Category: Lajme

Ministria e Mbrojtjes e Arabisë Saudite njoftoi të mërkurën në mëngjes se kishte kapur shtatë raketa balistike të lëshuara nga Irani, përfshirë gjashtë që synonin bazën ajrore Princ Sultan, ku ndodhen forcat amerikane, pranë kryeqytetit Riad.

“Gjashtë raketa balistike të lëshuara drejt bazës Princ Sultan u kapën dhe u shkatërruan”, tha fillimisht ministria, duke shtuar se u kap edhe një raketë e shtatë që drejtohej për në pjesën “lindore” të vendit, si dhe dy dronë të drejtuar për në Haftar al-Batin, pranë kufirit me Kuvajtin, dhe pesë të tjerë të drejtuar për në provincën Al-Kharj.

Moti sot në vendin tonë pritet të jetë kryesisht me diell.

Sipas njoftimit të Institutit Hidrometeorologjik të Kosovës, temperaturat minimale të ditës do të lëvizin nga 0 deri në 2 gradë Celsius, derisa ato maksimalet nga 15 në 18 gradë Celsius.

Ndërsa era do të fryjë kryesisht nga veriperëndimi me shpejtësi 1-7m/s.

Sipas vlerësimeve, mundësia që ndonjë person të goditet nga mbetjet është jashtëzakonisht e ulët.

Sipas Forcës Hapësinore të SHBA-së, sateliti është një nga dy anijet binjake të lëshuara në vitin 2012 për të studiuar rripat e rrezatimit Van Allen, zona me grimca të ngarkuara që bllokohen nga fusha magnetike e Tokës.

Sateliti peshon rreth 600 kilogramë, por pritet që të shpërbëhet pothuajse plotësisht gjatë hyrjes në atmosferën e Tokës, e cila parashikohet të ndodhë rreth 00:45 të së mërkurës (ora e Shqipërisë).

Megjithatë, ekziston një mundësi e vogël që disa pjesë të mbijetojnë gjatë rikthimit në atmosferë. Forca Hapësinore amerikane e vlerëson probabilitetin e lëndimit të një personi në rreth 1 në 4.200.

Rënia e mbetjeve nga hapësira nuk është një fenomen i pazakontë. Siç thekson edhe “The Guardian”, gjasat që dikush të goditet janë shumë të ulëta, pasi rreth 71% e sipërfaqes së Tokës është e mbuluar nga ujë. Deri më sot, vetëm një grua është raportuar të jetë plagosur nga mbetje artificiale që kanë rënë nga hapësira.

Sateliti Van Allen Probe A u lëshua së bashku me satelitin e tij binjak, Van Allen Probe B, nga Cape Canaveral në Florida më 30 gusht 2012. Misioni i tyre ishte studimi i rripave të grimcave të ngarkuara që mbahen nga fusha magnetike e Tokës.

Të dy satelitët u çaktivizuan në vitin 2019, pasi u shteruan rezervat e karburantit dhe nuk mund të orientoheshin më drejt Diellit. Fillimisht ishte parashikuar që ata të riktheheshin në atmosferën e Tokës rreth vitit 2034, por këto llogaritje rezultuan të pasakta. Sateliti i dytë, sipas parashikimeve aktuale, nuk pritet të hyjë në atmosferë para vitit 2030. /Panorama

Luhatshmëria u përhap në të gjithë sektorët. Aksionet e energjisë u rritën për shkak të pritjeve për furnizim më të ngushtë. Kompanitë ajrore dhe të transportit detar ranë ndjeshëm, të ndëshkuara nga perspektiva e kostove më të larta të karburantit dhe rrugëve të ndërprera. Monedhat e tregjeve në zhvillim u lëkundën ndërsa investitorët ri-kalibruan ekspozimin e tyre ndaj rrezikut gjeopolitik. Edhe tregjet e obligacioneve – zakonisht të ngadalta, të qëllimshme dhe të izoluara – filluan të luhateshin nga nervozizmi i një sistemi që përgatitej për pasiguri të qëndrueshme.

Kur lajmet e para për konflikt të hapur në Iran u përhapën në mediat ndërkombëtare, bota reagoi me një sjellje të njohur mosbesimi dhe tmerri. Megjithatë, ishte zhvillimi tjetër , mbyllja efektive e ngushticës së Hormuzit(e provokuar gati një vitë më parë) , që e transformoi një luftë rajonale në një ngjarje edhe ekonomike globale. Brenda pak orësh, një nga arteriet më jetësore në botë për tregtinë e energjisë u reduktua në një “grykë” të rrezikshme dhe valët e goditjes filluan udhëtimin e tyre të gjatë drejt botës. Ngushtica e Hormuzit ka qenë gjithmonë më shumë se një rrip uji. Është udhëkalimi mbi të cilën rrotullohet një pjesë e konsiderueshme e furnizimit botëror me naftë. Çdo ditë, anije që transportojnë naftë të papërpunuar nga Arabia Saudite, Iraku, Kuvajti, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Katari kalojnë nëpër këtë ngushticë. Kur ky fluks ndalet, qoftë edhe për pak një kohë shumë të shkurtër, ekonomia botërore e vuan. Kur ndalet për shkak të luftës, bota trembet. Tregtarët e naftës ishin të parët që reaguan. Ekranet nga Singapori në Londër u ndriçuan me shkëndija të kuqe dhe jeshile, ndërsa nafta e papërpunuar Brent u rrit me përqindje dyshifrore. Analistët folën për një “prim rreziku” që u rikthye në treg – një frazë elegante për frikën se oferta mund të mos arrijë kërkesën. Disa e krahasuan momentin me tronditjet e naftës të viteve 1970, kur tensioni gjeopolitik riformësoi ekonominë globale për një brez. Por këtë herë, bota është më e ndërlidhur, më e brishtë dhe më e ekspozuar.

Një ekonomi globale në prag lufte

Mbyllja e ngushticës së Hormuzit ndërpreu menjëherë rrugët e transportit detar. Primet e sigurimit për anijet cisternë u rritën ndjeshëm. Kompanitë e transportit të mallrave ndaluan operacionet. Ekonomitë aziatike -Japonia, Koreja e Jugut, Kina e ndjenë të parat presionin, siguria e tyre energjetike u bë befas e pasigurt. Evropa, e cila tashmë po përballej me pasojat inflacioniste nga lufta në Ukrainë, u përgatit për një valë tjetër rritjeje çmimesh. Tregjet e naftës reaguan menjëherë. Nafta e papërpunuar Brent u rrit ndërsa tregtarët vlerësuan rrezikun që furnizimi mund të mos arrinte kërkesën. Burime zyrtare raportuan se sulmi ndaj Iranit dhe ndërprerja e marrëveshjes së Hormuzit mund ta rrisnin naftën edhe deri në mbi 100 dollarë për fuçi, me pasoja inflacioniste për çdo ekonomi të madhe. Goldman Sachs Research vlerësoi një prim rreziku prej rreth 14 dollarësh për fuçi thjesht për shkak të pasigurisë që rrethon tranzitin përmes ngushticës. Kjo nuk ka të bëjë vetëm me naftën. Ka të bëjë me koston e lëvizjes së mallrave, çmimin e sigurimit të anijeve dhe frikën se një mbyllje e zgjatur mund të shkaktojë një recesion global. Informacionet paraprake paralajmëruan se një mbyllje e zgjatur e Hormuzit do të riformësonte tregjet globale të energjisë, duke i detyruar ekonomitë aziatike dhe evropiane të kërkonin furnizime alternative.

“Vallja” e njohur e tregjeve financiare

Tregjet financiare globale reaguan me muzikën e tyre të zakonshme, por këtë herë lëvizjet ishin më të mprehta, më të shpejta, pothuajse instiktive. Aksionet ranë në bursat kryesore ndërsa investitorët u larguan drejt sigurisë, një model i përforcuar nga raportimi në fillim të marsit nga media e njohur amerikane e biznesit CNBC, e cila vuri në dukje se mbyllja e ngushticës së Hormuzit kishte shkaktuar “qëndrim ndaj rrezikut” në tregjet aziatike dhe evropiane. Ari u rrit vazhdimisht, duke riafirmuar rolin e tij shekullor si një strehë krize, ndërsa bonot e thesarit amerikane u forcuan ndërsa kapitali u vërsul drejt sigurisë së shtetit amerikan. Asnjë nga këto nuk ishte e papritur. Ajo që ishte e papritur ishte shpejtësia me të cilën tregjet filluan të vlerësonin mundësinë e një krize të zgjatur , një reagim i formësuar nga dekada e fundit e tronditjeve të mbivendosura, nga pandemitë te luftërat, që i kanë kushtëzuar investitorët të supozojnë se paqëndrueshmëria rrallëherë zgjidhet menjëherë.

Luhatshmëria u përhap në të gjithë sektorët. Aksionet e energjisë u rritën për shkak të pritjeve për furnizim më të ngushtë, një trend i pasqyruar në analizën e mediave botërore që tregon se 20% e furnizimit botëror me naftë tani ishte bllokuar në mënyrë efektive pas një zone konflikti. Kompanitë ajrore dhe të transportit detar ranë ndjeshëm, të ndëshkuara nga perspektiva e kostove më të larta të karburantit dhe rrugëve të ndërprera. Monedhat e tregjeve në zhvillim u lëkundën ndërsa investitorët ri-kalibruan ekspozimin e tyre ndaj rrezikut gjeopolitik. Edhe tregjet e obligacioneve – zakonisht të ngadalta, të qëllimshme dhe të izoluara – filluan të luhateshin nga nervozizmi i një sistemi që përgatitej për pasiguri të qëndrueshme.

Siguria energjitike rikthehet ne qëndër te politikës globale

Mbyllja e ngushticës së Hormuzit ka rikthyer në vëmendje një diskutim që shumë politikëbërës shpresonin se ishte lënë pas: siguria energjetike. Për vite me radhë, qeveritë e siguruan veten se strategjitë e diversifikimit, terminalet e hidrokarbureve dhe rrugët e reja të tubacioneve kishin zvogëluar cenueshmërinë e tyre. Por ngjarjet e marsit 2026 e shkatërruan këtë iluzion. Evropa, ende duke u rikuperuar nga tronditja e humbjes së gazit rus, tani përballet me mundësinë e një cikli tjetër inflacioni të nxitur nga energjia. Informacionet më të fundit publike treguan se udhëheqësit evropianë po vlerësonin urgjentisht rrugët alternative të naftës për të shmangur një përsëritje të krizës energjetike 2022-2023, duke paralajmëruar se kontinenti mund të përballet me presione të konsiderueshme çmimesh nëse ndërprerja vazhdon.

Azia përballet me një cenueshmëri edhe më të menjëhershme. Siç vuri në dukje CNBC, mbyllja e Ngushticës së Hormuzit godet ekonomitë aziatike “më rëndë”, duke pasur parasysh varësinë e tyre të madhe nga nafta e Gjirit dhe LNG-ja (CNBC, 2026). Japonia, Koreja e Jugut, India dhe Kina – të gjitha thellësisht të varura nga energjia e Lindjes së Mesme – tani përballen me kosto më të larta importi, rrugë më të gjata transporti dhe rrezikun e ndërprerjeve të furnizimit. India, për shembull, tashmë ka filluar të eksplorojë një kthim në naftën bruto ruse për të stabilizuar tregjet e brendshme, siç raportohet nga Business Today (Business Today, 2026).

Shtetet e Bashkuara, megjithëse më pak të varura nga nafta e Gjirit, nuk janë të izoluara. Si tregu më i madh financiar dhe i konsumit në botë, ato duhet të menaxhojnë pasojat globale të rritjes së çmimeve. Rritja e çmimeve të naftës ndikon drejtpërdrejt në çmimet e benzinës në SHBA, kostot industriale dhe pritjet për inflacionin. Dhe për shkak se dollari mbetet monedha e tregtisë globale të energjisë, paqëndrueshmëria në tregjet e naftës pasqyrohet përmes kanaleve financiare të SHBA-së, pavarësisht nëse rafineritë amerikane mbështeten apo jo në dërgesat e Gjirit.

Ekonomia nuk tkurret për shkak të dobësisë së brendshme, por sepse bota përreth saj ngadalësohet. Shqipëria, si shumë ekonomi të vogla dhe të hapura, nuk mund të qëndrojë e vetme kur kërkesa globale lëkundet. E megjithatë, edhe në këtë skenar, vendi nuk është pa rezistencë. Turizmi mbetet një motor i fuqishëm. Sektori bankar është likuid. Leku është fleksibël. Lufta në Iran është larg, por pasojat e saj jo. Ato përhapen nëpër tregjet e naftës, rrugët e transportit detar, sistemet financiare dhe matematikën e qetë të buxheteve familjare. Shqipëria nuk mund ta zgjedhë krizën, por mund të zgjedhë se si të përgjigjet.

Tregjet e gazit natyror mund ta ndiejnë ndikimin edhe para naftës bruto. Global News theksoi se Katari – një nga eksportuesit më të mëdhenj të LNG-së në botë – mbështetet pothuajse tërësisht në Ngushticën e Hormuzit për dërgesat e tij, që do të thotë se edhe ndërprerjet e pjesshme mund të dërgojnë valë tronditëse në tregjet globale të energjisë elektrike (Global Neës, 2026). Kjo përputhet me analizat e mëparshme të industrisë që tregojnë se flukset e LNG-së janë më të kufizuara gjeografikisht sesa nafta, duke i bërë ato veçanërisht të ndjeshme ndaj ndërprerjeve të mundshme. Rezultati është një presion i ripërtërirë mbi çmimet e energjisë elektrike, prodhimin industrial dhe faturat e energjisë familjare në të gjithë Evropën dhe Azinë.

Lufta në Iran i ka kujtuar botës se siguria energjetike nuk është një problem i zgjidhur, është një ndryshore gjeopolitike e përhershme. Supozimi se tregjet do të mbeten të qëndrueshme, se zinxhirët e furnizimit do të mbeten të parashikueshëm dhe se pikat e ngushticës si Hormuzi do të mbeten të hapura është ekspozuar si një mendim i dëshiruar. Në vitin 2026, siguria energjetike nuk është më një çështje teknike apo një shqetësim rajonal; është një vijë ndarëse globale që formëson inflacionin, tregtinë, diplomacinë dhe koston e përditshme të jetesës.

Bitcoin në mjergullen e luftës

Edhe kufiri digjital nuk mbeti imun. Bitcoin, i përshkruar shpesh si “ari digjital” nga tregtarët që kërkojnë një strehë moderne , u lëkund ndjeshëm ndërsa investitorët u përpoqën të vendosnin nëse ishte një strehë apo një detyrim. Në orët e para të krizës, ai ra së bashku me aksionet, duke pasqyruar ndjenjën e gjerë të rrezikut të përshkruar në mbulimin e CNBC në fillim të marsit, i cili vuri në dukje se tregjet globale po çmonin një periudhë të zgjatur paqëndrueshmërie ndërsa konflikti përshkallëzohej. Shitja pasqyroi një model të njohur: kur frika rritet, pozicionet e levave dobësohen dhe madje edhe asetet e tregtuara si të pavarura nga financat tradicionale tërhiqen në fushën gravitacionale të pasigurisë globale.

Bitcoin ra në orët e para të krizës, duke rënë paralelisht me aksionet, ndërsa pozicionet e levave u çliruan. Pastaj, pothuajse po aq papritur, ndryshoi kurs. Ndërsa ankthi gjeopolitik u thellua, disa tregtarë filluan ta trajtonin Bitcoin si një mbrojtje, një model në përputhje me orientimin drejt alternativave më të gjera. Rimëkëmbja ishte e mprehtë, pothuajse sfiduese, por edhe zbuluese. Edhe një herë, aseti që pretendon pavarësi nga sistemi financiar global tregoi se sa i lidhur mbetet me sigurinë globale. Luhatja e tij nuk ishte një shenjë force apo dobësie, por identiteti – një kujtesë se kriptovalutat ende banojnë në hapësirën midis rebelimit dhe integrimit, midis spekulimit dhe strehimit. Në fund të fundit, reagimi i tregjeve nuk ishte thjesht financiar; ishte psikologjik. Një demonstrim sesa shpejt përhapet frika, sa thellë është ndërlidhur bota dhe se si edhe asetet më moderne nuk mund t’i shpëtojnë tërheqjes gravitacionale të pasigurisë globale.

Si ndikon kjo në ekonominë tonë?

Larg ngushticës së Hormuzit, në një ekonomi të vogël ballkanike si e jona që importon pothuajse të gjithë karburantin e saj, pasojat e krizës vijnë në heshtje, por në mënyrë vendimtare. Çdo rritje e çmimeve globale të naftës kalon drejtpërdrejt në koston e transportit, shpërndarjes së ushqimit dhe prodhimit industrial. Kur nafta bruto Brent u rrit pas mbylljes së Hormuzit, një rritje e dokumentuar në të gjitha tregjet globale nga CNBC, ndërsa standardet e naftës arritën nivele të reja maksimale 52-javore – efektet u ndien pothuajse menjëherë në pompat e karburantit në Shqipëri. Dhe që andej, rritja u përhap jashtë, duke prekur çmimin e pothuajse çdo gjëje tjetër.

Në se kriza vazhdon,Inflacioni, rrezikon të përshpejtohet përsëri(si rrjedhoje e ndikimit te inflacionit te jashtem). Sinjalet po dukeshin në fakt që në fillim të marsit se tensionet në Lindjen e Mesme tashmë po rrisnin presionet inflacioniste në vend, veçanërisht përmes kanaleve të rritjes së kostove të karburantit.Banka e Shqiperise ka qënë dhe mbetet “vigjilente” ndaj këtij fenomeni ,po e monitoron me kujdes dhe e gatshme per zbatimin e politikave te nevojshme. Bizneset përballen me kosto më të larta operative ndërsa shpenzimet e transportit dhe energjisë rriten. Familjet ndiejnë shtrëngimin në buxhetet e tyre mujore, ku edhe rritjet e vogla të çmimeve të karburantit dhe ushqimit mund të ulin fuqinë blerëse. Banka e Shqipërisë, e kujdesshme dhe pragmatike, tani duhet të lundrojë në një botë ku inflacioni i importuar kërcënon të ngadalësojë vrullin ekonomik dhe të ndërlikojë vendimet e politikës monetare.

Edhe tregtia dhe turizmi preken gjithashtu. Mallrat që mbërrijnë nga Azia ose Lindja e Mesme bëhen më të shtrenjta ndërsa kostot e transportit rriten kjo pasi Evropa dhe partnerët e saj tregtarë përballen me tarifa më të larta të transportit dhe rrugë më të gjata, ndërsa kërkojnë alternativa ndaj mbylljes së ngushticës së Hormuzit. Paqëndrueshmëria financiare globale depërton në tregjet lokale, duke ndikuar në vendimet e investimeve, kushtet e kreditit dhe sjelljen e fondeve të pensioneve.Pasiguria dhe “kaosi” në transportin detar dhe ajror ndikon ne numurin dhe kostot e udhëtimeve të turistëve.Në vartësi nga kohëzgjatja e luftës dhe e problemeve te dala prej saj,instutucionet perkatese dhe bisnesi duhet te monitorojnë situaten,pa panik,por me kujdes per te marë masat e nevojshme në kohën e duhur. Edhe komuniteti në rritje i investitorëve të kriptomonedhave shqiptarë e gjen veten të ekspozuar ndaj turbulencave të tregjeve digjitale globale, pasi luhatjet e mprehta të Bitcoin gjatë krizës ndikojnë në platformat lokale të tregtimit dhe portofolet e shitjes me pakicë.Jashtë ndikimit,edhe pse minimal,nuk mbeten edhe zhvillimi i aktiviteteve kulturore e sportive nderkombetare ne “ zonat e rrezikut” të kësaj lufte.

Si mund ta formësojë lufta e Iranit ekonominë e Shqipërisë?

Kur ngushtica e Hormuzit u mbyll në fillim të marsit 2026, valët tronditëse filluan udhëtimin e tyre të ngadaltë drejt Shqipërisë. Ato nuk mbërritën me zhurmën e konfliktit, por me ndryshimet e qeta të çmimeve, zinxhirëve të furnizimit dhe flukseve financiare. Lufta në Iran është larg, megjithatë pasojat e saj udhëtojnë nëpër korridoret e padukshme të tregjeve globale derisa të arrijnë edhe në ekonomitë më të vogla. Shqipëria tani ndodhet në një udhëkryq të tre të ardhmeve të mundshme – secila e formuar nga sa zgjat kriza dhe sa thellë e shqetëson botën.

Skenari i parë: Hija e gjatë e çmimeve më të larta

Në skenarin e parë, kriza mbetet e përmbajtur, por e vazhdueshme. Çmimet e naftës mbeten të larta — siç raportoi CNBC kur çmimi i papërpunuar Brent u rrit pas mbylljes së Hormuzit — dhe bota përshtatet me një normalitet të ri dhe të pakëndshëm. Për Shqipërinë, ndikimi është i qëndrueshëm dhe jo dramatik. Karburanti bëhet më i shtrenjtë, dhe bashkë me të edhe kostoja e transportit të ushqimit, funksionimit të bizneseve dhe furnizimit me energji të jetës së përditshme. Familjet shtrëngojnë buxhetet e tyre. Bizneset ulin shpenzimet. Banka e Shqipërisë i rrit normat e interesit, duke u kujdesur që të mos e pengojë rritjen. Ekonomia ngadalësohet, por nuk pengohet. Është një e ardhme e përcaktuar nga presioni, jo nga kriza.

Skenari i dytë: Goditja më e fortë: kur zinxhirët e furnizimit dhe tregjet dridhen

Skenari i dytë zhvillohet nëse kriza thellohet dhe arteriet e botës fillojnë të ngushtohen. Çmimet e naftës rriten, rrugët e transportit detar zgjaten dhe Evropa kërkon alternativa. Ekonomia globale bëhet më e brishtë dhe Shqipëria e ndjen presionin në çdo kanal. Mallrat e importuara mbërrijnë me vonesë dhe kushtojnë më shumë. Materialet e ndërtimit, makineritë, elektronika – të gjitha bëhen më të shtrenjta para se të mbërrijnë në portet shqiptare. Bizneset shtyjnë investimet. Shitësit me pakicë i ngrenë çmimet. Familjet ndiejnë shtrëngimin në buxhetet e tyre mujore. Ky është një skenar ku ekonomia jo thjesht ngadalësohet – ajo shtrëngohet. Rritja dobësohet. Besimi lëkundet. Banka e Shqipërisë përballet me zgjedhje të vështira. Nuk është një kolaps, por është një goditje më e rëndë.

Skenari i tretë: rënia globale: kur bota ngadalësohet edhe Shqipëria e ndjen peshën

Skenari i tretë është ai që politikëbërësit shpresojnë ta shmangin. Ai do të ndodhë nëse kriza zgjat aq sa duhet për ta futur botën në recesion. Çmimet e naftës mbeten të larta. Flukset e hidrokarbureve mbeten të ndërprera. Tregjet mbeten të paqëndrueshme. Turizmi zbutet. Remitancat dobësohen. Në këtë të ardhme, Shqipëria e ndjen rënien në çdo kanal njëherësh:

– Më pak turistë vijnë, veçanërisht nga Evropa.
– Remitancat nga Italia, Greqia dhe Gjermania bien.
– Bizneset ulin punësimet dhe vonojnë investimet.
– Financat publike shtrëngohen ndërsa të ardhurat bien.

Ekonomia nuk tkurret për shkak të dobësisë së brendshme, por sepse bota përreth saj ngadalësohet. Shqipëria, si shumë ekonomi të vogla dhe të hapura, nuk mund të qëndrojë e vetme kur kërkesa globale lëkundet. E megjithatë, edhe në këtë skenar, vendi nuk është pa rezistencë. Turizmi mbetet një motor i fuqishëm. Sektori bankar është likuid. Leku është fleksibël. Lufta në Iran është larg, por pasojat e saj jo. Ato përhapen nëpër tregjet e naftës, rrugët e transportit detar, sistemet financiare dhe matematikën e qetë të buxheteve familjare. Shqipëria nuk mund ta zgjedhë krizën, por mund të zgjedhë se si të përgjigjet.

Kuvendi i Shqipërisë njoftoi të martën vonë se është goditur nga një sulm kibernetik, si pasojë e të cilit janë fshirë një pjesë e të dhënave në disa llogari përdoruesish të punonjësve të administratës.

“Vlerësimi paraprak teknik tregon se mund të bëhet fjalë për një sulm të sofistikuar kibernetik, i cili ka pasur si synim fshirjen e të dhënave dhe cenimin e disa sistemeve të brendshme”, thuhet në njoftimin e Kuvendit.

Kuvendi nuk bëri të ditur se nga ka ardhur sulmi, por më herët gjatë ditës një grup hakerësh, i identifikuar si Homeland Justice, e mori përgjegjësinë për sulmin dhe theksoi në llogarinë e tij në Telegram se “nuk do t’i lëmë mbështetësit e terroristëve të MEK të flenë të qetë asnjë çast”.

MEK, apo Mojahedin-e-Khalq, është grup opozitar iranian që njihet edhe si Organizata Popullore Muxhahedine e Iranit dhe është strehuar në Shqipëri kamotshëm.

Homeland Justice është faqe e internetit me shtrirje ruse që u shfaq para sulmeve kibernetike në portalin shtetëror e-Albania, në mes të korrikut 2022.

Sipas analizës së Microsoft, pas faqes së internetit qëndron një grup i lidhur me Qeverinë iraniane, i cili është përgjegjës për sulmin në internet.

Ky grup hakerësh edhe më herët ka kryer sulme ka kryer disa sulme kibernetike ndaj disa institucioneve në Shqipëri.

Sulmi kibernetik i së hënës vjen në një kohë kur në Shqipëri u rritën shqetësimet rreth sigurisë pasi Irani nisi sulme hakmarrëse në vendet ku ekzistojnë baza ushtarake amerikane menjëherë pasi Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli i filluan bombardimet ndaj Teheranit më 28 dhjetor.

Në të kaluarën, Homeland Justice ka publikuar të dhëna personale të shtetasve shqiptarë dhe ka deklaruar se shkaku i sulmeve kibernetike lidhet me vendimin e Shqipërisë për të strehuar opozitën iraniane, në kampin e Manzës.

Ndërkohë, hetimet e para rreth sulmit të 10 marsit kanë treguar se infrastruktura kryesore e punës së këtij institucioni nuk është prekur, tha ai.

Bëhet e ditur gjithashtu se faqja zyrtare e Kuvendit dhe sistemet e tjera që mbështesin veprimtarinë e institucionit vijojnë të punojnë normalisht.

Pasi është vërejtur incidenti janë marrë masa për neutralizimin e sulmit, ndërsa ekipet teknike po punojnë për rikuperimin e të dhënave të fshira në llogaritë e përdoruesve, theksoi Kuvendi.

Grupi i hakerëve i publikoi disa prej dokumenteve të hakeruar më 10 mars.

Kuvendi i tha se pas sulmit “është ofruar mbështetje teknike edhe nga partnerët ndërkombëtarë, me të cilët po vijon komunikimi për vlerësimin e situatës dhe hapat e mëtejshëm”.

Ai gjithashtu ka ngritur një ekip i përbashkët teknik dhe hetimor për të zbuluar burimin e sulmit dhe për të rikthyer të dhënat e prekura./REL

Rreth 140 ushtarë amerikanë janë plagosur deri tani në luftën me Iran, sipas informacioneve të publikuara nga agjencia e lajmeve Reuters dhe të konfirmuara nga Pentagon.

Pentagoni konfirmoi raportimin, duke theksuar se plagosjet ndodhën gjatë operacioneve dhe përplasjeve që po zhvillohen në frontin e konfliktit.

Sipas të njëjtës deklaratë, shumica dërrmuese e plagëve konsiderohen të lehta, ndërsa 108 ushtarë janë rikthyer tashmë në detyrë pas marrjes së trajtimit mjekësor, ka transmetuar Panorama.

Numri i të plagosurve nuk ishte bërë i ditur më parë dhe rezulton dukshëm më i lartë se bilanci zyrtar që Pentagoni kishte publikuar fillimisht.

Njoftimet e para flisnin për vetëm 8 ushtarë amerikanë të plagosur rëndë, pa përfshirë rastet e tjera me plagosje më të lehta.

Sekretarja e PDK’së, Vlora Çitaku, ka thënë se situata në të cilën ndodhet vendi, nuk është krizë kushtetuese, duke shtuar se kjo është pasojë e mungesës së vullnetit politik të Vetëvendosjes për ta zgjedhur presidentin, shkruan Reporteri.net.

Sipas Çitakut, ajo çfarë ka kërkuar kryeministri Albin Kurti, nuk është marrëveshje por nënshtrim.

“Çfarë po kërkon z.Kurti, nuk është marrëveshje. Ai po kërkon nënshtrim, subordinim total të partive opozitare…Kriza në të cilën jemi nuk është krizë kushtetuese. Unë po besoj që Kushtetuta e Republikës së Kosovës është e qartë. Këtu jemi për shkak të mungesës së vullnetit politik të VV’së për të krijuar institucione, për të zgjedhur presidentin”, ka deklaruar Çitaku në RTV Dukagjini.

Ajo tha se nëse VV s’ka arritur marrëveshje me PDK’në, këtë ka mundur lehtë ta bëj me LDK’në e partitë tjera.

Çitaku theksoi se PDK-ja nuk ka kërkuar asnjë marrëveshje blanko me Vetëvendosjen, por një marrëveshje parimore për të dalë nga cikli i krizave politike.

“Zoti kurti bëri një keqinterpretim të qëllimshëm të çështjes në fjalë. PDK-ja nuk ka kërkuar marrëveshje blanko. PDK-ja ka kërkuar marrëveshje parimore. Ne nuk kemi shkuar në tryezë për të bërë pazare, as nuk kemi shkuar në tryezë për inate apo për të përmbushur ego personale. Në tryezë kemi shkuar siç kemi shkuar gjithnjë. Për tu munduar që të japim një zgjidhje. Për të dal nga ky cikël i pafundshëm i krizave, në të cilat jemi futur tash e gati 2 vite. Kryetari Hamza ia ka thënë Kurti që ne jemi të gatshëm të ofrojmë kandidat, por do të ishte shumë – e kemi saktësuar jo ekskluzivisht emra partiak”, ka thënë Çitaku.

Agjencia e lajmeve “Reuters” ka raportuar për vendimin e djeshëm të Gjykatës Kushtetuese për vendosjen e masës së përkohshme ndaj dekretit të Presidentes Vjosa Osmani për shpërndarjen e Kuvendit, ashtu që Osmanit dhe Kuvendit u ndalohet çdo veprim deri më 31 mars, kur kjo masë do të jetë në fuqi.

Aty thuhet se ky veprim zgjat më tej krizën politike në Kosovë, teksa përmendet edhe ngërçi që e kishte përcjell vendin gjatë vitit të kaluar.

“Të premten e kaluar, Presidentja Vjosa Osmani shpalli shpërndarjen e parlamentit dhe thirrjen e zgjedhjeve të parakohshme – pa caktuar një datë – pasi ligjvënësit nuk arritën të zgjedhin kreun e ri të shtetit brenda afatit kushtetues që përfundoi në mesnatë të enjtes. Ky veprim i saj zgjati bllokadën politike në Kosovë, që është shteti më i ri në Evropë dhe ka aspirata për t’u bashkuar me Bashkimin Evropian. Kosova nuk kishte një qeveri funksionale për pjesën më të madhe të vitit të kaluar, pasi parlamenti i ndarë nuk arriti të zgjedhë një kryetar për muaj me radhë”, thuhet në artikull.

Sqarohet se si Gjykata Kushtetuese ndaloi përkohësisht presidenten që të caktojë një datë për zgjedhje dhe gjithashtu pezulloi përpjekjet e parlamentit për të zgjedhur kreun e ri të shtetit. Vendimi i gjykatës është në fuqi deri më 31 mars.

Kryeministri Albin Kurti cilësohet si “ish-aleat i Osmanit”, që vendosi të mos e përkrah atë për një mandat të dytë.

“Kryeministri Albin Kurti i kishte kërkuar Gjykatës Kushtetuese të vendoste nëse Osmani kishte vepruar në përputhje me Kushtetutën. Kurti është një ish-aleat i Osmanit, por vendosi të mos e mbështesë për një mandat të dytë në rolin ceremonial të presidentes. Qeveria e Kurtit mirëpriti vendimin e gjykatës, por shtoi: “Për tre javë do të jemi në një gjendje pritjeje, ndërkohë që një numër marrëveshjesh dhe vendimesh të rëndësishme për qytetarët vazhdojnë të mbeten pa miratim nga parlamenti”, vazhdon artikulli.

Zgjedhjet parlamentare, nëse do të zhvillohen, do të jenë të tretat në pak më shumë se një vit.

Në fund, përmenden sfidat që ka pasur vendi gjithmonë për zgjedhjen e presidentit, meqë kërkohet prezenca mbi 80 deputetëve në sallë.

“Zgjedhja e një presidenti – edhe pse ky rol nuk sjell fuqi të konsiderueshme politike – gjithmonë ka rezultuar sfiduese politikisht, sepse dy të tretat e ligjvënësve duhet të marrin pjesë në seancën e votimit në parlament, gjë që e bën lehtë për t’u penguar”, përfundon artikulli.

Ndryshe, Presidentja Vjosa Osmani deklaroi mbrëmë se Kurti i ishte zotuar se do ta mbështeste edhe për një mandat. Madje, tha se i kishte thënë se është Presidentja më e mirë në shekullin XXI.

E pyetur nga gazetarët se sa do të zgjasë lufta në Iran, sekretarja e shtypit e Donald Trump tha se afati fillestar ishte katër deri në gjashtë javë për të shkatërruar raketat dhe Marinën e Iranit, për të eliminuar aftësitë e tij bërthamore dhe për të zhdukur aleatët e tij.

Operacioni është përpara afatit, thotë ajo, duke i bërë jehonë komenteve të bëra nga Trump të hënën, por lufta nuk do të përfundojë deri në “dorëzimin e plotë dhe të pakushtëzuar të Iranit, pavarësisht nëse e thonë apo jo”.

Trump do të jetë ai që do të përcaktojë kur Irani nuk përbën një kërcënim të drejtpërdrejtë, shton Karoline Leavitt./Top Channel

Berat Rukiqi nga Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK), ka thënë se në shkurt inflacioni ishte 6%.

Ndërsa, thotë ai, se 20% do të jetë rritja e tarifave të energjisë nga fillimi i prillit. Mbi 1.40 € një litër naftë.

Kështu, ai ka kritikuar Qeverinë Kurti për preokupim në beteja të fajësimit.

“6% inflacion në shkurt. +20% rritje e tarifave të energjisë nga fillimi i prillit. Mbi 1.40 € një litër naftë. Ndërkohë, partia në pushtet, me 51% të votave, është e preokupuar me beteja të fajësimit, propagandë dhe linçim të kundërshtarëve. Nuk qeveriset duke bërë betejë permanente me secilin kundërshtar dhe me kriza. Qeverisja në rradhë të parë është menaxhim i ekonomisë dhe mbrojtje e standardit të qytetarëve”, ka thënë Rukiqi.