Organizata iraniane Gjysmëhëna e Kuqe njoftoi të hënën se 555 persona janë vrarë në sulmet e përbashkëta të SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit.
Sipas raportit të saj, 131 qytete janë përfshirë nga sulmet që nga dita e parë e tyre më 28 mars.
Gjysmëhëna e Kuqe shtoi se operacionet e shpëtimit, ndihmës, transportit dhe shërbimeve mjekësore janë duke vazhduar.
Pista në bazën ajrore britanike në Akrotiri të Qipros u dëmtua nga një dron, tha të hënën Sekretarja e Jashtme Britanike Yvette Cooper, ndërsa lufta izraelito-amerikane kundër Iranit përhapet në të gjithë rajonin.
“Ishte një sulm nga një dron, objektivi i të cilit ishte pista në bazë,” tha Sekretarja e Jashtme për Sky News. Nuk pati të lënduar.
“Po merren të gjitha masat paraprake rreth bazës,” shtoi ajo.
Presidenti qipriot Nikos Christodoulides njoftoi më parë se një dron iranian ishte rrëzuar në bazën britanike në ishullin mesdhetar.
Ky është sulmi i parë ndaj një objekti ushtarak britanik që nga një sulm me raketa nga militantët libianë në vitin 1986 dhe përfaqëson një përshkallëzim të konsiderueshëm të konfliktit.
“Të gjitha shërbimet përkatëse të republikës janë në gatishmëri dhe plotësisht operacionale,” tha Christodoulides.
Është një dron i tipit Shahid.
BE-ja qëndron pranë shteteve të saj anëtare përballë çdo kërcënimi, tha Presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen në përgjigje të sulmit me dron që shënjestroi bazën ajrore britanike në Akrotiri të Qipros.
“Ndërsa Republika e Qipros nuk ishte shënjestra, më lejoni të jem i qartë: ne kolektivisht, vendosmërisht dhe pa mëdyshje qëndrojmë me shtetet tona anëtare përballë çdo kërcënimi”, tha von der Leyen në një postim në X.
Edhe pse dy bazat britanike konsiderohen territor sovran britanik, Qiproja është anëtare e BE-së dhe aktualisht mban presidencën gjashtëmujore të bllokut.
Të dielën, kryeministri Keir Starmer tha se Britania kishte pranuar një kërkesë të SHBA-së për të përdorur bazat e saj për sulme mbrojtëse kundër raketave iraniane në depo ose në raketa lëshuese, raportoi Hina.
Kryeministri Edi Rama do të takohet sot në orën 11:00 me Presidentin Bajram Begaj për t’i dorëzuar ndryshimet e propozuara në qeveri.
Takimi do të zhvillohet në Pallatin e Brigadave. Presidenti ka 7 ditë kohë për të dekretuar ndryshimet, të cilat më pas duhet të miratohen edhe nga Parlamenti.
Kryeministri Edi Rama ka riformatuar qeverinë pak muaj pas nisjes së mandatit të tij të tretë, pas pezullimit të zv/kryeministres dhe ministres së Energjisë, Belinda Balluku.
Në ndryshimet kryesore:
Albana Koçiu zëvendëson Ballukun si zv/kryeministre, ndërsa portofoli i Energjisë dhe Infrastrukturës i besohet Enea Karakaçi, ish-drejtor i OSHEE-së.
Besfort Lamallari merr Ministrinë e Brendshme pas largimit të Koçiut, ndërsa drejtësinë drejton tani Toni Gogu.
Në Ministrinë e Jashtme rikthehet Ferit Hoxha, duke zëvendësuar Elisa Spiropalin.
Ermal Nufi emërohet ministër i Mbrojtjes, në vend të Pirro Vëngut, dhe Eriona Ismaili, deputetja më e re e Vlorës, merr postin e ministrit për Marrëdhëniet me Parlamentin.
Në total, katër ministra të rinj hyjnë në qeveri, ndërsa tre largohen, si Belinda Balluku, Elisa Spiropali dhe Piro Vengu. Lëvizjet e fundit u njoftuan pas një mbledhjeje maratonë në Pallatin e Brigadave.
Mediat italiane kanë raportuar se një person me origjinë shqiptare ka vdekur pas një aksidenti që ka ndodhur mëngjesin e sotëm në rrugën 410 në Naro, në provincën e Agrigentos, derisa ende nuk është zbuluar identiteti i tij.
Në aksident ishin të përfshirë një veturë dhe një kamion që transportonte fruta dhe perime.
Ngjarja kishte ndodhur pranë kthesës për një Agrigento, duke lënë edhe gjashtë të plagosur.
Autoriteti Kombëtar Italian i Rrugëve urdhëroi mbylljen e rrugës në të dyja drejtimet ndërsa policia ka nisur hetimet për zbardhjen e shkaqeve të ngjarjes.
Nëse ka një gjë për të cilën Izraeli mund të mburret në konfliktin me Iranin, është se veproi mbi bazën e informacionit “të brendshëm”. Më shumë se 30 bomba anti-bunker ranë mbi ndërtesën ku udhëheqësi suprem i Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, po takohej me zyrtarë të lartë, por asnjëra prej tyre nuk ishte… aksidentale.
Izraelitët kishin informacion të saktë se kur po fillonte takimi, për çfarë bëhej fjalë, kush ishte i pranishëm, ku ishin ulur të gjithë dhe ku në cilën dhomë ishte ulur Khamenei. Tregues i asaj se sa thellë shërbimi sekret izraelit Mossad e ka gërryer shtetin iranian, ishte se informacioni vinte nga një person me besim absolut tek Khamenei, i cili ishte, fjalë për fjalë, në krah të tij.
Informacioni ishte aq “i brendshëm” saqë agjenti i rekrutuar nga Mossad e informoi fillimisht vetë Benjamin Netanyahun, duke dërguar një video në celularin e tij për zbulimin e trupit të Khameneit (duke treguar unazën karakteristike në dorën e tij) dhe më pas një foto të qartë të fytyrës së udhëheqësit suprem të vdekur të Iranit.
Kjo shpjegon faktin se Izraeli “raportoi” se Khamenei ishte i vdekur, ndërsa autoritetet iraniane e mohuan atë. Në fakt, Netanyahu e dinte që Khamenei kishte vdekur para bashkëpunëtorëve dhe zyrtarëve më të ngushtë të udhëheqësit iranian! Ishte Netanyahu ai që i dërgoi Trumpit, disa orë më vonë dhe pasi Mossadi kishte verifikuar dhe konfirmuar nga burime të tjera vërtetësinë e asaj që dërgoi agjenti i tij, foton e Khameneit të vdekur, në mënyrë që presidenti amerikan të mund të bënte deklaratën përkatëse nëpërmjet Truth Social.
Sipas disave, agjenti i Mossadit që i dha shenjën Khameneit, dha një listë të plotë të detajeve të të pranishmëve, por gjithashtu mori një mostër ADN-je nga trupi i tij.
E vërteta është se në secilin prej operacioneve të tij, Mossadi duket se i arrin qëllimet e tij në mënyra që i bëjnë edhe skenaristët me më imagjinatë të librave dhe filmave me spiunë të duken “sterilë në mendime”.
Kjo është ajo që bëri ai, për shembull, duke ngritur një rrjet të tërë në Evropë që arriti të depërtonte në zinxhirin e furnizimit të pager-ave të përdorur nga Hezbollahu për të shmangur spiunazhin nëpërmjet telefonave celularë, duke “mbjellë” eksplozivë në bateritë e tyre. Në një moment të papritur, ai i shpërtheu ato, duke ekzekutuar, verbuar, ose gjymtuar ose edhe kastruar mijëra operativë të Hezbollahut, pasi mesazhi që ai dërgoi për shpërthimin kishte një kohë pritjeje prej 7 sekondash, në mënyrë që viktima të nxirrte pajisjen nga xhepi dhe ta çonte para syve për ta lexuar.
Autoritetet izraelite zbuluan se para sulmeve me raketa dhe bombardimeve, Mossadi kishte paraprirë, duke kryer një sërë operacionesh sekrete, përgatitore. Në disa raste, sipas burimeve, objektivat ishin “shënuar”, siç ishin instalimet e raketave, në të tjera u zhvillua teknologji e përparuar që “verboi” sistemet e mbrojtjes ajrore të Iranit, ndërsa në disa raste bazat për dronët sulmues u ngritën pranë Teheranit (në mënyrë që të mos duhej të pushtonin hapësirën ajrore iraniane) dhe pranë vendeve të zhvillimit të raketave iraniane, në mënyrë që të mund të interceptoheshin nga territori iranian!
Me shumë mundësi, në këtë rast u ndoq metoda e njohur nga Ukraina dhe Rusia e dërgimit të kamionëve dhe anijeve që supozohej se transportonin mallra, por në fakt transportonin dronë sulmues.
A është agjenti një gjeneral?
Konsiderohet e sigurt se imazhi i Khameneit të vdekur nuk iu dërgua Netanyahut nga një dron izraelit, por nga një agjent i rekrutuar nga Mossadi. Kush ishte? Thashethemet janë të shumta, të bazuara jo në informacion, por në rastësi të përsëritura, të cilat tregojnë se mund të jetë gjenerali i Gardës Revolucionare dhe komandanti i “Forcës Quds”, Ismail Qaani.
Ai është ai që pasoi Soleimanin pas vdekjes së tij dhe gëzonte besimin absolut të Khameneit. Sigurisht, që kur gjenerali iranian u emërua, ai është kursyer aksidentalisht nga operacionet e Mossadit.
Ai e bëri këtë edhe ditën kur, si një i dërguar iranian, po i jepte Hezbollahut njohuritë për t’u përballur me IDF-në. Sigurisht, atë ditë kur dikush bëri një shtrëngim duarsh që leu me një substancë në dorën e udhëheqësit të Hezbollahut, Hassan Nasrallah, dhe e shndërroi atë në një “transmetues”, ai u kursye. Në vend të kësaj, Nasrallah u vra, ashtu si edhe pasardhësi i tij në krye të Hezbollahut, Safieddine, në një sulm me precizion djallëzor nga izraelitët. Qaani u konsiderua i vdekur për ditë të tëra, pasi thuhet se shpëtoi “me një diferencë të ngushtë”.
Qaani thuhet se u konsiderua si i dyshuar në Teheran dhe u mor në pyetje, që përfundoi kur gjenerali u rrëzua dhe u dërgua në spital me simptoma të një ataku në zemër.
Pasi Qaani bëri një spastrim të kundërshtarëve të tij në radhët e Gardës Revolucionare, ai u bë përsëri temë diskutimi. Thuhet se në korrik 2024 ai vizitoi Ismail Haniyeh, në një vend shumë sekret në Teheranin qendror. Pak më pas, izraelitët e hodhën në erë vendin e fshehjes së Haniyeh. Qaani shpëtoi “për një kohë të shkurtër”.
Përsëri “rastësisht” ai thuhet se u mbijetoi sulmeve izraelite gjatë luftës 12-ditore, gjatë së cilës u vra një pjesë e madhe e udhëheqjes ushtarake të Iranit. Dhe tani, ai mungonte, ose sapo kishte dalë nga zyra e Khameneit, kur izraelitët goditën me 30 bomba precize, duke i vrarë të gjithë. Logjikisht, personi që do të guxonte të merrte telefonin e tij celular dhe të bënte një foto të trupit të udhëheqësit suprem, mes rrënojave, mund të ishte vetëm një zyrtar i lartë ushtarak iranian.
“Qaani ishte ai që u ngrit për të ikur, duke u shtirur sikur e kishte lënë furrën ndezur në shtëpi”, – komentojnë me shaka përdoruesit e X, duke ritreguar shakanë ironike që po dëgjohet këto ditë nga iranianët anti-regjim. “Në qeverinë e ardhshme, do të jetë qesharake që udhëheqësi suprem do të pretendojë se nuk është agjent i Mossadit, sepse nuk do ta imagjinojë se ministrat dhe gjeneralët e tij do të luajnë gjithashtu të njëjtat role, pasi edhe ata janë agjentë të Mossadit, por nuk dyshojnë tek ai.”
Një llogari në X që është e lidhur me Mossadin ka postuar një koment me 6 fjalë iraniane ku thuhej se “Qaani nuk është agjenti ynë”.
“Mossad mohon se është Mossadi”, – tallen përdorues të tjerë.
Kështu justifikohen anëtarët e shërbimeve sekrete të Izraelit, pasi kanë folur me gazetarë amerikanë, të cilët i dërguan një mesazh të gjithë “boshtit të së keqes”: “Ne jemi skenaristët, regjisorët, producentët, protagonistët dhe skena jonë është i gjithë planeti”.
Teksa vendi po hyn në ditët e fundit të afatit kushtetues për zgjedhjen e Presidentit, Eugen Cakolli nga Instituti Demokratik i Kosovës (KDI), ka paralajmëruar se dështimi për ta përmbyllur procesin deri më pesë mars do ta çonte vendin në zgjedhje të parakohshme.
Sipas Cakollit, debati politik po zhvillohet më shumë rreth asaj se “kujt do t’i mbetet faji” në rast të dështimit, sesa rreth gjetjes së një zgjidhjeje që garanton stabilitet institucional.
“Vet mënyra si Kushtetuta e ka ndërtuar procesin e zgjedhjes së Presidentit dëshmon se synimi ka qenë që ky post të mos jetë produkt i thjeshtë i shumicës parlamentare. Kërkesa për kuorumin dhe votat e dy të tretave në raundet e para, sipas Cakollit, është një mekanizëm “anti-shumicë”, i projektuar për të siguruar mbështetje më të gjerë politike”, shkruan ai.
Më tutje Cakolli ka theksuar se procedura me së paku dy kandidatë dhe 30 nënshkrime për nominim e strukturojnë garën në mënyrë demokratike, ndërsa raundi i tretë garanton përfundimin e procesit dhe vazhdimësinë institucionale.
Cakolli ka sqaruar gjithashtu se afati kushtetues për zgjedhjen e Presidentit është 5 marsi dhe jo 4 marsi dhe se kalimi i këtij afati e vendos vendin në situatë të mospërmbushjes së një obligimi kushtetues.
“Nëse afatet varen nga vullneti për të nisur procedurat, atëherë ato humbin çdo kuptim”, ka theksuar ai, duke shtuar se një situatë e tillë praktikisht mund të adresohet vetëm përmes zgjedhjeve të reja të parakohshme.
Kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Albulena Haxhiu, ka pritur në takim Kryetarin e Kuvendit të Shqipërisë, Niko Peleshi.
Takimi ndërmjet dy homologëve po zhvillohet në ambientet e Kuvendit të Kosovës.
Peleshi do të pritet po ashtu në orën 11:15 nga Presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani.
Ndërkaq, në orën 11:50, ai do të zhvillojë takim edhe me Kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti.
Një person është arrestuar të shtunën në Pejë, nën dyshimin se ka thyer derën e banesës së një gruaje dhe më pas ka tentuar t’i vërë flakën asaj.
Sipas informacioneve të Policisë, rasti ka ndodhur pasditen e së dielës.
Ai dyshohet se fillimisht ka dëmtuar derën e banesës së viktimës dhe më pas ka tentuar të shkaktojë zjarr, por është ndaluar me kohë nga zyrtarët policorë.
Po ashtu bëhet e ditur se i dyshuari kishte në fuqi një urdhër mbrojtës, të cilin nuk e kishte respektuar.
Me vendim të prokurorit, i dyshuari është dërguar në mbajtje, ndërsa rasti po hetohet.
Gjykata Themelore në Prishtinë ka shpallur aktgjykim dënues ndaj Denis Bytyqit dhe Enis Bitiq, të cilët akuzohen për nxitje të përçarjes dhe mosdurimit, pasi që përmes rrjeteve sociale Facebook dhe TikTok kishin bërë thirrje për t’iu bashkuar luftës për xhihad. I akuzuari Denis u dënua me 2 vjet burgim, kurse i akuzuari Enis me 1 vit burgim.
Aktgjykimi u shpall të hënën nga kryetarja e trupit gjykues Violeta Namani-Hajra dhe anëtarët Lutfi Shala dhe Kushtrim Shyti, raporton “Betimi për Drejtësi“.
Gjykatësja Namani-Hajra tha se Denis Bytyqi dënohet me 2 vjet burgim, kurse Enis Bitiq me 1 vjet burgim për “Nxitje të përçarjes dhe mosdurimit”.
Të akuzuarit Denis Bytyqi i ndërpritet masa e paraburgimit, me arsyetimin se kanë pushuar shkaqet për vazhdimin e kësaj mase.
Ndaj këtij vendimi, pala e pakënaqur ka të drejtë ankese në afat prej 30 ditësh nga dita e pranimit të vendimit në formë të shkruar.
Gjykatësja theksoi se telefonat që kanë shërbyer për kryerjen e veprës penale, konfiskohen.
Të akuzuarit nuk ishin prezent në shpallje.
Ndryshe, dy të akuzuarit ishin deklaruar të pafajshëm në seancën fillestare më 9 tetor 2025.
Sipas aktakuzës së Prokurorisë Speciale të Republikës së Kosovës, të ngritur më 23 shtator 2025, Denis Bytyqi dhe Enis Bitiq, akuzohen se kanë nxitur dhe përhapur publikisht urrejtje dhe mosdurim midis grupeve fetare, si dhe kanë propaganduar ideologji ekstreme fetare.
Aktakuza thotë se në vazhdimësi deri më 1 maj 2025, përmes rrjetit të tyre social “Facebook” dhe “Tik Tok”, të akuzuarit kanë shpërndarë postime me përmbajtje nxitëse përmes të cilave kanë bërë thirrje për t’iu bashkuar luftërave të armatosura dhe luftës për xhihad, si dhe postime tjera ku shpërfaqin përkrahje të fuqishme të ekstremizmit fetar dhe publikisht i përkrahin veprimet e bëra nga organizata terroriste “ISIS”, duke shpreh armiqësi të thellë ndaj institucioneve shtetërore, forcave të sigurisë, liderëve politikë, Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe të gjithë atyre që nuk ndajnë ideologjinë e tyre.
Sipas aktakuzvs, ata kanë vendosur flamuj të organizatës terroriste “ISIS” mbi kulmin e shtëpisë të tyre, kanë bërë grafitë me shkronja arabe në muret e shtëpisë së tyre, me të cilat veprime dhe postime potencialisht mund të prishet rendi publik.
Me këto veprime, të akuzuarit ngarkohen se kanë kryer veprën penale “Nxitja e përçarjes dhe mosdurimit” nga neni 141, par.1 të Kodit Penal, lidhur me nenin 31 të Kodit Penal.
Përpara sulmeve SHBA-Izrael ndaj Iranit, Uashingtoni mblodhi forcën e tij më të madhe dhe disa nga armatimet e tij më të fuqishme në Lindjen e Mesme në dekada.
Presidenti Donald Trump kishte paralajmëruar se SHBA-të ishin të përgatitura.
Komanda Qendrore e SHBA-së (CENTCOM) publikoi të dielën një listë të armëve amerikane që janë përdorur deri më tani në luftën me Iranin.
Ja një vështrim mbi asetet e përdorura deri më tani në atë që Pentagoni e quan “Operacioni Epic Fury”.
Bombarduesit e fshehtë B-2: Bombarduesit me krahë si lakuriq nate, me një çmim prej më shumë se një miliard dollarësh secili, janë platforma më e fuqishme në Forcat Ajrore të SHBA-së. I pajisur me katër motorë reaktivë, B-2 mund të mbajë armë konvencionale ose bërthamore, me rreze veprimi ndërkontinentale dhe furnizim ajror me karburant.
Të pilotuar nga një ekuipazh prej dy personash, B-2 zakonisht fluturojnë nga shtëpia e tyre në Bazën Ajrore Whiteman në Misuri, siç bënë vitin e kaluar kur goditën komplekset bërthamore iraniane.
Ky mision qershorin e kaluar u ndërmor nga shtatë nga 19 B-2 në flotë, ndërsa të tjerët u përdorën për një udhëtim të rremë në Hawaii. Ata përdorën bombën më të madhe konvencionale amerikane – depërtuesin masiv të municioneve prej 30,000 paundësh – për të sulmuar tre centrale bërthamore iraniane.
Këtë herë ata përdorën bomba 2,000 paundëshe për të goditur instalimet e raketave balistike iraniane, sipas CENTCOM.
Dronët njëkahësh LUCAS: Operacioni Epic Fury shënon përdorimin e parë të dronëve në luftime për SHBA-në.
Anije luftarake amerikane: CENTCOM ka njoftuar se transportuesit e aeroplanëve kanë qenë në aksion gjatë luftës.
Dy transportues aeroplanësh amerikanë, USS Abraham Lincoln dhe USS Gerald R. Ford, ishin në Lindjen e Mesme kur filluan sulmet ndaj Iranit. Anija Lincoln ishte në Detin Arabik dhe ajo Ford në Mesdhe pranë Izraelit.
Irani ka pretenduar se e ka goditur anijen Lincoln me raketa balistike, diçka që CENTCOM e quajti “GËNJESHTËR”.
Pamjet e publikuara nga ushtria amerikane tregojnë gjithashtu shkatërrues me raketa Tomahawk. Shkatërruesit amerikanë të klasit Arleigh Burke, një numër i të cilëve ndodhen në rajon, mund të mbajnë deri në 96 raketa Tomahawk.
Sistemet e mbrojtjes nga raketat Patriot dhe THAAD: Patriot dhe THAAD përdoren për të luftuar dronët dhe raketat balistike iraniane që vijnë.
Aeroplanë luftarakë: CENTCOM thotë se një gamë aeroplanësh luftarakë kanë qenë në veprim në ditët e para të luftës. Ata përfshijnë F-16, të përdorur nga Forcat Ajrore, dhe F/A-18, të përdorur nga Marina dhe Trupat e Marinës.
CENTCOM tha se aeroplanët F-22 dhe F-35 të padukshëm të Forcave Ajrore, të cilët fluturohen nga Forcat Ajrore, Marina dhe Trupat e Marinës, janë përfshirë gjithashtu, pa dhënë misione specifike.
Gjithashtu janë vendosur në vend aeroplanë sulmues A-10 të Forcave Ajrore me dy motorë, shkruan CNN.
Aeroplanë Sulmi Elektronik EA-18G: Bazuar në aeroplanin luftarak F/A-18, EA-18G Growler mbart radarë për të identifikuar dhe shtypur kërcënimet elektronike të armikut. Aeroplanët me dy motorë mund të jenë gjithashtu të armatosur me raketa që drejtohen në transmetimet elektronike si radarët dhe qendrat e komunikimit.
Aeroplanë të Paralajmërimit të Hershëm dhe Kontrollit Ajror (AWACS): SHBA-të përdorin dy lloje AWACS, Air Force E-3 Sentry dhe Navy E-2 Hawkeye.
AWACS-et e Forcave Ajrore janë aeroplanë me katër motorë të bazuar në platformën e linjës ajrore Boeing 707.
AWACS mund të identifikojnë dhe gjurmojnë aeroplanët dhe anijet armike dhe të monitorojnë informacionin e detajuar të fushëbetejës së forcave amerikane. Informacioni ndahet me qendrat e komandës dhe anijet në det.
Aeroplanë të Komunikimit Ajror: CENTCOM nuk dha detaje specifike, por aeroplanë të Forcave Ajrore EA-11 BACN (nyja e komunikimit ajror në fushëbetejë) u panë në Lindjen e Mesme në javët para sulmeve ajrore.
EA-11 shpesh quhet “Wi-Fi në Qiell” dhe përdoret “për të lidhur zërin dhe të dhënat taktike midis forcave ajrore dhe tokësore, ndërsa kapërcehen pengesa të tilla si malet, terreni i ashpër ose distanca”.
Aeroplanë Patrullimi Detar P-8A: Bazuar në një strukturë ajrore komerciale Boeing 737, aeroplanët reaktivë të Marinës me dy motorë, të quajtur Poseidon, përdoren për luftë kundër nëndetëseve, si dhe për inteligjencë, mbikëqyrje dhe zbulim.
Aeroplan Zbulimi RC-135: Me një ekuipazh prej më shumë se 30 personash, përfshirë oficerë të luftës elektronike, operatorë të inteligjencës dhe madje edhe teknikë mirëmbajtjeje në fluturim, RC-135 ka qenë një mjet i vazhdueshëm në operacionet ushtarake amerikane që nga Lufta e Vietnamit.
MQ-9 Reapers Forcat Ajrore i përshkruajnë dronët MQ-9 me një motor turbohelikë, të pilotuar nga distanca, kryesisht si një aeroplan sulmi për të goditur “objektiva me vlerë të lartë, të shpejtë dhe të ndjeshëm ndaj kohës”. Ata mbajnë raketa Hellfire dhe bomba të drejtuara që mund të përdoren kundër personelit të armikut dhe lëvizin enden në fushën e betejës për zbulim dhe inteligjencë.
M-142 HIMARS: Sistemet e Raketave të Artilerisë me Lëvizshmëri të Lartë të Ushtrisë janë të montuara në një kamion me tre akse dhe ofrojnë atë që prodhuesi Lockheed Martin e quan një aftësi “qëllo dhe nisu”, që do të thotë se ato mund të qëllojnë dhe të lëvizin shpejt në një pozicion të ri përpara se të përballen me një kundërsulm.
HIMARS mund të mbajë raketa me një rreze veprimi prej më shumë se 480 kilometrash në varësi të misionit.
Asetet e furnizimit me karburant: Këto përfshijnë si anijet cisternë ajrore ashtu edhe anijet furnizuese në det.
Forcat Ajrore Amerikane fluturojnë me dy lloje tankerash, KC-135 me katër motorë, bazuar në një strukturë ajrore Boeing 707, dhe KC-46 me dy motorë, bazuar në Boeing 767. Furnizimi me karburant gjatë fluturimit do të ishte kritik për bombarduesit B-2 që do të kryenin fluturimin e gjatë drejt Lindjes së Mesme nga kontinenti i SHBA-së. Por aeroplanët në rajon mund të furnizohen me karburant në mes të fluturimit për të qëndruar më gjatë pranë fushës së betejës.
Anijet luftarake amerikane furnizohen me karburant në det nga anijet. Furnizimi me karburant bëhet ndërsa anijet janë në lëvizje me tuba uji të hedhur nëpër ujë nga anijet e furnizimit te anijet luftarake, pak a shumë si një stacion benzine në lëvizje në mes të oqeanit.
Aeroplanë mallrash: Aeroplanët reaktivë C-17 Globemaster dhe C-130 Hercules dërguan në Lindjen e Mesme shumicën e municioneve dhe shumë nga trupat e përdorura në sulmin ndaj Iranit.