ka nisur me dëshirë. Nuk është vetëm perceptim, është një fenomen që psikologët, sociologët dhe ekspertët e teknologjisë po e vërejnë gjithnjë e më shumë:ne po jetojmë më shpejt, shpesh më shpejt sesa mund të përballojmë.

    Në një botë ku çdo gjë është matje: hapa, kalori, emailë, rezultate dhe klikime, koha është bërë një burim që shpenzohet pa asnjë vetëdije. Kemi mësuar të garojmë me afatet, alarmet dhe presionin, por pak kush ndalet të pyesë: a po ecim me ritmin tonë, apo me ritmin e botës?

    Teknologjia ka shpejtuar çdo gjë: mënyrën si punojmë, si komunikojmë, madje edhe mënyrën si mendojmë. Ajo ka sjellë përfitime të jashtëzakonshme, por krahas tyre edhe një ndjenjë të vazhdueshme urgjence. Në ekranet tona, çdo ditë kalojnë dhjetëra informacione që dikur do të kërkonin javë të tëra për t’u përthithur.

    Sa më shumë tentojmë të kursejmë kohë, aq më shumë duket se humbasim. Pajisjet që duhej të na e lehtësonin jetën na ngjeshin edhe më shumë: mesazhe të menjëhershme, kërkesa që presin përgjigje të menjëhershme, pritshmëri që as nuk i kemi vendosur vetë.

    Kërkimi për efikasitet ka humbur lidhjen me ritmin natyror të njeriut. Shpejtësia është bërë standard, qetësia luks. Dhe sa herë që marrim frymë pak më thellë, ndihemi fajtorë, sikur po humbim kohë.

    Ndjenja e kohës së humbur është kthyer në ankthin më të madh modern. Njerëzit punojnë më shumë, por ndihen më pak produktivë. Udhtojnë më shpejt, por ndihen më larg vetes. Jetojnë në një botë me më shumë mundësi, por me më pak durim.Ky ritëm i pakontrolluar po krijon një brez të tërë që mendon shpejt, por nuk përjeton thellë; që planifikon shumë, por nuk jeton mjaftueshëm.

    Në fund, koha nuk është diçka që fitohet apo humbet. Është thjesht diçka që jetohet. Dhe në këtë garë të padukshme që na dikton epoka moderne, beteja e vetme reale është të mos harrojmë veten.

  • Viti që na ndryshoi: Ngjarjet që e përcaktuan botën në 2025

    Viti që na ndryshoi: Ngjarjet që e përcaktuan botën në 2025

    Bota në vitin 2025 nuk u përball vetëm me lajme të mëdha, por me ndryshime të thella që prekën mënyrën se si jetojmë, punojmë dhe komunikojmë. Ngjarjet e këtij viti nuk ishin të izoluara: ato u pasqyruan në ekonominë globale, teknologjinë, klimën dhe në ritmin e shoqërive moderne. Por pse pikërisht 2025 do të mbahet mend si një vit që e ndryshoi kahjen e shumë proceseve?

    Ekspertët e teknologjisë thonë se 2025 ishte momenti kur inteligjenca artificiale ndaloi së qeni thjesht një mjet dhe filloi të ndikojë drejtpërdrejt mënyrën si punojmë, si krijojmë dhe madje si komunikojmë. AI nuk ishte më fjalë kyçe; ishte realitet i përditshëm. Ndjenja se jeta po “përshpejtohet” u bë pjesë e përditshmërisë globale, duke hapur debate të reja mbi punën, kreativitetin dhe rolin e njeriut në epokën e automatizimit.

    Ndërkohë, klima dha sinjalet e saj më serioze. Zjarret, përmbytjet dhe stuhitë e forta të vitit e kthyen mjedisin në kryetemë ndërkombëtare. Qeveritë, institucionet dhe organizatat globale u detyruan të ndryshojnë strategjitë, duke e kuptuar se planeti nuk pret më. Këto ngjarje bënë që politika klimatike të mos jetë më opsion, por urgjencë.

    Në botën digjitale, realiteti u përmbys. Rrjetet sociale ndryshuan mënyrën si na shfaqin informacion, ndërsa përmbajtja e gjeneruar nga AI krijoi një ndjesi të re: njerëzit kërkojnë autenticitet dhe sinqeritet, jo thjesht “përmbajtje”. Kjo e shtyu publikun të kthehet te komunitetet, tek njerëzit që njohin dhe te burimet më të besueshme për ata personalisht.

    Shëndeti mendor u bë një tjetër alarm i madh. Ritmi i shpejtë ekonomik, pasiguritë financiare, presioni i vazhdueshëm dhe bombardimi informativ ia rritën kostot shoqërisë. Terapitë online dhe bisedat publike u bënë pjesë e zakonshme e jetës, duke treguar se njerëzit po kërkojnë qetësi, stabilitet dhe mirëqenie emocionale më shumë se kurrë.

    Paralelisht, inovacionet në transport, eksplorimin hapësinor dhe shkencë e çuan botën në një epokë të re. Makinat elektrike u bënë standard, misionet hapësinore sollën zbulime të rëndësishme dhe teknologjitë e reja krijuan perspektiva që dikur dukeshin të pamundura.

    Në thelb, viti 2025 nuk ishte thjesht një rrjedhë lajmesh, ishte një pasqyrë e psikologjisë së një planeti që kërkon të gjejë drejtim. Ishte një vit që na detyroi të ngrihemi, të reflektojmë dhe të kuptojmë se ndryshimi nuk ndodh më ngadalë: ai ndodh tani, përpara syve tanë.

  • Piktura e Van Gogh u shit për 62.7 milionë dollarë në një ankand në Nju Jork

    Piktura e Van Gogh u shit për 62.7 milionë dollarë në një ankand në Nju Jork

    Piktura e Vincent van Gogh u shit në ankandin e Sotheby’s për 62.710.000 dollarë, ose më shumë se 54 milionë euro. Vepra e vitit 1887, e titulluar “Një tufë romanesh pariziene dhe një trëndafil në një gotë”, u shit 35 për qind më shumë se vlera e saj e parashikuar, raporton NL Times.

    Piktura e Van Gogh, e cila përshkruan një grumbull librash mbi një tavolinë, shkaktoi një luftë ofertash shtatëminutëshe midis ekspertit të Sotheby’s, Simon Shaw, tregtarit David Nahmad dhe këshilltares Patti Wong, e cila përfundimisht bëri ofertën fituese. Në të njëjtën kohë, vizatimi i Van Gogh-ut i vitit 1888, i titulluar “Parku me stola në Sheshin Lamartine”, u shit në të njëjtin ankand për 2.978.000 dollarë, shifër që ishte në kufirin e sipërm të pritjeve të shtëpisë së ankandeve.

    Një tjetër skicë e Van Gogh-ut nga i njëjti vit, “Një mbjellës në një fushë gruri në perëndim të diellit”, u shit për 11.155.000 dollarë në një ankand tjetër të Sotheby’s. Shtëpia e ankandeve priste që kjo skicë të shitej midis 8 dhe 10 milionë dollarëve.

  • Kuzhinieri skllav që popullarizoi makaronat me djathë në SHBA

    Kuzhinieri skllav që popullarizoi makaronat me djathë në SHBA

    Mijëra familje amerikane festuan Ditën e Falenderimeve duke shijuar një nga gatimet më tipike amerikane: makarona me djathë. Edhe pse origjina e kësaj pjate shpesh lidhet me Italinë apo Zvicrën, historikët thonë se në formën që njihet sot në SHBA ajo është popullarizuar nga një kuzhinier i skllavëruar: James Hemings.

    Në vitin 1784, Thomas Jefferson, ende para se të bëhej president, u emërua ministër i SHBA-ve në Francë dhe mori me vete Hemings, të cilin donte ta trajnonte si kuzhinier për rezidencën e tij në Monticello, Virginia. Hemings ishte më shumë se sa një kuzhinier i mundshëm: Ai ishte gjysmëvëllai i gruas së parë të Jeffersonit dhe vëllai i Sally Hemings, e cila u bë nënë e gjashtë fëmijëve të presidentit.

    Në Paris, Hemings u trajnuar si shef kuzhine dhe pastiçerie, duke u bërë një nga kuzhinierët e parë amerikanë, dhe afro-amerikanë, me formim francez. Pas pesë vitesh u kthye në SHBA dhe u bë shefi kryesor i kuzhinës së Jefferson-it, deri në vitin 1796 kur arriti të negocionte lirinë e tij.

    Pjata e njohur si “tortë makaronash”, që më vonë u kthye në “makarona dhe djathë”, ishte ndër të preferuarat e Jefferson-it. Hemings e përgatiste duke zier makaronat në qumësht dhe ujë, e më pas duke i pjekur me shtresa gjalpi dhe djathi, një recetë që ai ka gjasë ta ketë mësuar në Francë dhe e solli për herë të parë në tryezat amerikane.

    Stili i tij francez i gatimit, i servirur për personalitete, diplomatë dhe elitën amerikane të kohës, ndikoi fort në mënyrën se si filluan të gatuanin familjet e pasura në bregun lindor. Ai prezantoi teknika moderne për kohën, të cilat kërkonin pajisje si soba e zierjes, që ofronte kontroll më të madh të nxehtësisë.

    Në shekullin pasues, gatimet e ngjashme me recetën e Hemings u përhapën në gjithë vendin, të ndihmuara nga rritja e emigracionit italian dhe industrializimi që solli prodhimin masiv të makaronave dhe djathit. Në vitin 1937, Kraft prezantoi versionin në kuti, duke e bërë gatimin një ushqim të lirë dhe të shpejtë gjatë Depresionit të Madh dhe Luftës së Dytë Botërore.

    Sot, “mac and cheese” është një industri 2.9 miliardë dollarëshe, me amerikanin mesatar që e konsumon 22 herë në vit. Ndërkohë, James Hemings po merr më në fund vëmendjen që i takon. Në Monticello ofrohet një tur dedikuar historisë së skllevërve, ku vizitorët mësojnë për jetën e tij të jashtëzakonshme – nga trajnimet në Paris deri te ndikimi i tij në kulinarinë amerikane.

    Figura e Hemings është pjesë e një përpjekjeje më të gjerë për të njohur rolin e afro-amerikanëve të skllavëruar në formësimin e kuzhinës amerikane, nga pjatat tradicionale e deri te teknikat e gatimit që janë bërë pjesë e kulturës kombëtare. Më shumë se 200 vjet pas vdekjes së tij, një nga kuzhinierët e parë “të njohur” në SHBA po nderohet për kontributin e tij në historinë gastronomike të vendit.

  • Frazat që njerëzit e mençur ia thonë vetes çdo ditë

    Frazat që njerëzit e mençur ia thonë vetes çdo ditë

    Të jesh i mençur nuk do të thotë që t’i njohësh në përpikëmëri veprat e artistëve të Rilindjes, por të jesh inteligjent dhe i mençur do të thotë të jesh shumë kurioz dhe i etshëm për dije.

    Njerëzit e mençur janë të vetëdijshëm që çdo storie suksesi bëhet duke punuar, e shpeshëherë puna nuk është fare e lehtë.

    Ata madje ia përsërisin vetes shumë fraza gjatë ditës, që të jenë aktiv dhe më ndryshe se të tjerët.

    Më poshtë mund t’i kuptoni frazat që personat e mençur dhe inteligjent ia thonë vetes çdo ditë.

    “Nëse askush nuk dëshiron ta bëj, unë do e bëj”

    “Nuk shkoi keq”

    “Më pak fjalë, më shumë punë”

    “Herën tjetër do e bëj më mirë”

    “Nuk frikësohem që ta falënderoj dikë përzemërsisht”

    “Sa më shumë tentoj, aq më i/e mirë bëhem”.

  • Shkencëtarët zbulojnë origjinën e objektit gjigant që u përplas me Tokën

    Shkencëtarët zbulojnë origjinën e objektit gjigant që u përplas me Tokën

    Në një ditë fatale rreth 4.5 miliardë vjet më parë, një trup qiellor me madhësinë e Marsit i quajtur Theia u përplas me proto-Tokën. Kjo ngjarje kataklizmike i transformoi të dy trupat në një masë të shkrirë shkëmbi dhe metali, nga e cila më vonë u formuan Toka dhe Hëna jonë. Por një pyetje kyçe që i ka ngatërruar prej kohësh shkencëtarët është se nga erdhi Theia?

    Një studim i ri ofron një përgjigje të habitshme: duket se ajo ka origjinën në afërsinë tonë të menjëhershme, në zonat më të ngrohta dhe të brendshme të sistemit diellor, shkruan ScienceAlert , transmeton Klankosova.tv

    Gjurmët e regjistruara në izotope

    Sipas hulumtimit më të fundit të udhëhequr nga shkencëtarë nga Instituti Max Planck dhe Universiteti i Çikagos, Theia dhe proto-Toka mund të kenë qenë fqinje. Për më tepër, Theia ka të ngjarë të jetë formuar edhe më afër Diellit sesa pjesa më e madhe e materialit që përbën planetin tonë.

    Ata arritën në këtë përfundim duke analizuar mostra nga Toka, Hëna dhe meteoritët, duke krahasuar raportet e izotopeve të ndryshme – versione më të lehta dhe më të rënda të të njëjtit element. “Përbërja e një trupi arkivon të gjithë historinë e formimit të tij, përfshirë vendin e origjinës”, shpjegon kozmokimisti Thorsten Kleine.

    Ndërsa planeti ftohej, materialet u stabilizuan bazuar në masën dhe vetitë e tyre. Metalet si hekuri dhe molibdeni u zhytën shpejt në bërthamën e proto-Tokës, ndërsa zirkoniumi mbeti në mantel. Prandaj, shkencëtarët supozojnë se shumica e hekurit që gjendet në mantelin e Tokës sot duhet të ketë mbërritur më vonë – me shumë mundësi nga ndikimi i Theias.

  • Në këtë vend evropian, vendosja e rripit të sigurimit nuk është obligim

    Në këtë vend evropian, vendosja e rripit të sigurimit nuk është obligim

    Duket pothuajse e pabesueshme, por ende ka vende në Evropë ku vendosja e rripit të sigurimit në vetura nuk është e detyrueshme.

    Një nga to është Monaco, ku përdorimi i rripit nuk kërkohet me ligj, pavarësisht se kufiri i shpejtësisë në rrugët e qytetit është 50 km/h.

    Çështja e rripave të sigurimit është rihapur së fundmi në mbledhjen e Këshillit Kombëtar të Monacos, ku katër nga 24 anëtarët mbështetën propozimin për t’i bërë të detyrueshëm.

    Duke folur në emër të këtyre anëtarëve, Mathilde Leclerc ka thënë se Monaco nuk do të mund ta shmangë për shumë gjatë këtë deba, transmeton KOHA.net.

    Propozimi parasheh që përdorimi i rripit të bëhet të paktën i detyrueshëm gjatë natës, kur rritet rreziku i aksidenteve dhe numri i shoferëve të dehur.