Blog

Janë bërë 24 vjet nga ndalja e bombardimeve të NATO-s kundër forcave serbe, pas 78 ditë të sulmeve që kishin filluar më 24 mars.

Më 12 qershor të vitit 1999, në Kosovë kanë zbarkuar trupat e para të këmbësorisë së NATO-s, ndërsa ka nisur largimi i forcave serbe.

Me hyrjen e NATO-s, në Kosovë ka nisur edhe vendosja e misionit të përkohshëm të Organizatës së Kombeve të Bashkuara, i cili do të administronte vendin për një periudhë të caktuar kohore.

Në të njëjtën kohë, është shpërbërë edhe Ushtria Çlirimtare e Kosovës, për t’u shndërruar në Trupat Mbrojtëse të Kosovës.

Asociacioni i Komunave të Kosovës (AKK) është duke e shqyrtuar kërkesën e kryetarit të Komunës së Mitrovicës së Veriut, Erden Atiq, që kjo komunë të bëhet anëtare e AKK-së.

Në lidhje me këtë kërkesë, kryetari i AKK-së Sazan Ibrahimi, tha se sapo kanë pranuar kërkesën nga kryetari Atiq, po atë ditë kanë dërguar informatat për proceduar që duhet ndjekur kjo komunë për t’u anëtarësuar.

“Ne si Asociacion i Komunave të Kosovës po sa e kemi marr kërkesën nga kryetari nga kryetari Erden Atiq, kryetari i komunës së Mitrovicës Veriore për mundësinë e anëtarësimit në AKK, po atë ditë e kemi dërguar një informatë te kryetari Atiq ku ja kemi elaburuar në detaje procedurat të cilat duhet të ndjekën nga komuna e Mitrovicës Veriore në mënyrën që të bëhet anëtare e AKK-së”, tha ai.

Ibrahimi sqaroi se një kjo komunë për t’u bërë anëtare e AKK-së së pari duhet që Kuvendi Komunal i saj të marr vendimin për t’u anëtarësuar.

Pastaj bëhet shqyrtimi i ligjshmërisë së atij vendimi dhe në hapi radhës është votimi i atij vendimi në Kuvendin e AKK-së.

“Procedura është që fillimisht Kuvendi Komunal i komunës përkatëse duhet marr vendim për anëtarësim, për shprehje të gatishmëri për anëtarësim në AKK dhe pas shqyrtimit të ligjshmërisë të atij vendimi të Kuvendit Komunal atëherë dërgohet në AKK ku pastaj hapi  radhës është që Kuvendi i AKK-së merr vendim për anëtarësim të asaj komune. Pasi që AKK-ja është mekanizëm vullnetar, është organizatë jo qeveritare, me vetë faktin që një komunë tregon gatishmëri që të anëtarësohet në mekanizmin tonë është më së i mirëseardhur”, tha ai.

Kryetari i AKK-së ka thënë nëse ndiqen të gjitha këto proceduar dhe kërkesa që parashihen për anëtarësim në AKK, anëtarësimi i Mitrovicës Veriorë në këtë organizatë mund të bëhet shpejt, por sipas tij, së pari duhet që të ketë vendimi nga Kuvendi Komunal i komunës.

“Tani neve e kemi informuar kryetarin Atiq se duhet të merret vendim në Kuvendin Komunal të Mitrovicës Veriore, pastaj at akte, ato vendime të Kuvendeve komunale me legjislacionin në fuqi dërgohen në Ministrin e Administrimit të Pushtetit Lokal për shqyrtimin e ligjshmërisë se a janë në harmoni me legjislacionin ne fuqi. Pastaj kërkesa, ajo përgjigje kthehet nga MAPL-ja dhe po besojmë që kjo mund të kryhet shpejtë, po ne jemi duke besuar dhe pastaj ai vendim i Kuvendi Komunal i cili është i ligjshëm dhe dërgohet në AKK dhe pastaj hapi i fundit është i Kuvendit të AKK ku deri më tani nuk ka ndodhur që një anëtarë të mos pranohet”.

“Neve nga perspektiva e AKK-së na nevojitet vendimi i Kuvendit Komunal të komunës përkatëse e cila tregon gatishmëri dhe bënë kërkesë në AKK për anëtarësim. Ne nuk ndërhymë në procese politike se çka do të ndodh nëse ndodhë diçka e tillë, ne besojmë që do e pranojmë  vendimin  nga Kuvendi Komunal i cili do të jetë i shqyrtuar nga aspekti ligjor nga institucioni përkatës”, tha ai

Kryetari i Sindikatës së Policisë së Kosovës Imer Zeqiri, tha se pjesa e veriut është një plagë e hapur që nga pas lufta dhe gjithmonë Policia atje ka qenë e rrezikuara.

Por përkundër kësaj ai theksoi se pavarësisht rrezikut në atë pjesë të vendit asnjë zyrtarë policorë nuk ka hezituar që të shkojë, kjo sipas tij, tregon vullneti që kanë ata për ta mbrojtur vendin.

“Rrezikshmëri është permanente sepse ata intervenojnë në çdo rast, normale që edhe në situata të tilla. Në pjesën e veriut është një plagë e hapur që nga pas lufta dhe çdo herë veprimet atje edhe prezenca e policisë kanë qenë më të rrezikuar për shkak se në atë pjesë siç e dimë kemi veprime të njerëzve ilegal, të bandave të ndryshme kriminale, e që nga këto normal që rreziku është më i madh. Edhe tani kur po veprojmë, ne i kemi parë që aty janë sulmuar Policia, janë djegë vetura janë dëmtuar vetura të policisë. Madje edhe vetë lëndimi i pjesëtarë të KFOR-it, që ishte 30 tregon se sa ekstreme dhe sa janë të rrezikuar Policia në pjesën veriore të vendit”, tha ai.

“Sa i përket punës dhe gatishmërisë dhe vullnetit të secilit pjesëtarë të policisë, pavarësisht kushteve të tjera dhe mirëqenies, ata janë duke e kryer punë me një vetë motivim jashtëzakonisht të lartë. Nuk kemi pasur asnjë rast që të hezitoj të shkojë në atë pjesë, do të thotë vullneti për ta mbrojtur vendin nga Policia po them në secilin veç e veç është jashtëzakonisht në nivel të lartë. Prandaj edhe kjo është ajo arsyeja që edhe qeveri duhet t’i ketë parasysh sfidat e Policisë të Kosovës e që të bëjë përmirësim e mirëqenies së tyre”, tha ai.

Sipas tij, zyrtarët policor janë duke u përballuar me rrezikshmëri të lartë në pjesën veriore të vendit dhe mosekzekutimi i shtesave të rrezikshmërisë është i padrejtë dhe se ka rritur pakënaqësitë, duke quar në 40 dorëheqje vullnetare, kjo edhe për shkaqe të tjera.

“Edhe kufizimi i shtesave të tjera, mandej zvogëlimi i përvojës së punës nga 0.5 në 0.25, për 15 vitet e para të përvojës së punës, të gjitha këto kanë ndikuara. Përkundër që kemi pasur rritje në pagën bazë te policia e Kosovës nuk kemi rritje në pagë, nuk kemi rritje në neto, atë çka e merr polici. do të thotë nuk është rritje dhe kjo është ajo që është rrit pakënaqësia te të gjithë të punësuarit në policinë e Kosovës. Si pasoj e kësaj kemi edhe dorëheqje vullnetare e që kjo po vazhdon nuk është vetëm ky vit që kemi dorëheqje vullnetare, kemi pasur çdo vit. Sa për informim diku prej formimit të policisë e deri me tani kemi mbi 2 200 dorëheqje vullnetare, ndërsa këtë vit deri më tani kemi 40 dorëheqje vullnetare, që është një sinjal shumë i keq. Nëse vërtet vazhdohet kështu do të mbesim pa profesionistë. Sipas kërkesave të pjesëtarëve të Policisë dhe pakënaqësive të tyre do të fillojmë edhe me hapa sindikal”.

Ai sqaron se janë bërë katër muaj për zyrtarët policorë nuk është ekzekutuar shtesa e rrezikshmërisë. Zeqiri tha se arsyetimi nga Ministria e Punëve të Brendshme dhe Ministria e Financave, ka qenë se ende nuk i kanë bërë përllogaritjet e shtesave, që ai pohon se është arsyetim i papranueshëm.

“Është muaji i katërt që nga implementimi i ligjit të ri të pagave që shtesat për rrezikshmëri nuk është ekzekutua tekë zyrtarët policorë dhe një shtesë tjetër të pjesa e stafit civil. Pakënaqësitë janë shprehur që në fillim që në muajin shkurt kur është bërë pagesa me ligjin e ri të pagave dhe nuk është bërë ekzekutimi i shtesave për rrezikshmëri. Kështu në përgjithësi ka qenë një pakënaqësi jashtëzakonisht e madhe dhe tani më kaluan katër muaj dhe kjo shtesë ende nuk është duke u ekzekutuar përkundër kërkesave”, tha ai.

“Arsyetimi i vetëm që është dhënë edhe përmes medieve nga Ministria e Punëve të Brendshme dhe Ministria e Financave është se ende nuk kanë mundur ta gjejnë atë mënyrën e vendosjes apo siç kanë thënë ata nuk kanë mundur që t’i bëjnë përllogaritjen e këtyre shtesave për mi vendos. Për ne si sindikatë është jashtëzakonisht e pa arsyeshme dhe jashtëzakonisht e pa pranueshme. Kjo është definitivisht dhe logjikisht nuk mund të merret me mend se si është e mundshme kjo. Neve kemi pritur deri më tani nuk kemi ndonjë përgjigje konkret e vetmja është që tani më këta kanë filluar, dikush nga Ministria e Financave, të bëjë krahasimin me shtet e rajonit se si e kanë. Të gjitha e kanë më mirë edhe siç e kemi pas. Nuk kemi kërkuar më shumë se sa ka qenë shtesa e rrezikshmërisë”, tha ai.

Sot, mbushen 145 vjet që kur më 10 qershor të vitit 1878 ka filluar organizimi dhe themelimi i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

Është kjo njëherësh një ndër Lidhjet më të organizuara politike gjithëkombëtare pas Lidhjes dhe themelimit të Kuvendit të Lezhës të marsit të vitit 1444, nën organizimin e Gjergj Kastriotit Skënderbeu dhe udhëheqësve të principatave, përkatësisht të princave shqiptarë në shekullin e 15.

Lidhja Shqiptare e Prizrenit në historinë e popullit shqiptar të kohës së re, historikisht është tubimi më i rëndësishëm kombëtarë shqiptar.

Komiteti i Stambollit i themeluar nga ajka kombëtare e kohës, më 1877, me qëllim të çlirimit dhe të ruajtjes së territoreve shqiptare nga hegjemonizmi sllave dhe ai grek, pasi që Perandoria turke pas Tanzimatit (1848) dhe luftërave ruso-turke më 1875/76, me shpejtësi është goditur dhe tronditur nga e ashtuquajtura “Kriza Lindore”, shqiptarët, të cilët kanë vepruar dhe punuar në kuadër të Perandorisë në fjalë, me kohë kanë nuhatur rrezikun e copëtimit të trojeve të tyre, andaj, ata me shpejtësi kanë themeluar “Komitetin e Shpëtimit” të trojeve etnike.

Komitetin e Stambollit e kanë përbërë një plejadë intelektualësh më të shquar të kombit në kohën aktuale të krizës lindore: Pashko Vasa, Jani Vreto, Ymer Prizreni, Zia Prishtina, Sami Frashëri, Ahmet Korenica, Mihal Harito, Iljaz Dibra, Mehmet Ali Vrioni, Seid Toptani, Mustafa Nuri Vlora, Mon Tahiri etj. Këtyre intelektualëve i është bashkuar ideologu dhe patrioti i shquar i familjes së njohur Frashëri, Abdyl bej Frashëri.

Lidhja Shqiptare e Prizrenit ka pasur karakter gjithëkombëtar, kurse Prizreni nuk është zgjedhur rastësisht kryeqytet dhe seli, në të cilin është mbajtur Kuvendi mbarëkombëtar shqiptar më 10 qershor 1878.

Delegatët që kanë marrë pjesë në Kuvendin e Përgjithshëm kanë pasur për çështjen kryesore të ditës një unitet të plotë mendimi; të gjithë të vendosur për të kundërshtuar me çdo kusht copëtimin e trojeve shqiptare, për të mbrojtur tërësinë tokësore të Shqipërisë.

Mendim të njëjtë kanë shprehur delegatët që u takonin qarqeve atdhetare edhe për karakterin dhe programin politik të organizatës, që do të themelonte Kuvendi. Ata kanë kërkuar me këmbëngulje që Kuvendi, ashtu siç ishte parashikuar prej tyre, të formonte një Lidhje Shqiptare me karakter kombëtar.

Në ditën e parë të punimeve në Kuvend kanë folur delegatë të të gjitha grupimeve politike. Nga fjalimet që janë mbajtur në atë ditë është ruajtur vetëm një fragment i fjalës së Abdyl Frashërit, kryetar i Komitetit të Stambollit dhe delegat i Toskërisë, i vilajetit të Janinës.

Duke mbrojtur platformën atdhetare të lëvizjes kombëtare, ai i ka ftuar të gjitha krahinat shqiptare që të bashkoheshin si një trup i vetëm për të mbrojtur mbarë atdheun nga rreziku i asgjësimit. Abdyli ndër të tjera ka thënë: “Qëllimi i Kuvendit është që t’ua presim hovin armiqve të pashpirt, duke lidhur besën shqiptare dhe duke u betuar që t’i mbrojmë me gjak trojet që na kanë lënë gjyshërit dhe stërgjyshërit tanë”.

Delegatëve të grupimit atdhetar, i është dashur të përballeshin në Kuvend si me qëndrimet e dëmshme të qarqeve pro Turqisë, ashtu autoriteteve qeveritare osmane, të përfaqësuara nga mytesarifi turk i Prizrenit, Qamil Beu, që ka qenë i pranishëm në atë tubim. Ata janë përpjekur të pengonin bashkimin e shqiptarëve në një lidhje kombëtare.

Megjithatë, Kuvendi i Prizrenit e ka përmbushur misionin e tij historik kombëtar. Akti më i rëndësishëm i tij ka qenë vendimi për themelimin e një organizate me karakter politik e ushtarak, të një Lidhjeje, me një qendër të vetme drejtuese dhe me degë të saj në të gjitha krahinat e vendit, e cila do të merrte përsipër detyrën që të mbronte me çdo mjet interesat e vendit.

Po atë ditë Kuvendi Kombëtar ka miratuar tekstin e një proteste, drejtuar Kongresit të Berlinit, me anën e së cilës është ngritur zëri kundër shkëputjes së krahinave shqiptare në favor të shteteve fqinje. Sipas traditës, së bashku me formimin e Lidhjes është shpallur edhe një besë e përgjithshme, në bazë të së cilës është dashur të pushonin menjëherë të gjitha veprimet e gjakmarrjes ndërmjet banorëve të krahinave që janë përfaqësuar në Kuvendin e Prizrenit.

Vendimi i Kuvendit të Prizrenit për themelimin e Lidhjes ka qenë një fitore e madhe e Lëvizjes Kombëtare Shqiptare, pasi me anën e tij i është dhënë goditja e parë dhe e fuqishme përpjekjeve të Stambollit për ta veshur Lidhjen me karakter islamik dhe janë hedhur themelet e një organizate kombëtare shqiptare, e cila, qysh në ditën e parë të saj, ka pasur një karakter atdhetar.

Menjëherë pas themelimit të Lidhjes janë formuar organet e saj të larta. Në krye të Lidhjes ka qëndruar Këshilli i Përgjithshëm me funksione legjislative dhe me seli në Prizren, nga i cili do të vareshin degët krahinore, ndërsa kryetar është zgjedhur Iljaz pashë Dibra.