Author: ATVLive

Jo shumë larg nga Tirana, ndodhet mali i Dajtit, i cili premton një arratisje të paharrueshme në natyrën shqiptare, shkruan Estelle Brana në një artikull të botuar në revistën franceze “EnVols”.

Mes pamjeve mahnitëse, ndalesave kulturore dhe ecjeve soditëse, ky park kombëtar është ideal per adhuruesit e aventurave dhe turistët që kërkojnë paqe dhe qetësi, raporton ATSH.

Mali i Dajtit, një masiv gëlqeror i zhytur në historinë shqiptare, zbulon kontrastet e tij natyrore 26 kilometra larg Tiranës.

Parku i gjelbër me pamje nga kryeqyteti, ofron eksplorimin mes qiellit dhe tokës, përcjell KosovaPress.

Ballkoni i Tiranës

E quajnë “Ballkoni i Tiranës” për shkak të lartësisë prej 1 613 metrash, ku duket sikur shtrihet e gjithë Shqipëria, kryeqyteti si një model i animuar, fushat si një mozaik i gjallë dhe, në një ditë të kthjellët, deti Adriatik që shkëlqen në horizont.

”Dajti Ekspres” ju çon nëpër pyje dhe lugina për 15 minuta. Ky teleferik i gjatë lidh periferinë e Tiranës me stacionin e sipërm.

Alpinistët me përvojë mund të vazhdojnë deri në majën kryesore, mali i Dajtit ose në majën e Tujanit, këndvështrime ku Shqipëria zbulon natyrën e saj të vërtetë.

Një vend i shenjtë dhe biodiversiteti

Një park kombëtar që nga viti 1996, Dajti është shtëpia e më shumë se 1 000 llojeve bimore me një sipërfaqe prej 29 384 hektarësh, duke përfshirë disa endemike.

Ahu, lisi dhe pisha e zezë mbizotërojnë në këtë peizazh ku derrat e egër, dhelprat dhe ndonjëherë ujqërit bredhin nën hije.

Ornitologët kanë regjistruar 180 lloje zogjsh atje, duke përfshirë shqiponjën e artë që fluturon mbi relievet gëlqerorë 65-milionë vjeçarë.

Aktivitetet sportive përfshijnë: ecje, kalërim dhe hedhje me parashutë në zonën rreth pishave shekullore.

Natyra në buzë të parkut

Përtej masivit kryesor shtrihet një territor me shumë pamje. Në veri, Kanioni i Brarit të tërheq me muret e tij marramendëse të shtrira – një lidhje mes epokave – një urë osmane e gërryer ndër shekuj.

Jo shumë larg, Shpella e Pëllumbasit mahnit me galeritë e saj gëlqerore, një vend i shenjtë nëntokësor ku paraardhësit gjetën strehim më shumë se 10 000 vjet më parë.

Shtegu rrethor i Shpellës së Zezë përshkon rrugën drejt një formacioni gjeologjik që daton në epokën e Jurasikut, dëshmi e mëtejshme e pasurisë nëntokësore shqiptare.

Në verë, kur dielli shkëlqen me rrezet e tij të zjarrta, ujërat bruz të Kanionit të Erzenit ofrojnë freski për notarët e guximshëm, ndërsa Ujëvara e Shëngjergjit, e arritshme pas një shëtitjeje të shkurtër, magjeps me ujërat e pastra kristal në një amfiteatër gjelbërimi.

Këto strehë natyrore, ende të paprekura nga turizmi masiv, ruajnë gjurmën e një natyre që, në këto lugina të thella, vazhdon të diktojë ligjin e saj.

Mes tavolinave dhe traditave

Mali i Dajtit ruan në mënyrë të çmuar identitetin shqiptar. Në restorantet malore si “Ballkoni Dajtit” – pjatat tradicionale si tava e kosit, turshitë dhe trileçja – tregojnë historinë e kuzhinës së vendit, shoqëruar me një panoramë që të lë pa frymë.

Në fundjavë, shëtitjet, një traditë vendase e një pikniku të gjatë, i jep jetë maleve.

Familje dhe grupe miqsh mblidhen aty nga Tirana për barbekju.

Në fshatrat përreth, larg qarqeve turistike, koha kalon ndryshe. Aty do të ndesheni me një mikpritje thuajse të shenjtë që e shndërron të huajin në mik.

Gjurmët e historisë

Nga rrënojat ilire të shekullit VI para erës sonë e deri te instalimet ushtarake tashmë të braktisura komuniste, Dajti mban gjurmët më të hershme të epokave.

Gjatë periudhës komuniste (1944-1991), mali strehonte bunkerë dhe poste vëzhgimi strategjike, tashmë ato janë të populluara, por ende të dukshme për syrin e vëmendshëm.

Dajti shërbeu edhe si strehë për luftëtarët e rezistencës gjatë pushtimit osman dhe më pas gjatë Luftës së Dytë Botërore, siç dëshmohet nga gurët përkujtimor të shpërndarë përgjatë shpateve të pyllëzuara.

Këta gurë të rraskapitur pëshpërisin historinë e një Shqipërie elastike, një udhëkryq mes Lindjes dhe Perëndimit, që ka kaluar nëpër epoka pa humbur kurrë shpirtin, si ky mal që, i patrazuar, vazhdon të vëzhgojë Tiranën.

Vesna Malishiq, kryeredaktore e Radarit tha se gazetarët e së përjavshmes kishin marrë informacione se një grup njerëzish nga Kosova kishin marrë pjesë në organizatën e Beogradit në Banjskë.

Ajo tha se Vuçiq po përpiqet të krijojë mundësinë e konfliktit para protestave të 15 marsit, për të vendosur gjendjen e jashtëzakonshme ose për të pasur një arsyetim për ndërhyrjen e policisë, tha ajo për N1.

“Vetë ardhja e tyre dhe ajo që simbolizojnë është ogurzi. Ata janë një skuadër vdekjeje. Ata janë përgjegjës për vrasjen e katër personave në autostradën e Ibrit, vrasjen e Vuk Draškoviqit, vrasjen e Ivan Stambolic, kryeministrit Gjingjiq, për të mos përmendur të gjitha gjërat e tjera që bënë në Bosnje. Dhe tani në park, në pjesën që ruan policia brenda zonës së mbrojtur rreth Presidencës, efektivisht si një mur i gjallë për Presidentin, shfaqet një njësi e tillë me reputacion të tillë dhe është skandali i skandaleve. Ky është një mesazh tmerrësisht i keq i dërguar nga ata që lejuan këta njerëz që paraqiten si pasardhës të JSO-së të shfaqen mes këtyre fëmijëve që gjoja duan të mësojnë”, tha kryeredaktorja e Radar, përcjell KosovaPress.

Malishiq shpjegon se asnjë nga ato që kanë ndodhur ditët e fundit, duke përfshirë paraqitjen e JSO-së, nuk është e rastësishme.

“As data, as ata fëmijë, as gardhi rreth parkut, as trashëgimtarët e JSO-së nuk janë të rastësishme… Është e gjitha pjesë e planit të qeverisë dhe mesazhit që dëshiron të dërgojë në prag të përvjetorit të vrasjes së Zoran Gjinxhiqit. Epo, shikoni çfarë ndodhi me trashëgiminë e tij, gjithçka u copëtua, madje edhe monumenti i tij, të cilin e hodhën në një bodrum me pretekstin e rindërtimit të një pjese të qytetit dhe na lanë përgjithmonë, sa ishin atje, pa atë pikë referimi. Presidenti i Serbisë në fillim të mandatit të tij ka dashur të stoliset me metaforat e Zoran Gjingjiqit dhe në një farë mënyre të paraqitet si pasardhës i tij. Sot ai është në fakt krejt e kundërta. “Dhe ajo zonë e rrethuar në Parkun e Pionerit është një shenjë simbolike e një shkëputjeje me gjithçka që përfaqësonte dhe përfaqësonte Xhinxhiq – një shtet modern, demokratik me institucione të forta, të orientuara drejt Evropës dhe me një vizion të qartë se çfarë është shteti dhe për çfarë synon ai”, tha bashkëbiseduesi i N1.

Pas tri kërkesave të refuzuara, Gjykata Speciale ia ka aprovuar kërkesën Hashim Thaçit për të ardhur në Kosovë.

Kjo pasi babai i tij është në gjendje të rënduar shëndetësore.

Gazeta Nacionale ka mësuar se Thaçi e ka vizituar babanë në klinikën Interne në QKUK.

Ai është shoqëruar nga forca të shumta të sigurisë.

Në refuzimet e mëhershme, Specialja vlerësonte se gjendja e babait të Thaçit nuk është aq e rëndë.

Më 14 shkurt 2025, Hashim Thaçi e bëri kërkesën e katërt në Gjykatën Speciale për ta vizituar babanë në gjendje të rënduar shëndetësore.

Aty ish-presidentin Thaçi kishte treguar gatishmëri për të respektuar të gjitha procedurat që kërkohen.

“Z. Thaçi thekson se gjendja shëndetësore e babait të tij “tash është përkeqësuar më tej, [REDAKTUAR]. z. Thaçi thekson se ai është diagnostikuar me [REDAKTUAR] dhe se mjeku i tij trajtues ka konstatuar se [REDAKTUAR]”, thuhet në dokumentin e Gjykatës Speciale.

“Z. Thaçi pohon se ai [REDAKTUAR] dhe për ngushëllim [REDAKTUAR]. 9 Z. Thaçi kërkon që vizita të bëhet në prani të [REDAKTUAR]”, thuhet më tutje.

Thaçi ka shprehur gatishmëri për t’i respektuar të gjitha masat e Gjykatës Speciale, vetëm që ta realizojë vizitën.

“Z. Thaçi pohon se nuk ka kundërshtim që t’i nënshtrohet masave të njëjta logjistike dhe kushteve të sigurisë që i ishin vendosur kur ai më parë ishte liruar përkohësisht në bazë të vendimeve të nxjerra nga Trupi Gjykues II (‘Trupi’), 11 dhe thekson se [REDAKTUAR]”, thuhet në dokument.

Tri ditë pas shpalljes së gjendjes ushtarake në Kosovë, mësuesi nga Gjakova, Haki Taha nga Gjakova më 13 mars 1945 në Prishtinë, ka vrarë Miladin Popoviçin, atëherë sekretar i Komitetit Krahinor të Partisë Komuniste të Jugosllavisë për Kosovë e Rrafshin e Dukagjinit dhe njeriu numër një i pushtetit politik në Kosovë.

Hakiu shkollën fillore e nisi në vendlindje dhe e mbylli në shkollën fillore “Kosova” në Krumë të Hasit në Shqipëri. Gjimnazin e ulët e kreu në Shkodër e Shkollën Normale në Elbasan, në vitin 1939, kur edhe u emërua mësues në Shinavlash të Shqipërisë.

Në vitin 1941, me grupin e parë të mësuesve që erdhën në Kosovë, erdhi në vendlindje edhe Haki Taha, ku, bashkë me shokët e vet, Hysni Zajmin, Fadil Hoxhën, Xheladin Hanën, Zeki Shehun, Muharrem Gazinë etj., gjatë verës, organizoi kurset e gjuhës për të rinjtë shqiptarë të shkolluar më parë nëpër shkollat në gjuhën serbe, raporton KosovaPress.

Aty edhe ngjalli ndër të rinjtë ndjenjat patriotike dhe frymën e atdhedashurisë. Ndonëse antifashist për nga bindja, gjatë tërë kohës së luftës, nuk iu bashkua Lëvizjes Nacionalçlirimtare për arsye se ishte “nacionalist i madh”, si tha në rastin që përmendëm Fadil Hoxha, dhe – për shkak të mosbesimit ndaj bashkëpunimit me serbët e malazeztë. Por, as nuk u hodh në luftë të drejtpërdrejtë kundër kësaj Lëvizjeje. Kështu, gjatë tërë kohës së luftës mbeti vetëm mësues, pa hyrë në shërbim të askujt.

Mirëpo, si mësues ishte shumë i dashur nga nxënësit dhe shumë i nderuar nga populli. Në vitin 1942, kur Kosovën e vizitoi kryeministri i atëhershëm i shtetit shqiptar, Mustafa Kruja, Haki Taha ishte njëri nga ata që i organizoi të rinjtë e Gjakovës që, me flamur kombëtar, pa shenjat fashiste të “liktorit”, t’i dilnin përpara dhe të kërkonin nga ai që në Gjakovë të hapej Shkolla Normale e jo ajo tregtare, si kishte vendosur qeveria e tij.

Fjalën me këtë kërkesë të të rinjve gjakovarë, të drejtuar kryeministrit Mustafa Kruja, që e mbajti Vehap Shita, atëherë nxënës i Gjimnazit të Prishtinës, e kishte iniciuar dhe mundësuar pikërisht Haki Taha, atëherë mësues në Gjakovë.

E pas kësaj vizite të kryeministrit Mustafa Kruja, pranë Institutit Tregtar në Gjakovë, u hap edhe dega e Shkollës Normale me drejtor Zekeria Rexhën, kurse dega e tregtisë pranë këtij Instituti thuaja se u shua fare.

Mirëpo, Haki Taha, edhe atëherë shëndetlig, së shpejti u sëmurë rëndë dhe mbeti i shtrirë në shtrat pothuaj deri në ditët kur mori rrugën për në Prishtinë, ku edhe e gjeti vdekja në mars të vitit 1945.

Kanë kaluar pesë vjet që kur bota u përball me pandeminë e COVID-19, e cila ndryshoi rrënjësisht jetën e miliarda njerëzve dhe sfidoi sistemet shëndetësore në çdo cep të globit. Virusi, i cili u shfaq në fund të vitit 2019 në Wuhan të Kinës, u përhap me shpejtësi, duke shkaktuar një krizë shëndetësore. Në mars të vitit 2020, Organizata Botërore e Shëndetësisë shpalli COVID-19 si pandemi, duke detyruar shumicën e vendeve të vendosnin masa të rrepta kufizuese.

Kosova konfirmoi rastin e saj të parë me COVID-19 më 13 mars 2020, dhe menjëherë autoritetet vendosën masa të ashpra për të frenuar përhapjen e virusit. Kufizimet në lëvizje, mbyllja e shkollave, ndalimi i grumbullimeve dhe ndërprerja e aktiviteteve ekonomike krijuan një situatë të panjohur për qytetarët. Sistemi shëndetësor, i cili tashmë përballej me sfida të shumta, u gjend nën një presion të madh për të trajtuar pacientët e infektuar dhe për të siguruar pajisjet mjekësore të nevojshme, raporton KosovaPress.

Gjatë pandemisë, Kosova ka regjistruar mbi 270 mijë raste të konfirmuara me COVID-19 dhe më shumë se 3,200 viktima. Numri real i të infektuarve dhe viktimave mund të jetë edhe më i lartë, duke marrë parasysh kapacitetet e kufizuara të testimit dhe rastet e paidentifikuara.

Një nga sfidat më të mëdha gjatë pandemisë ishte procesi i vaksinimit. Kosova filloi fushatën e vaksinimit në mars të vitit 2021, fillimisht me furnizime të kufizuara, duke u mbështetur në donacione dhe mekanizmat ndërkombëtarë si COVAX. Megjithatë, edhe pasi vaksinat u bënë të disponueshme, një pjesë e madhe e popullsisë hezitoi t’i merrte ato, duke ndikuar në ritmin e imunizimit. Dezinformimi, teoritë konspirative dhe mungesa e besimit te institucionet shëndetësore bënë që shumë qytetarë të refuzonin vaksinën, duke vonuar krijimin e një imuniteti kolektiv. Deri në vitin 2023, vetëm rreth 60% e popullsisë kishte marrë të paktën një dozë të vaksinës, një përqindje më e ulët krahasuar me shumë vende evropiane, përcjell KosovaPress.

Sot, pesë vjet pas fillimit të pandemisë, COVID-19 nuk është më një kërcënim i menjëhershëm, por pasojat e tij vazhdojnë të ndihen në shëndetin publik, ekonominë dhe jetën e përditshme. Pandemia e COVID-19 mbetet një mësim i rëndësishëm për institucionet dhe shoqërinë në përgjithësi, duke treguar nevojën për investime më të mëdha në shëndetësi dhe për një përgatitje më të mirë për emergjenca të ngjashme në të ardhmen.

Në lagjen Dardania të Prishtinës, përkatësisht në rrugën “Ilaz Kodra”, disa vetura janë dëmtuar si pasojë e rrëzimit të një lisi nga erërat e forta, raporton EO.

Të enjten, janë parë punëtorë të Hortikulturës të cilët kanë larguar rrëzimin e lisit.

Sipas parashikimeve të motit, sot në Prishtinë priten erëra të fuqishme deri në 32 km/h. Komuna e Prishtinës kërkoi nga qytetarët që të kenë kujdes.

“Për sigurinë tuaj, ju lutemi: Të shmangni qëndrimin pranë objekteve të larta, pemëve dhe strukturave të paqëndrueshme. Të siguroheni që dritaret dhe dyert e shtëpive apo bizneseve tuaja janë mirë të mbyllura. Të bëni kujdes gjatë qarkullimit”, thuhet në njoftimin e komunës së Prishtinës.