Author: G.O.

Më shumë se 72.000 vdekje dhe zhdukje janë dokumentuar përgjatë rrugëve të migrimit në mbarë botën gjatë dekadës së fundit, shumica në vende të prekura nga kriza, tha të martën Organizata e Kombeve të Bashkuara.

Viti i kaluar shënoi numrin më të lartë të regjistruar ndonjëherë të migrantëve të vdekur, me të paktën 8.938 persona që humbën jetën përgjatë rrugëve të migrimit, sipas Organizatës Ndërkombëtare për Migracionin (IOM).

“Këto shifra janë një kujtesë tragjike se njerëzit rrezikojnë jetën kur pasiguria, mungesa e mundësive dhe presione të tjera i lënë pa zgjedhje të sigurta apo të qëndrueshme në vendin e tyre”, tha drejtoresha e IOM-it, Amy Pope.

Raporti i agjencisë së OKB-së zbuloi se gati tri të katërtat e të gjitha vdekjeve dhe zhdukjeve të migrantëve të regjistruara globalisht që nga viti 2014 ndodhën ndërsa njerëzit po iknin nga pasiguria, konfliktet, katastrofat dhe krizat e tjera humanitare.

Një në katër ishin “nga vende të prekura nga kriza humanitare, me mijëra vdekje të afganëve, rohingjave dhe sirianëve të dokumentuara përgjatë rrugëve të migrimit në mbarë botën”, thuhej në Raportin për Migrantët e Zhdukur të IOM-it.

Raporti thekson se më shumë se 52.000 persona humbën jetën ndërsa përpiqeshin të largoheshin nga një prej 40 vendeve në botë ku OKB-ja ka një plan reagimi ndaj krizave ose plan humanitar të veprimit.

Pope bëri thirrje për investime ndërkombëtare “për të krijuar stabilitet dhe mundësi brenda komuniteteve, në mënyrë që migrimi të jetë një zgjedhje, jo një domosdoshmëri”.

“Dhe kur qëndrimi [në vendlindje] nuk është më i mundur, duhet të punojmë së bashku për të mundësuar rrugë të sigurta, ligjore dhe të rregullta që mbrojnë jetët”, tha ajo.

Mesdheu Qendror mbetet rruga më vdekjeprurëse e migrimit në botë, me gati 25.000 persona të humbur në det gjatë dekadës së fundit, tha IOM.

Më shumë se 12.000 prej tyre janë humbur në det pasi janë nisur nga Libia e shkatërruar nga lufta, ndërsa të panumërt të tjerë janë zhdukur gjatë tranzitit nëpër shkretëtirën e Saharasë, sipas raportit.

Më shumë se 5.000 persona kanë humbur jetën ndërsa përpiqeshin të largoheshin nga Afganistani i shkatërruar nga kriza gjatë dekadës së fundit, shumë prej tyre pas rikthimit të talibanëve në pushtet në vitin 2021, raporton REL.

Dhe më shumë se 3.100 anëtarë të pakicës së përndjekur Rohingja nga Mianmari kanë vdekur gjatë kësaj periudhe, shumë prej tyre në mbytje anijesh apo gjatë kalimit në Bangladesh.

“Shumë shpesh, migrantët harrohen”, paralajmëroi Julia Black, koordinatore e Projektit për Migrantët e Zhdukur të IOM-it dhe autore e raportit.

“Dhe për shkak të mungesës së të dhënave – sidomos në zonat e luftës dhe në rajonet e goditura nga katastrofat – numri real i viktimave ka shumë gjasa të jetë shumë më i lartë se sa kemi regjistruar”, tha ajo.

Një “Marsh për Engjëjt” është mbajtur sot në Shkup, i organizuar nga familjet e viktimave të tragjedisë në diskotekën “Pulse” në Koçan, ku humbën jetën shumë persona në një zjarr të rënë më herët.

Marshimi, i cili është një thirrje për drejtësi dhe përgjegjësi, u mbajt si një simbol i reagimit të vonuar të institucioneve.

Organizatorët theksojnë se ky marshim është një kërkesë për përgjigje lidhur me trajtimin e çështjes dhe, në mënyrë të veçantë, për çështjet ligjore që janë të paqarta për familjarët e viktimave.

Ata shprehen se janë të shqetësuar për mënyrën si janë trajtuar hetimet dhe procedurat ligjore në lidhje me incidentin.

“Meritojmë përgjigje, nuk jemi ekspertë në ligj dhe procedurat ligjore dhe për këtë arsye nuk e kuptojmë se si ekspertët e ligjit i ndalojnë dhe më pas i lirojnë. A janë ata të vetëdijshëm për besimin tashmë tërësisht të tronditur në punën aktuale institucionale me “kap dhe liro”, pa një shpjegim të qartë për atë procedurë ligjore, dhe atë që po krijohet në mendjet tona që janë në prag të vetëshkatërrimit,” thuhet në thirrjen e familjarëve.

Në thirrjen e tyre, familjarët e viktimave theksojnë se nuk do të ndalen deri sa të marrin përgjigje për vdekjet tragjike të fëmijëve të tyre dhe bëjnë thirrje për pjesëmarrje masive të qytetarëve në këtë marshim paqësor për drejtësi.

Kuvendi i Kosovës ka dështuar sërish për të tetën herë të konstituohet, kjo për shkak se kandidatja e propozuar nga LVV për kryeparlamentare, Albulena Haxhiu sërish nuk mori votat e mjaftueshme.

E pas kësaj situate të krijuar që nga 15 prilli, drejtori i Grupit Ballkanik për Politika në Prishtinë, Naim Rashiti, ka dalë me 10 opsione sesi të tejkalohet ky ngërç.

Rashiti në një postim në Facebook, ka shkruar se zgjedhjet e reja duhet jenë zgjidhja e fundit.

Sipas tij opsioni i parë është që LVV të propozojë tre kandidatë për kryetar/e të Kuvendit dhe t’u jepet mundësia deputetëve që të votojnë njërin prej tyre.

Opsioni tjetër sipas tij është që një grup i deputetëve me urgjencë duhet të dërgojnë një pyetje specifike në Gjykatën Kushtetuese.

“3.LVV të bëjë marrëveshje politike me subjektet parlamentare. As bashkëpunimi me Nismen nuk arrihet pa marrëveshje politike për bashkëqeverisje. 4.Në rast të dështimit të LVV-së për të siguruar votat për forminin e qeverisë, opozita do të ketë shansin e vet, por nuk e ka të garantuar”, ka shkruar Rashiti.

Për të opsioni i pestë përfshinë kohën për lidership të guximshëm e marrëveshje të mëdha politike të guximshme për bashkëqeverisje dhe se marrëveshjet politike duhen tani apo pas përsëritjes së zgjedhjeve të reja.

“6. Një opsion është që partia fituese LVV të formojë një qeveri minore, me mbështetjen e disa subjekteve apo deputetëve, me kusht që ata marrin kryetarin e Kuvendit. Kjo qeveri duhet të jetë me mandat shumë të kufizuar kohor. 7.Qeveri teknike – Nëse LVV, PDK dhe LDK besojnë se blloqet e tyre nuk mund të formojnë qeverinë, ato duhet të pajtohen për një qeveri teknike (përfshirë programin dhe prioritetet) me mandat deri në shkurt të vitit 2026”, ka shkruar tutje Rashiti.

Rashiti ka shtuar se nëse të gjitha këto opsione nuk funksionojnë, subjektet politike duhet të pajtohen për shpalljen e zgjedhjeve të reja sa më shpejt, shkruan Telegrafi.

“9.Dhe për të gjitha opsionet duhet dialog në nivel të lartë politik në mes të liderëve. 10.Mungesa e dialogut do të thellojë krizën dhe do t’i detyrojë subjektet të bëjnë zgjidhje të rrezikshme për të ardhmen dhe funksionimin e institucioneve”, ka shkruar ai.

Dita Botërore e Vallëzimit festohet më 29 prill në shumë vende të botës. Kjo ditë u krijua me qëllim që të nxisë dashurinë dhe vlerësimin për vallëzimin si një formë arti që i bashkon njerëzit pa dallim moshe, kombësie apo gjuhe. Vallëzimi është një gjuhë universale që shprehet përmes lëvizjeve të trupit dhe emocioneve të brendshme, duke ndikuar thellë në shpirtrat e atyre që e praktikojnë dhe atyre që e shikojnë. Në këtë ditë, kujtohet rëndësia e vallëzimit në kulturë dhe në jetën shoqërore, duke theksuar fuqinë e tij për të sjellë gëzim dhe bashkim mes njerëzve.

Vallëzimi nuk ka qenë kurrë thjesht një mënyrë për t’u argëtuar. Ai është një aktivitet që lidhet ngushtë me zhvillimin fizik, mendor dhe emocional të një personi. Përveçse forcon muskujt, përmirëson balancën dhe qëndrimin trupor, ai ndihmon edhe në çlirimin e stresit dhe përmirësimin e humorit të përgjithshëm. Kur njeriu vallëzon, ai shpreh ndjenja që ndoshta nuk mund t’i shprehë me fjalë. Çdo lëvizje ka kuptimin e saj dhe çdo kërcim bart një histori, një emocion, një moment të jetuar që mbetet i paharruar.

Me rastin e kësaj dite, në shumë qytete në mbarë botën organizohen aktivitete të ndryshme, si performanca në sheshe publike, punëtori profesionale, gara vallesh dhe festa të hapura për të gjithë. Shkollat e vallëzimit ofrojnë demonstrime falas, duke i dhënë mundësi publikut që të njihen me stile të ndryshme vallëzimi, si baleti klasik, hip hopi modern, vallet tradicionale popullore apo stile bashkëkohore. Ky është një moment i veçantë ku njerëzit jo vetëm argëtohen por edhe mësojnë nga njëri-tjetri, duke ndarë kultura dhe eksperienca të ndryshme.

Dita Botërore e Vallëzimit është gjithashtu një mundësi për të nderuar punën dhe kontributin e koreografëve, kërcimtarëve dhe mësuesve të vallëzimit që kanë dhënë jetën e tyre për zhvillimin dhe promovimin e këtij arti. Ata kanë sjellë risi, pasion dhe frymëzim në skenat botërore dhe lokale, duke ndihmuar që vallëzimi të njihet si një formë e rëndësishme arti dhe edukimi. Me anë të punës së tyre, ata kanë ndikuar në rritjen e vlerës së vallëzimit dhe në nxitjen e brezave të rinj për të ndjekur këtë pasion.

Duke festuar Ditën Botërore të Vallëzimit, ne nuk festojmë vetëm artin e lëvizjes, por edhe lirinë e shprehjes, fuqinë e krijimtarisë dhe rëndësinë e bashkëpunimit mes njerëzve.

Vallëzimi na mëson se si të shprehemi pa fjalë, se si të lidhemi me të tjerët nëpërmjet emocioneve të pastra dhe se si të gjejmë lumturi në lëvizjet më të thjeshta. Në çdo hap, në çdo rrotullim dhe në çdo ritëm, vallëzimi na fton ta duam më shumë jetën dhe njëri-tjetrin.