ATV

Category: EDITORIAL

  • Kur bëhen prishtinalitë nervoz?

    Kur bëhen prishtinalitë nervoz?

    Kur e kanë një kryetar folirant? S është e vërtetë, kurrë mos e harroni që prishtinalitë dy herë e kanë zgjedhë Shpend Ahmetin Kryetar, e mandej Përparim Ramën – prishtinalitë i duan folirantat.

    Kur humbë Prishtina futboll? S është e vërtetë, në pikë të njëjta me Llapin janë dhe nëse nuk e fitojnë Kupën i bie që i kanë gjujtë 1 milionë Euro në bunar për me përfundu në tabelë pas Malishevës.

    Kur shtrenjtohet kafja? – e qitu ju pritsha!

    Sot, nuk ke pasë mundësi fizike me scrollitë ma shumë se 6 postime, pa dalë një prishtinali që ankohej pse është kafja 2 Euro.

    I gjeta edhe disa që u ankuan pse u shtenjtu buka, njëir dorën n zemër ankoheje pse u shtrnejtu bureku – ama kafja, me ua shtrenjtu kafen, makiaton – prishtinalitë nuk ta falin – reagojnë në facebook ashpër pak shqip, pak anglisht, you know the drill!

    Të ju kallëzoj dicka – kafja ka shku në 2 Euro dhe do të shtrenjtohet edhe më shumë, u shtrenjtua rryma dhe do të shtrenjtohet edhe parkingu, çmimet nëpër restornate janë tash të njëjta si disa vende në Evropë, çmimet në pompa të benzinës janë më të shtrenjta se në disa vende në Evropë dhe kjo do të vazhdojë.

    Qysh po e di? Qe njeri:

    Kështu po pohon Jusuf Azemi nga Sindikata e Pavarur e Punëtorëve të Sektorit Privat. Sipas tij, vetëm sivjet kanë vdekur 9 veta në vend punee, kurse që nga liberalizimi vendin e kanë lëshaur 160 mijë, 160000 kosovarë.

    Tash, meqë profesorët e historisë në Kosovës, zor që i merr gjermani për profesorë të historisë në punë, po supozoj që shumica që kanë migraur janë nga ndërtimtaria dhe kafet, apo qysh kanë qejf ata ti thonë vetes gastronomia.

    Kjo mandej është cikël! Tregu do të imponojë rrethana të reja – rritje të pagave ose ardhje të punëtorëve nga vendet aziatike dhe afrikane në Kosovë. Pra, s’ka veç kosovarët me shku në lindje të mesme me e ba namin atje! Vinë edhe ata te ne pak, punojnë çka ka qëllu!

    Kuptohet, rreth kësaj teme nuk flasin deputetët, pse të flasin – njerëzit fjalëpërfjalshëm paguhen me pare tonat, me pi kafe në byfe të Kuvendit, me të lirë, për me dalë cdo dy ditë në senca pak minutëshe me e përulë pak Albulenën dhe me dalë në studio televizive me shpjegu pse po e mmajnë shtetin peng.

    Pse është problem i tyre që u shtrenjtu kafja, ose cilido produkt tjetër. Nuk është hic! Kush nga deputetët e ka telashe çmimin e kafes, rrymës, ujit, bukës, ose cilit do artikull elementar!

    Kush që telashja nuk është veç te ta. Ky shtet ka edhe inspektorat të tregut, ka edhe autoritet të konkurrencës, ka edhe inspektorate tjera në nivel komunal e qendror, ka edhe ministri të tregtisë, ka edhe inspektorat shëndetësor, të cilët po të kryenin punën e tyre do të dihej a vendosen çmimet në formë të karteleve, a ka monopole ose oligopole në Kosovë, në vendet ku shitet kafja 2 Euro, nuk kishin lejuar edhe të tymoset cigarja, nëse janë shkelë të drejtat e konsumatorit të mbrojtura me ligj, kishin marrë masa etj etj.

    Pra, pasi ta festoni një majin dhe ti harxhoni krejt rrogat para të 15-tit, bëhuni gati për shtrenjtim të gjithçkaje dhe ndryshim të stilit të jetesës, eh me këtë dua ta përfundoj.

    Nga këta talentat e fb, ka edhe aso që thonë që kafja në kafene është luks dhe mundesh me e mmushe një termos kafe në banesë, të cilën e ke ble me kredi dhe me shku me termos në punë, me trotinet elektrik, e shokët me i taku në park, ku shkon këmbë.

    Cilin park o bir zeza, cilin park – ajri i ndotur, qentë endacakë gjithandej, bërllogu po ashtu, qendra e bllokuaar me bagera, pra as shtrenjtimin, as degradimin s’ka kush me e ndalë!!!

    Pra, gjërat po shtrenjtohen po nuk përmirësohet as ambienti, as shërbimi e as nuk po rriten pagat! Kosovë, he vend i mundësive!

  • Vrasësit e policëve dhe drejtësia

    Vrasësit e policëve dhe drejtësia

    Këtyre ditëve lajmi më tronditës në Kosovë ka qenë vrasja e policit Muhamed Lika. Krejt ajo që e ka pasur rastin mund të lexohet në dy mënyra. E para – shteti ishte në gjendje të reagojë mirë dhe Brenda javës të arrestojë një grup të të dyshuarve që kishin organizuar vrasjen – ose e dyta – që në një komunë që ka eksportuar veç pajisje kimike dhe terroristë – nën hundë të organeve të sigurisë është zhvilluar edhe një grup deri në nivel që një të mitur ta rekrutojë në një vrasës.

    Mirëpo, diçka që u bë publike kohëve të fundit, është se edhe ky rast indirekt lidhet me një dështim tjetër të fëlliqte të sistemit tonë të drejtësisë.

    BIRN-i ka raportuar se zbuloi se i dyshuari si vrasës i policit Muhabed Lika, R. B., ishte i njohur për drejtësinë. Kjo pasi që ishte dënuar me masë institucionale edukative për një vepër penale atë të dhunimit. Por këtë masë i mituri nuk e vuajti dënimin asnjëherë, pasi nuk iu përgjigj atij dënimi, ndërsa për këtë ishte vendosur edhe në listën e personave në kërkim me urdhër- arrest. Ky urdhër-arrest ishte aktiv edhe gjatë kohës sa ishte kryer vrasja deri tek arrestimi i të njëjtit.

    Pra, një dhunues gjykata e lë të lirë dhe ai më pas prej dhunimit, vec edhe një shkallë e ka – vrasjen – dhe shndërrohet nga dhunuesi në vrasës!

    Ky sistemi drejtësisë mund të jetë më i mirin ë rajon, por ka dështime të fëlliqta shumë dhe në momentin që i lëshon dhunuesit, kërcënuesit dhe kapadaitë që e enden me armë pa leje, ky sistem i drejtësisë është pjesa e sektorit publik që ka besueshmëri qytetarë shumë të ulët.

    Mirëpo, nuk e kisha nisë krejt këtë editorial, vetëm një rast të izoluar. Sot bre, hiç më larg, u dëshmua që sistemi i drejtësisë, jo vetëm që e butë e dënon, e gati e toleron dhunimin seksual, kërcënimin, armëmbajtjen pa leje, por s’është që fort me zell merret edhe me rastet e policëve të vrarë.

    Sot, hic më larg, Gjyqtari Agim Kuçi, i cili i kishte hequr masën e sigurisë të akuzuarit Enver Sekiraqa, lidhur me rastin e vrasjes së policit Triumf Riza, është sanksionuar nga Këshilli Gjyqësor i Kosovës me vërejtje publike me shkrim dhe 20% zbritje në pagë për periudhën prej 6 muajsh. 6 muajt e ardhshëm, paska me e marrë 20% të pagës më pak njeri që e ka lënë të lirë Enver Sekiraqën.

    Qe për çka jemi kah flasim!

    Për krejt juve që keni qenë duke jetu dikah tjetër – qe një rikujtim i shkurtër. Më 2007 është vrarë polici Triumf Riza! Para 18 vjetëve.

    Ky sistem i joni i drejtësisë, është aq I mirë sa dorasin, gjegjësisht vrasësin, Arben Berishën e kishte dënuar me 35 vjet burgim, kurse për nxitje në vrasje, Enver Sekiraqën e kishte dënuar më 2016 me 36 vite burgim, më pas më 2019 me 20 vite burgim dhe më 2024, edhe një herë, më 2024, për vrasje të 2008-ës, më 25 vite burgim.

    Në shpallje të Aktgjykimit, Gjyqtari i çështjes Agim Kuçi kishte marrë Vendim të veçantë me të cilin i kishte hequr masën e arrestit shtëpiak të akuzuarit Sekiraqa. Por, Gjykata e Apelit, më 17.05.2024, mori Vendim për ta kthyer në paraburgim Enver Sekiraqën, mirëpo, nuk e kanë gjetë tash e gati një vjet.

    Nëse e shikojmë një rast tjetër të prillit, plagosjen në Gjakovë, ka qenë plagosja e katërt që e bën e bën i njëjti person. E katërta.
    Këqyre, në një sistem të drejtësisë që ta lejon katër herë me plagosë njerëz, që ta heqë arrestin shtëpiak pasi të ka dënuar 25 vjet, që të lën të lirë pasi të dënon për dhunim që të mund të vrasësh më pas një polic…

    Nëse nuk I besojmë sistemit të drejtësisë, ose kemi me u kthy në Kanun të Lekës, ose në ndonjë kanun tjetër, ose secili prej neve, kemi me e marrë drejtësinë në duart tona dhe mandej nuk na duhet shteti.

    Nëse disa njerëz në Kosovë mund të mbajnë armë pa leje, të dhunojnë cika, dhunojnë djem, të vrasin polic, vrasin kundërshtarë dhe për ta ka dënime të buta ose masa gjyqësore që ua mundësojnë të kryejnë krime sërish – ky më nuk është sistem i drejtësisë.

    Kështu që, shumë më shumë sesa kush bëhet kryetar ose kryetare e kuvendit, shumë më shumë sesa kush i merr do ministri që nuk punojnë kurrgjë, është e rëndësishme kush bëhet Kryeprokuror, kush bëhet shef i Këshillit Gjyqësor, kush bëhet ministër i drejtësisë dhe a e ka seriozisht shteti angazhimin për drejtësi.

    Tash, pyetja e krejt pyetjeve është çka duhet politika të bëjë në këtë rast? Deri tash i kemi parë dy qasje – e para është e famshme, ajo e Adem Grabovcit:

    E dyta është kjo e Alban Krasniqit:

    Pra, politika nuk e ndihmon sistemin e drejtësisë dhe nëse kjo qasje nuk ndryshon, jemi kah hyjmë në stad kur më nuk I besohet shtetit, sepse kanë dështuar gjykatat, mediat, spitalet dhe shkollat.

    Shteti i dështuar nuk duket ndryshe!

  • Vjosa, Hekurani dhe tarifat

    Vjosa, Hekurani dhe tarifat

    Tri janë ngjarjet që javën e kaluar e kanë poshtëruar Kosovën dhe kanë dëshmuar që nuk jemi shtet serioz. Një prej tyre ka ndodhë në Serbi, konkretisht në kongresin e UEFA-s në Beograd. E dyta në Prishtinë, kur Kryeministri pranoi se e ka kuptuar që paska struktura të Serbisë që paskan ndikim në disa deputetë të zgjedhur të Kuvendit të Kosovës. Tash, dorën në zemër, këto dy zhvillime, sado të pakëndshme që janë, s’është që unë prej Serbisë kam pritë diçka tjetër, ose në raport me Serbinë kam mësuar ndonjë gjë të re.

    Ama prej Vjosës e Hekuranit… pra, po e kuptoni edhe vetë – Ngjarja e tretë që dëshmon se jemi shtet jo serioz është krejt hallakama që u shkaktua në komunikimin ndërmjet Presidencës dhe Qeverisë për tarifën e vendosur nga Shtetet e Bashkuara për mallrat kosovare.

    Qe pak fakte dhe raportime për krejt Vjosat dhe krejt Hekuranat e kësaj Kosove që mund të mos e dinë çka është kah bëhet dhe në vend të qartësimeve politikanët iu japin mjegull, ta merr mendja ti, përnjëmend është e rëndësishme kur e kryen Hekurani orarin e punës, ose kur Vjosa hyn në rrjete sociale.

    Siç dihet, Presidenti amerikan Donald J. Trump ka vendosur tarifa në mallrat e shteteve ndaj të cilave Shtetet e Bashkuara kanë deficit tregtar dhe e kanë gjetur një formulë për të vendosur tarifa ndaj këtyre shteteve.

    Sipas Shtëpisë së Bardhë, vlera e tarifave që Amerika aplikon ndaj vendeve është fiks gjysma e vlerës së barrierave tarifore dhe jotarifore që ato vende aplikojnë ndaj mallrave amerikane. Pra, nëse Kina, një shtet, ka tarifa dhe barriera le të themi 67%, atëherë Amerika ka tarifë 34% për mallrat e atij shteti.

    Tash, në rastin e Kosovës kjo nuk vlen.

    Axiosi, gjegjësisht James Suroviecki i Axiosit, e kanë publikuar edhe formulën e saktë që duket shumë shkencore sepse i ka do shkronja greqisht në të, por që ju mos me e ndërru kanalin, nuk po hyj tash me formulën e saktë, fundja garant në Kosovë e lexojmë Axiosin, nuk është që rrimë në TikTok gjithë ditën tu këqyrë budallenjtë e reality show-ve.

    Arsyeja pse nuk po ndalem në formulën e saktë është se duhet të shpjegoj çka eksporton Kosova me Amerikë, çka kanë blerë amerikanët “made in Kosova”.

    Qe statistika. Deri në 2019-ën nuk kanë blerë ama gati bash kurrgjë hiç. Prej 2020-ës e posaçërisht pas pandemisë, kjo rritet dhe për 4 vjet i mbërrin rreth 400 milionë eksporte.

    Prej 400 milionëve, qysh po e shihni, 30% janë tekstil dhe artikuj tekstili dhe 51% të ndryshme – çfarë sistemi i mirë i klasifikimit të eksporteve tjera: plastikë, bimore, ushqim e pije, metale, tekstil dhe të ndryshme – fort efikas jemi.

    Nga këto 50% të ndryshme, 49.4%, që i bie rreth 200 milionë për 4 vjet, janë dyshekë, mbajtëse të dyshekëve, jastëkë, mbuloja, e shertesa – 200 milionë për 4 vjet.

    Çka kemi importu nga Amerika? Produkte minerale, kimike, kerrë e kamiona, makineri, etj. etj. Totali i importeve? Rreth 100 milionë euro. Pra, nëse e heqim masën 10% i humbim 10 milionë euro, 10 milionë – that’s it! Një ose 2 km rrugë, që edhe ashtu nuk shtrohen, më pak se një stadium që kurrë nuk u kry!

    Pare të ima për buxhetin e madh me rritjen më të shpejtë e më stabile në Ballkanin Perëndimor dhe jo vetëm!

    E tash, pas këtyre fakteve, të flasim pak për procedurën e heqjes së tarifës.

    Fillimisht, kjo është punë e Presidentes, aq sa është tarifa e rrymës – me fjalë të tjera, bash hiç! A ia ndalon dikush Presidentes të propozojë dhe të avokojë për këto tema? – Askush!

    A ka ndikim dhe kompetencë? – JO!

    A ka protagonizëm nga i cili populli është më i hutuar? – PO!

    Në Kosovë është në fuqi një dokument që titullohet LIGJ PËR MALLRAT E LIRUARA NGA TATIMI DOGANOR DHE MALLRAT ME TARIFË ZERO TË TATIMIT. Në këtë ligj është një neni 3 ku thuhet se:

    Subjektet dhe mallrat e liruara nga tatimi doganor apo reduktimi ose pezullimi i tatimit doganor në zero normë, rregullohet me akt nënligjor të nxjerrë nga Qeveria e Republikës së Kosovës dhe për këtë njoftohet Kuvendi.

    Dikush thotë: Cili Kuvend? S’ka Kuvend hiç, s’ka ku me u dërgu njoftimi dhe tarifa mbetet. Tash, nëse i besojmë këtij interpretimi, del që as Vjosa e as Hekurani nuk e dinë ligjin dhe nuk e dinë që s’kemi Kuvend.

    Nëse Kuvendi veç njoftohet, e Qeveria vendos, i bie që për të hequr tarifën, duhet të plotësohen dy kushte:

    Që Hekuran Murati të jetë në orar të punës dhe të kërkojë nga KM Kurti që të heqë tarifën dhe

    Që KM Kurti ta pranojë kërkesën e Hekuranit, qoftë edhe jashtë orarit të punës – meqë kjo Qeveri shpesh ka marrë vendime jashtë orarit, për mos me thënë që në vikend është marrë me rezultat të zgjedhjeve, në Këshill të Sigurisë.

    Pra, tarifa mund të hiqet, dihet kush e kërkon këtë punë, dihet kush e miraton dhe kush njoftohet dhe sa kushton!

    E tash, a hiqet? – Varet prej protagonizmit politik primitiv.

  • Një polic u vra – kush merret me pasojat

    Një polic u vra – kush merret me pasojat

    Kur javën e kaluar u mora me vrasjet në Vushtrri dhe me armët pa leje, në emision u bënë publike do të dhëna, që s’mund të trillohen, duhet të ndodhin që të besohen.

    Këto të dhëna kallëzojnë që është lehtë të vrasësh dikë në Kosovë dhe është kah bëhet edhe më lehtë, nëse për armëmbajtje pa leje nuk dënohet askush, e nëse numri i vrasjeve rritet dhe pesha e këtij krimi do të relativizohet.

    Mirëpo, këtë javë, e kemi një incident edhe më të rëndë, një polic u vra në Kaçanik. 4 plumba janë shkrepur, njëri ka qenë fatal, dy veta janë parë duke ikur, nuk ka të arrestuar, nuk ka as të dyshuar, nuk ka shumë deklarime për media, nuk ka shumë hallakamë.

    Çka dihet tjetër – dihet që polici i vrarë ka qenë veteran i UÇK-së, dihet që ka qenë pronar i një lokali, dihet që atij lokali i ishte vënë flaka para 4 vjetëve dhe asnjëherë nuk ishte marrë vesh nga kush.

    Këtë javë me sa kuptova Xhelal Sveçla e ka ndër mend të bëjë filma në veri prapë, por jo të shkojë në lindje, konkretisht në Kaçanik.

    Tash prapë, edhe ky incident është i ndarë edhe nga vrasjet në Vushtrri edhe në Prishtinë edhe nga incidentet tjera të armatosura në Kosovë, që për pasojë kanë pasur vrasjet apo plagosjet.

    Mirëpo, është i veçantë sepse në Kosovë nuk është standard që policët të jenë pronarë lokalesh, fort ma pak është standard që lokalet që janë pronë e policëve të digjen, aq më pak standard që ky rast të mos hetohet dhe gjykohet, kurse vrasjet e policëve në Kosovë numërohen në gishta.

    Deri këtu, kishim të bëjmë me fakte, statistika, parafrazime ose konstatime.

    Këtu e tutje nis pjesa e rrëshqitshme e muhabetit. Kreshnik Gashi, i kish listuar një sërë veprimesh që në kushte standarde i ndërmerr policia, e nuk i ka ndërmarrë për këtë rast.

    S’kam çka unë ta luaj të mençmin, veç po e luaj megafonin dhe po them ende nuk është shpallur shpërblimi nga policia apo Ministria e Punëve të Brendshme për çdo informacion që mund të çojë në identifikimin e autorëve?

    Pse policia nuk ka publikuar një përshkrim fizik të dyshuarve në lidhje me ngjarjen?

    Pse nuk ka një linjë të destinuar për ndarjen e informacioneve?

    Nëse një polici i digjet lokali, pse dikush në Kaçanik me shku me hapë lokal. Nëse shteti nuk është në gjendje ta hetojë dhe gjykojë këtë rast, për çfarë shteti jemi kah flasim këtu.

    Nëse shteti ka ditur diçka dhe e ka futur krejt problemin nën tepih, tash nën tepih nuk futet vrasja – kjo nuk është diçka që harrohet ose mbulohet!

    Kjo është foto e 2021-ës kur është zbuluar memoriali për policët e rënë në detyrë – atëherë kanë qenë 22 – sot janë 24.

    Ndër policë të vrarë ka heronj të Kosovës, por ka edhe raste në të cilat organet e drejtësisë kanë dështuar keq.

    Dëmi është bërë, njeri u vra – tash sistemi hetues dhe prokurorial i ka dy opsione: a do të jetë Afrim Lika një emër më shumë në atë memorial, apo vrasja e tij do të jetë edhe një rast i zgjidhur dhe një triumf për rendin, ligjin e drejtësinë në këtë shtet. Ndërkohë, politika mund të shikojë çka mund të bëhet tash e tutje të parandalohen ose të zbuten pasojat e këtyre tragjedive.

    I madh e i vogël në këtë shtet janë kah flasin për armët pa leje, për dënimet e buta, për korrupsion në drejtësi e polici, për pasiguri gati totale juridike, pastaj për mungesë të sigurimeve jetësore e shëndetësore për policë, për nevojën për përditësim të infrastrukturës së sigurisë etj etj.

    Qytetarët – e ne nuk kemi opsione – duhet t’i besojmë sistemit të drejtësisë e e qartë është nuk i besojmë – kjo vërtetohet në çdo sondazh dhe t’i besojmë policisë, që i besojmë dhe kjo vërtetohet në po të njëjtat sondazhe.

  • Viberi – vendlindja e PSD-së dhe arena e LDK-së

    Viberi – vendlindja e PSD-së dhe arena e LDK-së

    Qe një temë e mirë mirë – viberi! Aplikacioni numër 1 në Ballkan për biseda pa pare, vendlindja e PSD-së arena e debatit në LDK.

    Reporteri, taktikisht për Bajram, e para një prillit, e ka bëre një punë te mirë që i ka lëshu do screenshota të komunikimit të një grupi në viber të zyrtarëve të LDK-së, ku vërehen jo vetëm pakënaqësitë e zyrtarëve të kësaj partie me numrin e votave në diasporë, por kalohet në akuza serioze.

    Për ta parafrazuar Arben Gashin, pa u identifikuar problemi saktë si skemë e organizuar kriminale, nuk mund të shpëtohet partia.

    Pra, brenda LDK-së është kah flitet për manipulim ose për skemë kriminale, kurse nëse e parafrazojmë kryetarin e partisë, Lumir Abdixhikun, luks është të merresh me këtë temë tani, kush do të merret, le ti adreson ne polici ose prokurori, ato janë vota të LDK-së dhe shqetësim për të është pse nuk janë 40 mijë vota për LDK-në në diasporë, por janë përgjysmë më pak.

    Për më tepër Abdixhiku pohon se edhe brenda partisë ka pasur grupacione pesëshe të deputetëve që kanë marrë vota joproporcionale nga disa degë, qysh ka marrë një dhjetëshe e deputetëve vota joproporcionale nga diaspora.

    I bie që tek votat e diasporës i kemi dy mënyra të intervenimit! E para është ndërhyrja direkte si në rastin e Martin Berishajt, i cili shkon si car i merr votat vet, pa vëzhgues dhe mandej ato vota anulohen dhe po m duket që po e shoh LDK-në tu thanë: Martin, mbajma qëtë birrë, këqyre qysh bëhet kjo punë!

    Këqyre, efekti i kësaj hallakame edhe brenda LDK-së, edhe ankesave poshtë e përpjetë është vetëm medial dhe mund të jetë politik.

    Rezultatet janë certifikuar, deputet e legjislaturës së nëntë dihen, Kuvendi do të mblidhet më 15 prill në seancë konstituive dhe dalja e këtij skandali në publik nuk do të prodhojë pasoja për
    deputetët e rinj, nuk do të shkaktojë zvarritje në formim të institucioneve të reja, në rregull jemi, pini maca ujë!

    Mirëpo, duhet thënë po ashtu që për tu certifikuar rezultatet, është dashur që të kalojnë nëpër PZAP dhe nëpër Gjykatë Supreme. Për rezultatet e LDK-së në diasporë është ankuar Vetëvendosja,
    por të dyja këto instanca e kishin refuzuar ankesën e kësaj partie.

    Pra, këto vota janë të rregullta dhe për këtë punë kanë vendosur gjyqtarë në dy shkallë, se jo një.

    Tash, a nuk ka ditë Vetëvendosja ta formulojë ankesën, a gjyqtarët seriozisht nuk kanë parë asnjë parregullsi, a nuk po dinë njerëzit e LDK-së – krejt këto janë tema të mira, por nuk kanë pasoja!

    Kuptohet, pasojat e daljes në publik të komunikimeve në viber në LDK nuk kanë shkaktuar as përafërsisht pasojat kur një gjë e tillë i kishte ndodhë Vetëvendosjes dhe kishte lindur PSD-ja, që një kohë ka qenë ndër grupet e viberit më me ndikim në Kosovë.

    Nëse për LDK-në vlejnë rregullat e Whatsappit edhe në viber, atëherë për të pakënaqurit po bëhet mirë!

    Viber ishte appi në të cilin Shkëmb Manaj shprehu pakënaqësinë dhe pretendoi se është dëmtuar nga njerëzit e LDK-së dhe pasi kjo doli në publik, Manaj u bë nënkryetar i Prishtinës!

    Çka ndodhë me tjerët, e marrim vesh më 15 prill, pikërisht për këtë datë është caktuar seanca konstituive e Kuvendit.

    Procedura, nëse krejt shkon sipas planit parasheh që fillimisht, çdo parti cakton një anëtar në Komisionin e Përkohshëm për Verifikimin e Kuorumit dhe Mandateve. Ky komision kontrollon nëse në sallë ka kuorum dhe nëse të gjithë deputetët kanë mandate të vlefshme. Komisioni do të udhëhiqet nga një deputet i Lëvizjes Vetëvendosje.

    Pas prezantimit të raportit të komisionit, ai votohet nga Kuvendi. Vetëm pas kësaj vazhdohet me betimin.

    Deputetët bëjnë betimin solemn dhe marrin zyrtarisht mandatin e tyre si përfaqësues të zgjedhur.

    Më pas votohet Kryetari i ri i Kuvendit, që duhet propozohet nga partia më e madhe parlamentare. Zgjedhja bëhet me shumicën e votave të të gjithë deputetëve. Nëse zgjidhet, ai menjëherë merr drejtimin e seancës.

    Tutje, vijohet me zgjedhjen e pesë nënkryetarëve: tre propozohen nga tri partitë më të mëdha (LVV, PDK dhe LDK), një nga deputetët e komunitetit serb, dhe një tjetër nga deputetët e komuniteteve të tjera jo-shumicë. Kandidati i subjektit më të madh duhet të jetë i gjinisë tjetër nga Kryetari.

    Seanca konsiderohet e përmbyllur – e rrjedhimisht Kuvendi i konstituar – vetëm pasi zgjidhen Kryetari dhe të gjithë nënkryetarët. E megjithatë, nuk ka asnjë afat të përcaktuae kohor për zgjedhjen e tyre, duke lënë hapësirë për zvarritje të procesit.

    Por nëse seanca ndërpritet për çfarëdo arsyeje, pauza nuk mund të zgjasë më shumë se 48 orë.

    Kuptohet, kryetari i Vetëvendosjes Albin Kurti pohoi se po punon që në të njëjtën ditë të votohet edhe Qeveria e re. Në atë rast jemi kah flasim për një seancë të re, të jashtëzakonshme të Kuvendit, pas kësaj seancës konstituive.

    Kuptohet, e gjatë është lista e mundësive dhe manovrave të mundshme për të zvarritë procedurat, edhe më e gjatë është lista e telasheve që shakktohen ose nuk trajtohen, duke mos pasë institucione me mandat.

    Cmimi i rrymës shkoi – për temat tjera – shohim!

  • Çka na mësuan komedianët nga Rusia

    Çka na mësuan komedianët nga Rusia

    Tema kryesore në Amerikë këtë javë ka qenë qysh krejt kupola vendim marrëse u ekspozua në media për mënyrën se si e ka diskutuar, trajtuar, vendosur, realizuar dhe më pas edhe vlerësuar bombardimin e rebelëve huthi në Jemen, ku janë vra 50 veta.

    Tim Waltz, këshilltari i Trumpit për në një grup në TELEGRAM, i ka përfshirë Sekretarin e Shtetit Marko Rubio, Sekretarin e Mbrojtjes Pete Hegseth, Drejtorin e CIA-s John Ratcliffe dhe 14 zyrtarë të tjerë të lartë të kabionetit të Trumpit ose të Qeverisë amerikane, mirëpo, në këtë grip gabimisht e ka përfshirë edhe Kryeredaktorin e The Atlantic Jeffrey Goldberg.

    Kështu Goldberg u be dëshmitar se si vendimi kabineti i Trumpit vendos të bombardoje një grup të armatosur. Normalisht, ai e publikoi një shkrim ku i parqiti këto detaje.

    Në atë shkrim zbulohen detaje shokuese se si planet operacionale të bombardimeve në Jemen, përcillen në një grup në telegram dhe si merret vendimi për bombardime!

    Edhe tamam mendon që këso gabimesh amatoreske ndodhin vec në Amerikë, vec kur e sheh lajmin e pabesueshëm që lëshime të rënda ndodhin edhe në Kosovë.

    Kabineti, që e mbron Albin Kurtin nga mediat e Kosovës dhe e qet në paraqitje publike e takime në shtete të Evropës dhe takime internacionales socialiste, u ngul fëlliqtë në një kamerë të fshehtë nga dy komedianë nga Rusia.

    Në videon e publikuar të mërkurën nga kjo dyshe, njëri nga komedianët shtiret sikur është presidenti i Letonisë, Edgars Rinkēvičs.

    Edhe tash këtu mund të merremi me dy tema: me disa mosdifqa në kabinetin e Kurtit që kanë ra pre e mashtrimit dhe kështu e kanë bërë Kryeministrin temë për tallje dhe shpotitje ndërkombëtare, ose të merremi me atë që e ka folë Kryeministri me dy komedianë rusë, duke menduar që po flet me Presidentin e Letonisë.

    Kuptohet, për mua më interesante është kjo e dyta, sepse që ka mosdifqa me rroga të këshilltarëve, këtë punë e di moti.

    Mirëpo, që Kryeministri seriozisht mendon që është bërë luftë hibride ndaj tij dhe këtë e thotë në takime me Presidentë shtetesh, kjo po që është risi.

    Që ka qenë i shokuar kur e ka marrë lajmin për emërimin e Rik Grenellit si Drejtor i Qendrës Kenedi dhe që nuk e ka krejt të qartë se cka është Qendra Kenedi dhe që po mendon që Grenelli tash do të angazhohet kundër komunitetit LGBTIQA – këto po që janë risi.

    Që Kryeministri i përzien muxhahedinë dhe talibanët, kjo vec s’është gjë e mirë, e që mendon se opozita demorkatike në Serbi në formën e lëvizjes masive studentore në Serbi nuk është kah përkrahet sa duhet nga BE-ja, kjo po që është risi.

    Të njëjtit komedianë i kanë bërë mashtrime të ngjashme edhe njerëzve me kabinete që kanë më shumë njerëz dhe më të aftë sesa kabineti i Kurtit. Viktima të tyre kanë qenë kryeministra e ministra e zyrtarë të larrë evropianë dhe amerikanë.

    Kjo nuk e relativizion, as nuk e zbutë skandalin e pësuar nga Kurti. Mirëpo, nëse me ato ide, me atë fjalor, me atë anglishte, me atë lehtësi flet edhe në takime, jo veç në kamera të fshehta, atëherë edhe Kurti edhe krejt na bashkë me të jemi në telashe.

    Sa për angazhimet e Kosovës për tu bëtë pjesë e NATO-s dhe pjesë e Këshillit të Evropës, për të cilët Kurti flet aty – fuqia diplomatike e vendit tonë prapë më së miri u ilustrua këtyre diëtve me rastin e njohjes nga Kenia.

    Deklarimet nga Ministria e Jashtme dhe fotot nga Behgjet Pacolli dëshmojnë se jemi kthyer në stad kur njohjet sigurohen nga lidhjet biznisore, kurse në Ministri të Jashtme nuk kemi njerëz që e njohin as Kenian, as Afrikën.

    Kjo njohje tregoi se sa me dëshpërim kemi kërkuar një lajm të mirë në politikë të jashtme pas dështimeve dhe njëkohësisht na kthen sërish disa hapa prapa. Në kthen në temën e njohjeve dhe çnjohjeve, e jo anëtarësimit në organizata ndërkombëtare ose multi laterale.

    Mirëpo, gati një vjet i ka që jemi kah merremi me para fushatë, fushatë, zgjedhje dhe numërime. Me këtë të fundit, duhet të merremi edhe sonte!

  • A t’i legalizojmë armët, a çka po bëjmë…

    A t’i legalizojmë armët, a çka po bëjmë…

    Qe një temë e mirë – Vushtrria!

    Komuna e më së shumti talentëve të mëdhenj në histori të futbollit në Kosovë, komuna që hiç nuk e di pse në vend të tyre krenohet me çaj rusi, dhe kohëve të fundit, komuna me dëshmitar të vrasjeve!

    E di, poshtë e përpjetë i madh e i vogël kanë raportuar dhe kanë shkruar për këto vrasje dhe nëse merremi edhe s’ka as minuta e as Hoxhë që kallzon diçka të re.

    Për më tepër për relativizmin dhe glorifikimin e dhunuesve, vrasësve dhe budallëve në rrjete sociale, kam folë edhe më herët dhe nuk dua të kthehem aty.

    Por, vrasjet në Vushtrri, edhe pse incidente të ndara, edhe pse mund të jenë të izoluara, i hapin tri tema edhe duhet ti hapin tri debate të mëdha në këtë shoqëri të lirë e demokratike.

    E para – a duhet ti legalizojmë armët?

    Kur një tinejxher ka qasjet lehtë në armë ta vrasë një tinejxher tjetër pas iftarit, kjo e dëshmon një gjë! Ky sistem i drejtësisë është një hajgare e madhe dhe ka dështuar në sanksionimin e armë mbajtjes pa leje si krim!

    Armë mbajtja pa leje në Kosovë është vepër e dënueshme me burg, mirëpo, gati asnjëherë për të nuk dënohet dikush me burg. Pra, ti mund të endesh me armë, të kërcënosh njerëz poshtë e përpjetë, të terrorizosh njerëz, të shkrepësh me armë në salla të dasmave që janë ngjit me pompa të benzinës dhe të tentosh të vrasësh njerëz dhe për armëmbajtje pa leje dënohesh me ca qindra Euro.

    Ca qindra Euro – that’s it!

    Në këtë vend ka raporte dhe hulumtime qe tregojnë që politikat ndëshkimore për armë mbajtje pa leje janë të buta, për mo me thanë që janë aq të buta, sa që mund të konkludohet që sistemi i drejtësisë është sponsor i vrasjeve, sepse për ca qindra Euro dënim, secili kosovar mund të mbajë armë pa leje dhe të shkrepë sa here që nxehet n çaj!

    Meqë sistemi i drejtësisë nuk po do të merret me këtë fenomen, ndoshta është koha të merren instancat tjera. Ndoshta duhet legalizuar krejt armët që i kemi, secili të lajmërojë çka ka në arsenal nëpër oda dhe së paku të ketë një lloj kontrolli, kush në këtë vend është kah shkrepë.

    Ose ta bëjmë që të blejmë armë në super markete dhe ata kur qëllon far lirimi, krejt aksham Pazar, ose nëse armë mbajtja pa leje është krim, ata që mbajnë armë pe leje të trajtohen si kriminelë.

    Kuptohet, manej nuk kish pasë mundësi Xhelal Svecla të bëjë filma si në veri kur po konfiskojnë armatim, por punë kjo është tjetër temë! Në jug nga armët pa leje janë kah vriten njerëzit dhe drejtësia ka dështu të merret me fenomenin. Kur shteti dështon duhet, të shikohen qysh tjetër mund të trajtohet fenomeni.

    Kur e kam trajtuar këtë temë me ekspertët, ata pohojnë dy gjëra që Kosova ka qenë vend ku ka pasë luftë dhe ka pasë shumë armatim të duart e civilëve dhe duhet kohë që ai armatim të dalë nga përdorimi dhe që shqiptarët, e kosovarët në veçanti e kanë traditë të mbajnë armë te shpia!

    E qitu ju pritsha –tema e DYTË traditë me majtë armë edhe mund ta kemi! Ama nuk e kemi pasë traditë që armët ti përdorim për të vra gra, ose për të vra veten. Këto dy tradita jemi kah i zhvillojmë kohëve të fundit.

    Nuk po hyj në detaje të asaj që ndodhi në Vushtrri, sepse ajo që po tentoj të them shkon përtej tragjedisë atje, shkon përtej tragjedisë së dy familjeve. Fenomei i vrasjes dhe vetëvrasjes nuk është i veçantë për Kosovën, ndodhë në shumë vende në botë dhe nga ato vende mund të nxjerrim mësime për të parandaluar një gjë të tillë, nëse si shtet ose si shoqëri duam.

    Arsye tjetër pse duhet të folur për vrasjen e vetëvrasjen si fenomen, por jo për tragjedinë në Vushtrri është tema e tretë që mendoj që duhet hapur debat pas kësaj tragjedie – që është raportimi i mediave për këtë fenomen.

    Rastet në Vushtrri, bashkë me do postimi idiotike lidhur me Ramazan këtyre ditëve, ma kanë gërditë zanatin, më kanë bërë ta kuptoj që tyrli budalle edhe me gazetari merret dhe që ka shumë media që janë në gjendje të shkelin mbi të vdekur për klikime dhe për do Euro që i fitojnë nga rrjetet sociale.

    Gatishmëria e mediave që të përfitojnë nga tragjeditë e familjeve në Kosovë, është dukuri që ka nisur pas 2009-ës dhe ka marrë hov pas pandemisë. Kolona e kamerave në të pame, shkatërrimi i privatësisë së familjeve të viktimave, spekulimi dhe raportimi gjysmak për motivet e vrasjeve dhe spekulimet për moralin e vrasësve ose viktimave janë nivel ku disa media kemi ra, e nuk kam besuar që bijmë.

    Kuptohet, unë vazhdoj të mendoj që duhet pak edukim medial dhe mandej familjarët e viktimave dinë të mbrohen nga spekulaten që tentojnë të shiten si gazetar.

    Kjo mandej i prish familjet dhe kur prishet familja, veç një hap larg është të prishet krejt shoqëria!

    Kuptohet, kjo është e ndërlidhur me promovimin dhe glorifikimin e dhunës që e bëjmë në reality show, që e bëjmë në video lojëra, në rrjete sociale dhe në forume tjera.

    Mirëpo, mediat do të duhej të ishin FILTER, do të duhej të ishin fireëall ndaj rrjeteve sociale, e jo promovues i degjenerimeve në këto rrjete.

    Pormovimi dhe relativizimi i vrasjes – spekulimet për moral dhe motiv janë territor fort i rrezikshëm, ku nëse lëshohemi, s’ka mundësi kush me na nxjerrë!

  • A përdori Vuçiqi armë kundër popullit të vet

    A përdori Vuçiqi armë kundër popullit të vet

    Qe një temë e mirë – në Serbi, në fundjavë u zhvilluan protestat më të mëdha në Ballkan këtë shekull.

    Policia e Serbisë pohoi se në rrugë kanë qenë 100 mijë veta, pjesëmarrësit pohojnë që kanë qenë gjysmë milioni, që gjë tregon se qysh i matë policia numrat e demonstruesve dallon shumë prej mediave dhe ekspertëve.

    Mirëpo, nga protestat në Serbi interesante janë dy tema: e para, a ka përdorë policia e këtij shteti a po se më mirë me thanë, regjimi i Aleksandar Vuçiqit armë ndaj protestuesve?

    Tash, kur po themi armë, atje që 4 ditë temë kryesore është përdorimi i asaj që quhet top zanor, ose top sonik.

    Topi zanor është pajisje që montohet në automjete policore ose objekte tjera dhe mund të transmetojë zëra ose audio incizime, ose audio efekte të ndryshme dhe kështu të shkaktojë iritim, ose panik, presion në veshë, marramendje, ose ndonjë formë tjetër të presionit në masë të njerëzve.

    Konkretisht modeli 450 XL i kompanisë Genasys e ka mundësinë që shumë zëshëm, në më shume se një kilometër e gjysmë të transmetojë audio filea që imitojnë krismat e armëve të ndryshme, alarme, ndihmën e shpejtë, ose vetura që afrohen me shpejtësi, ose trena, ose sirena irrituese, ose diçka tjetër, çka do që i ka shkaktuar këto skena në Beograd.

    Shikoni se si mijëra njerëz nga paniku ikin nga rruga, e në fakt nuk ka asgjë që i kërcënon. Pikërisht ky topi zanor besohet që është mjeti i përdorur, kurse efekti i kërkuar ka qenë paniku masiv.

    Ekspertët ushtarakë në Serbi po e konsiderojnë armë taktike meqë përdoret për menaxhim të turmave, njëjtë si gazi lotsjellës, ose topi i ujit, ose mjetet tjera policore me qëllim të ngjashëm.

    Për më tepër këta ekspertë pohojnë se në Serbi është i ndaluar me ligj përdorimi i këtyre armëve.

    Për me e kompliku punën edhe më tej u përkujdes Ivica Dacic, ministri i brendshëm i Serbisë, po ku e gjetet more këtë fotot para 10 vjetëve, gjeje një më të re…

    Eh bën kjo! Dacici fillimisht deklaroi se Serbia nuk ka aso topi zanor hiç, nuk e posedon asnjë organ i këtij shteti. Më pas doli opozita dhe prezantoi dokumente të prokurimit ku shihet se Serbia ka blerë 16 topa zanor të modeleve të ndryshme.

    Mandej i mori disa media të afërta me regjimin dhe ua prezantoi një model tjetër të topit zanor, jo 450shin. Për 450sh tha që e kemi, qe ku është, ama nuk e kemi përdorë kurrë dhe iu ka harxhu bateria, edhe sot s po bën!

    Dmth, këtë s munnesh me e trillu, kjo duhet me ndodhë për me e besu – tentimin e Dacicit për arsyetim, jo arsyetimin që përnjemend u harxhu bateria.

    Pra, ajo që dimë është që atje shteti ka rrejtë për armë zanore, që përdorimi i tyre është ilegal, që protestuesit kanë pasë episode paniku kur pohojnë që kanë dëgjuar efekte të ndryshme dhe kanë ikur nga rruga, mirëpo, nuk ka fakte që janë përdorë pikërisht këto modele të për të cialt folëm, apo paniku është shkaktuar nga diçka tjetër.

    Tema e dytë – a duhet në Kosovë të merremi me protestat në Serbi? Paj, nëse merremi me budallë të reality showave e me budallë tjerë, e me gjithçka përvec drejtësisë, shëndetësisë e arsimit, hajde të merremi pak edhe me protestat në Serbi, a po nnin mirë a?

    Qysh e kemi sqaru në një video më herët, këto protesta janë kulminacion i pakënaqësisë me një tragjedi ku u vranë 15 veta pasi u rrëzu streha e stacionit të trenit në Novi Sad. Detajet e projektit zbuluan se fjala është për korrupsion dhjetëa milionësh dhe projekt që nuk ëhstë nisë, nuk është realizuar dhe nuk është mbikëqyrë si duhet dhe për pasojë të korrupsionit, kaanë vdekë 15 njerëz.

    A dridhet regjimi i Vuçiqit nga protestat? Dridhet edhe fort bile. Që 6 muaj krejt Serbia është në bllokadë dhe kjo bllokadë nuk dihet se kur përfundon, Kryeministri ka dhënë dorëheqje, ministrat tjera janë nën presion, Kuvendi nuk ka paralajëmrim kur e voton Kryeministrin e ri, kurse për Kosovë, Republika Srpska, litium e krim të organizuar nuk flet më kush!

    Kush përfiton politikisht nga kjo situatë? Askush! Kjo është një lëvizje studentore që deri më tani po duket origjinale, e nisur dhe e komenduar nga studentë, pa përzierjen e partive opozitare dhe shoqërisë civile, ka aty teori që prapa studnetëve qëndrojnë shërbimet ruse, ka do teori tjera, por këto janë teori.

    A është Kosova temë? Në protesta nuk është! Por kërkesa themelroe e protestuesve është shteti ligjor e kushtetues – e Kosova është në Kushtetutë të Serbisë!

    Qysh e ka opozita qasjen ndaj Kosovës – eh këtu stiuata është harmonikë – fort spektër i gjerë që ga liberalët që pohojnë në publik që Kosova është e pavarur dhe duhet të njihet nga Serbia, e deri tek ekstremista e budallë të djathtë që pohojnë se Kosovën duhet me e rimarrë me armë.

    Cila palë qysh i ka gjasat – të dyjat i kanë tokë! Aq gjatë është Vuçiqi në puishtet, aq shumë ka pushtet, aq shumë është i korruptuar dhe i lidhur me struktura legale e ilegale, sa që në Serbi nuk ka opozitë! Aq janë të përcarë në 100 parti dhe fraksione, sa që shansa s kanë të bëjnë diçka serioze.

    Për më tepër zgjedhje te fundit kanë qenë të vjedhura dhe i kanë lënë në pozitë edhe më të keqe dhe në raporte edhe më të keqe ndërmjet vete, plus i kanë dhënë hapësirë ekstremit të djathtë pro-rus dhe anti-logjik!

    Dikush ka pas shkru që u cu n këmbë Serbia, po n gjumë është opozita!

    Me fjalë tjera, kurrfarë parashikimi solid nuk ka çka ndodhë me raportet Kosovë – Serbi nëse regjimi i Vuçiqit bjen!

    I kthehemi tash temave tona!

  • Askush nuk do t’i qeverisë 1,5 milion kosovarë

    Askush nuk do t’i qeverisë 1,5 milion kosovarë

    Veç mos thuani qe nuk u kam tregu!

    Deri në Fitër Bajram dihet që s ka gjë, ka mbet të shihet a bëhet diçka për atë Bajramin tjetër. Të nisim me të që ndodhu sot. Fokusi është në Lidhjen Demokratike të Kosovës – 2 lajme – i pari që Gaz Muhaxhiri dhe Imri Ahmeti hoqën dorë nga mandatet e deputetëve dhe kjo lëshoi vend për Arben Gashin dhe për Paris Gurin.

    Lajmi i dytë – Avdullah Hoti, ish Kryeministri i Kosovës pohon se rritja e LDK-së ka qenë e pamjaftueshme që në votat e LDK-së nga diaspora ka pasur votë joproporcionale dhe kjo e ka cenuar besimin në LDK. Për tu kthyer besimi në LDK, sipas Hotit duhet lidership i ri.

    Përderisa Hoti reth votave të diasporës vetëm deklarohet, Vetëvendosje për këtë punë është ankuar dhe duhet pritur vendimin e PZAP-së për të konstatuar nëse ka pasë manipulim apo jo.

    Deri tash nga LDK-ja dimë vec për manipulimet e konstatuara në Vushtrri.

    Mirëpo, këto dy lajme të sotme kallëzojnë diçka tjetër – që krejtve është kah iu konvenon shtyrja e procesit dhe askush nuk dëshiron ti qeverisë 1 milion e gjysmë kosovarë që e durojnë edhe me iu shtrenjtu rryma, edhe artikujt elementarë në markete.

    Presidentja nuk deklarohet nëse për shkak të situatës në rajon, ose në Evropë, Kosova ka nevojë ose domosdohmsëri për Parlament të ri që Qeveri të re sipas vullnetit të popullit.

    Vetëvendosja nuk i ka numrat që Qeverinë ta bëjë me partnerët e vetë dhe blen kohë me ankesa, parashtresa e Sami Kurtesha.

    Tek opozita ka pakënaqësi të brendshme tek secila parti, e më pas telashe tjera ndërmjet vete. Po ashtu e dinë që në pushtet mund të vinë vetëm nëse Vetëvendosja do që ata të vinë në pushtet dhe nuk kanë faj që nuk e kanë për nguti këtë punë.

    Kuptohet që takime sekrete ose jo zyrtare ndërmjet partive ka dhe një nga ata të mundshmit është zvarritje e procesit deri në dështim, zgjedhje të reja, mundësisht verës, ridefinim i skenës politike sepse AAK-ja e NISMA zor që shjojnë bashkë, kurse Lista për Familjen zor që shkon vetëm dhe pas të shohim kush del fitues.

    Mirëpo, më shumë sesa me temën cka mund të prodhojë zvarritja, mirë është të merremi me temën sa do të zgjatë kjo zvarritje dhe sa mund të na kushtojë.

    E para – stiuata ku jemi aktualisht është që kemi rezultate përfundimtare por jo të certifikuara. Rezulattet përfundimatre mund të kontestohen në PZAP, gjë që ka ndodhur dhe më pas të kontestohen në Gjykatë Supreme. Të dyja këto instanca i kanë nga pak a shumë një javë kohë të merren me ankesa dhe pas tyre, mund të certifikohen rezulatet, diku 50 ditë pas zgjedhjeve.

    Pas certifikimit të rezultateve nga KQZ-ja, brenda 30 ditësh, presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani, duhet të thërrasë mbledhjen konstituive të Kuvendit të Kosovës. Kuvendi konsiderohet i konstituuar pasi të zgjidhen kryetari dhe nënkryetarët e Kuvendit, mirëpo, për këtë punë nuk ka afat. Kryetari I Kuvendit duhet të nominohet nga grupi më I madh parlametar, por për këtë punë nuk ka kufizim kohor. Pas konstituimit të Kuvendit Presidentja e vendit obligohet që të nominojë partinë fituese të zgjedhjeve si mandatare për formimin e qeverisë dhe procesi duhet të zhvillohet “sa më parë që të jetë e mundur”. Kabineti qeveritar i propozuar duhet ti sigurojë votat e 61 deputetëve. Në rast se dështon, atëherë, presidentja është e obliguar që brenda dhjetë ditësh t’i ftojë në konsultim edhe një herë partitë politike, edhe të vendosë, sipas diskrecionit të saj, për mandatarin e re, nëse dikush dëshmon që i ka 61 vota. Mandatari I dytë I ka mandej 15 ditë kohë që të marrë votat në Kuvend për kabinetin që e propozon dhe nëse dështon prapë, Presidentja duhet të shpallë dekretin për zgjedhjet e reja, që duhet të mbahen brenda 40 ditësh.

    Pra, në rastin më të mirë, qy më të mirë, ec e dije a është I mirë. Në skenarin më të shpejt të mundshëm, kemi qeveri në maj.

    Eh tash të flasim për koston! Rryma do të shtrenjtohet, kjo po dihet! Lumenjtë plot bërllog, ajri i ndotur, rrugët e këqija ku vdesin njerëzit, sanksionet e BE-së e këto tjerat – po dihet!

    I vetmi është problem është koha – viti 2025 është vit i humbur politik dhe këtë humbje kemi me e pagu të gjithë ne që paguajmë tatim dhe s’marrim asgjë në kthim!

    Mirëpo, kjo punë e ka edhe të mirën e vet! Këqyre, mirë është që partitë e mbrojnë votën, mirë është që partitë iu besojnë gjykatave, mirë është që partitë kërkojnë ndryshime sepse kanë paasë ambicie më të mëdha, mirë është që tash shumica e politikanëve e dinë sa e kanë vlerën në tregun politik, mirë është që janë mbi 900 mijë kosovarë që dalin në zgjedhje. Nëse e humbim një vit, e fitojmë pak më shumë vetëdije politike, në rregull jemi!

    E mira tjetër – derisa krejt majnë ymyt që vijnë në pushtet, s’ka polarizim e hasmërim ndërmjet vete, krejt militantët mbajnë shpresë që do të përfitojnë diçka, dhe rrijnë në kondicion të fushatës. E nëse diçka shkon mbrapsht, gati që s merr përgjegjësi kush se jemi n tranzicion, që nuk edimë kur përfundon!

  • 4500 Euro hajni – 400 Euro dënim

    4500 Euro hajni – 400 Euro dënim

    Qe një temë e mirë – në 96% të familjeve në Kosovë, gatimin e bëjnë gratë. Kuptohet, këtë mesatare e prishim për 8 mars, për atë na duket që situata është më ndryshe, por nuk ish!

    E kur sërish vjen marsi, sërish e kallim – malin. Këqyrë, kur një popull primitiv i kall pyjet e veta çdo vit kjo nuk do të duhej të ishte lajm. Për atë edhe nuk po e trajtojmë si lajm, veç po themi që shkatërrimi i pyjeve është kah e shkatërron shëndetin tonë në një zinxhir shumë interesant.

    Kjo e dhëna me përqindje të grave që gatuajnë, s kish qenë aq drastike, sikur të mos i shtoheshin edhe dy të dhëna të tjera, së fundmi të përpunuara nga Instituti Atlas. Gjysma e këtyne grave, i kalojnë 3 orë çdo ditë pranë një stufe me dru, e përveç shtëpive që përdorin drutë për gatim dhe për ngrohje, një e dhënë tjetër drastike është se 90% e shkollave në Kosovë ngrohen me drunj, 9 prej 10 shkollave me drunj.

    Pra, përveç mësuesve të këqinj, infrasatrukturës së keqe, edhe ajrin në shkolla e kemi shumë të keq, manej prapë po çuditeni pse fëmijët po kthehen prej shkolle më tupa se që kanë shku atje.

    Sipas Inventarizimi Nacional i Pyjeve Kosova i ka 481 mijë hektrë pyje, ose mbi 45% e territorit të vend është territory pyjor.

    Mirëpo, përjashto pandeminë, cdo vit në Kosovë janë pre ndërmjet 10 dhe mijë metra kub dru jaashtëligjshëm!

    Pse nuk e dimë krejt saktë? Qe njeri:

    Dmth secili produksion i dasmaxhive t’i çon dronat hava edhe kur vjen nusja, edhe kur vjen shoqja e ngushtë e nuses, ama Agjencia e Pyjeve s’ka dronë me matë shkatërrimin e pyjeve!

    Hajde që dronë nuk paskemi. A ka njerëz?

    Pra, dronë nuk ka. Njerëz nuk ka. A ka së paku dënime për këta që shkatërrojnë pyje kurdo që kape?

    Qe njeri prapë:

    Qe një rast i mirë – një tip i Gjilanit është zënë që i ka pre 33 metra kub drunj, 33 metra. Dëmi 4,500 Euro, dënimi 400 Euro.

    Tash keni me thanë me pre malin është një gjë, me e kallë malin është tjetër. Edhe për kjëtë punë ka pak statistika, por janë drastike.

    Brenda 9 muajve më 2024, rreth 700 hektarë pyje janë shkatërruar nga degia!

    Pas pandemisë, brenda një vit mesatarisht Policia raporton për 250 – 350 raste të vjedhjes së pyjeve – gati një në ditë, mirëpo, veç 5-6 raste në vit të shkatërrimit të pyjeve.

    Termocentralet si ndotës të mëdhenj, shkallën e sëmundjeve të organeve të frymëmarrjes, dukshëm më të lartë se mesatarja e BE-së, ajrin ndoshta veç Maqedonia e Veriut e ka më të keq, veturat e vjetra, ngrohim e gatuajmë me dru edhe përmbi krejt këtë i shkatërrojmë pyjet ku të mundemi!

    Krejt këta janë faktorë që janë kah na vrasin të gjithëve ngadalë.

    Kjo bën që sa herë ka shi, të ketë vërshime, kur ka vërshime shkatërrohen shtëpitë e pronat, mandej e konstatojmë që shtëpitë e pronat i kemi pa leje – nejse kjo na qet në tjetër temë të mirë.

    Në thelb shkollat e keqija, spitalet e këqija, gjykatat e këqija janë kah e lejojnë edhe keqësimin e ambientit. Kjo ka me na e keqësu’ jetën aq shumë, që s’ka kuti as n Vushtrri, as n Wiesbaden, që na e kompenson!