Paris Saint-Germain po konfirmon gjithnjë e më shumë statusin e një prej skuadrave më të frikshme në Evropë, veçanërisht për klubet angleze. Fitorja 4-2 ndaj Manchester Cityt në udhëtim është dëshmia më e fundit e forcës së parisienëve, të cilët, nën drejtimin e Luis Enriques, po kalojnë një periudhë mbresëlënëse në arenën evropiane.
Shifrat flasin qartë për dominimin e kampionëve francezë ndaj ekipeve të Ligës Premier. PSG-ja ka fituar katër ndeshjet e fundit si mysafire në Angli, duke mposhtur Arsenalin 1-0, Chelsean 3-0, Liverpoolin 2-0 dhe Manchester Cityn 4-2. Një seri rezultatesh që dëshmon se skuadra nga Parisi tashmë di si t’i përballojë dhe t’i mposhtë kundërshtarët më të fortë anglezë, edhe në fushën e tyre.
Pas largimit të Kylian Mbappes, shumëkush vuri në dyshim aftësinë e skuadrës për të ruajtur potencialin ofensiv. Megjithatë, Luis Enrique zgjodhi një rrugë tjetër: ndërtimin e një ekipi ku përgjegjësitë ndahen mes lojtarëve dhe suksesi nuk varet nga një individ i vetëm. Sulmuesit, mesfushorët dhe mbrojtësit përfshihen në fazën ofensive, duke i dhënë skuadrës më shumë alternativa dhe duke e bërë më të vështirë për t’u parashikuar nga kundërshtarët.
Një tjetër armë e rëndësishme është kontrolli i mesfushës. Vitinha, Warren Zaïre-Emery dhe Fabián Ruiz i japin ekipit cilësi teknike, qetësi në qarkullimin e topit dhe aftësi për të diktuar ritmin e lojës. PSG-ja nuk mbështetet vetëm te shpejtësia dhe intensiteti, por edhe te aftësia për të kontrolluar hapësirat dhe për ta detyruar kundërshtarin të ndjekë topin. Kjo mënyrë loje ua vështirëson skuadrave angleze zbatimin e presionit të lartë dhe të tranzicioneve të shpejta.
Në këtë sukses, rol të rëndësishëm luan edhe menaxhimi taktik i Luis Enriques. Trajneri spanjoll ka krijuar një skuadër me alternativa të shumta, duke i dhënë mundësi të bëjë rotacion dhe të ruajë freskinë fizike të lojtarëve gjatë një sezoni të ngarkuar. Ndërkohë, kalendari intensiv i klubeve angleze mund të ndikojë në përgatitjen dhe energjinë e tyre në ndeshjet evropiane.
Fitorja ndaj Manchester Cityt ishte një ilustrim i qartë i kësaj epërsie. PSG-ja arriti të krijonte një avantazh prej tri golash që në pjesën e parë, duke shfrytëzuar hapësirat dhe duke ushtruar presion në momentet e duhura. Më pas, skuadra parisiene tregoi pjekuri në menaxhimin e ndeshjes, përpara se të vuloste rezultatin përfundimtar 4-2.
Përtej aspektit taktik dhe cilësisë individuale, rezultatet e fundit kanë ndikuar edhe në aspektin psikologjik. PSG-ja hyn në përballjet me klubet angleze me besimin se mund t’i mposhtë, pavarësisht emrit të kundërshtarit apo faktit që luan në transfertë. Në të kundërt, këto humbje mund të shtojnë presionin mbi rivalët, të cilët tashmë e dinë se përballë kanë një skuadër të aftë për të shfrytëzuar çdo gabim.
Kombinimi i organizimit taktik, kontrollit të mesfushës, kontributit të të gjithë lojtarëve dhe vetëbesimit e ka kthyer klubin francez në një kërcënim serioz për çdo kundërshtar në Ligën e Kampionëve, veçanërisht për gjigantët e futbollit anglez.