Category: Lajme

Rreth 800 mijë euro ka shpenzuar shteti vitin e kaluar për të paguar pjesëtarë të “Mbrojtjes Civile”. Serbët e sistemuar në institucione të Kosovës bazuar në marrëveshjen e Brukselit, po vazhdojnë të paguhen edhe pse nuk shkojnë në punë. 129 serbë të kësaj organizate, e cila është shpallur terroriste nga Qeveria, janë paguar për çdo muaj vitin paraprak. Opozita po e konsideron skandaloze këtë gjendje, ndërkaq ekspertë të sigurisë thonë se Qeveria do të duhej të verifikonte listat e punonjësve. Nga Qeveria nuk kanë kthyer përgjigje, nëse pagesa të tilla po vazhdojnë edhe gjatë këtij viti.

Zyra Kombëtare e Auditimit i ka thënë KosovaPress-it se janë 129 persona të punësuar, bazuar në marrëveshjen e Brukselit të vitit 2013.

Në përgjigjen me shkrim bëhet e ditur se të gjithë këta punonjës janë të organizatës terroriste “Mbrojtja Civile”. Po ashtu, thuhet se janë dy ministri të cilat kanë ndërprerë pagesat për këta serbë.

Deputeti i Lidhjes Demokratike të Kosovës, Armend Zemaj e konsideron skandaloze çështjen e pagesave të serbëve.

Ndër të tjera, Zemaj thotë se pala kosovare duhet ta rregullojë këtë çështje në tavolinën e bisedimeve.

Edhe Gëzim Shala nga Instituti i Kosovës për Drejtësi (IKD) konsideron se qeveria duhet të dalë me sqarime, meqë nuk ka logjikë juridike që e pranon financimin e pjesëtarëve terroristë.

Eksperti i sigurisë, Nuredin Ibishi konsideron se Qeveria duhet t’i pastrojë këto lista të punonjësve që bëjnë pjesë në “Mbrojtjen Civile”.

Pagesat e këtyre punonjësve bëhen në kuadër të marrëveshjes Kosovë-Serbi të arritur në Bruksel në vitin 2013, ku qëllimi ishte për integrimin e pjesëtarëve të komunitetet jo-shumicë.

Përpos “Mbrojtjes Civile” (Civilna Zasita), Qeveria e Kosovës ka shpallur terroriste edhe organizatën “Brigada e Veriut” (Severna Brigada). /kp

Në kuadër të programit “Gazetarët në Residencë”, program ky i financuar nga Qeveria, në Kosovë që prej shënimit të fillimit të luftës atje kanë ardhur disa gazetare. Për Ekonomia Online përjetimet e tyre i kanë rrëfyer Liudmyla Lukianchenko dhe Tetiana Kraselnykova.

Liudmyla Lukianchenko dhe Tetiana Kraselnykova u shprehën tejet falënderues për pritjen që u është bërë në Kosovës, madje dhanë edhe mendimet e tyre se i përket raportimeve të fundit për njohjen e Kosovës nga ana e shtetit ukrainas.

Sipas Liudmyla Lukianchenko njohja e Kosovës nga Ukraina është thjesht çështje kohe. Sipas saj, kjo nuk po ndodhë tani ngase Ukraina është shumë e zënë duke u marrë me çka e preokupon momentalisht, e që është lufta dhe negociatat me aleatët e saj.

“Unë vlerësoj se është thjesht çështje e kohës që Ukraina ta njohë Kosovën, sepse dhe Ukraina e ka gjetur veten në një pozitë të tillë. Po përmend rastin e Krimesë e cila u morr nga ne në vitin 2014. Gjithashtu, Plus, mund të rikujtoni se si ishte situata në prag të luftës, kur edhe të gjitha vendet evropiane lejuan në heshtje agresionin e Rusisë në Ukrainë. Aq më tepër që para Ukrainës ishte Gjeorgjia, ishte Ichkeria, ishte Siria, ku kishte një gjurmë agresioni rus dhe bota ishte e heshtur. Prandaj, sot detyra e parë dhe kryesore e Ukrainës është të luftojë për pavarësinë e saj, lirinë dhe të fitojë këtë luftë, duke treguar se sa iluzione dhe e brishtë është kjo botë ruse, e cila u përhap në mënyrë shumë aktive, shumë aktive, falë propagandës së tyre dhe se kjo botë është e brishtë, ndaj do të paguajmë një çmim shumë të shtrenjtë për të me sakrifica shumë të mëdha”.

“Por mendoj se në fund të fundit, lufta për një liri të tillë është e drejtë dhe do të ketë fitore. Sa i përket njohjes, është çështje kohe kur çdo gjë do të bjerë në vend dhe kur do të funksionojnë lidhjet pak a shumë kulturore. Dhe lidhjet kulturore me Kosovën duhet të zhvillohen. Sepse, për shembull, herën e parë që dëgjova se ishte një program nga Kosova, mendova se dija shumë pak për Kosovën”, u shpreh Lukianchenko.

Ajo tezën e saj se njohja e Kosovës nga Ukraina është thjesht çështje kohe e bazoi edhe në publikimin e një profesori të shkencave politike e marrëdhënieve ndërkombëtare ukrainas.

Duke shtura se nëse ndërveprimi kulturor funksionon, pjesa politike është thjesht procedurë formale që s’ka pse të mos realizohet.

“Dhe, meqë e përmendët ne po punojmë në këtë aspekt. Profesori Kraljuk në një publikim të tijin ku flet për Kosovën, përfundon duke thënë se njohja e pavarësisë së Kosovës është thjesht çështje kohe, dhe është absolutisht e vërtetë. Megjithatë tani jemi në kohë lufte dhe jemi duke u marrë me çështje krejtësisht tjera, kryesisht duke bindur partnerët tanë se nuk jemi ne pala që po e shkakton konfliktin. Kush jemi ne? Ne thjesht kemi zgjedhur lirinë tonë për të zgjedhur, të drejtën për të jetuar”.

“Prandaj, kjo është çështja kryesore për ne, kjo është çka po na lëndon më së shumti. Por nëse shoqëritë tona bëjnë hapa përpara në të ardhmen, për t’u hapur ndaj njëra-tjetrës atëherë veçse kemi arritur në të bërit diplomaci kulturore. Dhe kur diplomacia kulturore funksionon, politikanët s’kanë zgjedhje tjetër pos të nënshkruajnë”, përfundoi duke thënë gazetarja ukrainase.

Lukianchenko tha se ka pasur pak informacione për Kosovën, madje pohoi se i është dashur që të pajiset me një rusisht-shqip që ta ketë më të lehtë qasjen e udhëtimin për në Kosovë si dhe komunikimin këtu.

Këtu ajo bëri thirrje që prioritet të jenë shkëmbimet e hapat kulturorë, sepse sipas saj, kjo është çfarë ka rëndësi momentalisht.

“Kam bërë transmetime me përfaqësues të ndryshëm të Evropës, me të tillë nga Belgjika, me sllovakët, me turqit dhe me gjeorgjianët, me të gjithë. Dhe unë nuk e kisha bërë me të tillë nga Kosova. Unë as nuk e di nëse universiteti ynë kombëtar ka një fakultet ku merret me mësimin e gjuhës shqipe. Nuk ka për juve materiale të zhvilluara kulturalisht, për shembull, një fjalor të gjuhës shqipe. Mora një fjalor të gjuhës shqipe para se të largohesha. Kjo është kopja e fundit. Ishte kopja e fundit në librarinë e Kievit. Por, për fat të keq, nuk është ukrainase. Kjo nuk është punë ukrainase. Ky botim i vitit dymijë e trembëdhjetë, është botuar në bashkëpunim me Moskën”.

“Unë jetoj në Moskë, përmes gjuhës që flitet në Moskë e gjeta gjuhën shqipe. E shihni, dikush nën redaksinë e Viola Bashës. Pse nuk ka një libër të tillë nga Ukraina në gjuhën ukrainase? Pra fjalor ukrainisht-shqip. Prandaj, ju lutem, prioriteti i parë është të ndërmerren hapa të tillë kulturorë, të bëhen fjalorë që Kosova të njihet më shumë në Ukrainë, dhe jo siç lexova në fillim se Kosova është vend konflikti i hapur i Evropës. Mendova me vete, o Zot, po kthehem nga lufta në Ukrainë në një ish vend lufte të Evropës”, u shpreh gazetarja me përvojë shumëvjeçare në radio.

Lukianchenko na tregoi edhe se në Ukrainë, një statujë që daton që nga koha e Neolitit është kaq e ngjashme me simbolin më ikonik të kryeqytetit të Kosovës hyjneshën në fron.

Të njëjtin krahasim e bëri edhe me ibrikët tonë tradicionale dhe ata të Ukrainës, duke gjetur kështu më shumë se vetëm një ngjashmëri ndërmjet kulturave të dy vendeve shumë të largëta gjeografikisht, raporton EO.

“Këto konflikte, luftëra duhet të sheshohen në vendet tona, në mënyrë që ne të bëhemi baza e paqes. Kjo duhet të ndodhë si fillim. E më pas të zhvillojmë të gjitha lidhjet kulturore. Po hap faqen e dytë në këtë libër, dhe shikoni se çfarë do t’ju tregoj këtu tani. Dua të bëjë një krahasim. Këtu është simboli juaj, i hyjneshës në fron ndërsa kjo tjera është një perëndeshë, jo në arkivol, por e gjithë hyjnesha e Tripolit. Dhe tani shikoni se sa artefakte tona të asaj epoke, pra të Neolitit janë shumë të ngjashme me tuajat. Ju keni një perëndeshë vallëzuese në fron”.

“Epo, në vendin tonë është Trypillia, Trypilska, perëndeshë Trypil. Prandaj, është e nevojshme ta kombinoni shumë këtu. Nuk jemi aq larg. Epo, e njëjta gjë, nëse i kujtojmë ibrikët tuaj. Në të njëjtën mënyrë, këto ibrikët e tjerë janë artefakte të kulturës së Tripolit në Moldavi.Pra shkon si lloj kokteli kulturor. Epo, në vendin tonë mban emrin e një fshati në rajonin e Kievit, Trypillya, prandaj në vendin tonë quhet Trypilska. Por ky është neoliti që mund ta shihni në Muzeun tuaj Historik”, tregonte Lukianchenko.

Përderisa Tetiana Kraselnykova, vëri në theks edhe një ngjashmëri ndërmjet dy shteteve; ngjashmërinë e ngjyrave të flamujve tonë shtetërorë, por edhe për shkak të luftës që populli i Kosovës kishte kaluar pak më shumë se dy dekada më parë.

Kraselnykova e cila në Kosovë nuk ka ardhur e vetme, duke e sjell edhe djalin e saj të vogël me vete, tha se uron që pushtimi t’i vijë fundi në mënyrë që bashkohet sa më parë me të afërmit saj.

“Unë pajtohem plotësisht me çka tha kolegia ime. Vetëm koha do të tregojë. Nuk mund ta dimë kurrë çfarë do të ndodh të nesërmen apo edhe pak minuta më vonë. Desha t’i krahasoj ngjyrat e flamurit të Kosovës dhe të Ukrainës, të dyja kanë të kaltër dhe të verdhë në to. Është mbështetje shumë e madhe kur sheh në rrugë dhe sheh shenja që e mbështesin Ukrainën, që qëndrojnë krah saj. E vetmja gjë që dija ishte se në Kosovë kishte ndodhur një luftë, dhe kur u tregova familjarëve të mi që po lija Ukrainën të vija këtu, tingëllonte si të lija një luftë e të shkoja në një tjetër, se meqë ka pasur luftë këtu, mund të jetë e rrezikshme të qëndroja këtu”.

“Tani që e shoh e kuptoj se pikërisht fakti që keni pasur luftë këtu ju bënë që të na kuptoni më mirë. Pra na kuptoni sepse keni kaluar nëpër të njëjtën gjë. E dini se ç’ndjenjë është të presësh se çdo gjë do marrë fund një ditë. Ne besojmë shumë sinqerisht që gjendja jonë në luftë të marri fund sa më shpejtë, që pushtimi rus të marrë fund sa më shpejtë, dhe që të jetojmë përsëri në paqe e në harmoni. Që mungesës e mallit që ndjejmë për të dashurit tanë t’i jepet fund sa më parë”, tha Kraselnykova për Ekonomia Online.

Mbajtja e zgjedhjeve të reja në veri, si pjesë e marrëveshjes për destabilizimin e situatës në veri, po shihet me skepticizëm nga njohës të rrethanave juridike e politike në vend, raporton Ekonomia Online. Madje ata thonë se serbët mund të mos e nënshkruajë peticionin fare, duke e bojkotuar sërish procesin e zgjedhjeve.

Njohësi i rrethanave juridike në vend Anton Nrecaj, tha për Ekonomia Online, se në aspektin ligjor zgjedhjet në veri veç se janë mbajtur dhe se kërkesa për zgjedhje sërish është më shumë politike.

Sipas tij, janë dy forma për mbajtjen e zgjedhjeve në këtë pjesë, zgjidhja politike që do të mundësohej me dorëheqjen e kryetarëve si dhe përmes peticionit.

“Zgjedhjet në veri janë çështje më shumë politike, në aspektin ligjor zgjedhjet janë mbajtur, janë organizuar, ka pasur një bojkotim masiv të komunitetit shumicë që jeton atje, në atë zonë, por që zgjedhjet kanë qenë legjitime. Nga ana tjetër a munden këta zyrtarë, kryetarë të komunave të cilët janë zgjedhur, mund të them se nuk është demokratike për shkak se nuk i përfaqësojnë shumicën e qytetarëve të cilët jetojnë atje”.

“Më pas, politikisht duhet të gjendet një zgjidhje dhe zgjidhja e vetme që mund të gjendet është në dy forma; e para me iniciativë të vetë qytetarëve që të kërkojnë zgjedhje për shkak se këtë e lejon edhe ligji dhe forma tjetër është edhe forma politike ku kryetarët e zgjedhur atje mund të dorëhiqen dhe të fillojnë proceset e zgjedhjeve në nivel lokal në veri”, u shpreh Nrecaj.

Megjithatë Nrecaj thotë se për mbajtjen e zgjedhjeve duhet të ofrohet siguri që t’u mundësohet të gjithë qytetarëve të votojnë. Ai madje me ironi thotë se kryetarët aktual janë të vetmit në botë që i njohin qytetarët q i kanë votuar, raporton EO.

“A ka kushte për mbajtjen e zgjedhjeve është çështje tjetër të cilën organet e drejtësisë duhet ta vlerësojnë sepse për t’u mbajtur zgjedhjet fillimisht duhet të ketë kushte të sigurisë për mbajtjen e zgjedhjeve e a kemi siguri, a kemi kushte për momentin aktual për mbajtjen e zgjedhjeve është çështje tjetër të cilën duhet ta vlerësojnë organet kompetente. Në aspektin politik zgjidhja më e mirë do të ishte qytetarët të cilët jetojnë atje të përfaqësohen nga personat të cilët i votojnë”.

“Unë shpesh herë e them me ironi se kryetarët e komunave të veriut janë të vetmit kryetarë në botë që i njohin votuesit e vetë, kështuqë ata i kanë secili diku 300-350 ose 400 vota. Kjo realisht nuk është e drejtë, dhe nuk është demokratike, sepse demokracia nënkupton përfaqësimin e interesit të qytetarëve. 300 vota ose 400 nuk e përfaqësojnë interesin e qytetarëve që jetojnë atje pavarësisht asaj pjesës së dallimeve apo problemeve politike të qeverisë”, shtoi Nrecaj.

Kryetari i Asociacionit të komunave të Kosovës, Sazan Ibrahimi tha se edhe sikur të nënshkruhej një peticion si procedurë do të merrte kohë dhe se kjo kërkon bashkëpunim, raporton EO.
Madje sipas tij, për inicimin e peticionit veçse ekziston e si përfundim, sipas Ibrahimit nuk është se është duke u bërë diçka shumë e madhe në këtë drejtim.
Ai shtoi se e sheh këtë si problem politik, e si të tillë nuk mendon se do mund ta zgjidhnin aktet nënligjore e aq më pak udhëzimet administrative.

“Me këtë rast nuk garantohet edhe pse po trumbetohet shumë se po bëhet një udhëzim administrativ, dhe më lejoni të theksoj se me udhëzime administrative me akte nënligjore është vështirë të zgjidhen problemet politike, domethënë nëse dikush ndërmerr një iniciativë të tillë, kush janë ata qytetarë të cilët do ta nënshkruajnë peticionin, duke e marrë parasysh që në katër komunat e veriut të Republikës së Kosovës, qytetarët e Kosovës janë shumicë kushtimisht të pakicës serbe dhe ata duhet ta plotësojnë atë peticion”, tha ai, raporton EO.

“Pra nëse t’i shkon e ndërmerr një iniciativë të tillë ajo njëherë për njëherë mund të dështojë sepse qytetarët serbë ndoshta nuk do ta nënshkruajnë atë peticion, për këtë arsye nëse nuk ka dakordancë politike që qytetarët e komunitetit serb ta nënshkruajnë peticionin do të thotë do të dështojë që nga fillimi. Për këtë arsye nuk është e domosdoshme të trumbetohet se është duke u bërë diçka e jashtëzakonshme kur nuk është në realitet duke u bërë diçka e jashtëzakonshme sepse ligji ekziston, ligji ta lejon mundësinë e fillimit të procedurave për peticion dhe nuk ka nevojë të ndermirën hapat për të hartuar një akt nënligjor i cili mendohet të jetë mbi ligjin. Sepse ligji veç ekziston”.