ATV

Blog

  • Fenerbahçe humbet derbin ndaj Besiktasit, Yildirim shpërthen ndaj gjyqtarëve: “VAR-i është në gjumë”

    Fenerbahçe humbet derbin ndaj Besiktasit, Yildirim shpërthen ndaj gjyqtarëve: “VAR-i është në gjumë”

    Fenerbahçe ka pësuar humbjen e dytë të sezonit në Superligën e Turqisë, pasi u mposht 2-1 nga Besiktasi në derbin e madh të Stambollit, në kuadër të javës së katërt.

    Vedat Muriqi e nisi ndeshjen nga minuta e parë dhe qëndroi në fushë deri në minutën e 68-të, por sulmuesi kosovar këtë herë nuk arriti të lërë gjurmë në rezultat. Ai u zëvendësua kur rezultati ishte 1-1.

    Kjo ishte humbja e dytë e Fenerbahçes këtë sezon, pas tri fitoreve radhazi. Në tri ndeshjet e para, Muriqi kishte shënuar nga një gol në secilën sfidë.

    Pas derbit, në kampin e Fenerbahçes pati reagime të ashpra ndaj gjykimit. Presidenti i klubit, Aziz Yildirim, kritikoi gjyqtarët dhe sistemin VAR, duke pretenduar se skuadrës së tij nuk iu akorduan dy penallti.

    “Nuk kemi bërë asnjë koment për katër javë. Në ndeshjen ndaj Gençlerbirligit nuk na janë dhënë dy penallti. Kemi humbur dhe nuk kemi thënë asgjë. Më pas ishte ndeshja me Konyasporin, ku pati edhe më shumë gabime të gjyqtarëve. Pastaj ishte faulli ndaj Vedatit në Samsun dhe një tjetër situatë ku nuk morëm penallti. Megjithatë, ne fituam dhe sërish thamë se gjërat do të përmirësoheshin”, deklaroi Yildirim.

    Duke folur për derbin ndaj Besiktasit, presidenti i Fenerbahçes përsëriti kritikat e tij ndaj gjykimit.

    “Tani kemi pasur gabime të tjera. Kemi luajtur keq dhe e urojmë Besiktasin. Por janë dy penallti që nuk na janë dhënë. Gjyqtari duhet të referojë atë që sheh. Edhe VAR-i është në gjumë”, shtoi ai.

    Yildirim shkoi edhe më tej me deklaratat e tij, duke vënë në pikëpyetje kompetencën e gjyqtarëve në futbollin turk.

    “Nëse dikush nuk i manipulon, nëse nuk manipulohen nga prapa si lodra, atëherë të gjithë janë jokompetentë. Futbolli turk nuk do të shkojë askund”, u shpreh presidenti i Fenerbahçes.

    Edhe disa prej futbollistëve të Fenerbahçes kanë shprehur pakënaqësi për vendimet e gjyqtarëve pas përfundimit të ndeshjes. Gjykimi ka qenë prej vitesh një prej temave më të diskutuara në futbollin turk.

    Ndërkohë, te Besiktasi, Milot Rashica mungoi për të dytën ndeshje radhazi, pasi nuk u grumbullua për derbin ndaj Fenerbahçes.

  • Milani rikthehet për Endrick, në janar pritet oferta për brazilianin

    Milani rikthehet për Endrick, në janar pritet oferta për brazilianin

    Milani pritet të rikthehet në garë për Endrick gjatë afatit kalimtar të janarit, pasi klubi italian e sheh sulmuesin brazilian si një alternativë interesante për repartin ofensiv.

    Endrick ishte kërkuar nga Milani edhe gjatë merkatos së verës, me kuqezinjtë që synonin ta merrnin në huazim. Megjithatë, Jose Mourinho vendosi ta mbante brazilianin në skuadrën e Real Madridit.

    Situata mund të ndryshojë gjatë muajve të ardhshëm. Endrick ende nuk ka regjistruar asnjë minutë zyrtare këtë sezon, kryesisht për shkak të problemeve fizike, ndërsa minutat që do të marrë deri në janar mund të jenë vendimtare për të ardhmen e tij.

    Sipas raportimeve, Milani po shqyrton mundësinë e një huazimi me të drejtë blerjeje. Klubi italian dëshiron t’i ofrojë 20-vjeçarit më shumë hapësira dhe minuta, në mënyrë që ai të mund të rikthehet gradualisht në ritmin e duhur dhe të tregojë potencialin e tij.

    Nëse Endrick nuk arrin të fitojë një rol më të rëndësishëm te Real Madridi, Milani pritet të bëjë një tjetër tentativë në janar. Në të kundërt, nëse braziliani arrin të bindë Jose Mourinhon dhe të marrë më shumë minuta, një largim i tij në formë huazimi do të bëhej shumë më i vështirë.

    Për shërbimet e Endrick interesohen gjithashtu Roma dhe Manchester United. Megjithatë, Real Madridi nuk ka dhënë sinjale se dëshiron ta shesë përfundimisht sulmuesin brazilian.

    E ardhmja e Endrick pritet të përcaktohet në muajt e ardhshëm, ndërsa Milani do të monitorojë nga afër situatën e tij në Madrid përpara se të vendosë nëse do të bëjë një ofertë zyrtare në janar.

  • Mohammed Salah zbulon arsyen e largimit nga Liverpooli: “Ambicia e presidentit më bindi”

    Mohammed Salah zbulon arsyen e largimit nga Liverpooli: “Ambicia e presidentit më bindi”

    Mohamed Salah ka folur për vendimin emocional për t’i dhënë fund aventurës së tij në Liverpool pas nëntë vitesh, duke zbuluar edhe arsyen që e bindi të transferohej në Turqi te Trabzonspor.

    Ylli egjiptian u largua nga “Anfield” pas një periudhe të jashtëzakonshme, gjatë së cilës u shndërrua në një prej lojtarëve më të rëndësishëm në historinë e klubit.

    “Vij nga një vend në Liverpool ku njerëzit më duan. Ata gjithmonë më kanë treguar dashuri dhe respekt. Kam qenë atje për nëntë vjet”, deklaroi Salah.

    34-vjeçari tregoi se ambicia e presidentit të Trabzonsporit, Ertugrul Dogan, si dhe projekti që ai synon të ndërtojë te klubi turk, ishin faktorët kryesorë që ndikuan në vendimin e tij.

    “Mendoj se ambicia e presidentit të klubit dhe ajo që ai po përpiqet të ndërtojë me klubin ishte ajo që më bindi”, u shpreh Salah.

    Egjiptiani u largua nga Liverpooli si golashënuesi i tretë më i mirë në historinë e klubit, me 257 gola të realizuar gjatë nëntë viteve të tij në “Anfield”.

    Megjithatë, aventura e re duket se ka nisur në mënyrën më të mirë të mundshme. Salah ka impresionuar menjëherë me fanellën e Trabzonsporit, duke shënuar tre gola në tri ndeshjet e para në Superligën turke.

    Pas nëntë vitesh të suksesshme në Angli, Salah tashmë synon të shkruajë një tjetër kapitull të rëndësishëm të karrierës së tij në futbollin turk.

  • Bayern përgatit klauzolë marramendëse për Olisen, në skenë del sërish Real Madridi

    Bayern përgatit klauzolë marramendëse për Olisen, në skenë del sërish Real Madridi

    Michael Olise vazhdon të jetë në qendër të spekulimeve për një transferim të mundshëm te Real Madridi, ndërsa Bayern Munich po mendon për një mënyrë për ta mbrojtur yllin francez nga interesimi i gjigantëve evropianë.

    24-vjeçari ishte një prej emrave më të përfolur gjatë merkatos së fundit dhe emri i tij u lidh vazhdimisht me Real Madridin. Në një moment u raportua se francezi mund të ishte transferimi i madh i radhës i klubit madrilen, por në fund një lëvizje e tillë nuk u konkretizua.

    Bayern Munich nuk ishte i gatshëm të lejonte largimin e një prej lojtarëve më të rëndësishëm të skuadrës, ndërsa edhe Real Madridi nuk dëshironte të ndërmerrte një hap që mund të ndikonte në marrëdhëniet e mira mes dy klubeve.

    Olise, i cili ka kontratë me Bayern Munich deri në verën e vitit 2029, pritet të vazhdojë të jetë pjesë e gjigantit bavarez. Megjithatë, drejtuesit e klubit tashmë po planifikojnë rinovimin e kontratës së tij.

    Bayern dëshiron t’i ofrojë francezit një pagë më të lartë dhe një marrëveshje afatgjatë, me synimin për ta bindur se ai do të jetë një prej figurave kryesore të projektit të klubit në vitet e ardhshme.

    Sipas gazetarit Christian Falk, Bayern po shqyrton gjithashtu mundësinë e përfshirjes së një klauzole lirimi në kontratën e re të Olises.

    Kjo do të përbënte një ndryshim të rëndësishëm në politikën e klubit bavarez, i cili tradicionalisht nuk ka preferuar klauzolat e lirimit në kontratat e lojtarëve të tij. Megjithatë, së fundmi Bayern ka nisur ta ndryshojë këtë qasje.

    Raportohet se klauzola e lirimit për Olisen mund të jetë nga 200 deri në 250 milionë euro. Me një shifër të tillë, Bayern do të synonte ta bënte jashtëzakonisht të vështirë largimin e francezit, duke vendosur një barrierë të madhe financiare për çdo klub që dëshiron ta transferojë atë.

    Real Madridi mbetet një prej klubeve që mund të monitorojë situatën e Olises. Francezi është përfolur si një lojtar që e dëshiron një ditë transferimin në Madrid, por aktualisht nuk ka asnjë marrëveshje konkrete mes palëve.

    Bayern, nga ana tjetër, dëshiron ta mbajë Olisen në Mynih dhe ta shndërrojë atë në një prej liderëve të projektit të klubit për të ardhmen.

    Nëse klauzola prej 200 deri në 250 milionë euro përfshihet në kontratën e re, Michael Olise do të bëhej një prej lojtarëve me çmimin më të lartë të përcaktuar për largim në futbollin evropian.

  • Fjala e Poetit Lulzim Tafa në Parlamentin e Paraguait

    Fjala e Poetit Lulzim Tafa në Parlamentin e Paraguait

    Fjala e Poetit Lulzim Tafa në Parlamentin e Paraguait:

    I nderuar Kryetar i Parlamentit, z. Raul Luis Latorre Martinez

    I nderuar Zëvendëspresident, z. Hugo Joel Meza

    Të nderuar deputetë dhe përfaqësues të zgjedhur të qytetarëve të Paraguait,

    I nderuar z. Peter Tase,

    Të nderuar miq nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Azerbajxhani dhe vende të tjera,

    Zonja dhe zotërinj,

    Ju faleminderit për këtë nderim dhe për këtë mundësi që po më jepni për t’ju drejtuar sot, këtu, në këtë sallë, ku ju bëni shumë punë të mira për qytetarët tuaj.
    Faleminderit që jeni këtu për të dëgjuar mesazhet e një shkrimtari.
    Paraguain dhe gjithë kontinentin tuaj unë i kam njohur shumë herët, përmes letërsisë suaj të fuqishme, përmes shkrimtarëve tuaj. Letërsia juaj, ashtu si e gjithë letërsia e Amerikës Latine, përbën një nga traditat më të fuqishme dhe më me ndikim të letërsisë botërore. Realizmi magjik i kësaj letërsie më ka bërë shumë herët për vete. Në veprat e shumë autorëve latino-amerikanë, e zakonshmja dhe e jashtëzakonshmja bashkëjetojnë natyrshëm. Ngjarjet fantastike nuk paraqiten si të çuditshme, por si pjesë normale e jetës. Sepse, në fund të fundit, është detyrë e letërsisë që të zakonshmen ta bëjë të duket e pazakonshme e të pazakonshmen ta shndërrojë në të zakonshme.
    Si poet, edhe romanin e lexoj si poezi, prandaj e adhuroj dimensionin poetik të prozës suaj, ajo, edhe pse është prozë, duket si poezi. Për mendimin tim, kjo është një veçori e rrallë e letërsisë suaj, sepse edhe romanet kanë shpesh një gjuhë shumë lirike, me metafora të dendura, ritëm poetik dhe ndjeshmëri të fortë filozofike. Prandaj letërsia juaj është kaq e dashur për lexuesit në kontinentin tonë evropian.

    Zonja dhe zotërinj,

    Poezi kam filluar të shkruaj si fëmijë, jam rritur me poezinë dhe po plakem me të. Unë gjithmonë i kam qëndruar besnik poezisë. Në jetë kam bërë edhe punë të tjera, qoftë si profesor, qoftë në pozita menaxheriale, siç është edhe pozita e rektorit, por jam angazhuar edhe në aktivitete në fushën e të drejtave të njeriut dhe të mbrojtjes së kafshëve. Megjithatë, duhet ta theksoj se, edhe kur kam vepruar në fusha të tjera, gjatë gjithë jetës sime kam frymuar si poet. Jam ndier poet dhe vazhdoj të jetoj si i tillë.
    Vendi im, para pak vitesh, ka dalë nga një luftë e përgjakshme. Unë edhe atëherë kam qenë poet, kam shkruar për lirinë dhe paqen.
    Një ditë, një konvoj militarësh erdhi dhe dogji shtëpinë time. Më dogjën bibliotekën, librat, dorëshkrimet, fotografitë dhe kujtimet. Secili prej jush e di ç’do të thotë për një poet t’i digjen dorëshkrimet dhe librat. Unë shkruaja për lirinë. Ata që m’i dogjën librat, një ditë ikën nga vendi im, ndërsa unë vazhdova të shkruaja përsëri për lirinë dhe paqen. Këtë e bëj edhe sot.
    Vendi im dhe vendi juaj janë mijëra kilometra larg, por largësia është vetëm një fakt gjeografik, afërsia është një zgjedhje e shpirtit. Dy popujt tanë kanë nevojë të njihen më shumë. Le t’i bashkojmë gjuhët, librat, muzikën, universitetet dhe ëndrrat tona. Detet dhe oqeanet nuk janë pengesa për kulturën, por rrugë që presin të përshkohen. Miqësia ndërmjet kombeve është vepra më e bukur që mund të shkruhet nga njerëzit.
    Neve nuk na ndan historia, na ndan vetëm largësia. Dhe largësia është më e vogël se një libër i përkthyer, një dorë e shtrirë apo një bashkëpunim. Le ta bëjmë kulturën urën që gjeografia nuk arriti ta ndërtojë. Është detyra jonë që ta lehtësojmë këtë bashkëpunim.
    Letërsia mund të luajë një rol shumë të rëndësishëm në afrimin e dy kombeve që janë gjeografikisht të largëta, sepse ajo krijon afërsi shpirtërore aty ku mungon afërsia fizike. Roli i saj nuk është vetëm të tregojë histori, por edhe të ndërtojë ura mirëkuptimi, imagjinate dhe respekti të ndërsjellë. Përkthimet, festivalet letrare, botimet e përbashkëta dhe takimet ndërmjet shkrimtarëve krijojnë marrëdhënie të qëndrueshme kulturore. Në këtë kuptim, letërsia bëhet një formë e diplomacisë shpirtërore.
    Pra, le t’i heqim të gjitha barrierat. Këto mesazhe unë i them kudo që më jepet rasti, ngase popujt nuk afrohen vetëm sepse kanë të njëjtën histori, ata afrohen edhe sepse arrijnë ta kuptojnë dhimbjen e njëri-tjetrit. Paraguai e njeh mirë dhimbjen e luftës, humbjen dhe sakrificën. Edhe ne e dimë se çfarë do të thotë të vuash dhe të mbijetosh.
    Unë besoj në fuqinë e poezisë. Gjatë jetës sime si krijues kam pranuar shumë nderime dhe dekorata, ndërsa nderime kam marrë edhe nga Ukraina. Atje më kanë nderuar Akademia, Patriarku i Shenjtë, si dhe organizatat e shkrimtarëve. Ata më nderuan sepse unë u mundova që, përmes poezisë, ta ndalja atë luftë ende pa filluar. Mund ta merrni me mend se deri ku shkon imagjinata e poetit. Poeti asnjëherë nuk ka problem me imagjinatën, poeti ka problem me realitetin, e ky realitet nuk është ai që ne do të dëshironim.

    Zonja dhe zotërinj,

    Ky nderim më frymëzon për ta vazhduar punën time krijuese. Si poet, do të mundohem që, me vargjet e mia, t’u shërbej lexuesve dhe t’u ofroj kënaqësi shpirtërore, kurse si jurist, profesor dhe menaxher, do të punoj që planetin tonë ta bëjmë më të jetueshëm, sepse kemi detyrim ndaj brezave që po vijnë. Të kujdesemi që të hartojmë ligje sa më të mira, jo vetëm për njerëzit, por edhe për kafshët, shpezët, ekosistemin, pra për të gjitha krijesat e Zotit në këtë planet.

    Viva la Poesia

    Ju faleminderit!

  • Takimi i ministrave të Financave të G20-s

    Takimi i ministrave të Financave të G20-s

    AKADEMIK PROF.ANASTAS ANGJELI

    Takimi i Ministrave të Financave dhe Guvernatorëve të Bankave Qendrore të ekonomive më të mëdha të botës, që u mblodhën në Asheville të SHBA-së, më 31 gusht – 1 shtator, nën presidencën amerikane të G20-s, ishte një nga tryezat më të rëndësishme të financës globale. Në të morën pjesë edhe përfaqësues të Bashkimit Evropian dhe Bashkimit Afrikan. E veçanta në pjesëmarrje në këtë takim ishte pjesëmarrja gjithashtu fizikisht e ministrit të Financave të Federatës Ruse.

    RRITJA EKONOMIKE E NDJEKUR NGA POLITIKA

    Edhe pse takime të tilla nuk prodhojnë ligje të detyrueshme, kanë një rëndësi të veçantë sepse ndikojnë drejtimin e debatit global mbi borxhin, tregtinë, normat e interesit, kapitalin dhe stabilitetin financiar dhe të tregjeve.

    Prandaj, axhenda zyrtare ishte ekonomia, me në qendër rritjen ekonomike, borxhin, stabilitetin financiar, tregtinë dhe inovacionin. Por prapa këtyre termave teknikë qëndron një realitet më i ndërlikuar, ekonomia botërore po bëhet gjithnjë e më shumë terren i përplasjeve politike dhe gjeopolitike.

    Për SHBA-në, si vendi që mban presidencën e G20-s gjatë vitit 2026, mesazhi kryesor ishte rikthimi i forumit te misioni i tij ekonomik, që është në thelb nxitja e rritjes ekonomike, forcimi i inovacionit dhe ndërtimi i partneriteteve që prodhojnë rezultate të prekshme. Departamenti amerikan i Thesarit synoi që gjatë ditëve të takimit të kishte një debat më pak ceremonial dhe më shumë të përqendruar te ekonomia reale, investimet dhe qëndrueshmëria financiare.

    RRITJA EKONOMIKE SI PRIORITET

    Në dukje, kjo është një qasje e thjeshtë. Pas viteve të zgjatura të inflacionit, normave të larta të interesit, ngadalësimit të tregtisë ndërkombëtare dhe rritjes së borxheve publike, ekonomia botërore ka nevojë për një formulë të re rritjeje. Por pyetja thelbësore mbetet: çfarë rritjeje dhe me çfarë kostoje?

    Administrata amerikane ka vënë theksin te investimet, prodhimi, inovacioni dhe tregjet financiare më dinamike. Në këtë kuadër, gjatë takimit u diskutuan modernizimi i rregullimit financiar, pagesat ndërkufitare, asetet digjitale dhe mënyrat për të nxitur sektorët e rinj ekonomikë. Synimi i deklaruar është që ekonomia globale të mos mbetet peng i rregullave të vjetra, procedurave të ngadalta dhe varësive që e bëjnë tregtinë e financat të prekshme ndaj krizave.

    Por rritja nuk ka të njëjtin kuptim për të gjithë. Për ekonomitë e mëdha, ajo mund të nënkuptojë rikthimin e prodhimit industrial, investime në teknologji, energji dhe infrastrukturë. Për vendet në zhvillim, rritja lidhet më drejtpërdrejt me aksesin në kredi, koston e borxhit, eksportet dhe aftësinë për të tërhequr investime të huaja. Prandaj, edhe kur shtetet pajtohen për nevojën e rritjes, ato nuk pajtohen domosdoshmërisht për rrugën drejt saj. Debati lidhet drejtpërdrejt me tregtinë dhe zinxhirët e furnizimit. SHBA dhe vendet e tjera perëndimore kërkojnë të reduktojnë varësitë strategjike për mallra, teknologji dhe lëndë të para kritike, ndërsa Kina mbetet vendimtare në shumë hallka të prodhimit global. Zinxhirët e furnizimit më të sigurt mund të jenë politikisht tërheqës, por shpesh nënkuptojnë edhe kosto më të larta për kompanitë dhe konsumatorët.

    Në teori, tregtia e hapur ul kostot dhe zgjeron tregjet. Në praktikë, tarifat, subvencionet dhe kufizimet e eksportit po përdoren gjithnjë e më shpesh për të mbrojtur industritë strategjike. Këto politika mund të sjellin përfitime të brendshme në afat të shkurtër, por nëse shumëfishohen, rrezikojnë të fragmentojnë tregjet dhe të frenojnë rritjen globale. Edhe energjia mbetet një faktor vendimtar. Pasiguria në rrugët detare, konfliktet dhe sanksionet mund të rrisin shpejt kostot e transportit e të energjisë, duke ushqyer inflacionin dhe duke kufizuar hapësirën e bankave qendrore për të ulur normat e interesit. Kështu, rritja ekonomike gjatë takimit në Asheville nuk ishte thjesht një objektiv ekonomik, por një debat për modelin e ardhshëm të globalizimit, do ketë në të ardhmen më shumë rregulla të përbashkëta apo një ekonomi gjithnjë e më e ndarë në blloqe rivale.

    BORXHI DHE ÇEKUILIBRAT

    Një nga temat më të ndjeshme të takimit ishte borxhi sovran. Shumë vende me të ardhura të ulëta dhe të mesme përballen me presion të lartë financiar, ndërsa kostot e huamarrjes janë rritur pas periudhës së normave të larta të interesit në ekonomitë e zhvilluara. Presidenca amerikane ka vendosur në qendër transparencën e borxhit dhe përshpejtimin e proceseve të ristrukturimit të tij.

    Në gjuhën diplomatike, transparenca tingëllon si një çështje teknike. Në praktikë, ajo prek marrëdhëniet mes kreditorëve perëndimorë, institucioneve shumëpalëshe dhe huadhënësve të rinj, veçanërisht Kinës. Çështja nuk është vetëm sa borxh ka një shtet, por kujt i detyrohet, me çfarë kushtesh dhe kush pranon të marrë humbje kur borxhi duhet ristrukturuar. Për vendet që kërkojnë financim, borxhi nuk është vetëm problem kontabël. Ai lidhet me mundësinë për të financuar shërbimet publike, investimet, infrastrukturën dhe stabilitetin social. Ndërsa kreditorët e mëdhenj negociojnë rregullat, shumë ekonomi të brishta vazhdojnë të përballen me kufizime të forta buxhetore.

    Në axhendë ishin edhe çekuilibrat e tepërt globalë, pra diferencat e mëdha në tregti, kursime, prodhim dhe flukse kapitali mes ekonomive kryesore. Tema prek drejtpërdrejt raportet SHBA-Kinë, por edhe tensionet mes vendeve me suficite të mëdha tregtare dhe atyre me deficite të vazhdueshme. Kur këto dallime zgjerohen, ato nuk mbeten vetëm çështje statistikash; shndërrohen në presion politik për tarifa, subvencione dhe rikthim të prodhimit brenda kufijve kombëtarë.

    TREGTIA NËN PRESION

    Takimi i Asheville u zhvillua në një kohë tensionesh të dukshme tregtare. Tarifat, rivaliteti industrial, kufizimet e furnizimit dhe konkurrenca për teknologjitë strategjike vendosin përballë njëra-tjetrës dy logjika, nevojën për rritje globale dhe përpjekjen e shteteve për të mbrojtur industritë e tyre. Ky është paradoksi i momentit. Tarifat dhe subvencionet mund të krijojnë kapacitete prodhuese dhe vende pune në afat të shkurtër, por përdorimi i tyre i gjerë mund të rrisë kostot dhe të fragmentojë tregjet. G20 u krijua pas krizës financiare të vitit 2008 mbi idenë se krizat globale kërkojnë koordinim; sot sfida është ruajtja e vetë mundësisë së bashkëpunimit në një botë më të ndarë. Debati bëhet edhe më i vështirë sepse tregtia nuk shihet më vetëm si shkëmbim mallrash. Ajo lidhet me sigurinë kombëtare, teknologjinë, energjinë, mineralet kritike dhe kontrollin e industrive që do të përcaktojnë konkurrencën e së ardhmes. Për këtë arsye, shumë vende nuk po kërkojnë thjesht tregje më të mëdha, por edhe më shumë autonomi ekonomike.

    HIJA E KONFLIKTEVE

    Ekonomia nuk mund të ndahet nga gjeopolitika. Konfliktet në Lindjen e Mesme, shqetësimet për sigurinë e rrugëve detare dhe ndikimi i tyre mbi energjinë dhe transportin global ishin pjesë e atmosferës së takimit. Çdo goditje ndaj qarkullimit në korridoret strategjike detare mund të rrisë kostot e transportit, të ndikojë te çmimet e energjisë dhe të rikthejë presionin inflacionist në tregjet ndërkombëtare.

    Prania e ministrit rus të Financave, Anton Siluanov, e bëri edhe më të dukshme vështirësinë e ndarjes së ekonomisë nga politika. Kjo prani shkaktoi pakënaqësi te disa përfaqësues dhe e vendosi presidencën amerikane përballë një prove diplomatike që nuk lidhej drejtpërdrejt me normat e interesit apo raportet e borxhit. Kjo tregon natyrën e dyfishtë të G20-s. Nga njëra anë, kemi të bëjmë me një është forum teknik ku diskutohen stabiliteti financiar, monedhat, tregjet dhe rritja ekonomike. Nga ana tjetër, me një hapësirë ku ulen në të njëjtën tryezë shtete me interesa të kundërta mbi luftën, sanksionet, energjinë, teknologjinë dhe tregtinë. Kjo e bën G20-n të domosdoshme, por njëkohësisht e kufizon aftësinë e tij për të prodhuar marrëveshje të thella.

    NJË KONSENSUS I KUFIZUAR

    Në planin zyrtar, presidenca amerikane kërkoi një takim më të përqendruar te rezultate të prekshme dhe te një axhendë prorritjes ekonomike, duke e lidhur forcimin e ekonomive kombëtare me stabilitetin e përgjithshëm ndërkombëtar.

    Megjithatë, debati tregoi se rruga drejt këtij objektivi është shumë më pak e qartë se vetë formula e rritjes ekonomike. Uashingtoni e paraqiti zgjerimin ekonomik si mjetin më të qëndrueshëm për të zbutur barrën e borxheve të akumuluara pas krizës financiare të vitit 2008 dhe pandemisë, ndërsa në të njëjtën kohë kërkoi vëmendje të shtuar ndaj çekuilibrave tregtarë dhe nevojës që Kina të mbështetet më pak te eksportet e më shumë te konsumi i brendshëm. Kjo qasje prek një nyje qendrore të rendit ekonomik aktual. Për SHBA dhe aleatët e saj, suficitet e mëdha tregtare, mbikapacitetet industriale dhe varësia nga disa zinxhirë furnizimi krijojnë rreziqe strategjike. Për Kinën dhe shumë ekonomi në zhvillim, nga ana tjetër, eksportet, investimet industriale dhe aksesi në tregjet e mëdha mbeten mjete vendimtare për zhvillim. Prandaj, thirrja për balancim ekonomik nuk është vetëm teknike por nënkupton një rinegocim të roleve që ekonomitë kryesore kanë ndërtuar në globalizimin e dekadave të fundit.

    Edhe çështja e borxhit e nxori në pah këtë tension. Transparenca më e madhe dhe mekanizmat më funksionalë të ristrukturimit janë objektiva të rëndësishëm, veçanërisht për vendet që përballen me kosto të larta huamarrjeje. Por pa marrëveshje të vërtetë mes kreditorëve kryesorë, institucioneve shumëpalëshe dhe vendeve huamarrëse, rreziku është që ky angazhim të mbetet një parim i pranuar në deklarata, por i kufizuar në zbatim. Vetë fakti që presidenca amerikane e ka vendosur transparencën dhe ristrukturimin e borxhit mes prioriteteve të saj tregon se problemi është tashmë strukturor, jo i përkohshëm.

    PO SHQIPËRIA?

    Shqipëria si vend në prag të anëtarësimit në Bashkimin Europian duhet të konsideroj dhe ballafaqohet me çështjet e diskutuara në G-20-tën. Dhe duke e parë me këtë sy, në këndvështrimin e rritjes ekonomike, duket se ekonomia jonë, për vite ruan një rritje 3-4 %, por duhet më shumë focus te modeli i rritjes, zhvillimi teknollogjik, energjitika dhe investimet e huaja, etj. Sa i përket borxhit publik, ai mbetet nën kontrol në shifrën rreth 50 % të GDP, duke garantuar më shumë stabilitet financiar dhe mënyra të financimit të ekonomisë. Njëherësh, ndikimi i situatës gjeopolitike duhet të na bëjë më vigjilent për zinxhirin e furnizimit dhe të tregtisë, stabilitetit financiar e bankar që, edhe pse vazhdon të jetë i qëndrueshëm, duhet të konsideroj më shumë çështjet e siguriose kibernetike dhe të inteliagjences artificiale, etj.

    Takimi dëshmoi gjithashtu se ekonomia globale nuk mund të ndahet nga siguria dhe gjeopolitika. Konflikti me Iranin, shqetësimet për lirinë e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit dhe pasiguria mbi rrjedhën e energjisë e të mallrave strategjike e vendosën çështjen e furnizimeve në qendër të debatit. Bashkimi Evropian, në deklarimin e tij të lidhur me takimin, kërkoi njëkohësisht presion ekonomik ndaj Iranit dhe ruajtjen e lundrimit të lirë e të sigurt në Hormuz.

    Përplasjet mbi praninë ruse e treguan edhe më qartë këtë dimension. Pjesëmarrja e ministrit rus të Financave shkaktoi pakënaqësi te disa delegacione dhe e devijoi vëmendjen nga përpjekja amerikane për ta mbajtur takimin të fokusuar te rritja ekonomike. Dhe kjo nuk është thjesht një çështje protokolli, por është dëshmi se G20 mbetet një forum i domosdoshëm, sepse përfshin fuqitë kryesore të botës, por njëkohësisht një forum me aftësi të kufizuar për të prodhuar konsensus të thellë kur interesat strategjike përplasen.

  • Eurogol ndaj Dortmundit, Leon Avdullahu shënon golin e parë me Hoffenheimin

    Eurogol ndaj Dortmundit, Leon Avdullahu shënon golin e parë me Hoffenheimin

    Leon Avdullahu ka realizuar golin e parë me fanellën e Hoffenheimit, duke bërë një nisje fantastike në derbin ndaj Borussia Dortmundit.

    Mesfushori kosovar shënoi në minutën e 45-të, kur me një gjuajtje të fuqishme dhe shumë të bukur nga distanca e dërgoi topin në rrjetë, duke realizuar një eurogol për 1-0.

    Ky ishte një gol veçanërisht i rëndësishëm për Avdullahun, pasi është i pari i tij me Hoffenheimin në sezonin e dytë që po e zhvillon me skuadrën gjermane. Goli i tij i mundësoi Hoffenheimit ta mbyllte pjesën e parë në epërsi ndaj Dortmundit.

    Avdullahu vazhdon të jetë një prej futbollistëve me rritjen më të madhe të vlerës në treg. Sipas Transfermarkt, vlera e tij aktualisht ka shkuar në 30 milionë euro, ndërsa së fundmi ai ka vazhduar kontratën me Hoffenheimin deri në vitin 2031.

    Në formacionin titullar të Hoffenheimit nga minuta e parë është edhe Albian Hajdari, i cili në këtë përballje është ndëshkuar me karton të verdhë.

    Ndërkohë, sulmuesi tjetër kosovar i Hoffenheimit, Fisnik Asllani, ende nuk i është bashkuar skuadrës.

    Për Avdullahun, ky gol mund të jetë një tjetër moment i rëndësishëm në zhvillimin e tij në futbollin gjerman, ndërsa realizimi ndaj një kundërshtari si Borussia Dortmundi i jep edhe më shumë peshë paraqitjes së tij.

  • Luka Modric vazhdon me Kroacinë edhe në moshën 41-vjeçare

    Luka Modric vazhdon me Kroacinë edhe në moshën 41-vjeçare

    Federata Kroate e Futbollit ka konfirmuar se ylli i Milanit, Luka Modriç, do të vazhdojë të përfaqësojë kombëtaren e Kroacisë edhe në moshën 41-vjeçare.

    Pavarësisht raportimeve të mëparshme se mesfushori mund të tërhiqej nga futbolli pas një fushate zhgënjyese në Kupën e Botës, Modriç ka vendosur të vazhdojë karrierën si me Milanin, ashtu edhe me ekipin kombëtar.

    Modriç, i cili do të mbushë 41 vjeç javën e ardhshme, tashmë është zotuar për Milanin për sezonin 2026/27. Ndërkohë, Federata Kroate e Futbollit ka konfirmuar të shtunën se ai do të jetë pjesë e grumbullimit të ardhshëm të kombëtares.

    Emri i Modriçit do të jetë në listën e lojtarëve të Kroacisë për ndeshjet e periudhës ndërkombëtare shtator-tetor, e cila do të bëhet publike të hënën.

    Mesfushori kroat ka konfirmuar gjithashtu se do të jetë i gatshëm për të gjithë fushatën e ardhshme të Kroacisë në Ligën e Kombeve, për sa kohë që nuk do të ketë probleme fizike.

    Më herët gjatë kësaj vere kishte pasur spekulime se Modriç mund t’i jepte fund karrierës së tij, veçanërisht pas eliminimit të Kroacisë nga Portugalia në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës.

    Megjithatë, karriera e jashtëzakonshme e kapitenit kroat do të vazhdojë. Modriç është aktualisht lojtari i tretë me më shumë paraqitje në histori për një kombëtare, me 202 ndeshje.

    Përpara tij renditen Lionel Messi me 207 paraqitje dhe Cristiano Ronaldo me 233.

  • Fabrizio Romano: Benzema nuk do t’i bashkohet Barcelonës

    Fabrizio Romano: Benzema nuk do t’i bashkohet Barcelonës

    Karim Benzema nuk do t’i bashkohet Barcelonës pas largimit nga Al-Hilal, ka bërë të ditur gazetari i njohur i transferimeve, Fabrizio Romano.

    Ish-sulmuesi i Real Madridit u bë pjesë e spekulimeve pas largimit nga klubi saudit, me disa raportime që e lidhnin atë me një rikthim të mundshëm në futbollin evropian.

    Megjithatë, Romano i ka hedhur poshtë këto pretendime, duke theksuar se Benzema nuk iu ofrua asnjëherë Barcelonës.

    “Karim Benzema nuk iu ofrua Barcelonës dhe Karim Benzema nuk do të shkojë në klube evropiane”, ka deklaruar Romano.

    Gazetari ka shtuar se 38-vjeçari tashmë ka dy mundësi për vazhdimin e karrierës: pensionimin ose vazhdimin e futbollit në Lindjen e Mesme.

    Benzema u largua nga Al-Hilal pasi trajneri Simone Inzaghi vendosi se francezi nuk ishte më pjesë e planeve të tij. Disponueshmëria e sulmuesit më pas nxiti spekulime për të ardhmen e tij, përfshirë edhe një transferim të mundshëm te Barcelona.

    Megjithatë, katalanasit e kanë përforcuar tashmë repartin ofensiv me Gabriel Jesus dhe janë të kënaqur me alternativat që kanë në dispozicion.

    Për këtë arsye, e ardhmja e Benzemas duket gjithnjë e më larg futbollit evropian.

  • Diego Simeone për situatën e Julian Alvarezit: Tani ka një mundësi për të treguar veten

    Diego Simeone për situatën e Julian Alvarezit: Tani ka një mundësi për të treguar veten

    Julian Alvarez do të ketë mundësinë e tij te Atletico Madridi. Pavarësisht përpjekjeve për t’u bashkuar me Barcelonën gjatë afatit kalimtar, sulmuesi argjentinas mbeti pjesë e skuadrës së Diego Simeones.

    Trajneri i Atleticos ka folur para ndeshjes ndaj Sevillas, duke konfirmuar se Alvarez do të jetë pjesë e skuadrës për sfidën e radhës.

    “Julian Alvarez do të jetë në skuadër nesër. Ai po stërvitet mirë dhe ne presim më të mirën prej tij, ashtu siç bëjmë edhe me të gjithë shokët e tij të ekipit”, ka deklaruar Simeone.

    Tekniku argjentinas theksoi se çdo situatë duhet parë si një mundësi për të mësuar dhe për t’u përmirësuar.

    “Për mua, jeta është plot me mundësi. Dhe Julian tani ka një mundësi. Shumë kohë, ne e kalojmë jetën duke gjykuar dhe duhet të shqetësohemi që ta bëjmë më pak këtë dhe të mësojmë më shumë. Shpresoj që kjo të ketë shërbyer si një përvojë mësimi për të”, u shpreh ai.

    Simeone shpreson që sulmuesi argjentinas të jetë i lumtur dhe ta dëshmojë veten në fushë me gola.

    “Shpresoj që ai të jetë i lumtur dhe ta tregojë këtë duke shënuar gola”, përfundoi trajneri i Atleticos.