Aktiviteti rreth centralit bërthamor Kashiwazaki-Kariwa ka arritur kulmin: punëtorët heqin dheun për të zgjeruar gjerësinë e një rruge kryesore, ndërsa kamionët mbërrijnë në hyrjen e tij të ruajtur rreptësisht.
Një gardh i gjatë është i mbuluar me tela me gjemba, dhe në një vendpushim, një makinë patrulle policie monitoron vizitorët e plazhit, një nga vendet e pakta me pamje të qartë të reaktorëve, të kornizuar nga mali i mbuluar me borë, Yoneyama.
Kur të shtatë reaktorët e tij janë në funksion, Kashiwazaki-Kariwa prodhon 8.2 gigavat energji elektrike, mjaftueshëm për të furnizuar miliona familje. Duke zënë 4.2 km katrorë tokë në prefekturën Niigata, në bregun e Detit të Japonisë, ai është centrali më i madh bërthamor në botë.
Që nga viti 2012, megjithatë, centrali nuk ka prodhuar asnjë vat energji, pasi u mbyll, së bashku me dhjetëra reaktorë të tjerë, pas shkrirjes së trefishtë në mars të vitit 2011 në Fukushima Daiichi, aksidenti më i rëndë bërthamor në botë që prej Çernobilit.
I vendosur rreth 220 km në veriperëndim të Tokios, Kashiwazaki-Kariwa menaxhohet nga Tokyo Electric Power (Tepco), e njëjta kompani që administronte centralin e Fukushimës kur një cunami i fuqishëm shkatërroi mbrojtjet e tij, duke shkaktuar ndërprerje të energjisë që çoi në shkrirjen e tre reaktorëve dhe detyroi evakuimin e 160 mijë njerëzve.
Pak javë para 15-vjetorit të aksidentit dhe cunamit që vrau rreth 20 mijë njerëz përgjatë bregut verilindor të Japonisë, Tepco pritet të sfidojë opinionin publik lokal dhe të rifillojë njërin nga shtatë reaktorët e Kashiwazaki-Kariwa.
Të hënën, Tepco tha se do të shtynte rifillimin, fillimisht të planifikuar për ditën pasuese, pasi një alarm dështoi gjatë një testi të pajisjeve fundjavën e kaluar, sipas transmetuesit publik NHK. Reaktori pritet të rikthehet në punë në ditët në vijim, shtoi NHK.
Rifillimi i reaktorit nr. 6, i cili mund të rrisë furnizimin me energji elektrike në zonën e Tokios me rreth 2%, do të jetë një pikë kthese në rikthimin e ngadaltë të Japonisë drejt energjisë bërthamore, një strategji që qeveria thotë se do ta ndihmojë vendin të arrijë objektivat e emetimeve dhe të forcojë sigurinë energjetike.
Por për shumë nga 420 mijë banorët që jetojnë brenda një rrezeje prej 30 km nga Kashiwazaki-Kariwa, të cilët do të duhej të evakuoheshin në rast të një incidenti si Fukushima, rikthimi i kompanisë Tepco në prodhimin bërthamor është i mbushur me rreziqe.
Mes tyre është edhe Ryusuke Yoshida, shtëpia e të cilit ndodhet më pak se 2.5 km nga centrali, në fshatin e qetë Kariwa. I pyetur se çfarë e shqetëson më shumë për rifillimin, 76-vjeçari ka një përgjigje të thjeshtë: “Gjithçka,” thotë ai, ndërsa dallgët përplasen në breg, me reaktorët që ngrihen në sfond.
“Planet e evakuimit janë qartësisht joefektive,” shton Yoshida, një prodhues qeramike dhe anëtar i një shoqate banorësh pranë centralit.
“Kur bie borë në dimër, rrugët bllokohen, dhe shumë njerëz që jetojnë këtu janë të moshuar. Po me ta, dhe me të tjerët që nuk mund të lëvizin lirshëm? Ky është një problem i të drejtave të njeriut.”
Kompania thotë se ka mësuar nga aksidenti i Fukushima Daiichi, dhe më herët këtë vit premtoi të investojë 100 miliardë jen (470 milion £) në prefekturën Niigata gjatë 10 viteve të ardhshme për të fituar mbështetjen e banorëve.
Centrali Kashiwazaki-Kariwa, stafi prej 6 mijë personash i të cilit ka qëndruar në detyrë gjatë gjithë mbylljes së gjatë, ka mure detare dhe dyer të papërshkueshme nga uji për mbrojtje më të fortë kundër cunamit, ndërsa gjeneratorë mobilë me naftë dhe një flotë e madhe zjarrfikësish janë gati të sigurojnë ujë për ftohjen e reaktorëve në rast emergjence. Sisteme të përmirësuara filtrimi janë instaluar për të kontrolluar përhapjen e materialeve radioaktive.
“Bërthama e biznesit të energjisë bërthamore është sigurimi i sigurisë mbi gjithçka tjetër, dhe mirëkuptimi i banorëve lokalë është parakusht,” thotë Tatsuya Matoba, zëdhënës i Tepco-s.
Kjo është pengesa kryesore që banorët thonë se Tepco nuk ka arritur ta kapërcejë, pasi autoritetet lokale injoruan thirrjet për një referendum prefektural për të përcaktuar të ardhmen e centralit. Në mungesë të një votimi, kundërshtarët e rifillimit i referohen sondazheve që tregojnë kundërshtim të qartë ndaj rikthimit të reaktorit online.
Një sondazh i zhvilluar në fund të vitit të kaluar tregoi se mbi 60% e banorëve brenda 30 km nga centrali nuk besonin se kushtet për rifillimin e tij ishin përmbushur.
“Ne i marrim shumë seriozisht rezultatet e sondazhit të opinionit prefektural,” shton Matoba. “Fitimi i mirëkuptimit dhe besimit nga banorët lokalë është një proces i vazhdueshëm, që kërkon sinqeritet dhe përpjekje të vazhdueshme.”
Kazuyuki Takemoto, anëtar i këshillit të fshatit Kariwa, thotë se aktiviteti sizmik në këtë rajon të veriperëndimit të Japonisë e bën të pamundur garantimin e sigurisë së centralit.
“Por nuk ka pasur asnjë diskutim të duhur për këtë,” thotë Takemoto, 76 vjeç. “Ata thonë se janë bërë përmirësime të sigurisë që nga katastrofa e Fukushimës, por unë nuk mendoj se ka ndonjë arsye të vlefshme për rifillimin e reaktorit. Është përtej kuptimit tim.”
‘Prioriteti duhet të jetë mbrojtja e jetës së njerëzve’
Vetëm disa javë para rifillimit të planifikuar, industria bërthamore tërhoqi kritika të reja pasi doli se Chubu Electric Power, një kompani energjie në Japoninë qendrore, kishte falsifikuar të dhëna për rrezikun sizmik gjatë një rishikimi rregullator, të kryer para një rifillimi të mundshëm, për dy reaktorë në centralin e saj të mbyllur Hamaoka.
“Kur sheh çfarë ka ndodhur me Hamaoka, mendon vërtet se është e mundur të besosh industrinë bërthamore të Japonisë?” thotë Takemoto. “Dikur thuhej se energjia bërthamore ishte e nevojshme, e sigurt dhe e lirë… Tani e dimë se kjo ishte një iluzion.”
Shqetësimeve lokale u shtohet prania e çarjeve sizmike brenda dhe rreth vendit, i cili pësoi dëme gjatë një tërmeti detar me magnitudë 6.8 në korrik 2007, përfshirë një zjarr që shpërtheu në një transformator. Tre reaktorë që ishin në funksion në atë kohë u mbyllën automatikisht.
Rifillimi i Kashiwazaki-Kariwa është një lojë me fat për qeverinë japoneze, e cila ka vendosur një rikthim ambicioz të prodhimit bërthamor në qendër të politikës së saj të re energjetike, ndërsa përpiqet të arrijë objektivat e emetimeve dhe të forcojë sigurinë energjetike.
Para katastrofës së Fukushimës, 54 reaktorë ishin në funksion, duke furnizuar rreth 30% të energjisë së vendit. Tani, nga 33 reaktorë të operueshëm, vetëm 14 janë në shërbim, ndërsa përpjekjet për të rifilluar të tjerët janë përballur me kundërshtim të fortë lokal.
Tani, 15 vite pas shkrirjes së Fukushimës, kritikat ndaj “fshatit bërthamor” të vendit, operatorët, rregullatorët dhe politikanët, janë zhvendosur në këtë qytet bregdetar me borë.
Duke treguar një nga shumë kamerat e sigurisë pranë centralit, Yoshida thotë se rifillimi u është imponuar banorëve nga industria bërthamore dhe aleatët e saj politikë. “Autoritetet lokale janë dorëzuar përballë presionit të madh nga qeveria qendrore,” thotë ai.
“Prioriteti i çdo qeverie duhet të jetë mbrojtja e jetës së njerëzve, por ne ndiejmë sikur jemi mashtruar. Fshati bërthamor i Japonisë është gjallë dhe mirë. Mjafton të shohësh çfarë po ndodh këtu për ta kuptuar këtë.”./The Guardian/
