ATV

Category: KURIOZITETE

  • 10 fakte për Pavarësinë e Kosovës: Flamujt e parë ishin shtypur në Turqi

    10 fakte për Pavarësinë e Kosovës: Flamujt e parë ishin shtypur në Turqi

    Kosova sot feston 18-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë, e cila është shpallur më 17 shkurt të vitit 2008 dhe është njohur nga 121 shtete.

    Kosova e shpalli pavarësinë duke u bërë shtet sovran, me institucione të pavarura dhe me simbole unike shtetërore në Ballkanin Perëndimor.

    Këto janë 10 faktet që lidhen më 17 shkurtin, Ditën e Pavarësisë të Kosovës:

    1) Pavarësia e Kosovës është shpallur më 17 shkurt 2008, në orën 15:39 minuta

    2) Kryeministri Hashim Thaçi është lexuesi i Deklaratës së Pavarësisë së Kosovës

    3) Dizajnuesi i flamurit dhe i stemës së Kosovës është Muhamer Ibrahimi

    4) Të parët që nënshkruan deklaratën e pavarësisë së Kosovës ishin presidenti Fatmir Sejdiu, kryeparlamentari Jakup Krasniqi dhe kryeministri Hashim Thaçi

    5) Shtetet e para që njohën Kosovën si shtet pas shpalljes së pavarësisë ishin: Kosta Rika, SHBA, Franca, Afganistani, Shqipëria, Turqia, Britania e Madhe etj.

    6) Pergamena e vjetër 200 vjeçare në të cilën është nënshkruar deklarata e pavarësisë së Kosovës, gjendet në zyrën e kryetarit të Kuvendit.

    6) Përveç pergamenës, aty gjenden edhe lapsi me të cilin vënë nënshkrimet, listat e nënshkrimeve të deputetëve pjesëmarrës seancë, si dhe flamuri i vendosur në seancën e shpalljes së pavarësisë.

    7) Muzeu i Londrës ishte ai që ia fali Kosovës pergamenën për shpalljen e pavarësisë!

    8) Flamujt e parë të Republikës së Kosovës ishin shtypur në Turqi.

    9) Himni i Kosovës, i kompozuar nga kompozitori Mendi Mengjiqi, për herë të parë ishte intonuar në seancën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës.

    10) Yjet e bardhë në flamurin e Kosovës simbolizojnë komunitetet e ndryshme që jetojnë në Kosovë, harta e verdhë simbolizon pasurinë e Kosovës, ndërsa ngjyra e kaltër simbolizon Evropën.

  • Gruaja me mbi 600 tatuazhe në trup, zbulon sa i kushtuan ato

    Gruaja me mbi 600 tatuazhe në trup, zbulon sa i kushtuan ato

    Shumë njerëz kanë tatuazhe, por një grua e bëri mision të saj të bëhej një nga gratë me më së shumti tatuazhe në planet.

    Amber Luke, 30 vjeç, thotë se 98% e trupit të saj është i mbuluar me tatuazhe, me mbi 600 të tilla në lëkurë.

    Tani ajo ka folur hapur se pse vendosi ta bënte trupin e saj kaq shumëngjyrësh.

    Amber rrëfeu edhe çmimin marramendës që i ka kushtuar ky transformim, duke thënë se modifikimet e saj i kanë kushtuar plot 203 mijë euro.

    “Isha 16 vjeç kur bëra tatuazhin tim të parë”, tha gruaja.

    Përveç tatuazheve të rregullta, ajo i është nënshtruar edhe modifikimeve të trupit, duke përfshirë disa në sy, ballë dhe gjuhë.

    Në të kaluarën, ajo tha se intervenimi në sy ishte gjëja më “e dhimbshme” që ka përjetuar ndonjëherë.

    Në fakt, ishte aq e komplikuar saqë ajo përfundoi “gati e verbuar për tre javë”.

    Në vitin 2024, Amber pranoi se e kishte ndryshuar përsëri pamjen e saj teksa kishte vendosur disa implante në ballë, që dukeshin si bri.

    Kur shikoni fotot e Amber, do të shihni dy pjesë të ballit të saj të ngritura lart për të formuar brirët.

    Edhe pse është e kënaqur me zgjedhjet e saj, ajo ka disa këshilla për këdo që dëshiron të bëjë tatuazhe.

    Ajo e pranoi se njerëzit nuk duhet të bëjnë kurrë tatuazhe pa bërë kërkime paraprakisht.

  • U kritikua nga Charles III për ngjyrën – gjendet i varur dekoruesi që lyeu dhomën e William dhe Kate

    U kritikua nga Charles III për ngjyrën – gjendet i varur dekoruesi që lyeu dhomën e William dhe Kate

    Një dekorues mbretëror që pikturoi dhomën e gjumit të Princit dhe Princeshës së Uellsit u gjet i varur pasi ‘ Mbreti Charles ‘ thuhet se kritikoi një nga lyerjet e tij, sipas një hetimi.

    I vetëpunësuari Chris Eadie, 63 vjeç, kishte punuar në pronën Sandringham për më shumë se 30 vjet dhe krenohej shumë me kryerjen e projekteve për Mbretëreshën e ndjerë dhe më vonë Mbretin Charles, dëgjoi Gjykata e Mjekut Ligjor të Norfolkut.

    Vëllai i tij, Mark Eadie, tha se kishte mbetur i mërzitur pasi iu ngarkua detyra të pikturonte një pagodë mbi një Budë në kopshtet e Sandringham House me ngjyrat e kërkuara nga

    Marku tha se vëllai i tij shumë i aftë mendonte se ngjyrat ishin ‘pak të ndezura’, por e lyeu pikërisht siç u udhëzua. Megjithatë, sipas EDP-së, Mbreti u tha se ishte i pakënaqur me pamjen e saj dhe urdhëroi që të lyhej përsëri.

    Babai i dy fëmijëve, Z. Eadie, e çmontoi me përkushtim strukturën dhe e përgatiti atë për ngjyrat e reja të zgjedhura nga Mbreti, vetëm që puna përfundimtare e lyerjes t’i dorëzohej një kontraktori tjetër, tha ai.

    Marku shtoi: “Pas gjithë asaj përgatitjeje të detajuar, dikush tjetër iu dha puna. Ai ishte i shkatërruar”.

    Gjykata dëgjoi se afërsisht në të njëjtën kohë, zoti Eadie kishte filluar të humbiste peshë dhe vuante nga mungesa e oreksit, duke u bindur se mund të kishte kancer.

    Bisedat telefonike me vëllain e tij zbuluan se shëndeti i tij mendor po përkeqësohej, ndërsa shqetësimet e tij shtoheshin si për shëndetin e tij ashtu edhe për pakësimin e punës në Sandringham.

    Marku tha se “perfeksionizmi” i vëllait të tij nënkuptonte se ai emërohej shpesh për “punët më të larta” brenda familjes mbretërore, duke përfshirë edhe lyerjen e dhomës së gjumit të William dhe Kate.

    Por në vitet e fundit, thuhet se ai është prekur thellësisht nga kjo, pasi puna nga prona u bë më e rrallë pas ndryshimeve në menaxhim dhe futjes së kontraktorëve të rinj

    Marku i tha seancës dëgjimore se vëllai i tij ishte një ‘perfeksionist i talentuar’ që jetonte për punën e tij dhe ishte jashtëzakonisht krenar që kryente punë diskrete për familjen Mbretërore.

    Ai tha: “Vëllai im ishte absolutisht i shkëlqyer në punën e tij. Ai kishte një vëmendje të jashtëzakonshme ndaj detajeve dhe nuk linte asgjë të ikte nëse nuk ishte perfekte.”

    “Ai ishte besnik dhe nuk fliste për atë që bënte, por unë e di që ai e lyeu dhomën e gjumit të William dhe Kate dhe madje i takoi fëmijët e tyre një herë në kopsht. Ai tha se ishin të mrekullueshëm.”

    Partnerja e zotit Eadie, Joanna, e përshkroi atë si një baba të dashur për dy djemtë e tij, të cilët krenoheshin shumë me karrierën e tij dhe shërbimin e tij të gjatë ndaj familjes mbretërore.

    Por ajo tha se reduktimi i punës nga Sandringham pas dekadash besnikërie e mërziti thellësisht atë, me incidentin me pagodën që u bë një burim i veçantë ankthi.

    Gjashtë javë para vdekjes së tij, ajo e gjeti të ulur në errësirë ​​në shtëpi dhe më vonë kishte frikë se ai kishte menduar të dëmtonte veten.

    Në ditët para se ai të vdiste, ajo i tha seancës dëgjimore se ai u bë jashtëzakonisht i dashur, diçka që ajo tani beson se ishte pjesë e lamtumirës së tij.

    Ajo e gjeti të vdekur në kopshtin e shtëpisë së tij në pronën Sandringham më 10 tetor të vitit të kaluar.

    Polici David Norris i Policisë së Norfolkut i tha hetimit se zoti Eadie u gjet i varur në një hapësirë ​​të vogël kopshti midis hambareve.

    Paramedikët u përpoqën ta ringjallnin pasi e prenë përtokë, por nuk arritën ta shpëtonin.

    Oficerët gjetën një shishe pije alkoolike të hapur dhe një shënim të shkruar me dorë brenda shtëpisë. Z. Eadie u kërkoi falje të dashurve në shënim, duke shkruar: “Thuaju të gjithëve se i dua shumë. Më vjen keq”.

    Testet toksikologjike më vonë treguan vetëm një sasi të vogël alkooli në sistemin e tij, së bashku me nivele të larta të paracetamolit, megjithëse jo aq sa për të shkaktuar vdekjen.

    Një ekzaminim pas vdekjes arriti në përfundimin se ai vdiq duke u varur.

    Provat mjekësore treguan se zoti Eadie kishte vizituar mjekun e tij të familjes në fillim të vitit duke u ankuar për humbje peshe dhe shqetësime abdominale dhe kishte filluar të merrte ilaçe kundër depresionit pasi kishte raportuar ankth dhe stres të lidhur me punën.

    Hetimi dëgjoi se ilaçet e tij për ankthin mbaruan pak para vdekjes së tij dhe nuk ishte kërkuar një recetë e përsëritur.

    Edward Parsons, agjent tokash për Sandringham Estate, tha se zoti Eadie nuk kishte qenë kurrë i punësuar drejtpërdrejt nga prona, por ishte një nga shumë kontraktorë të përdorur për punë, me vende pune të ndara bazuar në kërkesa.

    Ai tha se megjithëse zotit Eadie i ishin dhënë një numër vendesh pune në vitin 2025, më pas ishte marrë një vendim që puna të mos vazhdonte.

    Mjekja ligjore e zonës së Norfolkut, Yvonne Blake, tha se shqetësimet për shëndetin e tij të kombinuara me shqetësimet në punë kishin çuar në një përkeqësim të shëndetit mendor të zotit Eadie.

    Por ajo arriti në përfundimin se nuk kishte prova të mjaftueshme për të thënë se ai kishte ndërmend t’i jepte fund jetës së tij dhe regjistroi një përfundim që pasqyronte përkeqësimin e shëndetit mendor dhe jo vetëvrasjen.

    Ajo tha: “Nuk jam e bindur që ai kishte ndërmend të vdiste. Ai kishte një përkeqësim të shëndetit mendor dhe ishte i mërzitur për punën. Këto gjëra penguan qartësinë e mjaftueshme të mendjes.”

    Ai ia mori jetën vetes, por përkeqësimi i shëndetit mendor do të thotë që nuk po e përfundoj vetëvrasjen, shkruan Daily Mail.

    Ajo shprehu ngushëllime familjes së tij, duke e përshkruar atë si një njeri që ishte thellësisht i dashur nga ata që ishin pranë tij, transmeton Sinjali.

    Znj. Blake shtoi: “E di që ai ishte një njeri që krenohej shumë me punën e tij. Ai ishte i vetëpunësuar, por bënte shumë punë në Sandringham. Ai ndihej i lënë pas dore sepse nuk kishte aq shumë punë atje sa më parë dhe ia atribuoi këtë punësimit të kontraktorëve të ndryshëm”.

  • E Premte, data 13 – Pse e sotmja konsiderohet si dita më ters e vitit?

    E Premte, data 13 – Pse e sotmja konsiderohet si dita më ters e vitit?

    Për ata që nuk e besojnë, është vetëm një numër. Është më e keqja që mund të ndodhë për ata që kanë frikë nga besëtytnitë, veçanërisht në vendet anglo-saksone. Sot është e premtja e 13-të. Nuk është shkenca ajo që fiton në këto raste, përkundrazi është rastësia Këshilla e vetme është të mos e besojnë dhe për ata që e besojnë të mos vuajnë shumë. Për pak orë do të përfundojë.

    Numrat

    Arti i numrave është i larmishëm. A mendon vërtet dikush se Cristiano Ronaldo do të luante futboll më të keq nëse nuk do të kishte veshur fanellën e tij me numrin 7? Askush. Ashtu si askush nuk duhet të besojë në numrat me fat dhe pa fat që ndryshojnë në varësi të vendit ku ndodheni. Në Lindje shumë kanë frikë nga numri 4 dhe në Spanjën shumë katolike nuk janë të frikshme të premtet, por të martat.
    Frika e pamotivuar e numrit 13 quhet triscaidecaphobia, frika e së premtes, 13, është parascevedecatriaphobia, dhe frika e numrit 4 është tetrafobia Edhe njerëzit supersticiozë në mbarë botën e dinë se ky rast është i pashmangshëm. Gjithmonë do të ketë të premten 13 ose 17. Të paktën një në vit, le të themi matematikë dhe kalendar.

    Origjinat

    Ajo që e bën të pafat të premten e datës 13, veçanërisht në vendet anglo-saksone, ka origjinë të ndryshme dhe të largëta. Asnjë e provuar shkencërisht. I 13-ti në Darkën e Fundit është Juda tradhtari dhe në mitologjinë skandinave gjysmëperëndi i 13-të është Loki i keq, gjysmëvëllai i Thorit, i cili mbërrin i paftuar në banketin e perëndive.

    Jezusi vdiq të premten dhe është dita në të cilën u kryen varjet në Britaninë e Madhe. Të gjitha rastësi. Ka 13 muaj hënor në krahasim me 12 të Diellit. Madje ka nga ata që thonë se 12 ishte numri i njerëzve primitivë me gishta dhe dy këmbë. Nuk mund të arrish në 13 nëse nuk ul kokën dhe kjo është arsyeja pse ishte keq.

    Rastet e historisë

    Ato janë të gjitha rastësi, por, si në shumë data të tjera, ka ngjarje historike që të gjitha ndodhën të Premten më 13. Në këtë ditë, Mbreti Filip i Francës urdhëroi arrestimin e Kalorësve Templarë. Po ashtu, më 13 shtator 1940, nazistët bombarduan Pallatin Buckingham. Në një të premte, më 13 nëntor 1970, një ciklon shkatërroi Bangladeshin, dhe po ashtu, në një të premte, 13 tetor 1989, ndodhi një nga krizat më të mëdha financiare në histori.

    Vetëkuptohet se dhjetëra mijëra ngjarje të tjera historike kanë ndodhur në data të tjera: nga shpërthimi i luftërave botërore deri në dhjetëra sulme. Ekziston edhe një anekdotë që vërteton të kundërtën. Në vitin 1976, Daz Baxter nga Nju Jorku me sa duket ishte aq i frikësuar nga një e premte e 13-të sa vendosi të qëndronte në shtratin e tij. Zoti Baxter u vra kur dyshemeja e ndërtesës së tij u shemb.

    Avantazhet e të premtes së 13

    Nëse nuk e lini veten të bindeni nga mitet dhe bestytnitë, e premtja e datës 13 mund të sjellë avantazhe të panumërta. Gjërat e bëra në ditët kur askush nuk dëshiron të ekspozohet ndaj rreziqeve të fatit, aq më pak. Sa më e lartë të jetë oferta, aq më të ulëta janë çmimet. Kjo vlen si për udhëtimet ashtu edhe për dasmat. E premtja e datës 13 është e keqe për ekonominë sepse çon në më pak fitime për bizneset (një vlerësim thotë 900 milionë dollarë), por një avantazh për konsumatorin që nuk e lejon veten të frikësohet nga bestytnitë. Nëse ka nga ata që nuk dalin nga shtëpitë e tyre, trafiku zvogëlohet dhe me këtë rreziku i aksidenteve.

    Letërsia

    Është përmendur e Premtja e Pafat në Përrallat e Canterbury-t, por ajo është vendosur fort në letërsinë perëndimore që nga shekulli i 17-të. Dita dhe numri nuk shfaqen së bashku deri në shekullin e 20-të me romanin e vitit 1907 ‘E Premte e Trembëdhjetë’.

    Madje ka nga ata që mendojnë se ata që donin të shkatërronin bestytnitë ishin ata që bënë që fama e së premtes së 13-të të rritet. Një grup i Filadelfisë, Klubi i Premte e 13-të, përbëhej nga 13 burra që takoheshin midis viteve 1936 dhe 2000 çdo të premte më 13 në 13:13. Ata hanin drekë, shkonin poshtë shkallëve, hidhnin pak kripë dhe thyenin pasqyrat. Ata u ndalën në vitin 2000 sepse sipas kalendarit që kishin krijuar ata do të kishin vdekur të gjithë deri në atë datë.

    Edhe më i vjetër është Klubi i Skeptikëve të Nju Jorkut, i datës 13 janar 1882 nga kapiteni William Fowler. Quhej The Thirteen Club dhe tarifa e anëtarësimit ishte gjithashtu 13 cent në muaj ose dollarë për anëtarësim të përjetshëm. 1300 të regjistruar përfshirë Presidentin Theodore Roosevelt. Ka versione në Londër dhe Paris. Presidenti tjetër Roosevelt, Franklin Delano, nuk udhëtoi më 13 dhe i frikësohej ashtu si Napoleoni.

  • Një qen në Brazil jetoi pranë varrit të pronarit për 10 vjet, një ligj i ri u miratua për shkak të tij

    Një qen në Brazil jetoi pranë varrit të pronarit për 10 vjet, një ligj i ri u miratua për shkak të tij

    Një qen që kaloi 10 vjet duke jetuar në varrezat e São Paulo-s ku u varros pronari i tij, ka frymëzuar një ligj të ri që lejon varrimin e kafshëve shtëpiake me familjet e tyre në shtetin brazilian.

    Me nofkën Bob Coveiro – që do të thotë “varrmihës” në portugalisht – qeni besnik u solli ngushëllim të afërmve dhe u bë një pjesë e përhershme e varrezave deri në vdekjen e tij në vitin 2021, kur u varros së bashku me kujdestarin e tij.

    Ligji i emëruar sipas qenit hyri në fuqi të martën dhe njeh “lidhjen emocionale” midis kafshëve shtëpiake dhe familjeve të tyre njerëzore, tha qeveria, transmeton Telegrafi.

    Një nga autorët e tij, përfaqësuesi Eduardo Nóbrega, shkroi në mediat sociale: “Ajo që filloi si një histori dashurie dhe besnikërie është shndërruar në politikë publike”.

    Bob mori pjesë në funeralin e pronarit të tij në varrezat në Taboão da Serra dhe refuzoi të largohej më pas, raportuan mediat braziliane – madje u kthye kur anëtarët e familjes u përpoqën ta merrnin në shtëpi.

    Atij iu dha një shtëpi e gjelbër për qen për të jetuar dhe njihej për shoqërimin e procesioneve mortore në vend, ku u varros përfundimisht me pronarin e tij pasi u godit nga një automjet në vitin 2021.

    Organizata lokale bamirëse për mbrojtjen e kafshëve Patre, e cila udhëhoqi një mbledhje fondesh për një statujë në kujtim të tij, tha se Bob “fitoi zemrat e të gjithë atyre që e takuan”.

    “Njerëzit që u trishtuan nga varrimi i të dashurve të tyre do të buzëqeshnin kur qeni i vogël, i cili ishte i çmendur pas topave, përpiqej të luante”, thuhej në një deklaratë.

    Nóbrega tha për Ligjin Bob Coveiro të mërkurën: “Kushdo që ka humbur një kafshë shtëpiake e di: nuk është vetëm një kafshë. Është një familje. Dhe ky ligj e njeh këtë lidhje, duke sjellë më shumë respekt në momentin e lamtumirës. Dashuria nuk mbaron me lamtumirën”.

    Kjo do të thotë që macet dhe qentë tani mund të varrosen në varret familjare në shtetin juglindor – më i populluari i Brazilit – me kusht që të përmbushen standardet sanitare, me shërbimet lokale të varrimit për të përcaktuar rregullat për ta bërë këtë.

    Brazili ka popullsinë e tretë më të madhe të kafshëve shtëpiake në botë, me 160 milionë kafshë shoqëruese, sipas të dhënave nga Instituti Pet Brasil.

  • Vullkani ‘i mallkuar’ zgjohet pas 40 vjetësh qetësi

    Vullkani ‘i mallkuar’ zgjohet pas 40 vjetësh qetësi

    Pas më shumë se katër dekadash qetësie, vullkani i gjatë i fjetur El Chichón në Meksikë, i njohur edhe si Chichonal, po tregon shenja shqetësuese aktiviteti, duke tërhequr vëmendjen e shkencëtarëve.

    Hulumtuesit e Universitetit Kombëtar Autonom të Meksikës (UNAM) zbuluan rritje të temperaturave, gazra që bubullonin dhe formacione të pazakonta squfuri brenda kraterit gjatë monitorimit nga qershori deri në dhjetor 2025.

    Vullkani shpërtheu për herë të fundit në 1982, duke vrarë të paktën 2,000 njerëz, në një nga katastrofat vullkanike më të rënda të Meksikës.

    Shkencëtarët vëzhguan nxehtësi të lartë, ndryshime në kimikën e liqenit të kraterit dhe emetime gazi si hidrogjen sulfidi (H₂S) dhe dioksidi i karbonit (CO₂), që mund të jenë të rrezikshme në përqendrime të larta. Gjithashtu u dokumentuan sfera të pazakonta të squfurit në liqenet e lëngshëm të kraterit.

    Megjithatë, ekspertët thonë se aktualisht nuk ka dëshmi për lëvizje të magmës nën vullkan. Aktiviteti duket të jetë hidrotermal dhe nuk tregon për një shpërthim të menjëhershëm.

    Gjetjet e reja vijnë nga punë e detajuar në terren dhe monitorim nga larg, kryer nga Instituti i Gjeofizikës i UNAM, që studion dinamikat e brendshme të Chichonalit prej vitesh.

    Inspektimet e fundit treguan se liqeni i kraterit, normalisht jeshil dhe me algë, kishte marrë një ngjyrë gri, që sugjeron nivele të larta sulfatesh dhe silikë në ujë. Matjet termale treguan se temperatura në shtratin e liqenit dhe në dyshemenë e kraterit kishte shkuar mbi nivelet tipike.

    Shkencëtarët gjithashtu dokumentuan ndryshime në përqendrimin e kloridit dhe ndërveprime gaz-ujë, tregues se lëngje të nxehta po qarkullojnë nën sipërfaqe. Matjet e gazit konfirmuan grumbullim të H₂S dhe CO₂ pranë kraterit, gazra që mund të jenë të rrezikshme për njerëzit dhe kafshët në hapësira të mbyllura ose të ulëta. Megjithatë, shkencëtarët theksuan se këto emetime janë normale për sistemet hidrotermale aktive dhe nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht shpërthim.

    Vullkanologia Dr. Patricia Jácome Paz nga UNAM shpjegoi se aktiviteti i pazakontë shkaktohet më shumë nga uji i nxehtë në kontakt me shkëmbin e nxehtë, sesa nga magma e shkrirë që ngrihet drejt sipërfaqes. “Sjellja e vëzhguar përputhet me procese hidrotermale ose shpërthime të vogla të avullit,” tha ajo. Të dhënat sizmike tregojnë gjithashtu nivel të ulët të tërmeteve, duke sugjeruar se magma nuk po lëviz aktualisht.

    Që nga shpërthimi katastrofik i vitit 1982, Chichonal është i mbyllur për vizitorët, por mbetet një vend kyç studimi për të kuptuar evoluimin e vullkaneve pas shpërthimeve të mëdha. Liqeni i kraterit dhe depozitat e squfurit ofrojnë mundësi të rralla për të studiuar se si nxehtësia dhe lëngjet formojnë peizazhet vullkanike me kalimin e kohës.

    Shpërthimi i vitit 1982 mbetet i freskët në kujtesën e banorëve të jugut të Meksikës. Nga 28 marsi i atij viti, Chichonal shpërtheu me një seri shpërthimesh të fuqishme që vazhduan deri në prill, duke ngritur re hiri në qiell dhe shkaktuar rrjedha shkatërruese piroklastike. Fshatra të tëra u shkatërruan, toka bujqësore u mbulua me hirit dhe mbeturina, dhe mijëra banorë u detyruan të largohen. Shpërthimi shkatërroi ferma kafshësh, plantacione kafeje dhe infrastrukturë, duke shkaktuar dëme ekonomike dhe mjedisore afatgjata.

    Sot, shkencëtarët thonë se aktiviteti aktual nuk ngjan me kushtet që paraprinin shpërthimin e 1982-s. Megjithatë, ata paralajmërojnë se vullkanet mund të mbeten dinamike për dekada, madje shekuj pas një eventi të madh. Ndryshimet e lehta në temperaturë, emetime gazi dhe kimikën e ujit mund të japin shenja të hershme se si po evoluon sistemi vullkanik nën tokë.

    Për të monitoruar më mirë Chichonalin, studiuesit përdorin dronë, satelitë dhe instrumente në vend për të ndjekur anomalitë termale, re gazi dhe deformimin e tokës. Monitorimi i vazhdueshëm është thelbësor, pasi sistemet vullkanike mund të ndryshojnë shpejt, dhe zbulimi i hershëm është çelësi për sigurinë publike.

    Për momentin, ekspertët thonë se nuk ka arsye për alarm publik, por aktiviteti i rinovuar kujton se vullkanet e fjetura rrallë janë plotësisht të qetë dhe se dekada heshtjeje mund të fshehin procese të vazhdueshme në thellësi.

  • Rekord Guinness: Burri balancoi një karrige mbi mjekër për 1 orë e 20 minuta

    Rekord Guinness: Burri balancoi një karrige mbi mjekër për 1 orë e 20 minuta

    Një rekordthyes serik i rekordeve botërore Guinness arriti të balancojë një karrige mbi mjekër për 1 orë e 20 minuta, duke rimarrë një nga titujt e tij të mëparshëm.

    David Rush, i cili kohët e fundit kishte rikthyer një rekord të ngjashëm duke balancuar një shkallë mbi mjekër për 19 minuta e 11 sekonda, fillimisht kishte fituar titullin për kohëzgjatjen më të gjatë të mbajtjes së një karrige mbi mjekër, me 1 orë e 8 minuta.

    Më pas, ai e humbi rekordin ndaj një eksperti tjetër të ekuilibrit, i cili qëndroi 1 orë e 19 minuta, transmeton Telegrafi.

    “Gjatë muajve të fundit, unë jam stërvitur posaçërisht për të rindërtuar forcën dhe qëndrueshmërinë në qafën time,” shkroi Rush në internet.

    Ai tha se ndihej sikur mund të vazhdonte fizikisht përtej rekordit, por dhimbja nga mbajtja e pozicionit bëri që përpjekja e tij të përfundojë në dhjetor 2024 në 1 orë, 20 minuta e 30 sekonda.

    Libri i Rekordeve Botërore Guinness ka konfirmuar se kjo kohë ishte e mjaftueshme për të rimarrë titullin.

     

  • Nga medaljet e arta në “të lara” në ar! – Pse medaljet olimpike tani kanë vetëm 1% ar?!

    Nga medaljet e arta në “të lara” në ar! – Pse medaljet olimpike tani kanë vetëm 1% ar?!

    Simboli më i madh i lavdisë sportive mund të mos jetë aq “i artë” sa duket. Në vitin 1908, kur kampionët ngjiteshin në podium dhe bota i shikonte me admirim, medaljet e arta olimpike ishin pothuajse prej ari të pastër. Po, ari i vërtetë. I rëndë. Si thesari i piratëve. Ai lloj ari që vetëm ta mbash në dorë të jep ndjesinë e pasurisë.

    Sot, në vitin 2024, realiteti është krejt ndryshe. Medaljet “e arta” përmbajnë vetëm rreth 1% ar të vërtetë. Pjesa tjetër? Kryesisht argjend, i veshur me një shtresë të hollë ari. Pra, çmimi më i lakmuar në sport është praktikisht i larë me ar.

    Çfarë ndodhi? A u zhduk thesari olimpik? Jo krejtsishtë. Çmimi i arit është rritur ndjeshëm gjatë dekadave, medaljet janë bërë më të mëdha dhe Lojërat Olimpike janë kthyer në një mega-event global që kushton miliarda. Nëse medaljet e sotme do të ishin 100% ar, me madhësinë aktuale dhe çmimet e sotme të tregut, organizatorët do të shpërndanin pothuajse makina luksoze në vend të medaljeve.

    Por para se ta quajmë “skandal”, lind pyetja thelbësore se a garojnë atletët për metalin… apo për pavdekësinë? Sepse nëse në vitin 1908 kampionët merrnin më shumë ar në medalje, sot kampionët marrin diçka edhe më të madhe si famë globale, kontrata sponsorizimi, miliona ndjekës në rrjetet sociale dhe një vend të përjetshëm në histori. Atëherë kishe më shumë ar, por më pak jehonë. Sot ke më pak ar, por një dritë projektori që nuk fiket.

    Pra po, përbërja ka ndryshuar. Nga pothuajse ar i pastër në fillim të shekullit, sot kemi kryesisht argjend me një shtresë ari. Por vlera? Ajo mund të jetë më e madhe se kurrë. Sepse në vitin 2024, medalja mund të ketë vetëm 1% ar… por lavdia, ekspozimi dhe trashëgimia mbeten 100% të çmuara.

    Por e vërteta mbetet që nga 100% ar i çmuar, tani është vetem 1% ar e pjesa tjetër bakër e argjent, pra në filmat e vjedhjeve të mëdha, të mirmenduara e fitomprurëse, më nuk mund të jenë medaljet e sportistëve…

  • Konkurs i pazakontë në Kroaci: Lëre duhanin dhe fito 400 euro

    Konkurs i pazakontë në Kroaci: Lëre duhanin dhe fito 400 euro

    Për t’i inkurajuar ata që të përqafojnë një stil jetese të shëndetshëm dhe të lënë duhanin, Instituti i Shëndetit Publik i Qarkut Pozhega-Slavonia në Kroaci, i ftoi duhanpirësit të aplikonin për konkursin “Lëreni Duhanin, Fitoni Para!”, në të cilin fituesi do të fitojë një kupon dhurate me vlerë 400 euro.

    Aplikimet janë të hapura nga e hëna, 9 shkurt deri më 18 shkurt, dhe përveç çmimit kryesor, do të jepen edhe nëntë çmime të tjera në formën e kuponave dhuratë me vlerë nga njëqind euro secili.

    Të gjithë duhanpirësit e rritur që banojnë në qark, të cilët janë të gatshëm të përpiqen të lënë duhanin dhe të abstenojnë për 30 ditë, duke filluar me ditën e parë më 18 shkurt dhe duke përfunduar me 19 mars të këtij viti, mund të aplikojnë.

    Kushti për pjesëmarrje në konkurs është që kandidati të jetë duhanpirës i përditshëm dhe/ose konsumator i produkteve të duhanit dhe/ose nikotinës, me “përvojë” prej të paktën një viti.

    Fituesit e konkursit do të përcaktohen duke hedhur short midis të gjithë kandidatëve të regjistruar që plotësojnë kërkesat dhe do të heqin dorë nga duhani dhe nikotina për një periudhë prej një muaji.

    Shorti publik dhe ndarja e të gjitha çmimeve është planifikuar për 19 mars.

    Pothuajse 38 përqind e të rriturve në Kroaci pinë duhan dhe 44 përqind e studentëve kanë konsumuar cigare elektronike, duke e bërë Kroacinë ndër vendet me konsumin më të lartë të duhanit në BE.

    Përqindja e duhanpirësve në grupmoshën 25 deri në 34 vjeç tejkalon 40 përqind, njoftojnë mediat në Kroaci.

  • Aeroplan pasagjerësh ateron në plazh në Mogadishu  të gjithë pasagjerët shpëtojnë

    Aeroplan pasagjerësh ateron në plazh në Mogadishu të gjithë pasagjerët shpëtojnë

    Një aeroplan pasagjerësh Fokker 50 përfundoi në plazh në Mogadishu, pasi rrëshqiti nga pista gjatë uljes, pas një fluturimi nga Aeroporti Ndërkombëtar Aden Adde drejt Galkayo.

    Sipas mediave, avionit i paraqitën probleme teknike menjëherë pas ngritjes, por të gjithë 50 pasagjerët arritën të dalin të sigurt pa lëndime.

    Pamjet e publikuara në rrjetet sociale tregojnë pasagjerët duke dalë një nga një nga avioni, ndërsa autoritetet po hetojnë shkakun e saktë, i cili sipas informacionit të deritanishëm lidhet me një defekt teknik.

    Mediat afrikane raportojnë se nuk ka të lënduar deri më tani.